مرکز انجمنهای تخصصی

پس از 12 سال فعالیت هواپیمای ملی ایران 140 زمین گیر می شود؟



با این که زمزمه های ساخت هواپیمای داخلی از سال 70 شنیده شد و شرکت صنایع هواپیما سازی ایران (هسا) از سال 72 طراحی اولیه هواپیمای ایران 140 را با همکاری آنتونف اوکراین آغاز کرد و از سال 75 تولید رسمی آن آغاز شد، در حال حاضر فقط سه فروند از این نوع هواپیمای سبک در ناوگان هوایی کشور فعالیت دارند.

نورالله رضایی نیارکی، سرپرست سازمان هواپیمایی کشوری چندی پیش در جمع خبر نگاران اعلام کرد که پنج فروند از این هواپیما ظرف دو تا هشت ماه کامل خواهد شد و به این مساله اشاره کرد که ایران 140 با ابعاد گسترده تری به کار خود ادامه خواهد داد.

نیارکی در همان جلسه گفته بود که تقاضای خرید 12 فروند ایران 140 در دست بررسی است که شش فروند از آن ها فروخته شده و شرکت های هواپیمایی سفیران، ساها، ایران ایرتور و ماهان متقاضی خرید این هواپیما هستند.

قیمت فروش این هواپیمای 52 نفره، 5/8 میلیون دلار بر آورد شده است.

کل اعتبار در نظر گرفته شده از سوی دولت برای کمک به این طرح 196 میلیون دلار بوده که 33 میلیون دلار آن به همراه معادل ریالی آن پرداخت شده و مانده اعتبار مخصوص طرح ساخت این هواپیما قرار است به صورت فایناس غیرخود گردان هزینه شود.بدهی های معوقه مربوط به بودجه دولتی این هواپیما حدود 56 میلیون دلار است که هنوز پرداخت نشده است. مدیر عامل شرکت هواپیما سازی ایران، چند هفته پیش در گفت و گو با مهر اعلام کرده بود که چهار فروند هواپیمای جدید وارد ناوگان خواهد شد و از مذاکرات این شرکت با کشورهای سودان و ونزوئلا برای صادرات این هواپیما خبر داد.

فلاح علت عدم تحویل دو فروند هواپیمای ایران 140 به شرکت سفیران را پرداخت نکردن مبلغ هواپیما توسط این شرکت و بانک صنعت و معدن دانست و اعلام کرد که فعلا این دو هواپیما تا ازاد سازی پول زمین گیر هستند.

برنامه ریزی منطقی
محمد باقر ملائک استاد دانشگاه شریف و صاحب نظر هوایی معتقد است:« با قطع تخصیص بودجه و عدم حمایت از تولید داخل، هواپیمای ایران 140 در معرض سقوط قرار خواهد گرفت ویکی از شکست های بزرگ تاریخ کشور را به همراه خواهد داشت.»

این استاد دانشگاه صنعتی شریف بر این باور است که « در صورت اعمال یک برنامه ریزی صحیح و منطقی و مدیریت درست در کشور، قطعا این پروژه ملی کارساز خواهد بود.»

با این همه، یکی از کارشناسان سابق شرکت هسا با ابراز تاسف از وضعیت ایران 140 این پروژه را « ور شکسته» ارزیابی می کند و معتقد است:« این پروژه با بدهی های بسیاری رو به رو است و همین طور شرکت های متقاضی خریدار این هواپیما منصرف شده و با کمبود منابع مالی روبه رو شده اند به طوری که خرید ایران 140 را به فراموشی سپرده اند.»

تزریق اعتبار
اما علیرضا منظری، معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری اعتقادی به ور شکستگی این پروژه ندارد و بر این باور است که فن آوری های جدید در ایران 140 نقش زیادی را ایفا می کنند و این هواپیما با سرمایه گذاری ملی توانسته به مرحله تولید برسد و اگر شکست بخورد به مفهوم ور شکستگی یک پروژه ملی خواهد بود.

او معتقد است:« این پروژه به لحاظ اقتصادی طوری برنامه ریزی شده که در اختیار بهره مندان قرار بگیرد و با تناسب بازار و قیمت فروش بلیت هواپیما، بازگشت سرمایه خرید این هواپیما به وجود می آید.»

