مرکز انجمنهای تخصصی

به گزارش خبرنگار اجتماعي باشگاه خبري فارس «توانا»، محسن جمالي در دومين دوره همايش هفته الكترونيك و مخابرات كه عصر امروز در دانشكده مهندسي برق دانشگاه اميركبير برگزار شد، اظهار داشت: باشگاه دانش‌پژوهان جوان زيرمجموعه آموزش و پرورش و متولي برگزاري المپيادهاي دانش‌آموزي است.وي با بيان اينكه صرفاً به دنبال كسب افتخار در ميادين جهاني نيستيم، افزود: در زماني كه بحران مطالعه در كشور وجود دارد ايجاد حركت و پويايي در ميان دانش‌آموزان دستاورد مهمي محسوب مي‌شود.
رئيس باشگاه دانش‌پژوهان جوان با بيان اينكه بنياد ملي نخبگان، تسهيلاتي را براي دارندگان مدال‌هاي جهاني در نظر گرفته است، ادامه داد: دانشجويان دكترا كه عضو بنياد ملي نخبگان مي‌شوند هر ماه 500 هزار تومان دريافت مي‌كنند.
وي اضافه كرد: در صورتي كه فرصت‌هاي شغلي و مديريتي در كشور به نحو مناسبي ارائه شود و نخبگان فرصت عرضه و نمايش قابليت‌هاي خود را داشته باشند، كمتر با پديده فرار مغزها مواجه مي‌شويم.
جمالي با بيان اينكه انتقادات بسياري نسبت به باشگاه دانش‌پژوهان جوان مطرح مي‌شود، گفت: بسياري از افراد خواهان تعطيل باشگاه دانش‌پژوهان جوان هستند و استدلال مي‌كنند كه اين باشگاه با معرفي نخبگان آنها را به آن سوي مرزها تحويل مي‌دهد.
وي خاطرنشان كرد: در باشگاه دانش‌پژوهان جوان به دنبال اين هستيم كه فضاي رشدي را براي انجام يك حركت و اقدام بزرگ ايجاد كنيم.

این مسئله سی سال است مطرح میشود ولی تا کنون هیچ دولتی نتوانسته این مسئله را حل کند فرار مغزها مشکل اساسی کشورهای جهان سوم ودوم است علی الخصوص که دولت هم برنامه مدون ومفیدی برای ای معضل نداشته باشد الان بیش ازدوسال برای اشتغال سرمایه گذاری نشده همه کارخانه ها در معضل سرمایه دستو پامیزنند هیچ طرح جدیدی سرمایه گذاری نشده و فقط مردم رابا جنگ قدرت سرگرم کرده اندمن نیز ازاین بی برنامگی سیستم بتنگ امده ویکی از راه کارها برای فراراز تنگناها خروج ازکشورمی دانم اگردولت از شعار تعهد بجای تخصص دست بر میداشت مغز ها امیدی برای بودن احساس میکردند

موضوع اینه که سطح توقعات مردم ما هم بالا رفته
بابایی که دیپلم داره انتظار داره کار دفتری و راحت و پر درامدی داشته باشه و اون بابایی هم که فوق لیسانس دار هم همین توقعات رو داره به نظر شما چگونه میشه این مشکل رو حل کرد
اصلا این مشکل از کجا به وجود امده؟؟
چه طور شده که مردمی که به حق خودشون راضی بودن الان به حق 10 برابر خودشون هم راضی نیستند؟؟
از خانواده واشناهای خودم مثال میزنم :
زمانی ما با تعداد 12 نفر حاضر بودیم با کمترین سطح امکانات زندگی رو بگذرونیم و چقدر هم دور هم خوش بودیم همه ما حاضر بودیم تو دو تا اتاق 12 متری زندگی کنیم اونم تو چه امکانات مزخرفی تو یکی از شهرهای جنوبی
همه فک و فامیل هم دیگه رو تو خیابان و یا کوچه که میدیدن تا چند دقیقه فقط به احوال پرسی می گذروندن
اگر یکی از این خانواده دور میشد با این که تلفن هم نداشتیم سعی می کردیم جویای احوال هم دیگه باشیم
ولی الان که تا حدودی همه دستشون به دهنشون میرسه و زندگی مستقلی دارند شاید ماه تا ماه هم جویای احوال هم دیگه نشند
همون اشنایی که قبلا چقدرتحویلت میگرفت الان تو کوچه روش رو میکنه اون طرف تا با تو سلام نکنه انگار برای سلام کردن می خواد مالیات بده
وووو....
اگر تونستی به این مشکل پاسخ بدهی پس میتونی بگی که چرا سطح توقعات مردم با سطحشون بالا نرفته اگر تونستی بازم به این پاسخ بدهی میتونی به چراهای دیگه مربوط به ایم مشکل پاسخ بدهی
تازه این یکی از مشکلاتش بود که خودش چندین مشکل اجتماعی درونش نهفته بود بقیه موارد هم به همین منوال