بی تو بسر نمی شود
ارسال شده: یکشنبه ۲۰ دی ۱۳۸۸, ۷:۵۱ ب.ظ
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif] [COLOR=navy]بیااینجا بنشین کنار من. وقتی تمام تو می شود منِ من. وقتی روزها را دست میکشیم و هیچ گردی روی خاطره لحظه هامان ننشسته. تو بگو سالی گذشت ! من میگویم همین دیروز ! نه همین لحظه پیش، همین لحظه. میدانی به چه می مانیم. نشسته ایم پشت در پشت و تکیه کرده ایم به آرامی بهیکدیگر. نگاهمان دور است و این فاصله را حس نمی کنیم مگر دمی که تکیه گاههم نباشیم. که حضورت برود از احساس تیره پشت من، آنوقت من واژگون شده ام.نشده ام که؟ پس هستی و تکیه کرده ام به تو. بگو روبروی من پنجره ایست روبه دیوار! می گویم باشد. بگو روبروی تو هزار در تو در تو ست، باشد. بگونشسته ایم رو به تاریکی و کسی نیست که شمعی روشن کند! باشد ... باشد. عیننوری شمع را چه حاجت وقتی هستی می بینمت، می بینی ام و همین کافی است.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی لحظه ای با تو بودن را به دنیا نمی دهم.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم: همه دنیا اینجاست.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی هستی وقتی برای حس تو یک بوسه فاصله است
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم سرخ شده همه چیز
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی داغم، داغ بودن تو. تمام بیا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم تمام منی
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]...
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]میبینی کلام با ماست. وقتی می ایستم روبروی تو و از حرکت دوار الکترونها حرفمی زنم. وقتی بارها را برمی دارم و می گذارم. وقتی پیوند ها تشکیل می شودو ساختار نو می شود. وقتی دلم می گیرد از شکست پیوند ها! تو بگو گرماگیر.می گویم: نیست توان آن که بگسلم! کلاس از هم می پاشد و من سیر می کنم درآسمان، روی ورق هایی که قانونها را نوشته اند. مبهم و بی معنی! از میانتیله ها می روم تا لبه طاقی پنجره و کوه می آید مقابلم کوه بیستون.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]میدانی اینجا که هستم. باید میان هر کلامم یکبار ذکر فرهاد بگیرم تا قانونهارا دوباره معنی کنند و هر بار عشق بماند و تو. باید تار عنکبوتهای ذهن خاکگرفته شان را بتکانم هر بار بی هیچ قانونی تا تجربه کنند عاشقی را هر بارکه بیستون می آید تا دم گلوی خشک من. هر بار که نگاه می کنم به تو، وقتیمی آیی روبروی من می نشینی، خط می کشم روی همه آموخته هاشان.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی لحظه ای با تو بودن را به دنیا نمی دهم.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم: همه دنیا اینجاست.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی هستی وقتی برای حس تو یک بوسه فاصله است
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم سرخ شده همه چیز
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتی داغم، داغ بودن تو. تمام بیا
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]گفتم تمام منی
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]...
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]میبینی کلام با ماست. وقتی می ایستم روبروی تو و از حرکت دوار الکترونها حرفمی زنم. وقتی بارها را برمی دارم و می گذارم. وقتی پیوند ها تشکیل می شودو ساختار نو می شود. وقتی دلم می گیرد از شکست پیوند ها! تو بگو گرماگیر.می گویم: نیست توان آن که بگسلم! کلاس از هم می پاشد و من سیر می کنم درآسمان، روی ورق هایی که قانونها را نوشته اند. مبهم و بی معنی! از میانتیله ها می روم تا لبه طاقی پنجره و کوه می آید مقابلم کوه بیستون.
[FONT=tahoma,arial,helvetica,sans-serif]میدانی اینجا که هستم. باید میان هر کلامم یکبار ذکر فرهاد بگیرم تا قانونهارا دوباره معنی کنند و هر بار عشق بماند و تو. باید تار عنکبوتهای ذهن خاکگرفته شان را بتکانم هر بار بی هیچ قانونی تا تجربه کنند عاشقی را هر بارکه بیستون می آید تا دم گلوی خشک من. هر بار که نگاه می کنم به تو، وقتیمی آیی روبروی من می نشینی، خط می کشم روی همه آموخته هاشان.