از تسلیحات شیمیایی چه می دانید؟
ارسال شده: جمعه ۱۱ دی ۱۳۸۸, ۱۲:۲۴ ق.ظ
دستهی اول: این مواد از نظر شیمیایی وابسته به حشره کش های آلی فسفره هستند.این دسته از سلاح های شیمیایی مانع از عمل آنزیم استیل کولین استر از میشوند. وقتی مواد شیمیایی این دسته وارد بدن شوند، غلظت استیل کولین را دربدن به بیش از حد لازم می رسانند. ریه ها و چشمها بسرعت این مواد را جذبکرده در کمتر از یک دقیقه بر سیستم عصبی بدن تاثیرات قابل توجهی میگذارند. علایم آن به صورت آبریزش بینی ، ترشح زیاد بزاق ، تنگی قفسه سینه،کوتاهی تنفس، تنگی مردمک چشم ، انقباض عضلانی و یا حالت تهوع و انقباض شکمظهور می کند.
دسته دوم سلاح های شیمیایی که بر روی پوست تاول و سوختگیایجاد می کنند ، ماندگاری فراوانی در محیط دارند. این مواد روی چشمها ،پوشش مخاطی ، ریه ها ، پوست و اجزای خون اثر گذاشته و اگر از طریق تنفسوارد ریه ها شوند ، بر شدت تنفس اثرات منفی می گذارند و اگر توسط غذابلعیده شوند ، سبب اسهال و استفراغ می شوند. خردل ها که جزو این دستههستند به خاطر خواص فیزیکی خود مقاومت و ماندگاری بسیار زیادی در سرما ودماهای معتدل دارند.اگر دو دقیقه از تماس یک قطره خردل با پوست بگذرد،صدمات جبران ناپذیری به این عضو وارد می شود. CX نیز که جزو این گروه است، پودری کریستالی شکل است که در دماهای 39 تا 40 درجه سانتی گراد ذوب شدهو در دمای 129 درجه سانتی گراد به جوش می آید. این ماده را با افزودنموادی خاص در دمای اتاق به حالت مایع درمی آورند. CX دارای بوی بسیارنامطبوعی است.
در غلظت های کم آن سوزش شدید چشم بروز می کند، اما درغلظتهای بالا به پوست حمله کرده و چند میلی گرم آن سبب دردهای زیاد وسوزشهای فراوان شده و زخمهای بدی بر جای می گذارد. برای پیشگیری از اثراین مواد سربازان باید به لباسها و ماسکهای حفاظتی مجهز باشند. دسته سوماز سلاحهای شیمیایی آنهایی هستند که بر دستگاه تنفسی اثر می گذارند. اینمواد بشدت به بافت ریه آسیب می رسانند. فسفوژن که خطرناک ترین عضو اینگروه است ، برای اولین بار در سال 1915 استفاده شد. این ماده گازی بی رنگاست که در دمای 2/8 درجه سانتی گراد به جوش می آید، بنابراین بسیار فرار وناماندگار است ، ولی چون غلظت بخار آن 4/3 برابر هوا است ، به مدت طولانیدر گودال ها و دیگر مناطق پست زمین باقی خواهد ماند. غلظت زیاد آن پس ازچند ساعت سبب مرگ می شود، اما در غلظتهای کم سبب سرفه ، اختناق ، احساستنگی قفسه سینه ، حالت تهوع و سردرد و غیره می شود.
(انواع اول و سوماین سلاح یعنی گازهای سارین و خردل همان هایی هستند که حکومت عراق درجریان جنگ تحمیلی از آنها در برابر رزمندگان ما و حتی مناطق کردنشین خوداستفاده کرد.)
در این میان ، محققان طرفدار صلح نیز بیکار ننشستهاند و همواره برای یافتن راه حل مبارزه با این سلاح ها، مطالعه و تحقیق میکنند. مثلا آنها فهمیده اند اگر موشها مقدار کمی از آنزیمی با نام NTEداشته باشند، نسبت به فسفرهای آلی حساسترند. این موشها کم تحرک تر هستند وشانس مردنشان نسبت به جانورانی که مقدار این آنزیم در بدنشان در حد طبیعیاست ، 2برابر بیشتر است ، پس وجود این آنزیم در بدن موشها از اثر فسفرهایآلی جلوگیری می کند. به همین ترتیب ، انسانها نیز ژن این آنزیم را دارند ،پس می توان امیدوار بود که از داورهایی که سطح NTE را افزایش بدهند، برایمبارزه با این مواد شیمیایی استفاده کرد، البته این داروها را باید پیش ازحمله گازهای شیمیایی به کار برد. به عبارت دیگر، «هیچ درمانی برای ضایعاتمواد شیمیایی وجود ندارد، مگر پیشگیری از تماس انسان ها با این مواد.»
اما باید پرسید آینده این سلاح ها چیست و ماهیت سلاحهای جدید چه خواهد بود؟
آیاممکن است آینده ای رویایی در پیش رو داشته باشیم که در آن کاربرد هرگونهسلاح شیمیایی از نظر وجدان تمامی افراد کاری غیرقانونی باشد؟
آیا ممکن است آیندگان روزهای سیاه گذشته را به دست فراموشی بسپارند؟