این صاحب نظر هوایی نبود سرمایه در این پروژه را یکی از دلایل تاخیر در ساخت آن می داند و مصر است که برنامه ریزی تولید آن باید به شکلی باشد که قیمت مناسبی برای خریدار همراه با تسهیلات بانکی یا فاینانس یا کمک دولت ارایه دهد.

منظری بر این نکته تاکید دارد که اگر به پروژه ای اعتبار مناسب تعلق نگیرد همیشه با همین رکود مواجه خواهیم بود و لازم است که مسولان زمینه ای را برای تزریق سرمایه به این پروژه فراهم کنند و با مدیریت صحیح و درست این پروژه به سرانجام خواهد رسید.

او فرایند تحریم را در ساخت این هواپیما بی تاثیر می داند:" تحریم در مورد هواپیماهای سنگین و بزرگ اتفاق می افتد و در هواپیمای 50 صندلی این مساله صدق نمی کند."

معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی کشوری، هواپیمای ایران 140 را اتصال فرودگاه های کشور به هم می داند و معتقد است که نیاز به ایجاد فرکانس زیادی در بین فرودگاه ها هست، ضمن این که تقاضای بالقوه در فرودگاه های کوچک تر و اقماری کشور نسبت به این هواپیما وجود دارد و ایران 140 با نصف ظرفیت هواپیماهای دیگر و کم صندلی بودن می تواند به راحتی در سراسر فرودگاه ها پرواز کند. عده ای از کارشناسان هوایی بر این باورند تا هنگامی که اعتبارات و هزینه های ایران140 به درستی تامین نشود، این هواپیما در معرض ورشکستگی قرار دارد و این شکست ملی را با هیچ چیز نمی توان جبران کرد

[External Link Removed for Guests]

رضا جان ممنون جالب بود. ولی رضا من ۱ سئوال دارم . چرا تو مطبوعات و رسانه های خبری اين مسئله که نيروهای مسلح از بزرگترين حاميان و شايد مشتريان اين طرح بودند خبری انتشارداده نميشه . حداقل ميشه به اين وسيله سرمايه گذاری سنگين اين طرح رو برای افکار عمومی توضيح داد . من در بخش ديگری هم نوشتم که مقامات در زمان انعقاد قرارداد با طرف اوکرائينی اعلام کردند که تنها در صورت توليد حداقل ۸۰ فروند ازاين هواپيما اين پروژه از نظر سرمايه گذاری مفيد و دارای سود می باشد .در غير اينصورت به هيچ عنوان صرفه اقتصادی نداره .

[External Link Removed for Guests]

Fariborz,
دوست عزيز؛
شما خود، پاسخ سوال خود را نيز داده ايد.

در زمان انعقاد قرارداد با طرف اوکرائينی اعلام کردند که تنها در صورت توليد حداقل ۸۰ فروند ازاين هواپيما اين پروژه از نظر سرمايه گذاری مفيد و دارای سود می باشد

به نظر شما توان مالي براي خريد 80 فروند ايران 140 به قيمت هر فروند 5 / 8 ميليون دلار
توسط کدام نهاد وجود دارد؟
من فکر مي کنم با توجه به اقتصادي نبودن توليد در ايران به دليل هزينه هاي بالا، اين هواپيما با قيمتي
بيش از آنچه که تصور مي شد تمام شده است.
پس از انقلاب، ايران از هيچ نوع هواپيما يا وسيلهء پرنده اي، بيش از 30 فروند خريداري نکرده است.
عمدهء خريدهاي ايران مربوط است به خريداري 30 ميگ29 به سال 1990 و 12 فروند سوخوي24 به
سال 1993 و 1994.
اين بدين معني است که پتانسيل خريد ملزومات هوايي در بخش نظامي بسيار اندک است. با اين حساب
من بسيار بعيد مي دانم 80 فروند ايران140 خريداري شود؛ مضاف براينکه ايران140 شرکت هواپيمايي
سفيران نيز گراند شده است!
در بخش نظامي در نهايت به 10 تا 20 فروند از اين نوع شايد نياز باشد که براي گشت دريايي يا
تبديل به پيش اخطار هوايي (AWACS) مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
حال سوال من اين است که آيا در داخل توان تکنولوژيک توليد رادار پرنده يا گشت دريايي
(مانند هواپيماي P3-F) وجود دارد؟ به نظر من در داخل کشور، تنها توان بسيار اندکي در زمينه
هواپيما موجود است و تنها توانمندي موجود در داخل کشور، نهايتن تعمير و نگهداري هواپيماست و لاغير.

