معرفی سازمان منع سلاح های شیمیایی ( OPCW)
ارسال شده: پنجشنبه ۲۴ دی ۱۳۸۸, ۸:۳۹ ق.ظ
معرفي سازمان منع سلاحهاي شيميايي ( OPCW )
[FONT=Arial,sans-serif]
( [COLOR=#cc3300]Organization For The Prohibition of Chemical Weapons [FONT=Arial,sans-serif] ) اجراي شرايط و مواد كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در راستاي محقق كردن دو ديدگاه و هدف اصلياش است. اين دو ديدگاه و هدف عبارتند از: عاري كردن جهان از سلاحهاي شيميايي و همكاري در عرصه علوم شيمي براي اهداف صلح آميز.
ماموريت سازمان منع سلاحهاي شيميايي (Organization For The Prohibition of Chemical Weapons ) اجراي شرايط و مواد كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در راستاي محقق كردن دو ديدگاه و هدف اصلياش است. اين دو ديدگاه و هدف عبارتند از: عاري كردن جهان از سلاحهاي شيميايي و همكاري در عرصه علوم شيمي براي اهداف صلح آميز.
براي نيل به اين اهداف، OPCW مسايل مربوط به ثبات و امنيت بينالمللي، خلع سلاح و توسعهي جهاني و اقتصادي مشاركتي فعال دارد.
براي اجراي مواد كنوانسيون، OPCW خط مشيهايي را وضع ميكند و برنامههايي را در راستاي تحقق اين امر توسعه ميدهد. اين برنامهها چهار هدف اصلي دارند كه عبارتند از:
١- فراهم آوردن رژيم حقوقي و سياسي معتبر و شفافي براي تاييد انهدام سلاحهاي شيميايي و ممانعت از ظهور مجدد آنها در هر يك از دول عضو در عين اينكه از امنيت مشروع ملي حمايت كند و منافع آن كشور برآورده گردد.
٢- فراهم آوردن حمايت و مساعدت لازم براي مبارزه با سلاحهاي شيميايي
٣ - تشويق به همكاري بينالمللي در استفاده صلح آميز از شيمي
٤ - تسهيل عضويت جهاني در سازمان از طريق تسهيل همكاري بينالمللي و ظرفيت سازي ملي
سازمان منع سلاحهاي شيميايي (OPCW ) سازماني بينالمللي است كه در سال ١٩٩٧ به وسيلهي كشورهايي كه به كنوانسيون سلاحهاي شيميايي پيوسته بودند پايهگذاري شد تا تضميني باشد براي اعمال موثر مواد كنوانسيون و پيگيري اهداف آن. تحت لواي كنوانسيون، OPCW
چند وظيفه دارد:
١- فعاليت در راستاي متقاعد كردن كشورهايي كه تاكنون به كنوانسيون نپيوستهاند براي اينكه به آن بپيوندند.
٢ - كنترل و تاييد انهدام سلاحهاي شيميايي موجود .
٣ - نظارت بر بعضي فعاليتها در صنايع شيميايي با هدف تقليل دادن ريسك سوء استفاده از مواد شيميايي تجارتي در راستاي ساخت سلاحهاي شيميايي .
٤ - فراهم آوردن مساعدت و حمايت لازم از دولتهاي عضو در صورتي كه آنها مورد حمله يا تهديد به حمله به وسيلهي سلاحهاي شيميايي قرار گيرند، از جمله حمله به وسيله تروريستها .
٥ - ارتقا بخشيدن به همكاري بينالمللي براي مصارف صلح آميز شيمي
سازماني مستقل اما درارتباط با سازمان ملل متحد است كه در راستاي منافع اعضاي خود گام بر ميدارد. اين سازمان حدود ٥٠٠ كارمند دارد كه داراي ٦٦ مليت مختلف هستند. به مانند سازمان ملل، سازمان منع سلاحهاي شيميايي نيز شش زبان رسمي دارد كه عبارتند از: عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي ، روسي و اسپانيايي.
در حال حاضر
، سالانه بيش از ٦٠ ميليون يورو هزينه ميكند. تمامي ١٦٤ دولت عضو اين سازمان هر ساله در تامين بودجه آن مشاركت ميكنند. ميزان پرداختهاي هر دولت بستگي به حجم اقتصاديش دارد. يعني در حالي كه كشورهاي توسعه يافته هزينههاي عمده سازمان را تامين ميكنند، بعضي از كشورهاي فقير فقط در تامين يك هزارم از يك درصد بودجه سازمان مشاركت دارند.
