مرکز انجمنهای تخصصی

از آن جا يکي از دوستان در قسمت نقاشي و تصاوير، خواستار ايجاد بحث و گفتگو در باب موضوعي جالب شده بود، اين مسئله يعني پايان عمر کرهء زمين به نظرم آمد.

چندي پيش مقاله اي را در سايت BBC مي خواندم در باب چند احتمال قطعي در مورد پايان کرهء زمين:
1) برخورد يک شهاب سنگ بزرگ با کرهء زمين.
2) خاموش شدن خورشيد که باعث جذب سيارات منظومهء شمسي به جرم خورشيد خواهد شد.
3) قرار گرفتن کل منظومهء شمسي در جريان جاذبهء شديد يک سياه چاله

حال مختصري از هر کدام را برايتان توضيح مي دهم. اميدوارم ضمن اينکه نترسيده باشيد در ادامهء بحث شرکت فرمائيد.

1) برخورد يک شهاب سنگ بزرگ با کرهء زمين:
همانطور که امروزه اثبات شده است، شهاب سنگ بسيار بزرگي در حدود 4 ميليون سال قبل به منطقه اي که امروزه در جنوب شرقي ايالات متحده بين ايالت فلوريدا، شمال کوبا و شرق مرکزيک واقع شده است، برخورد کرده است. شما مي توانيد محل اين برخورد را بر روي نقشهء جغرافيايي جهان به صورت يک دايرهء دوار مشاهده کنيد. بسيار بر اين اعتقادند که تمدن پيشرفتهء قارهء آتلانتيس با اين برخورد ويرانگر، براي هميشه به تاريخ پيوسته است.
[External Link Removed for Guests]
پس از اين برخورد فاجعه آميز، کرهء زمين به اندازه اي که امروز معلوم شده است از محور عمودي خود کج شد و در عرض چند ثانيه جاي استوا و قطب جنوب عوض شد. يکي از دلائل اثبات اين موضوع، يافته شدن گله اي از گوسفندهاي يخ زده در عمق يخهاي قارهء قطب جنوب بود که پس از تحقيقات معلوم شد در حين هضم علوفهء خورده شده، به ناگهان دچار يخ زدگي شده اند. (علوفه اي که تنها در مناطق گرمسيري يافت مي شود)
چنين برخوردي بر طبق محاسبات انجام شده، باعث تغييرات شديد آب و هوايي در کرهء زمين شد؛ ضمن اينکه پس از برخورد آب اقيانوس اطلس، موج هايي به ارتفاع بين 300 تا 400 متر ايجاد کرد و اين موجهاي سهمگين، هرآنچه را که در سواحل اقيانوس يافتند نابود کردند؛ سپس يک دورهء بسيار سياه آغاز شد و آن ايجاد گرد و غبار بسيار سنگيني بود که باعث شد نور خورشيد حدود 100 سال به کرهء زمين نرسد و بيشتر حيات اين کره مانند انسانهاي اوليه، داياناسورها، ماموتها و . . . براي هميشه از بين بروند. از تبعات اين برخورد، کاهش شديد دماي کرهء زمين بود که بر طبق محاسبات کامپيوترهاي سازمان ناسا، دماي کرهء زمين حدود 50 تا 100 درجه (بسته به موقعيت جغرافيايي خود) کاهش يافت و در برخي مناطق، مانند قارهء سبز قطب جنوب، اين کاهش دما به ميزان 120 تا 150 درجهء سلسيوس زير صفر بالغ گشت.
امروزه برخي دانشمندان بر اين اعتقاد هستند که برخورد برخي سيارکهاي سرگردان با کرهء زمين، واقعهء مشابهي را در آينده براي کرهء زمين، مجددن رقم خواهد زد.

