انستیتو هوور
ارسال شده: جمعه ۱ آبان ۱۳۸۸, ۱۱:۲۰ ب.ظ
انستیتو هوور یک مرکز فکری (تینکتنک) و کتابخانهای است در زمینه مسایل جنگ، انقلاب، و صلح که در سال ۱۹۱۹ توسط هربرت هوور در دانشگاه استانفورد تأسیس شد و دارای مجموعة بزرگی است از اسناد گردآوری شده در زمینه جنگ جهانی اول و دوم و بویژه متمرکز بر روی اهداف و انگیزههای این دو جنگ.
انیستیتو هوور نفوذ زیادی در بین محافظه کاران و جمهوریخواهان آمریکایی داشته و بر خلاف ادعای مایکلمکفال از اعضای ارشد این موسسه، از بنگاههای دست راستی آمریکا بوده و از دیرباز محلی بوده برای تحقیق و پژوهش اعضای عالیرتبه محافظه کاران و تا حدی نیز در تصمصمگیریها تحت تأثیر حزب لیکود اسرائیل بوده، و برخی از اعضا نیز چنانکه در ادامه مطلب خواهد آمد ارتباطات یا پست و مقامی در دولت و در میان سایر جمهوریِخواهان حکومتی داشته یا دارند.
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۷ انیستیتو هوور اعلام کرد که وزیر دفاع سابق دونالد رامسفلد، دعوت این موسسه را برای پیوستن به انیستیتو هوور پذیرفته. یک شخص غیر سیاسی که نقش مهم و کلیدی را در سیاست دولت بوش در عراق بازی میکرد، ژنرال بازنشسته ارتش، و فرمانده ارشد سابق فرماندهی مرکزی آمریکا، جان ابیزید بود، که بتازگی به انیستیتو هوور پیوست.
سایر اعضای انستیتو شامل برخی محافظهکاران عالیرتبه مانند کاندولیزا رایس، جرج شولتز، نیوت گینگریچ، توماس ساول، دینش دسوزا، شلبی استیل، ادوین میس و پیت ویلسون میباشند.
تفکرات و خط مشیهای انیستیتو هوور در دو دهه گذشته، در اصل از همان اهداف «کمیته جهان آزاد» (ارتقاء دموکراسی، مطلع کردن افکار عمومی از همه تهدیدات نسبت به دموکراسی و مقابله با نفوذ آنهایی که در داخل و خارج آمریکا دشمنی خود با نظم دموکراتیک را اعلام کردهاند) نشأت گرفته و پیروی میکند که در سال ۱۹۸۱ «با حمایت گروههای نومحافظهکار» و به ریاست دونالد رامسفلد بوجود آمد «و خود را بعنوان سازمانی متعهد به دفاع از جهان غیرکمونیست «در برابر خطرفزاینده توتالیتاریسم» میدید. گرایشهای روشنفکرانه و شدیدآ ضدکمونیستی اعضاء آن، «کمیته جهان آزاد» را در کنار گروههای نومحافظه کار بیشماری قرار داد که قبل و یا بعد از انتخاب شدن رونالد ریگان به ریاست جمهوری، در آمریکا تشکیل شده بود» و «مایکل لدین و برخی از افراد وابسته به انستیتوی هوور که برای تغییر رژیم در ایران با جریانات راست اپوزیسیون جمهوری اسلامی همکاری میکنند، از وابستگان به «کمیته جهان آزاد» و کمیتههای منشعب از آن هستند»
انیستیتو هوور نفوذ زیادی در بین محافظه کاران و جمهوریخواهان آمریکایی داشته و بر خلاف ادعای مایکلمکفال از اعضای ارشد این موسسه، از بنگاههای دست راستی آمریکا بوده و از دیرباز محلی بوده برای تحقیق و پژوهش اعضای عالیرتبه محافظه کاران و تا حدی نیز در تصمصمگیریها تحت تأثیر حزب لیکود اسرائیل بوده، و برخی از اعضا نیز چنانکه در ادامه مطلب خواهد آمد ارتباطات یا پست و مقامی در دولت و در میان سایر جمهوریِخواهان حکومتی داشته یا دارند.
در ۸ سپتامبر ۲۰۰۷ انیستیتو هوور اعلام کرد که وزیر دفاع سابق دونالد رامسفلد، دعوت این موسسه را برای پیوستن به انیستیتو هوور پذیرفته. یک شخص غیر سیاسی که نقش مهم و کلیدی را در سیاست دولت بوش در عراق بازی میکرد، ژنرال بازنشسته ارتش، و فرمانده ارشد سابق فرماندهی مرکزی آمریکا، جان ابیزید بود، که بتازگی به انیستیتو هوور پیوست.
سایر اعضای انستیتو شامل برخی محافظهکاران عالیرتبه مانند کاندولیزا رایس، جرج شولتز، نیوت گینگریچ، توماس ساول، دینش دسوزا، شلبی استیل، ادوین میس و پیت ویلسون میباشند.
تفکرات و خط مشیهای انیستیتو هوور در دو دهه گذشته، در اصل از همان اهداف «کمیته جهان آزاد» (ارتقاء دموکراسی، مطلع کردن افکار عمومی از همه تهدیدات نسبت به دموکراسی و مقابله با نفوذ آنهایی که در داخل و خارج آمریکا دشمنی خود با نظم دموکراتیک را اعلام کردهاند) نشأت گرفته و پیروی میکند که در سال ۱۹۸۱ «با حمایت گروههای نومحافظهکار» و به ریاست دونالد رامسفلد بوجود آمد «و خود را بعنوان سازمانی متعهد به دفاع از جهان غیرکمونیست «در برابر خطرفزاینده توتالیتاریسم» میدید. گرایشهای روشنفکرانه و شدیدآ ضدکمونیستی اعضاء آن، «کمیته جهان آزاد» را در کنار گروههای نومحافظه کار بیشماری قرار داد که قبل و یا بعد از انتخاب شدن رونالد ریگان به ریاست جمهوری، در آمریکا تشکیل شده بود» و «مایکل لدین و برخی از افراد وابسته به انستیتوی هوور که برای تغییر رژیم در ایران با جریانات راست اپوزیسیون جمهوری اسلامی همکاری میکنند، از وابستگان به «کمیته جهان آزاد» و کمیتههای منشعب از آن هستند»