سازمان منع سلاحهاي شيميايي سه ارگان اصلي دارد كه عبارتند از: ١ - كنفرانس دولتهاي عضو ٢ - شوراي اجرايي <o:p></o:p>
٣ – دبيرخانه كنفرانس، ارگان اصلي OPCW است كه ناظر بر اجراي مواد كنوانسيون ميباشد. اين كنفرانس متشكل از تمامي ١٦٤ دولت عضو است كه حداقل سالي يك بار تشكيل جلسه ميدهد. شوراي اجرايي، ارگان مجريه OPCW ميباشد كه نمايندگان ٤١ دولت عضو در آن حضور دارند. اين ٤١ عضو به وسيله همه اعضا براي مدت دو سال انتخاب ميشوند. شوراي اجرايي معمولا سالي چهار بار تشكيل جلسه ميدهد و تصميمهايي را براي كاركرد درست و اصولي سازمان اتخاذ ميكند. دبيرخانه نيز مساعدت كننده كنفرانس و شورا در ايفاي وظايفشان ميباشد و حدود ٥٠٠ كارمند دارد. دبيرخانه به صورت روزانه كارهايي براي فراهم آوردن شرايط اجراي مواد كنوانسيون به اجرا ميرساند، از جمله شرايط بازرسيها را كه به وسيله حدود ٢٠٠ بازرس انجام ميشوند، فراهم ميآورد. همچنين به دولتهاي عضو كمك ميكند تا مفاد كنوانسيون را در سطوح ملي به مرحله اجرا درآورند.
كنوانسيون سلاحهاي شيميايي (Chemical Weapons Convention-CWC ) معاهدهاي بينالمللي است كه استفاده از سلاحهاي شيمايي را منع ميكند و هدف آن انهدام سلاحهاي شيميايي در هر نقطهاي از جهان ميباشد.
بر اساس مفاد كنوانسيون، هر كشوري كه عضو OPCW است هرگز نبايد:
١ - از سلاحهاي شيميايي استفاده كند.
٢ - سلاحهاي شيميايي را توسعه دهد، توليد كند،كسب كند يا نگهداري نمايد يا اينگونه سلاحها را به هر كس در هر نقطهاي از جهان انتقال دهد.
٣ - به هر طريق ممكن هر چيزي را كه به وسيله كنوانسيون منع شده است تشويق كند يا در اعمال آن مساعدت لازم را به عمل آورد.
كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در ١٣ ژانويه ١٩٩٣ براي امضاي دولتها مفتوح شد و در ٢٩ آوريل ١٩٩٧ به مرحله اجرا درآمد. تا كنون ١88 كشور از كشورهايي كه كنوانسيون را امضا كردهاند آن را به تصويب مجالس مقننه خود نيز رساندهاند.
بحث و تبادل نظر و تصميم گيري براي منع سلاحهاي شيميايي، تاريخي بيش از صد سال دارد. در سال ١٨٩٩ كنفرانس صلح بينالمللي در لاهه برگزار شد كه نتيجه آن تصويب موافقتنامه منع استفاده از موشكها و بمبهاي حامل گازهاي سمي بود.
تا سال ١٩١٨ كه سال آخر جنگ جهاني اول بود طي چهار سال جنگ حدود ١٠٠ هزار تن سلاح حامل گازها و مواد سمي استفاده شده بود كه همين امر منجر به مرگ حدود ٩٠ هزار سرباز و مصدوميت حدود يك ميليون نفر شد. در سال ١٩٢٥ پروتكل ژنو تصويب شد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]اين پروتكل استفاده از سلاحهاي ميكروبي و شيميايي را منع كرد اما براي متوقف كردن توليد، استفاده و نگهداري سلاحهاي شيميايي و ميكروبي به وسيله كشورها ضمانت اجرايي لازم را نداشت. در طول جنگ عراق عليه ايران بارها صدام از سلاحهاي شيميايي و ميكروبي از جمله در حلبچه واقع در كردستان عراق استفاده كرد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]در سال ١٩٩٢ مذاكرات در ژنو منجر به موافقت بر سر متن كنوانسيون منع، توسعه، توليد، نگهداري و استفاده از سلاحهاي شيميايي و انهدام اينگونه سلاحها شد.در سال ١٩٩٣ اين كنوانسيون براي امضا كشورها در مراسمي در پاريس مفتوح شد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
در سال ١٩٩٥ فرقه آئوم شينريكو در ژاپن از گاز شيميايي سارين در مترو توكيو استفاده كرد كه منجر به مرگ ١٢ نفر و مصدوميت حدود ٥٠٠٠ نفر شد. در سال ١٩٩٧ پس از اينكه ٨٧ دولت كنوانسيون را امضا كردند اين كنوانسيون اجرايي شد و به تبع آن سازمان منع سلاحهاي شيميايي (
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]) در لاهه آغاز به كار كرد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]تاكنون بر انهدام 40 درصد از سلاحهاي شيميايي نظارت داشته و آن را اعلام كرده است. تاكنون چندين كشور در اختيار داشتن سلاحهاي شيميايي خود را اعلام كردهاند كه اين ميزان اعلام شده بالغ بر ٧٠ هزار تن مواد سمي در ٦/٨ ميليون قطعه مهمات و مخزن ميباشد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]بزرگترين زرادخانه سلاحهاي شيميايي كه بايد منهدم شود متعلق به دو كشور روسيه و آمريكا است. كنوانسيون مقرر داشته است كه كشورهاي عضو، طي ١٠ سال يعني از ١٩٩٧ تا ٢٠٠12 همه سلاحهاي شيميايي خود را منهدم كنند.