Reza6662 جان
ممنون از شما
اما به نظر شک برانگيز مي‌رسه، بخش هوايي سازمانهاي اطلاعاتي و نظامي برنامه‌هاي بسياري براي اين هواپيما دارند و با توجه به توليد داخل اون قيمت بسيار کمي براشون خواهد داشت (حدود 5 ميليون دلار) و با توجه به کاربري چند گانه بسيار بعيد و عجيب مي‌رسه پروژه به خاطر ورشکستگي متوقف شده باشه، احتمال وجود هواپيمايي برتر و به صرفه تر وجود داره
البته شايد هم نرسيدن به حدنصاب توليد هزينه‌ها رو افزايش داده باشه و ...

Mahdi1944,
البته تاکنون ايران140 اي تحويل نيروهاي نظامي نشده. شايد با خريد و توجه بيشتر به
استفاده از اين هواپيما، مشکلات ورشکستگي اين هواپيما و سازنده اش، برطرف بشه.
ولي من کمي بدبين هستم. زماني در وزارت دفاع، مسئول تهيهء صورتحسابهاي تعميراتي
شرکت پنها بودم. مهدي عزيز، باور کن از داشتن لاک غلط گير و پاک کن محروم بودم و اين
وسائل ساده رو خود مي خريدم! چون عنوان مي شد بودجهء لازم براي خريد لوازم التحرير
ندارند! حتا ماشين حساب که يک وسيله معمول اين کار بود، در اختيارم نبود و من از ماشين
حساب يکي از همکاران به صورت قرضي استفاده مي کردم.
شما اگه اتوبوس هاي سرويس کارکنان رو بيني، از فرط فرسودگي و معيوب بودن، فکر مي کني
در افغانستان به سر مي بري، چون بودجهء لازم براي تعويض ندارند.

Reza6662 هر چند ممکنه روشهاي معمول پنهان کردن اطلاعات باشه، اما در هر صورت تا اين حد مايه تاسف هست که لوازم التحرير رو بازيچه قرار بدهند

با تشکر از دوستان که بحث جالبی رو آغاز کردند . اما يک نکته برای من قابل درک نيست . در متن مقاله دقيقأ به اين موضوع اشاره شده که هواپيماهائی در رده آنتونوف ۱۴۰ شامل قوانين تحريم نميشوند . پس چرا از ابتدا متوليان اين پروژه با برگزاری مناقصه صحيح وانتخابی دورانديشانه محصولاتی را انتخاب نکردند که حداقل خواست مشتريان داخلی رو تأمين کند . من اينجا قصدم اين نيست که محصولات دفتر طراحی آنتونوف رو بد جلوه بدم ولی در عمل انتخاب آنتونف ۱۴۰ با استقبال شرکتهای داخلی مواجه نشده آنهم در زمانی که اکثريت قريب به اتفاق اين شرکتها در خريد هواپيماهای دست دوم غربی از جمله فوکر ۵۰ گوی سبقت رو از هم ربودند . ودست آخر اينکه توليد توربين محرکه اين هواپيما در ايران (البته بهتره که از اصطلاح صحيحتره مونتاژ استفاده کنيم ) که تنها چند ماهی از اون ميگذره چه مفهوم و پيامی رو در بر داره . دوستان خواهش می کنم مدعی کاربرد چندگانه اين توربين (بعنوان مثال در انواع بالگرد ) نشوند زيرا تا آينده ای نا مشخص امکان توليد بالگردی که از اين موتورها استفاده کنه ( به عنوان مثال ميل ۱۷ يا ۲۴ ) در کشور وجود نداره . ايران هم اکنون بعد از ۱۵ سال فعاليت شبانه روزی قادر به طراحی بالگرد سبک شده که هرچند به نوبه خود امری با ارزش محسوب ميشه ولی فاصله تکنولوژيکی زيادی با هدف ذکر شده داره . به مطالب فوق بايد اين مسئله رو اضافه کنم که در کشورهای پيشرو در صنعت هوافضا گاهی بعد از سالها تحقيق و آزمايش اگر متوجه شوند که محصول توليد شده از بازار مناسبی برخوردار نيست ( چه از نظر مالی يا پيچيدگی تکنولوژيک ) اون پروژه رو قبل از رسيدن به توليد انبوه متوقف ميکنند . دوستان را فقط به ياد آوری داستان غم انگيز بالگرد Comanche دعوت ميکنم .