2) خاموش شدن خورشيد:
اين واقعه بسيار مسلم است و در وقوع آن شکي نيست مگر اينکه حادثهء سوم، زودتر رخ دهد.
اين مسئله بسيار واضح است که هر منبع انرژي، روزي به پايان مي رسد. بر طبق محاسبات و اطلاعات بدست آمده از لکه هاي ايجاد شده بر روي خورشيد، ستارهء خورشيد عمري بين 11 تا 12 ميليارد سال دارد که يک ستارهء نسبتن پير محسوب مي شود.
اما خورشيد به يکباره خاموش نمي شود بلکه طي چند مرحله انرژي آن به شدت کاهش مي يابد. حال تبعات اين کاهش انرژي را مختصري بررسي مي کنيم.
گذشته از کاهش شديد و غيرقابل درک دما در سطح کرهء زمين، تمام کرات منظومهء شمسي، به علت جاذبهء شديد خورشيد، درهم کوبيده شده و به سمت خورشيد حرکت مي کنند و در نهايت به خورشيد کوبيده مي شوند. پايان اين ماجراي وحشتناک، ايجاد ستاره اي خاموش با نيروي جاذبه اي بسيار سهمگين است که هر آنچه را که در مسير گردش خود در کهکشان راه شيري بيابد، به درون جاذبهء خود، مي بلعد.
حال اين سوال پيش مي آيد که چرا اکنون سيارات جذب نيروي جاذبهء خورشيد نمي شوند؟
پاسخ با يک مثال ساده قابل درک مي باشد. شما آتش عظيمي ايجاد کنيد و از بالاي آتش و با فاصله، پر يک مرغ را روي آن رها کنيد. اين پر بر اثر دافعهء شديد آتش، از مرکز حرارت ايجاد شده فاصله مي گيرد. اين موضوع، امروزه در روابط جاذبهء بين خورشيد و سيارات منظومة شمسي صادق است و سيارات به علت نيروي جاذبهء خورشيد به سمت خورشيد تمايل دارند و به علت حرارت فوق العاده، به آن نمي توانند نزديک شوند که با خاموش شدن (کم شدن شديد حرارت) خورشيد، توازن جاذبه اي بين سيارات و خورشيد برهم مي خورد. نتيجه اينکه سيارات به علت نيروي جاذبهء فوق العاده سهمگين خورشيد، در دل خورشيد کوبيده شده و از بين مي روند.
اما پيش از اين نابودي، لحظات بسيار سخت و عجيبي بر مردم نگون بخت کرهء زمين خواهد گذشت که در آن لحظه آرزو خواهند کرد زنده نبودند؛ از جمله اينکه در طول 24 ساعت، (به علت برهم خوردن توازن جاذبه) ‌چندين بار شاهد روز و شب شدن خواهد بود، ضمن اينکه روز نيز به معناي آنچه مي دانيم نخواهد بود و تنها روشنايي بسيار اندکي مانند غروب خواهد داشت.
از ديگر تبعات برهم خوردن توازن جاذبه، ايجاد زلزله هاي بسيار سهمگين و غير قابل باور با توانهايي بيش از 10 ريشتر در اقصا نقاط کرهء زمين خواهد بود، به طوري که کوهها را همانند پنبه خرد کرده و از بين خواهد برد و اين همان لحظه اي است که انسانهاي حاضر، آرزوي مرگ خواهند کرد و مادر، فرزندش را فراموش مي کند.
در نهايت پس از مدتي، سيارات منظومهء شمسي، در دل خورشيد کوبيده شده و در نهايت ستاره اي خاموش با نيروي جاذبه اي فوق العاده زياد خلق خواهد شد که هر آنچه را در سر راه مدار گردشي خود در کهکشان راه شيري بيابد، به درون نيروي جاذبهء خود خواهد کشيد. در اصطلاح علمي، چنين ستاره اي، کوتولهء سياه ناميده مي شود.