[FONT=Tahoma,sans-serif]البته انهدام اين سلاحها نبايد بر اساس روشها و سلايق هر دولت باشد، بلكه بايد تحت نظارت [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]طوري صورت پذيرد كه به مردم و محيط زيست آسيب نرساند.
همه دولتهاي عضو بايد فعاليتهاي مرتبط با مواد شيميايي خود را به [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]اعلام كنند. كنوانسيون سه ليست از مواد شيميايي نگران كننده را اعلام داشته كه عبارتند از:
[FONT=Tahoma,sans-serif]
١ - مواد شيميايياي كه يا مستقيم در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار ميروند و يا رابطه بسيار نزديكي با سلاحهاي شيميايي دارند. از جمله اين مواد مي توان به گاز سارين و گاز خردل اشاره كرد .
٢- مواد شيميايياي كه ميتوانند در ساخت سلاح هاي شيميايي مورد استفاده قرار گيرند اما ميتوانند مصارف صلح آميز نيز داشته باشند.
٣ - مواد شيميايياي كه جزو مواد سمي هستند و ميتوانند در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار روند اما در حجم عظيمي نيز براي مصارف بسيار عمومي مورد استفاده هستند نظير نفت، سيمان، پارچه و كاغذ.
بعلاوه، كارخانهها و يا تاسيساتي كه حجم عظيمي از مواد شيميايي را كه در سه ليست بالا نيامدهاند، اما كنوانسيون آنها را با عنوان «مواد شيميايياي كه به لحاظ ارگانيك چند ساختاري» معرفي كرده است، توليد ميكنند نيز جزو مواد شيميايي نگران كننده ميباشند.
بر اساس كنوانسيون، تمامي مراحل و مكانهاي توليد اينگونه مواد بايد تحت نظارت و بازرسي قرار داشته باشد.
حجم و اندازه تيم بازرسي
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]از تاسيسات هر كشور و مدت بازرسي، بر اساس نوع بازرسي و مكان مورد بازرسي متفاوت است. مثلا بازرسي از ليست دوم مواد شيميايي بايد توسط تيمي متشكل از ٢ تا ٦ بازرس انجام شود و نبايد مدت بازرسي نيز بيش از ٩٦ ساعت طول بكشد. از طرف ديگر،بازرسي از تاسيسات انبار و نگهداري سلاحهاي شيميايي ( [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]) توسط تيم بازرسياي متشكل از ٨ بازرس صورت ميگيرد و مدت بازرسي ميتواند دو هفته نيز طول بكشد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]درصدد منع تكثير سلاحهاي شيميايي با كاربرد سه روش است كه عبارتند از:
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif]١- انهدام همه سلاحهاي شيميايي
[FONT=Tahoma,sans-serif]٢ - بازرسي از صنايع شيميايي براي تضمين اينكه مواد شيميايي سمي در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار نروند.
[FONT=Tahoma,sans-serif]٣ - جهاني كردن كنوانسيون كه از اين طريق ساخت و تكثير سلاحهاي شيميايي در سراسر جهان منع ميشود و هرگونه نقض مفاد كنوانسيون در هر نقطه از جهان غيرقانوني محسوب شده و عواقب تنبيهي در پي خواهد داشت.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
منبع:
[FONT=Tahoma,sans-serif][External Link Removed for Guests]
[FONT=Arial,sans-serif]
( [COLOR=#cc3300]Organization For The Prohibition of Chemical Weapons [FONT=Arial,sans-serif] ) اجراي شرايط و مواد كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در راستاي محقق كردن دو ديدگاه و هدف اصلياش است. اين دو ديدگاه و هدف عبارتند از: عاري كردن جهان از سلاحهاي شيميايي و همكاري در عرصه علوم شيمي براي اهداف صلح آميز.