please see ...www.paravar_pars.com...... for all that depressed

mrtorabian
ضمن عرض خوش‌آمد به شما دوست گرامي
لطفا در صورت امكان از زبان فارسي استفاده كنيد
و لينك ارسالي شما هم مشكل داره، اگر ممكنه لينك صحيح اون و ربط اون رو به مسئله بيشتر توضيح بديد
با تشكر

Fariborz نوشته شده:با تشکر از دوستان که بحث جالبی رو آغاز کردند . اما يک نکته برای من قابل درک نيست . در متن مقاله دقيقأ به اين موضوع اشاره شده که هواپيماهائی در رده آنتونوف ۱۴۰ شامل قوانين تحريم نميشوند . پس چرا از ابتدا متوليان اين پروژه با برگزاری مناقصه صحيح وانتخابی دورانديشانه محصولاتی را انتخاب نکردند که حداقل خواست مشتريان داخلی رو تأمين کند . من اينجا قصدم اين نيست که محصولات دفتر طراحی آنتونوف رو بد جلوه بدم ولی در عمل انتخاب آنتونف ۱۴۰ با استقبال شرکتهای داخلی مواجه نشده آنهم در زمانی که اکثريت قريب به اتفاق اين شرکتها در خريد هواپيماهای دست دوم غربی از جمله فوکر ۵۰ گوی سبقت رو از هم ربودند . ودست آخر اينکه توليد توربين محرکه اين هواپيما در ايران (البته بهتره که از اصطلاح صحيحتره مونتاژ استفاده کنيم ) که تنها چند ماهی از اون ميگذره چه مفهوم و پيامی رو در بر داره . دوستان خواهش می کنم مدعی کاربرد چندگانه اين توربين (بعنوان مثال در انواع بالگرد ) نشوند زيرا تا آينده ای نا مشخص امکان توليد بالگردی که از اين موتورها استفاده کنه ( به عنوان مثال ميل ۱۷ يا ۲۴ ) در کشور وجود نداره . ايران هم اکنون بعد از ۱۵ سال فعاليت شبانه روزی قادر به طراحی بالگرد سبک شده که هرچند به نوبه خود امری با ارزش محسوب ميشه ولی فاصله تکنولوژيکی زيادی با هدف ذکر شده داره . به مطالب فوق بايد اين مسئله رو اضافه کنم که در کشورهای پيشرو در صنعت هوافضا گاهی بعد از سالها تحقيق و آزمايش اگر متوجه شوند که محصول توليد شده از بازار مناسبی برخوردار نيست ( چه از نظر مالی يا پيچيدگی تکنولوژيک ) اون پروژه رو قبل از رسيدن به توليد انبوه متوقف ميکنند . دوستان را فقط به ياد آوری داستان غم انگيز بالگرد Comanche دعوت ميکنم .

فریبرز جان ایران مدتهاست که داره بالگردهای متوسط رو تولید میکنه . نمونش هم بالگرد شباویز . به نظرم برای استفاده از این موتورها همین الان هم کلی مشتری دارن !
در ضمن بعیده این چیزها شامل تحریم نباشه . ایضا تنها مساله ی تحریم مطرح نیست و در یک معامله خیلی چیزها مطرحه همچون طرف معامله و معامله های دیگری که قرار بوده با اون انجام بشه ( که فعلا اوکراین افتاده دست طرفدارانه آمریکا . البته ادعا میکنند قبل از دولت جدید یکسری موشکهای کروز به ایران داده شده . الله اعلم . ) . در ضمن همیشه هم نمیشه سود اقتصادی رو در نظر گرفت و باز باید مسائل بسیاری رو در نظر داشت . به عنوان مثال شاید سوئد از تولید جنگنده های ساب سود چندانی بدست نیاره اما به هر حال داره تولید میکنه . یا تولیدات فرانسه . اگر این مساله رو درنظر داشته باشیم که تنها تولیدات جنگنده های آمریکا و روسیه گاهی به صرفه است ( بدلیل فروش بالا ) و الا دیگران چندان سودی نمیبرند . همین امر در مورد هواپیماهای غیرنظامی هم صادقه . بخصوص ایران که تحریم هم شده ... درضمن از این هواپیما میشه به عنوان هواپیمای ترابری نظامی هم استفاده کرد و خیلی هم میتونه استفاده شه و کارکردهایی غیر از رادار و اینها هم میتونه داشته باشه . غیر از اینها میتونه در انتقال برخی تکنولوژیها هم موءثر باشه . مهمتر از همه میتونه تابوی عدم توانایی ساخت هواپیمای مسافربری داخلی رو از بین ببره ...

