ایرانیان باستان مخترع باتری
ارسال شده: جمعه ۱ آبان ۱۳۸۸, ۱۰:۴۸ ب.ظ
باستان مخترع باستان مخترع چند سال پیش همه تصور می كردند كه پیل الكتریكی را نخستین بار دانشمند ایتالیایی لوییجی گالوانی در سال 1786اختراع كرد. گالوانی از قرار دادن دو فلز در آب نمك جریان برق به دست آورد. اما چقدر مایه تعجب است وقتی می بینیم كه برحسب تصادف، گالوانی هم برای ساختن پیل از همان فلزهایی را استفاده كرد كه 1800 سال پیش از وی ایرانیان برای ساختن پیل به كار برده بودند. پیل مورد استفاده ایرانیان در شهری در اطراف بغداد به دست آمده است.<o:p></o:p> بار در سال ( )، ویلهلم کونیگ باستان شناس آلمانی، در نشریه ی کاوش و پیشرفت ( und ) طی مقالهای خبر از وجود باتری های اشکانی می (Wilhelm Konig) ، باستانشناس آلمانی ی موزهی ملی عراق را برعهده داشت، به هنگام کاوش در یکی از روستاهای ، به کوزهای سفالی به بلندی متر برخورد که استوانهای مسی در و آن استوانه نیز میلهای آهنی را در برگرفته بود. بررسیها از وجود ماده ، مانند سرکه، و نیز خوردگی شیمیایی در آن ظرف سفالی خبر دادند.
[SIZE=85]
نمونه باتری کشف از کونیگ، شناسان دیگری نیز قطعههای شکستهای از این کوزههای رازآمیز را پیدا . با وجود این، تنها او بود که به اهمیت آنها پی برد و در کشفهای دیگر بیشتری از آنها پیدا کرد. بررسیها نشان داد که پیشینهی این باتریها نزدیک سال پیش باز میگردد؛ یعنی زمانی که اشکانیان بر (بین النهرین) فرمانروایی میکردند. اشکانیان سومین سلسله از شاهان بزرگ ایران از پیش از میلاد تا پس از میلاد، امپراتوری شکوهمندی در زمین بر پا کرده مقالهی کونیگ در سال ، شگفتی باستانشناسان و جهانیان را برانگیخت دو دهه پس از نخستین گزارش کونیگ، یعنی نزدیک پیش، برای از این دستاورد تمدنی خود آگاه شدند. البته، به زودی آن را به فراموشی سپردند حالی که پژوهشگران هنوز هم پیرامون باتریهای اشکانی پژوهش میکنند، شاید بتوان مگر شمار اندکی از ایرانیان همگی از آن ناآگاه هستند و گاهی نیز از پذیرش میزنند. به هر حال، ایرانیان همیشه شگفتیساز بودهاند و این هم نمونهای ویژگی آنان . جهانی دوم از ادامهی پژوهشها روی باتریهای کرد، اما پس از آن که ویرانسازی فروکش کرد و آبادانی بار دیگر رونق گرفت، (Willard F. M. Gray) آزمایشگاه ولتاژ بالای شرکت جنرال الکتریک ، چند نمونه از این باتریها ساخت. زمانی که آنها را با الکترولیتی ی انگور(سرکه) پر کرد، آن دستگاهها حدود برق تولید کردند. این شگفتی پژوهشگران و باستانشناسان افزود، چرا که دستگاهی پس از هزار سال، می
[SIZE=85]
باتری بازسازی های باتری باتری در بردارنده ی یک کوزه سفالی تخم مرغی به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3/3 سانتیمتری بود که یک میله ی آهنی به طول 7/5 سانتیمتر به صورت عمودی در قسمت میانی قرار داشت که نقش قطب منفی باتری ( آند ) را بر عهده . اطراف میله آهنی یک استوانه مسی به طول 9/8 و قطر 2/6 سانتیمتر قرار داشت که به کمک قیر در جای خود محکم شده بود، در قسمت دهانه ی باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده بود. در این باتری احتمالا از آب نمک، سولفات مس، جوهر سرکه، آبلیمو، شراب تند و یا اسید سیتریک ( که در آن دوره شناخته شده بودند ) به عنوان الکترولیت استفاده می شده است. باتری راستی چگونه اشکانیان در آن زمان به مفاهیم ی الکتریسیته دست پیدا کرده بودند؟ برخی بر این باورند که آنان چنین دانشی ، زیرا بسیاری از نوآوریها پیش از درک مفاهیم پایهای که آن نوآوریها ها استوار بودند، به دست آمدهاند. برای مثال، چینیها مدتها پیش از آنکه به درستی روشن شود، باروت ساخته بودند و از آن بهره میگرفتند. کشف کهن نیز شاهد خوبی بر این ادعاست. همیشه نیاز نیست بدانید چیزی چگونه و میکند، فقط میدانید که کار میکند. این که باتریهای میکنند، شکی نیست، چرا که دانشجویان زیادی در دانشگاههای هایی از آن ساختهاند و برق تولید کردهاند. اما اشکانیان از این دستگاه کاری بهره میگرفتند؟ این دستگاه بسته به نوع محلول الکترولیت، بین / تا تولید میکند. تولید برق به دو فلز با پتانسیل الکتریکی متفاوت و محلول ، به نام الکترولیت، نیاز دارد و همهی اینها در این باتریها وجود دارد. چند باتری از این نوع به هم میتوان به ولتاژهای بالا دست پیدا کرد. اما پیدا نشده است که بتوان ثابت کرد که در آن زمان نیز چنین کاری انجام می . های پارتی برای آبکاری یک فلز روی ظرفهای فلزی به کار میرفته . ای از این ظرفها در موزهی بغداد پیدا شده است که پیشینهی آنها نیز به دوران باتریها باز میگردد. آرن (Arne Eggebrecht) نمونه از باتریها را به هم وصل کرد و با به کارگیری شیرهی انگور به توانست لایهی نازکی، حدود یک دههزارم میلیمتر، از نقره به سطح بنشاند. چندی پیش نیز یك مهندس آمریكایی به نام ویلاردگری ثابت كرد كه این دستگاه عجیب را اشكانیان برای آب دادن فلزات بخصوص طلا و نقره به كار می برده اند. گری در گزارش خود می نویسد: «اشكانیان از اتصال این پیل ها به یكدیگر مقدار قابل توجهی نیروی برق به دست می آوردند و آن را به وسیله دو سیم وارد دستگاه آبكاری كرده و با استفاده از املاح طلا و نقره، دستبندها و زینت آلات خود را آب طلا و نقره می دادند كه امروز این کار را گالوانو پلاستی یا آبكاری الكتریكی می نامند.» آن زمان كیمیاگران و جواهرسازان باستانی كه به اینكار می پرداختند ساختمان پیل را نیز مانند سایر معلومات خویش به عنوان یك راز مگو تلقی می کردند و جز به اهل فن به كسی ابراز نمی داشتند و در نتیجه از این اختراع جز كیمیاگران، دیگران اطلاع نداشتند.
[External Link Removed for Guests]
[SIZE=85]
نمونه باتری کشف از کونیگ، شناسان دیگری نیز قطعههای شکستهای از این کوزههای رازآمیز را پیدا . با وجود این، تنها او بود که به اهمیت آنها پی برد و در کشفهای دیگر بیشتری از آنها پیدا کرد. بررسیها نشان داد که پیشینهی این باتریها نزدیک سال پیش باز میگردد؛ یعنی زمانی که اشکانیان بر (بین النهرین) فرمانروایی میکردند. اشکانیان سومین سلسله از شاهان بزرگ ایران از پیش از میلاد تا پس از میلاد، امپراتوری شکوهمندی در زمین بر پا کرده مقالهی کونیگ در سال ، شگفتی باستانشناسان و جهانیان را برانگیخت دو دهه پس از نخستین گزارش کونیگ، یعنی نزدیک پیش، برای از این دستاورد تمدنی خود آگاه شدند. البته، به زودی آن را به فراموشی سپردند حالی که پژوهشگران هنوز هم پیرامون باتریهای اشکانی پژوهش میکنند، شاید بتوان مگر شمار اندکی از ایرانیان همگی از آن ناآگاه هستند و گاهی نیز از پذیرش میزنند. به هر حال، ایرانیان همیشه شگفتیساز بودهاند و این هم نمونهای ویژگی آنان . جهانی دوم از ادامهی پژوهشها روی باتریهای کرد، اما پس از آن که ویرانسازی فروکش کرد و آبادانی بار دیگر رونق گرفت، (Willard F. M. Gray) آزمایشگاه ولتاژ بالای شرکت جنرال الکتریک ، چند نمونه از این باتریها ساخت. زمانی که آنها را با الکترولیتی ی انگور(سرکه) پر کرد، آن دستگاهها حدود برق تولید کردند. این شگفتی پژوهشگران و باستانشناسان افزود، چرا که دستگاهی پس از هزار سال، می
