قرودگاههای متحرک
ارسال شده: جمعه ۴ دی ۱۳۸۸, ۳:۴۹ ب.ظ
د وقت پیش با حضور وزیر دفاع و پشتیبانی نیرو های مسلح مراسم تحویل چندرادار و حسگر تولید داخل بعلاوه ادوات جنگ الکترونیک و چند نمونه محصولامادی دیگه انجام شد ، مهمترین این ادوات امادی برج کنترل متحرک بود:
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
همونطور که مشاهده میشه این وسیله یک برج کنترلی متحرک با ارتفاع متغیرهکه طبیعتا کار بردی بجز در فرودگاههای متحرک و قابل جابجایی نخواهد داشت.و فرود گاههای سیار صرفا می تونن کاربرد نظامی و به صورت محدود تر امدادیداشته یاشن.
اما اهمیت این تصویر در چیه؟
واقعا برج کنترل رسمی اولین و مهمترین نیاز یک فرودگاهه ؟ اونهم یکفرودگاه نظامی؟ قطعا برج کنترل و به طور گسترده تر مر کز کنترل ترافیکیفرودگاه ، یک نیاز اساسیه، اما این مرکز کنترل رو میشه در یک کانتینراستتار شده کوچک مشرف به باند و رمپها ساز ماندهی کرد. بهتره ابتدا بهفلسفه و علت وجود فرودگاه متحرک بپردازیم.
یکی از مهمترین تاکتیکهای نیرو های هوایی غربی پس از جنگ جهانی دوم حملاتبرق اسا و کوبنده هوایی به فرودگاههای هوایی دشمن و نابود کردن نیرویهوایی در روی زمینه، هرچند در صورت وجود پدافند دفاع هوایی قوی این امر تاحدود زیادی دشوار میشه، ولی باز هم این یک دور باطل از نوع دفاع-حمله هستکه میشه با تاکتیکها خاص در تهاجم یا دفاع در اون پیروز شد، اما خطر بهقوه خودش باقیه.
جالبه بدونیم بعد از جنگ جهانی دوم حمله به فرودگاهها مهمترین و اولین بخشحمله نیروهای هوایی غربی از جمله امریکا ، اسراییل و یا پاکستان رو تشکیلمی داده که از جنگ کره تا حمله به عراق همیشه اولین گام غربی ها در نبردمحسوب میشده.
این تاکتیک به خصوص در جنگ شش روزه بسیار موثر بود اما برای اولین بار (بعد از جنگ دوم ) صربها در جنگ بالکان نشون دادند که با استفاده از جادههای اسفالته و انتقال فرودگاههای نظامی به مناطق دیگه، میشه به راحتی اینتاکتیک رو خنثی کرد، به طوری که علی رغم برتری هوایی متفقین ، در این جنگدهها سورتی پرواز تهاجمی توسط صربها صورت گرفت و حداقل 3 هواپیمای نیروهایمتفق توسط جنگنده های صرب به زیر کشیده شد.
اونچه که بیشتر واقعی به نظر میرسه اینه که تصویر بالا فقط یک کنایست بهاینکه نیرو های مسلح ایران در صورت وقوع یک جنگ تمام عیار امادگی کاملدارند تا هواگردهای خودشون رو به سرعت از پایگاههای هوایی خارج کنند، وبهپایگاههای هوایی صحرایی که در کنار جاده های به شدت عریض شده ( فکر می کنماغلب ما این جاده ها رو دیده باشیم ) یابستر های خاکی کوبیده شده و دارایپوشش قیری ببرند. که در این صورت میشه عملا با تقسیم جنگنده ها تعدادپایگاههای هوایی رو چندین برابر ( با تعداد هواپیما های کمتر ) کرد. علاوهبر این با توجه به وسعت سرزمینی میهنمون و تاکتیکهای پدافند غیر عامل ،پایگاههای هوایی مخفی می مونن و دشمن حتی برای حمله از مکان اونها مطلعنخواهد بود ، و حتی در صورت شناسایی توسط رهگیری خطوط پروازی جنگنده ها واشکار سازی پایگاهها علاوه بر امکان جابجایی فرودگاه دشمن اطلاعات دقیقیهم از نحوه حفاظت از فرودگاهها نخواهد داشت و در نتیجه حلقه های دانشیبرای تکمیل یک طرح عملیاتی کامل نخواهند گردید.