به هر جهت زیاد به مقالات و بررسیهای این سایت آویا توجه نکنید . این سایت یه سایت روسیِ ( هرچند که دامنه ی آی آر داره ) و با اینجور مقالات میخواد ایرانیارو به خرید هواپیماهای ساخت روسیه مثل توپولف 204 ترغیب کنه ...

مصطفی جان دوست عزيز اول از همه از اينکه نظرت رو بيان کردی ممنونم .اما در مورد مطالبت :
۱. درمورد توليد بالگرد من شخصأ معتقدم توليد بالگرد با پيشرفت خوبی در جريان است و به خودم اين اجازه رو نميدم که بقول معروف بيرون از گود نشسته و صرفأ بدنبال جستجوی کمبود ها باشم . همونطور که در فيلمی که اتفاقأ خود شما لينکش رو معرفی کرديد کاملأ تلاش جوانان ايرانی مشهود است .من قبلأ بارها نظرم رو در مورد نحوه نگاه به موضوع بيان کردم و نيازی به تکرار نميبينم . در بعضی از فرومها کاربران با ادعای اينکه موتور بکار رفته در بالگرد شاهد ساخت داخل نيست بدنبال زير سئوال بردن کل قضيه هستند که من بشدت مخالفم . تمام شرکتهای بزرگ توليد کننده وسايل پرنده نيروی محرکه مورد نيازشون رو از چند شرکت بخصوص ( منجمله رولزرويس و پرات اند ويتنی ) تهيه می کنند . بالگرد شباويز هم با اينکه بروش مهندسی معکوس ساخته ميشود اما در جای خود امری با ارزش محسوب ميشه .
۲.در زمينه تحريم چون شخصأ اطلاعی ندارم پس از اظهار نظر خودداری ميکنم .من فقط نقل قولی از متن مقاله کردم واعتقاد دارم افراد داخل ايران آگاهی به مراتب بيشتری نسبت به من دارند
۳. در مورد پرستيژ و جايگاه کشور بايد ۲ نکته رو مجزا کرد . چنانچه بخش خصوصی متولی پروژه باشد فقط سود مادی مد نظر است . اما شرکت هسا وابسته به وزارت دفاع وپشتيبانی مسلمأ تنها در فکر سود دهی نخواهد بود و اين پروژه ملی است .
۴. اما دوست عزيز سئوال من اين است . در سال ۲۰۰۱ ميلادی پروژه ايران ۱۴۰ بدست رئيس جمهور وقت افتتاح گشت . امروز بعد از ۵ سال تنها ۳ يا ۴فروند به مرحله توليد رسيده است . مسبب اين مسئله چيست ؟ آنهم در شريطی که توليد حداقل ۶ فروند در سال برنامه ريزی شده بود . ببينيد مصطفی جان تلاش متخصصان ايرانی رو ما به زيرسئوال نبايد ببريم و اصلأ سئوال من از مجموعه زحمت کش هسا نيست . اما آيا قبول داريد که در رده مديريت در ايران ضعف احساس ميشه ؟ مديريت خوب دوست عزيز سهم بالائی در وجهه کل مجموعه داره .شايد مديريت تيمسار قاليباف در نيروی انتظامی مثال خوبی باشه . قبل از ورود ايشان همان پرسنل در نيروی انتظامی خدمت ميکردند ولی با ورود ايشون وجهه ناجا دچار تحولات زيادی شد . پس اصل مديريت و نقش بزرگ اون قابل انکار نيست . البته دوست خوب مخاطب سئوال من شما نيستيد بلکه اين سئوال کلی بود.
۴. در مورد مقاله من اطلاعاتی راجع به سايت آويا ندارم اما برای پايه ريزی بحثی مستدل من اصل مقاله رو پيدا کردم که براتون قرار ميدم . اميدوارم در رفع ابهامات تا حدودی موثر باشه . موفق و پيروز باشيد .

[External Link Removed for Guests]

Fariborz, در مورد قسمت چهارم(البته دو تا 4 نوشتيد ) بايد صبر کنيم و ببينيم که مدير عامل جديد چکاري
ميکنه. چون من شنيده ام که پرسنل هسا از دست مدير عامل قبلي خيلي ناراضي بوده اند