ماموريت سازمان منع سلاحهاي شيميايي (Organization For The Prohibition of Chemical Weapons ) اجراي شرايط و مواد كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در راستاي محقق كردن دو ديدگاه و هدف اصلياش است. اين دو ديدگاه و هدف عبارتند از: عاري كردن جهان از سلاحهاي شيميايي و همكاري در عرصه علوم شيمي براي اهداف صلح آميز.
براي نيل به اين اهداف، OPCW مسايل مربوط به ثبات و امنيت بينالمللي، خلع سلاح و توسعهي جهاني و اقتصادي مشاركتي فعال دارد.
براي اجراي مواد كنوانسيون، OPCW خط مشيهايي را وضع ميكند و برنامههايي را در راستاي تحقق اين امر توسعه ميدهد. اين برنامهها چهار هدف اصلي دارند كه عبارتند از:
١- فراهم آوردن رژيم حقوقي و سياسي معتبر و شفافي براي تاييد انهدام سلاحهاي شيميايي و ممانعت از ظهور مجدد آنها در هر يك از دول عضو در عين اينكه از امنيت مشروع ملي حمايت كند و منافع آن كشور برآورده گردد.
٢- فراهم آوردن حمايت و مساعدت لازم براي مبارزه با سلاحهاي شيميايي
٣ - تشويق به همكاري بينالمللي در استفاده صلح آميز از شيمي
٤ - تسهيل عضويت جهاني در سازمان از طريق تسهيل همكاري بينالمللي و ظرفيت سازي ملي
سازمان منع سلاحهاي شيميايي (OPCW ) سازماني بينالمللي است كه در سال ١٩٩٧ به وسيلهي كشورهايي كه به كنوانسيون سلاحهاي شيميايي پيوسته بودند پايهگذاري شد تا تضميني باشد براي اعمال موثر مواد كنوانسيون و پيگيري اهداف آن. تحت لواي كنوانسيون، OPCW
چند وظيفه دارد:
١- فعاليت در راستاي متقاعد كردن كشورهايي كه تاكنون به كنوانسيون نپيوستهاند براي اينكه به آن بپيوندند.
٢ - كنترل و تاييد انهدام سلاحهاي شيميايي موجود .
٣ - نظارت بر بعضي فعاليتها در صنايع شيميايي با هدف تقليل دادن ريسك سوء استفاده از مواد شيميايي تجارتي در راستاي ساخت سلاحهاي شيميايي .
٤ - فراهم آوردن مساعدت و حمايت لازم از دولتهاي عضو در صورتي كه آنها مورد حمله يا تهديد به حمله به وسيلهي سلاحهاي شيميايي قرار گيرند، از جمله حمله به وسيله تروريستها .
٥ - ارتقا بخشيدن به همكاري بينالمللي براي مصارف صلح آميز شيمي
سازماني مستقل اما درارتباط با سازمان ملل متحد است كه در راستاي منافع اعضاي خود گام بر ميدارد. اين سازمان حدود ٥٠٠ كارمند دارد كه داراي ٦٦ مليت مختلف هستند. به مانند سازمان ملل، سازمان منع سلاحهاي شيميايي نيز شش زبان رسمي دارد كه عبارتند از: عربي، چيني، انگليسي، فرانسوي ، روسي و اسپانيايي.
در حال حاضر
، سالانه بيش از ٦٠ ميليون يورو هزينه ميكند. تمامي ١٦٤ دولت عضو اين سازمان هر ساله در تامين بودجه آن مشاركت ميكنند. ميزان پرداختهاي هر دولت بستگي به حجم اقتصاديش دارد. يعني در حالي كه كشورهاي توسعه يافته هزينههاي عمده سازمان را تامين ميكنند، بعضي از كشورهاي فقير فقط در تامين يك هزارم از يك درصد بودجه سازمان مشاركت دارند.