تصویر بالا نشون میده حلقه تاسیسات زمینی متحرک ، برای فرودگاههای سیار دردست تکمیله ( اگه تکمیل نشده باشه) و این یعنی نیروی هوایی ایران روی زمیناسیب پذیر نخواهد بود. ( نه اینکه اسیب نمی بینه، بالاخره جنگ جنگه اماحمله به پایگاهها برای حذف نیروی هوایی منتفیه ).
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
همونطور که مشاهده میشه این وسیله یک برج کنترلی متحرک با ارتفاع متغیرهکه طبیعتا کار بردی بجز در فرودگاههای متحرک و قابل جابجایی نخواهد داشت.و فرود گاههای سیار صرفا می تونن کاربرد نظامی و به صورت محدود تر امدادیداشته یاشن.
اما اهمیت این تصویر در چیه؟
واقعا برج کنترل رسمی اولین و مهمترین نیاز یک فرودگاهه ؟ اونهم یکفرودگاه نظامی؟ قطعا برج کنترل و به طور گسترده تر مر کز کنترل ترافیکیفرودگاه ، یک نیاز اساسیه، اما این مرکز کنترل رو میشه در یک کانتینراستتار شده کوچک مشرف به باند و رمپها ساز ماندهی کرد. بهتره ابتدا بهفلسفه و علت وجود فرودگاه متحرک بپردازیم.
یکی از مهمترین تاکتیکهای نیرو های هوایی غربی پس از جنگ جهانی دوم حملاتبرق اسا و کوبنده هوایی به فرودگاههای هوایی دشمن و نابود کردن نیرویهوایی در روی زمینه، هرچند در صورت وجود پدافند دفاع هوایی قوی این امر تاحدود زیادی دشوار میشه، ولی باز هم این یک دور باطل از نوع دفاع-حمله هستکه میشه با تاکتیکها خاص در تهاجم یا دفاع در اون پیروز شد، اما خطر بهقوه خودش باقیه.
جالبه بدونیم بعد از جنگ جهانی دوم حمله به فرودگاهها مهمترین و اولین بخشحمله نیروهای هوایی غربی از جمله امریکا ، اسراییل و یا پاکستان رو تشکیلمی داده که از جنگ کره تا حمله به عراق همیشه اولین گام غربی ها در نبردمحسوب میشده.
این تاکتیک به خصوص در جنگ شش روزه بسیار موثر بود اما برای اولین بار (بعد از جنگ دوم ) صربها در جنگ بالکان نشون دادند که با استفاده از جادههای اسفالته و انتقال فرودگاههای نظامی به مناطق دیگه، میشه به راحتی اینتاکتیک رو خنثی کرد، به طوری که علی رغم برتری هوایی متفقین ، در این جنگدهها سورتی پرواز تهاجمی توسط صربها صورت گرفت و حداقل 3 هواپیمای نیروهایمتفق توسط جنگنده های صرب به زیر کشیده شد.
اونچه که بیشتر واقعی به نظر میرسه اینه که تصویر بالا فقط یک کنایست بهاینکه نیرو های مسلح ایران در صورت وقوع یک جنگ تمام عیار امادگی کاملدارند تا هواگردهای خودشون رو به سرعت از پایگاههای هوایی خارج کنند، وبهپایگاههای هوایی صحرایی که در کنار جاده های به شدت عریض شده ( فکر می کنماغلب ما این جاده ها رو دیده باشیم ) یابستر های خاکی کوبیده شده و دارایپوشش قیری ببرند. که در این صورت میشه عملا با تقسیم جنگنده ها تعدادپایگاههای هوایی رو چندین برابر ( با تعداد هواپیما های کمتر ) کرد. علاوهبر این با توجه به وسعت سرزمینی میهنمون و تاکتیکهای پدافند غیر عامل ،پایگاههای هوایی مخفی می مونن و دشمن حتی برای حمله از مکان اونها مطلعنخواهد بود ، و حتی در صورت شناسایی توسط رهگیری خطوط پروازی جنگنده ها واشکار سازی پایگاهها علاوه بر امکان جابجایی فرودگاه دشمن اطلاعات دقیقیهم از نحوه حفاظت از فرودگاهها نخواهد داشت و در نتیجه حلقه های دانشیبرای تکمیل یک طرح عملیاتی کامل نخواهند گردید.
تصویر بالا نشون میده حلقه تاسیسات زمینی متحرک ، برای فرودگاههای سیار دردست تکمیله ( اگه تکمیل نشده باشه) و این یعنی نیروی هوایی ایران روی زمیناسیب پذیر نخواهد بود. ( نه اینکه اسیب نمی بینه، بالاخره جنگ جنگه اماحمله به پایگاهها برای حذف نیروی هوایی منتفیه ).
.