3) قرار گرفتن کل منظومهء شمسي در جريان جاذبهء شديد يک سياه چاله:
اما همان طور که در قسمت 2 مختصري در مورد مفهوم سياه چاله آشنا شديد، اين موضوع مي تواند توسط يک کوتولهء سياه ديگر بر سر منظومهء شمسي آورده شود.
همانطور که مي دانيد سيارات منظومهء شمسي به دور خورشيد و خورشيد و کل منظومه در مداري داخل کهکشان راه شيري، گردش مي کنند. حال طبق احتمالات بيان شده توسط دانشمندان ناسا، در طول 20000 سال آينده، احتمال بسيار زيادي وجود دارد که کل منظومهء شمسي، حين گردش خود در کهکشان راه شيري، وارد جريان جاذبهء بسيار شديد يک سياه چاله شود؛ که در آن صورت، کل سيارات و خورشيد، ظرف چند دقيقه در هم تنيده شده و به جرم فوق العادهء سياه چاله، اضافه مي شوند.

منبع: BBC

عجب! 8) ميگم اين آخرالزمان واقعا وحشتناکه....
با اين اوصافي که تو گفتي....من ترجيح ميدم جوون مرگ بشم و اون روز رو نبينم.....
حتي فکر اينکه سيارت داره به سمت خورشيد پرتاب ميشه ...مو رو به تن آدم سيخ ميکنه... 8)

Masoud,
من به مسائل مذهبي آشنا نيستم، شايد آخرالزمان در واقع آخر عمر کرهء زمين باشه نه تمام کهکشانها.
به هر حال مي بينيد که از نظر علمي، پايان عمر کرهء زمين حتمي هستش.

وقتي كه قيامت مي شه اون موقست كه اين موارد امكانش هست پيش بياد
و همه چيز هيچ و پوچ و نيست و نابود مي شه

Leila,
فکر مي کنم چيزي که به نام قيامت شناخته ميشه همين هاست. چون در زمانهاي قديم کسي از
سياه چاله و کوتولهء سياه اطلاعاتي نداشته، موضوع پايان عمر کرهء زمين رو به شکل کلمهء قيامت
بيان مي کردن.
امروزه با توجه به افزايش لکه هاي خورشيدي، برخي دانشمندان بر اين باور هستند که پايان عمر
خورشيد، نزديکتر از آني هست که تصور مي شد.

يعني منظورتون اينه كه خيلي نزديكه
چه وحشتناك
ولي فكر نمي كنم قابل پيش بيني باشه

Leila,
خيلي دقيق قابل پيش بيني نيست ولي طبق پيش بيني هايي نظير کتاب نوسترآداموس،
گرم شدن بيش از حد کرهء‌ زمين، کوتاه شدن زمان کسوف نسبت به زماني که توسط گاليله
به طور دقيق ثبت شده است و نشان دهندهء نزديک شدن کرهء زمين به خورشيد مي باشد،
همچنين پايان يافتن منابع نفتي حداکثر تا 40 سال ديگر، اتمام کليهء منابع اورانيوم تا 47 سال ديگر،
کم شدن بسيار سريع مساحت جنگلها، تقليل ميزان آب شيرين کرهء زمين، رشد روزافزون مساحت بيابانها
(به طوري که طبق پيش بيني کامپيوترهاي سازمان ناسا تا 150 سال ديگر، بيشتر مناطق کرهء زمين بيابان خواهند بود)
تمام شدن بيشتر منابع معدني نظير ذغال سنگ و انواع فلزات در قرن 21 و . . .
همگي نشان از زوال عمر کرهء زمين دارند.

واای چه هیجان انگیز!! یادم باشه اگه عمرم قد داد حتما از این صحنه ها فیلم بگیرم.

واي که من خيلي ترسيدم
بابا اينا همش تئوريه وقتي که اتفاق افتاد اون موقع درباره ش فکري ميکنن فعلا خوش باشيد و به اين چيزا فکر نکنيد

Reza6662:
دوست عزیز متاسفانه برخی از اطلاعاتی که در مورد فرآیند و زمان خاموش شدن زمین داده اید صحیح نیستند. در این مورد می توانید به منابع بسیار موجود مثلاً [External Link Removed for Guests] مراجعه کنید.
شکل زیر مراحل نابودی خورشید را بر طبق تئوریهای موجود نشان می دهد.

