مرکز انجمنهای تخصصی

سلام بر دوستان

می دانیم اکثر افرادی که وارد یادگیری و ساخت ربات می شوند

به جای ساخت ربات های کاربردی و صنعتی نظیر

اسکارا - پوما - گانتری - دکارتی - پارالل - استوارت - ای وی جی - سی ان سی و ...

به دنبال ساخت ربات های مسابقاتی و اسباب بازی نظیر

نوریاب - مسیریاب - مین یاب - میکروماوس - آتش نشان - امداد - فوتبالیست - جنگجو - جاروکش و ...

می روند .

حتی با شرکت در مسابقات با هر نتیجه ای باز به فکر مسابقات بعدی اند بعضی ها که تا 6 سال یا بیشتر کارشان ساخت ربات تعقیب خط و مین یاب و هر ماه در یک مسابقه ای شرکت می کنند !!!! و افتخار می کنند که ... مقام آورده اند .
بعد از چند سال به کل رباتیک را رها می کنند و هرگز به فکر ساخت ربات صنعتی نمی افتند .

علت چیست ؟ آیا راهکاری می شناسید که این روند تغییر کند ؟

اگر شما هم جزء این دسته اید حتما دلیل خود را ذکر نمایید .

پیشاپیش از همه شما که وقت خود را برای شرکت در این نظر سنجی گذاشتید تشکر می نمایم .

دوست عزیز.به نظر من چند تا علت داره
1-آموزش ساخت روبات و کلا آموزش مبحث روباتیک در ایران خیلی پیشرفته نیست.نمونش رو در ساخت روبات انسان نمای ایرانی دیدید که یه مجسمه آدم با دو عضو متحرک کتف و گردن رو روی یه روبات مسیر یاب نصب کرده بودند.با خرج کلان
2-روبات مثل خارح در ایران کاربرد خاصی نداره.
توی ایران کاربرد روبات به یه کارخونه ماشین سازی محدود میشه که روبات های اون رو هم از خارج وارد میکنند و تکنولوژی ساختش بالاست
3-حمایت از علم روباتیک در ایران کمه و دولت بهایی به اون نمیده.وقتی دولت داره برای اشتغال زایی خرج میکنه هیچ وقت نمیاد باعث و بانی کاری بشه که باعث بی کاری بیشتر بشه.
در کشور چین و ژاپن و ... که روبات های صنعتی جا باز کردند و به روبات به عنوان یک نیروی کار نگاه میکنند درصد بیکاری کمتر از ایرانه.
من عضو یک گروه روباتیک در دبیرستان بودم.روباتی رو میساختیم که باید چند تا جسم رو از جایی به جای دیگه انتقال بده.توی مسابقه اول شدیم یا دوم یادم نیست.اما بعدش به جز یه تقدیر خشک و خالی هیچ اتفاق دیگه ای نیافتاد.در صورتی که اگر در همین مقطع مبتدی به بحث روباتیک بهایی داده بشه صنعت روباتیک پیشرفت به سزایی میکنه
البته این نظر من بود

سلام.من فکر میکنم به دلیل نداشتن پشتوانه قوی در این صنعت هست.به نظر من باید یک انجمن حمایت از طرح های رباتیک در کشور ایجاد شود.

درود
مسابقه راهکاری هوشمندانه است برای به کارگرفتن نهایت توانمندی ها.البته اگر شیوه ی اجرای آن به گونه ای باشد که نتیجه بهترین راه را برای هدف نشان دهد.

با سلام
خوشبختانه امروز بعد از گذشت تقریبا یک دهه از این نظر سنجی
علم و عمل در حیطه رباتیک در ایران بسیار پییشرفت کرده
الان دیگه ساخت ربات شده سرگرمی اکثر بچه مدرسه ای ها
البته هنوز راه درازی تا رسیدن به ایده آل هست

دوستان گرامی، هر پیشرفت بایست بر اساس نیاز باشد. البته در دنییا مصرف گرایی، گاهی هم با حربه تبلیغات بازرسازی می کنند و نیاز می سازند. اما در هر حال بایست بر اساس نیاز باشد وگرنه می شود سرگرمی. ساختن ربات سرگرمی و یا بازی، هر چند موجب تجربه اندوزی و یادگیری دانشجو و دانش آموزش می شود ولی به قول دوستان نیازی خاصی برطرف نمی کند.
دقیق یادم نیست چند سال پیش فیلم مستندی از سما پخش شد، که بچه های دانش آموز در یک کارگاه ربات گجت سازی بردند و رد یک روز به انها گفتند ایده های خودشان را برای گجت های کاربردی اجرا کنند (احتمالا قبلش تمرین و تحقیق داشتند) با کمی برنامه نوسی (به گمانم شبیه لگو بود محیط برنامه نویسی جزئیاتش یادم نیست/ لگو ویژوال و محیط ساده برنامه نویسی است می گویم دقیق یادم نیست ولی او بچه راحت برنامه سازی می کردند!) و چند ابزار ساده در عرض یک روز کلی گجت ساختند! این یعنی آموزش و تجربه و نه اینکه طرف برود 6 سال عمرش تلف کند تا یک ربات مسابقه بسازد! که چی؟
لازم نیست عجیب و غریب باشد. ما در اطرافان کلی نیاز می توانیم پیدا کینم که رباتیک می تواند حل کند.