مرکز انجمنهای تخصصی

سلام خدمت دوستداران سینما:
دیوید لینچ سازنده.نویسنده و کاگردان از بزرگترین نضرییه پردازان سینمای مواثر میباشد که خود نیز دارای 2 شاهکار با نام های mulholland Dr و lost highway میباشد.
این کارگردان که خود سازنده ی سبک سورال و سایکودلیک می باشد در فیلمهای خود از مسائل erotic و موسیکهای psycho,meta و classicبسیار استفاده میکند که به فیلم هایش لهن های مرموز و پر رمز و راز می دهد.
یکی از بزرگترین تکنیکهای این کارگردان که موجب عصبی شدن بیننده میشود استفاده از پلان های زیبا که تا عملی که بازیگر میخواهد انجام دهد به هیچ وجه هارمونی ندارد میباشد.
به طور مثال زمان ارتکاب یک قتل فجیه از موسیقی های کلاسیک استفاده میکند.
به گفته ی خود لینچ:فهمیدن هنر نیست.هنر فهمیدن است.
خود حقیر در مورد این کارگردان و فیلم هایش می گویم:فهمیدن دو چهره ی متفاوت دارد یکی ظاهر و دیگری ژرف و عمق و این کارگردان کاملا" این دو را به نمایش میگذارد که ما پی ببریم خلقت انسان
شاهکاری است بی حد و مرز.


این اولین نوشته ی من در این سایت است و امیدوام که با انتقادات و پیشنهادات شما عزیزان بتوانم بهتر از این بنویسم.

اگر جایی از این نوشته برایتان گنگ بود حقیر در خدمت است

من که lost highway رو دوبار به طور کامل دیدم ولی چیز خاصی ازش نفهمیدم , شاید این ذهن خود انسان هست که چیزهایی رو که معناش رو متوجه نمیشه رو پیچیده میبینه در حالی که فقط بی معنی هستند !! فهماندن هنر بزرگتری هست به نظرم تا فهمیدن !

با درود،
دوستان اگر علاقمندند زواياي بيشتري از لينچ بشناسند، پيشنهاد ميكنم شمارۀ 16 فصلنامۀ «سينما و ادبيات» كه مال بهار پارسال بود و مفصل راجع به لينچ، فلسفه اش، سبك و آثارش پرداخته را مطالعه بنمايند. اين يك فصلنامۀ تخصصي ست كه در هر شماره به زواياي مختلف زندگي، آثار و انديشه هاي يك كارگردان مطرح سينما مي پردازه كه در كشور ما در اين باب يكتاست. براي ملاحظۀ سايت به آدرس cinemavaadabiat.com مراجعه بفرمائيد. البته در سايت فقط عناوين مقالات مندرج در مجله پيداست و قادر به مشاهدۀ كل شماره هاي قبل نيستيم متأسفانه.