سازمان منع سلاحهاي شيميايي سه ارگان اصلي دارد كه عبارتند از: ١ - كنفرانس دولتهاي عضو ٢ - شوراي اجرايي <o:p></o:p>
٣ – دبيرخانه كنفرانس، ارگان اصلي OPCW است كه ناظر بر اجراي مواد كنوانسيون ميباشد. اين كنفرانس متشكل از تمامي ١٦٤ دولت عضو است كه حداقل سالي يك بار تشكيل جلسه ميدهد. شوراي اجرايي، ارگان مجريه OPCW ميباشد كه نمايندگان ٤١ دولت عضو در آن حضور دارند. اين ٤١ عضو به وسيله همه اعضا براي مدت دو سال انتخاب ميشوند. شوراي اجرايي معمولا سالي چهار بار تشكيل جلسه ميدهد و تصميمهايي را براي كاركرد درست و اصولي سازمان اتخاذ ميكند. دبيرخانه نيز مساعدت كننده كنفرانس و شورا در ايفاي وظايفشان ميباشد و حدود ٥٠٠ كارمند دارد. دبيرخانه به صورت روزانه كارهايي براي فراهم آوردن شرايط اجراي مواد كنوانسيون به اجرا ميرساند، از جمله شرايط بازرسيها را كه به وسيله حدود ٢٠٠ بازرس انجام ميشوند، فراهم ميآورد. همچنين به دولتهاي عضو كمك ميكند تا مفاد كنوانسيون را در سطوح ملي به مرحله اجرا درآورند.
كنوانسيون سلاحهاي شيميايي (Chemical Weapons Convention-CWC ) معاهدهاي بينالمللي است كه استفاده از سلاحهاي شيمايي را منع ميكند و هدف آن انهدام سلاحهاي شيميايي در هر نقطهاي از جهان ميباشد.
بر اساس مفاد كنوانسيون، هر كشوري كه عضو OPCW است هرگز نبايد:
١ - از سلاحهاي شيميايي استفاده كند.
٢ - سلاحهاي شيميايي را توسعه دهد، توليد كند،كسب كند يا نگهداري نمايد يا اينگونه سلاحها را به هر كس در هر نقطهاي از جهان انتقال دهد.
٣ - به هر طريق ممكن هر چيزي را كه به وسيله كنوانسيون منع شده است تشويق كند يا در اعمال آن مساعدت لازم را به عمل آورد.
كنوانسيون سلاحهاي شيميايي در ١٣ ژانويه ١٩٩٣ براي امضاي دولتها مفتوح شد و در ٢٩ آوريل ١٩٩٧ به مرحله اجرا درآمد. تا كنون ١88 كشور از كشورهايي كه كنوانسيون را امضا كردهاند آن را به تصويب مجالس مقننه خود نيز رساندهاند.
بحث و تبادل نظر و تصميم گيري براي منع سلاحهاي شيميايي، تاريخي بيش از صد سال دارد. در سال ١٨٩٩ كنفرانس صلح بينالمللي در لاهه برگزار شد كه نتيجه آن تصويب موافقتنامه منع استفاده از موشكها و بمبهاي حامل گازهاي سمي بود.
تا سال ١٩١٨ كه سال آخر جنگ جهاني اول بود طي چهار سال جنگ حدود ١٠٠ هزار تن سلاح حامل گازها و مواد سمي استفاده شده بود كه همين امر منجر به مرگ حدود ٩٠ هزار سرباز و مصدوميت حدود يك ميليون نفر شد. در سال ١٩٢٥ پروتكل ژنو تصويب شد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]اين پروتكل استفاده از سلاحهاي ميكروبي و شيميايي را منع كرد اما براي متوقف كردن توليد، استفاده و نگهداري سلاحهاي شيميايي و ميكروبي به وسيله كشورها ضمانت اجرايي لازم را نداشت. در طول جنگ عراق عليه ايران بارها صدام از سلاحهاي شيميايي و ميكروبي از جمله در حلبچه واقع در كردستان عراق استفاده كرد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]در سال ١٩٩٢ مذاكرات در ژنو منجر به موافقت بر سر متن كنوانسيون منع، توسعه، توليد، نگهداري و استفاده از سلاحهاي شيميايي و انهدام اينگونه سلاحها شد.در سال ١٩٩٣ اين كنوانسيون براي امضا كشورها در مراسمي در پاريس مفتوح شد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
در سال ١٩٩٥ فرقه آئوم شينريكو در ژاپن از گاز شيميايي سارين در مترو توكيو استفاده كرد كه منجر به مرگ ١٢ نفر و مصدوميت حدود ٥٠٠٠ نفر شد. در سال ١٩٩٧ پس از اينكه ٨٧ دولت كنوانسيون را امضا كردند اين كنوانسيون اجرايي شد و به تبع آن سازمان منع سلاحهاي شيميايي (
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]) در لاهه آغاز به كار كرد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]تاكنون بر انهدام 40 درصد از سلاحهاي شيميايي نظارت داشته و آن را اعلام كرده است. تاكنون چندين كشور در اختيار داشتن سلاحهاي شيميايي خود را اعلام كردهاند كه اين ميزان اعلام شده بالغ بر ٧٠ هزار تن مواد سمي در ٦/٨ ميليون قطعه مهمات و مخزن ميباشد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]بزرگترين زرادخانه سلاحهاي شيميايي كه بايد منهدم شود متعلق به دو كشور روسيه و آمريكا است. كنوانسيون مقرر داشته است كه كشورهاي عضو، طي ١٠ سال يعني از ١٩٩٧ تا ٢٠٠12 همه سلاحهاي شيميايي خود را منهدم كنند.
