آیرودینامیک (Aerodynamic)
ارسال شده: شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۸۸, ۱:۲۸ ب.ظ
به نام خدا
مقدمه:
علم آیرودینامیک (Aerodynamic) یکی از شاخه های مجزا و غنی در رشته هوافضا میباشد که در این بین در سایر رشته ها همچون مکانیک , هوانوردی , ریاضی و.... هم به صورت کاربردی و گزیده ای تدریس میشود.
هدف اصلی این علم همانطور که از نامش پیداست بررسی روابط میان هوا و سطح میباشد. البته در اینجا بیشتر هدف بخشی از آن میباشد که رابطه مستقیم با بحث پرواز داشته و در یادگیری آن کمک بسزایی میکند.
پیشگفتار:
علم آیرودینامیک به طریقی که در اینجا مورد بحث قرار میگیرد, در مورد چگونگی پرواز هواپیما صحبت میکند. از همین جهت آن را تئوری پرواز (Theory of Flight) و یا مکانیک پرواز (Mechanics of Flight) نیز مینامند.
از آنجایی که آشنایی با این علم تاثیر مستقیم و عمیقی در شناخت اجزای هواپیماها دارد از همین رو آگاهی از آن بر کلیه پرسنل پروازی اعم از خلبانان و افراد فنی امری واجب و ضروری میباشد. مطالب قرار گرفته در این بخش از روی منابعی همچون (مفاهیم پرواز) و (بال و بدنه هواپیما) در این قسمت قرار خواهند گرفت.
با توجه به اینکه پرواز پواپیما منوط به هوا میباشد, به همین دلیل بهتر است که در ابتدای امر با هوا و خصوصیات آن بطور اجمالی آشنا شویم
===========================================
جلسه : اول
موضوع : آشنایی با خصوصیات هوا
اتمسفر:
جو همچون اقیانوسی از هوا میباشد که مجیط پیرامون زمین را احاطه نموده و ارتفاع آن به صدها هزار پا میرسد و طبق نعریف علمی تا ارتفاعی را که بتوان حتی یک مولکول هوا مشاهده نمود میتوان جزء اتمسفر محسوب داشت. البته با توجه به اینکه پرواز موثر هواپیماها در ارتفاعات پایین جو امکان پذیر است, گفتگو در مورد ارتفاعات بالای جو در اینجا مورد بحث قرار نخواهند گرفت و حتما" در بخش هواشناسی بطور تخصصی بررسی خواهند شد.
[External Link Removed for Guests]
همانطور که میدانیم هوا مخلوطی از گازهای مختلف است. ولی برای بیان این مقدار به زبان علمی کافیست گفته شود که هوا از یک پنجم اکسیژن و چهار پنجم ازت (نیتروژن) تشکیل شده است.
هوای خشک و خالص به طور حجمی از 78% نیتروژن و 21% اکسیژن و 1% آرگون تشکیل شده است, البته آثاری جزئی از گازهای دیگر همچون Co2 – هیدروژن, هلیوم و نئون نیز در هوا یافت میشوند.
خصوصیات فیزیکی هوا (Physical Properties) :
1- فشار هوا (Air Pressure) :
هوا دارای ورن است و آزمایش نیز طبق تصویر زیر این مطلب را ثابت میکند. پس اگر جو را به لایه های مختلف تقسین کنیم, وزن لایه های بالاتر بر روی لایه های پایینتر اثر گذاشته و آنها را تحت فشار قرار میدهد. پس هوا دارای فشار است و طبیعی است که لایه های مجاور سطح دریاهای آزاد بیشترین فشار را داشته باشد.
[External Link Removed for Guests]
در اینجا خاطر نشان مینماییم که Sea Level ارتفاع صفر محسوب میگردد . به سادگی روشن است که هرچه بالاتر رویم, از فشار هوا کاسته خواهد شد.
اندازه گیری فشار هوا :
دانشمند ایتالیایی تریحلی (Thrihili) به وسیله یک ظرف جیوه و یک لوله شیشه ای طبق تصاویر زیر فشار هوا را ندازه گیری نمود. در سالیان بعد کارشناسان سازمان ICAO در یک روز معین در نقطه ای مجاور دریا با عرض جغرافیایی N: 400 و حرارت 15 درجه سانتی گراد معادل 59 درجه فارنهایت فشار هوا را اندازه گیری نمودند که فشار استاندارد سطح دریا نامیده میشود.
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
این مقدار (فشار استاندارد) برابر است با :
76 سانتی متر جیوه مساوی 92/29 اینچ جیوه و برابر 07/14 PSI معادل 1013 میلی بار (mbar) میباشد. که برای تبدیلات واحدی هم میتوان از همین پارامترها استفاده نمود.
[External Link Removed for Guests]
طبق محاسبات سازمان ICAO در 20.000 پا فشار هوا 75/13 اینچ جیوه که کمتر از نصف فشار سطح دریا میباشد کاهش میابد که مشخص میشود حدود 50 درصد توده هوای کره زمین در لایه 20.000 پایی آ متمرکز است. و دلیل این توزیع غیر بکنواخت هوا در جو همانا قابلیت تراکم هوا (Compressibility) میباشد.
(پایان جلسه اول)
============================================
هرگونه کپی برداری از مطالب ارسال شده در ([COLOR=#c00000]مدرسه هوانوردی سنترال) بدون ذکر نام CentralClubs و نویسنده مربوطه, ممنوع بوده و از در صورت مشاهده از طرف مدیریت سایت برخورد قانونی صورت خواهد گرفت.
