مرکز انجمنهای تخصصی

از قديم الايام ايرانيان به عنوان مردمي بخشنده شناخته شده اند .
اين بخشندگي گاه در مقابل قدرشناسي از ديگران بوده و گاه در اكثر موارد هم تحت تاثير مذهب قوت پيدا كرده است . اين خصلت پسنديده و زيبا تحت تاثير هر چه باشد در فرهنگ ما ارزشمند است .
كمتر مردمي را مانند ايرانيان مي توان ديد كه غذاي خود را با ديگران تقسيم كنند . در زمان احتياج و نياز با جان و دل به كمك ديگران بروند . سوغاتي دادن و هديه دادن ايرانيان هم نشات گرفته از بخشندگي انان است . مهمان نوازي هم خصلت گشاده دستي ، دست و دلبازي و بخشندگي را مي طلبد .
ايرانيان بخشندگي را از زمان كودكي به فرزندانشان مي اموزند و شخص از كودكي اين خلق و خوي خوب ايرانيان را در بر مي گيرد خلق و خويي كه همه ايرانيان با ان اشنا هستند و به هم انتقال مي دهند .
(( گرترودبل )) در سفرهاي خود كه حاصل سفرش در سال 1892 به ايران بود ، مي نويسد :
بخشندگي و مهر و عطوفت را در تمامي شهر هاي ايران در بين مردمانشان ديده ام . او مي نويسد :
ما در غرب نه مهمان نوازي داريم نه اداب و رسوم . مهمان نوازي ايرانيان كه حتي با غريبه ها هم چنين برخوردي دارند ، از بخشندگي انان مي ايد .
در ايران حتي در روستاهاي كوچك ديدم كه زن ها غمخوار و درد كش مردانشان هستند و براي حفظ پايمردي و وقار و غرور شوهر به هر گونه فداكاري و ايثار دست مي زنند كه باز هم اين چنين مسائلي از بخشندگي انان سرچشمه مي گيرد .

شرمنده این چیزی که درباره آن صحبت کردید خیلی وقت تو شهر های بزرگ پشت دود و گرد و غبار خیابونا گم شده

نه هنوز هم ميون مردم ما اين سنت وجود داره و پا برجاست

FarHouD اينطور فکر نمي‌کنم، هنوز انسانهاي واقعي همه جا به وفور پيدا مي‌شوند
مشکل اينه که افراد بد هر چند کم هستند اماا مثل لکه‌هاي سياه و کثيف زياد به چشم مي‌خورند، وگرنه تعداد اونها بسيار کمه

درسته اقا FarHouD, خيلي كم شده
ولي با اينكه كم شده هنوزم خيلي بيشتر از كشوراي ديگست
تو شهراي كوچيك كه خيلي خيلي بيشتره.

نه كم نشده ما كمترببهش برخورد مي كنيم