[SIZE=85]
باتری بازسازی های باتری باتری در بردارنده ی یک کوزه سفالی تخم مرغی به ارتفاع 14، قطر 8 و دهانه 3/3 سانتیمتری بود که یک میله ی آهنی به طول 7/5 سانتیمتر به صورت عمودی در قسمت میانی قرار داشت که نقش قطب منفی باتری ( آند ) را بر عهده . اطراف میله آهنی یک استوانه مسی به طول 9/8 و قطر 2/6 سانتیمتر قرار داشت که به کمک قیر در جای خود محکم شده بود، در قسمت دهانه ی باتری از قیر برای آب بندی باتری استفاده شده بود. در این باتری احتمالا از آب نمک، سولفات مس، جوهر سرکه، آبلیمو، شراب تند و یا اسید سیتریک ( که در آن دوره شناخته شده بودند ) به عنوان الکترولیت استفاده می شده است. باتری راستی چگونه اشکانیان در آن زمان به مفاهیم ی الکتریسیته دست پیدا کرده بودند؟ برخی بر این باورند که آنان چنین دانشی ، زیرا بسیاری از نوآوریها پیش از درک مفاهیم پایهای که آن نوآوریها ها استوار بودند، به دست آمدهاند. برای مثال، چینیها مدتها پیش از آنکه به درستی روشن شود، باروت ساخته بودند و از آن بهره میگرفتند. کشف کهن نیز شاهد خوبی بر این ادعاست. همیشه نیاز نیست بدانید چیزی چگونه و میکند، فقط میدانید که کار میکند. این که باتریهای میکنند، شکی نیست، چرا که دانشجویان زیادی در دانشگاههای هایی از آن ساختهاند و برق تولید کردهاند. اما اشکانیان از این دستگاه کاری بهره میگرفتند؟ این دستگاه بسته به نوع محلول الکترولیت، بین / تا تولید میکند. تولید برق به دو فلز با پتانسیل الکتریکی متفاوت و محلول ، به نام الکترولیت، نیاز دارد و همهی اینها در این باتریها وجود دارد. چند باتری از این نوع به هم میتوان به ولتاژهای بالا دست پیدا کرد. اما پیدا نشده است که بتوان ثابت کرد که در آن زمان نیز چنین کاری انجام می . های پارتی برای آبکاری یک فلز روی ظرفهای فلزی به کار میرفته . ای از این ظرفها در موزهی بغداد پیدا شده است که پیشینهی آنها نیز به دوران باتریها باز میگردد. آرن (Arne Eggebrecht) نمونه از باتریها را به هم وصل کرد و با به کارگیری شیرهی انگور به توانست لایهی نازکی، حدود یک دههزارم میلیمتر، از نقره به سطح بنشاند. چندی پیش نیز یك مهندس آمریكایی به نام ویلاردگری ثابت كرد كه این دستگاه عجیب را اشكانیان برای آب دادن فلزات بخصوص طلا و نقره به كار می برده اند. گری در گزارش خود می نویسد: «اشكانیان از اتصال این پیل ها به یكدیگر مقدار قابل توجهی نیروی برق به دست می آوردند و آن را به وسیله دو سیم وارد دستگاه آبكاری كرده و با استفاده از املاح طلا و نقره، دستبندها و زینت آلات خود را آب طلا و نقره می دادند كه امروز این کار را گالوانو پلاستی یا آبكاری الكتریكی می نامند.» آن زمان كیمیاگران و جواهرسازان باستانی كه به اینكار می پرداختند ساختمان پیل را نیز مانند سایر معلومات خویش به عنوان یك راز مگو تلقی می کردند و جز به اهل فن به كسی ابراز نمی داشتند و در نتیجه از این اختراع جز كیمیاگران، دیگران اطلاع نداشتند. [External Link Removed for Guests]