مقدمه:
علم آیرودینامیک (Aerodynamic) یکی از شاخه های مجزا و غنی در رشته هوافضا میباشد که در این بین در سایر رشته ها همچون مکانیک , هوانوردی , ریاضی و.... هم به صورت کاربردی و گزیده ای تدریس میشود.
هدف اصلی این علم همانطور که از نامش پیداست بررسی روابط میان هوا و سطح میباشد. البته در اینجا بیشتر هدف بخشی از آن میباشد که رابطه مستقیم با بحث پرواز داشته و در یادگیری آن کمک بسزایی میکند.
پیشگفتار:
علم آیرودینامیک به طریقی که در اینجا مورد بحث قرار میگیرد, در مورد چگونگی پرواز هواپیما صحبت میکند. از همین جهت آن را تئوری پرواز (Theory of Flight) و یا مکانیک پرواز (Mechanics of Flight) نیز مینامند.
از آنجایی که آشنایی با این علم تاثیر مستقیم و عمیقی در شناخت اجزای هواپیماها دارد از همین رو آگاهی از آن بر کلیه پرسنل پروازی اعم از خلبانان و افراد فنی امری واجب و ضروری میباشد. مطالب قرار گرفته در این بخش از روی منابعی همچون (مفاهیم پرواز) و (بال و بدنه هواپیما) در این قسمت قرار خواهند گرفت.
با توجه به اینکه پرواز پواپیما منوط به هوا میباشد, به همین دلیل بهتر است که در ابتدای امر با هوا و خصوصیات آن بطور اجمالی آشنا شویم
===========================================
جلسه : اول
موضوع : آشنایی با خصوصیات هوا
اتمسفر:
جو همچون اقیانوسی از هوا میباشد که مجیط پیرامون زمین را احاطه نموده و ارتفاع آن به صدها هزار پا میرسد و طبق نعریف علمی تا ارتفاعی را که بتوان حتی یک مولکول هوا مشاهده نمود میتوان جزء اتمسفر محسوب داشت. البته با توجه به اینکه پرواز موثر هواپیماها در ارتفاعات پایین جو امکان پذیر است, گفتگو در مورد ارتفاعات بالای جو در اینجا مورد بحث قرار نخواهند گرفت و حتما" در بخش هواشناسی بطور تخصصی بررسی خواهند شد.
[External Link Removed for Guests]
همانطور که میدانیم هوا مخلوطی از گازهای مختلف است. ولی برای بیان این مقدار به زبان علمی کافیست گفته شود که هوا از یک پنجم اکسیژن و چهار پنجم ازت (نیتروژن) تشکیل شده است.
هوای خشک و خالص به طور حجمی از 78% نیتروژن و 21% اکسیژن و 1% آرگون تشکیل شده است, البته آثاری جزئی از گازهای دیگر همچون Co2 – هیدروژن, هلیوم و نئون نیز در هوا یافت میشوند.
خصوصیات فیزیکی هوا (Physical Properties) :
1- فشار هوا (Air Pressure) :
هوا دارای ورن است و آزمایش نیز طبق تصویر زیر این مطلب را ثابت میکند. پس اگر جو را به لایه های مختلف تقسین کنیم, وزن لایه های بالاتر بر روی لایه های پایینتر اثر گذاشته و آنها را تحت فشار قرار میدهد. پس هوا دارای فشار است و طبیعی است که لایه های مجاور سطح دریاهای آزاد بیشترین فشار را داشته باشد.
[External Link Removed for Guests]
در اینجا خاطر نشان مینماییم که Sea Level ارتفاع صفر محسوب میگردد . به سادگی روشن است که هرچه بالاتر رویم, از فشار هوا کاسته خواهد شد.
اندازه گیری فشار هوا :
دانشمند ایتالیایی تریحلی (Thrihili) به وسیله یک ظرف جیوه و یک لوله شیشه ای طبق تصاویر زیر فشار هوا را ندازه گیری نمود. در سالیان بعد کارشناسان سازمان ICAO در یک روز معین در نقطه ای مجاور دریا با عرض جغرافیایی N: 400 و حرارت 15 درجه سانتی گراد معادل 59 درجه فارنهایت فشار هوا را اندازه گیری نمودند که فشار استاندارد سطح دریا نامیده میشود.
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
این مقدار (فشار استاندارد) برابر است با :
76 سانتی متر جیوه مساوی 92/29 اینچ جیوه و برابر 07/14 PSI معادل 1013 میلی بار (mbar) میباشد. که برای تبدیلات واحدی هم میتوان از همین پارامترها استفاده نمود.
[External Link Removed for Guests]
طبق محاسبات سازمان ICAO در 20.000 پا فشار هوا 75/13 اینچ جیوه که کمتر از نصف فشار سطح دریا میباشد کاهش میابد که مشخص میشود حدود 50 درصد توده هوای کره زمین در لایه 20.000 پایی آ متمرکز است. و دلیل این توزیع غیر بکنواخت هوا در جو همانا قابلیت تراکم هوا (Compressibility) میباشد.
(پایان جلسه اول)
============================================
هرگونه کپی برداری از مطالب ارسال شده در ([COLOR=#c00000]مدرسه هوانوردی سنترال) بدون ذکر نام CentralClubs و نویسنده مربوطه, ممنوع بوده و از در صورت مشاهده از طرف مدیریت سایت برخورد قانونی صورت خواهد گرفت.