[FONT=Tahoma,sans-serif]البته انهدام اين سلاحها نبايد بر اساس روشها و سلايق هر دولت باشد، بلكه بايد تحت نظارت [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]طوري صورت پذيرد كه به مردم و محيط زيست آسيب نرساند.
همه دولتهاي عضو بايد فعاليتهاي مرتبط با مواد شيميايي خود را به [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]اعلام كنند. كنوانسيون سه ليست از مواد شيميايي نگران كننده را اعلام داشته كه عبارتند از:
[FONT=Tahoma,sans-serif]
١ - مواد شيميايياي كه يا مستقيم در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار ميروند و يا رابطه بسيار نزديكي با سلاحهاي شيميايي دارند. از جمله اين مواد مي توان به گاز سارين و گاز خردل اشاره كرد .
٢- مواد شيميايياي كه ميتوانند در ساخت سلاح هاي شيميايي مورد استفاده قرار گيرند اما ميتوانند مصارف صلح آميز نيز داشته باشند.
٣ - مواد شيميايياي كه جزو مواد سمي هستند و ميتوانند در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار روند اما در حجم عظيمي نيز براي مصارف بسيار عمومي مورد استفاده هستند نظير نفت، سيمان، پارچه و كاغذ.
بعلاوه، كارخانهها و يا تاسيساتي كه حجم عظيمي از مواد شيميايي را كه در سه ليست بالا نيامدهاند، اما كنوانسيون آنها را با عنوان «مواد شيميايياي كه به لحاظ ارگانيك چند ساختاري» معرفي كرده است، توليد ميكنند نيز جزو مواد شيميايي نگران كننده ميباشند.
بر اساس كنوانسيون، تمامي مراحل و مكانهاي توليد اينگونه مواد بايد تحت نظارت و بازرسي قرار داشته باشد.
حجم و اندازه تيم بازرسي
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]از تاسيسات هر كشور و مدت بازرسي، بر اساس نوع بازرسي و مكان مورد بازرسي متفاوت است. مثلا بازرسي از ليست دوم مواد شيميايي بايد توسط تيمي متشكل از ٢ تا ٦ بازرس انجام شود و نبايد مدت بازرسي نيز بيش از ٩٦ ساعت طول بكشد. از طرف ديگر،بازرسي از تاسيسات انبار و نگهداري سلاحهاي شيميايي ( [FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]) توسط تيم بازرسياي متشكل از ٨ بازرس صورت ميگيرد و مدت بازرسي ميتواند دو هفته نيز طول بكشد.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif] [FONT=Tahoma,sans-serif]درصدد منع تكثير سلاحهاي شيميايي با كاربرد سه روش است كه عبارتند از:
[FONT=Tahoma,sans-serif]
[FONT=Tahoma,sans-serif]١- انهدام همه سلاحهاي شيميايي
[FONT=Tahoma,sans-serif]٢ - بازرسي از صنايع شيميايي براي تضمين اينكه مواد شيميايي سمي در ساخت سلاحهاي شيميايي به كار نروند.
[FONT=Tahoma,sans-serif]٣ - جهاني كردن كنوانسيون كه از اين طريق ساخت و تكثير سلاحهاي شيميايي در سراسر جهان منع ميشود و هرگونه نقض مفاد كنوانسيون در هر نقطه از جهان غيرقانوني محسوب شده و عواقب تنبيهي در پي خواهد داشت.
[FONT=Tahoma,sans-serif]
منبع:
[FONT=Tahoma,sans-serif][External Link Removed for Guests]