[External Link Removed for Guests]

مرحلۀ اول که طولانیترین عمر هر ستاره محسوب می شود همان مرحله ایست که فعلاً در آن قرار داریم. در این مرحله که حدود 10 میلیارد سال برای خورشید طول می کشد فرآیند فوزیون هیدروژن برای تولید انرژی اتفاق می افتد. از آنجا که حدود 6/4 میلیارد سال از عمر خورشید می گذرد، در نزدیک 5 میلیارد سال دیگر ذخیرۀ هیدروژن آن تمام می شود و فرآیند انبساط شروع می شود (جزئیات بیشتر را در منبع بالا بخوانید). در این زمان خورشید رفته رفته به یک غول سرخ (Red Giant) تبدیل می شود. در چنین حالتی شعاع خورشید 100 تا 200 برابر مقدار فعلی می شود. 200 برابر شعاع فعلی برابر با فاصلۀ فعلی زمین تا خورشید است که این یعنی در اینصورت زمین توسط خورشید بلعیده می شود. البته در هر صورت سیارۀ عطارد قطعاً و سیارۀ زهره نیز به احتمال زیاد بلعیده خواهند شد.
درخشش (Luminosity) خورشید وقتی به یک غول سرخ تبدیل شده است حدود 10 برابر مقدار فعلی می شود که این موضوع باعث می شود دمای سطح زمین به 1400 درجۀ کلوین برسد و همه چیز روی آن از بین برود (البته اگر قبلاً بلعیده نشده باشد!). دمای سطح سیاراتی مثل مشتری تا 600 درجۀ کلوین و دمای نپتون تا دمای فعلی زمین افزایش خواهند یافت.
مرحلۀ بعد تبدیل شدن به یک سحابی (Planetary Nebula) است که ویژگی آن انبساط انفجار مانند لایۀ بیرونی به فضاست در حالیکه هستۀ کوچک و متراکمی باقی می ماند. کل مرحلۀ تبدیل شدن به غول سرخ تا پایان مرحلۀ سحابی حدود 700 میلیون سال طول می کشد. بعنوان نمونه، ستارۀ Arcturus که هم اکنون در آسمان اولیۀ شب (سمت شرق) قابل رؤیت است، مرحلۀ تبدیل به غول سرخ شدن را آغاز کرده است. همچنین اگر به فاصلۀ اندکی در زیر مشتری نگاه کنید ابر غول سرخ Antares را مشاهده می کنید که دقیقاً در همین مرحله قرار دارد و درخشش آن حدود 10 هزار برابر خورشید است.
بعد از اتمام لایۀ بیرونی، هستۀ کوچک دونی که اندازه ای حدود زمین دارد باقی می ماند که تنها راه تولید انرژی آن تابش است. این ستارۀ کوچک کوتولۀ سفید (White Dwarf) نامدارد. تابش کوتولۀ سفید بعد از حدود 1 میلیارد سال منجر به کم شدن انرژی آن تا حد تیره شدن و غیر قابل رؤیت بودنش می گردد که در این حالت کوتولۀ سیاه نام می گیرد (Black Dwarf).

در تمامی این مراحل بخصوص در مرحلۀ سحابی، جرم خورشید شدیداً کاهش می یابد که این باعث کاهش دایرۀ اثر میدان جاذبۀ خورشید می گردد. سیارات منظومۀ شمسی و دنباله دارهای موجود در آن رفته رفته از خورشید دور شده و هر یک به مسیری می روند. استدلال مطرح شده در مطلب آقای Reza6662 در مورد دلیل بلعیده شدن تمامی سیارات بسیار عجیب بود چون گرمای خورشید اثر جاذبی ندارد و قابل مقایسه با پری که بدلیل هوای بالارونده از آتش دور می شود نیست...

امروزه با توجه به افزايش لکه هاي خورشيدي، برخي دانشمندان بر اين باور هستند که پايان عمر
خورشيد، نزديکتر از آني هست که تصور مي شد.

طبق گفته هاي قبلي عمر خورشيد حدود 5 ميليارد سال هست كه تقريبا همان قدر هم از سنش باقي مونده.