آشنایی با توپ خودکششی t94 آمریکا در جنگ جهانی دوم
ارسال شده: چهارشنبه ۳۰ دی ۱۳۸۸, ۹:۲۶ ق.ظ
آشنایی با توپ خودکششی t94 آمریکا در جنگ جهانی دوم
M40 Gun Motor Carriage نام یکی از توپ های خودکششی 155 م م ایالات متحده آمریکا است که در جنگ جهانی دوم حضور داشته است . این توپ 155 mm به سه نمونه مختلف تقسیم می شود که می توان Cargo Carrier T30 با توپ 135 م م ، 8 inch Howitzer Motor Carriage با توپ 203 م م و Mortar Motor Carriage T94 با توپ 250 م م را نام برد . البته قابل ذکر است که هر سه نمونه از این توپ ها در جنگ جهانی دوم حضور نداشته اند .
برای مثال توپ خودکششی نوع سوم یعنی Motor Carriage T94 در سال 1945 طراحی شد و در سال 1946 به مرحله تولید رسید که در واقع تولید این توپ به یک سال بعد از جنگ جهانی دوم بود . ایالات متحده این توپ ها را جایگزین توپ های M7B1 105 میلیمتری کرد . توپ M7 Priest که با تولید این نمونه توپ ها از رده خارج شد وزنی معادل 22,97 و همینطور مجهز به کالیبر 105 mm بود که باز این نمونه توپ خودکششی به سه نمونه توپ M7 ، M7B1 و M7B2 تقسیم می شوند . این توپ ها سرعتی معادل 29 کیلومتر در ساعت داشتند که همچنین قادر بودند بیشتر از 7 نفر رو هم حمل کنند که البته همین توپ هم تقریبا می توان گفت شباهات زیادی از لحاظ سرعت با توپ M40 داشت .ساخت این توپ ها به دوران قبل از جنگ جهانی دوم بر می گردد .
شرکت KLINDRE که سازنده توپ های خودکششی بوده در سال 1935 تصمیم می گیرد با گرفتن بودجه کلانی از دولت و با استخدام مهندسین برجسته از سراسر دنیا کار خود را بر روی تولید توپ های خودکششی قدرتمند شروع کند . معمولا توپ های خودکششی زره مقاومی دارند ولی مدل اول که M12 نام داشت از این ویژگی بی بهره بود و در مقابل بیشتر توپ های تانک مقاومت زیادی نداشت . برد این توپ خودکششی چیزی بین 10 تا 15 کیلومتر بود و همچنین سرعتی معادل 10 کیلومتر در ساعت داشت . کار بر روی نمونه اول به مشکل مواجه شد و به خاطر سنگینی ، هزینه های زیاد و استفاده های نا چیز این پروژه به تعویق افتاد . ولی با گذشت زمان و با بررسی های دقیق بر روی عملکرد توپ های آلمان و با الگو گیری از آن ها توانستند با استفاده از بودجه دیگری که از دولت گرفته بودند پروژه جدید را آغاز کنند . این پروژه به سر انجام رسید و توپ خودکششی و قدرتمند Cargo Carrier T30 به نیروی توپخانه آمریکا وارد شد . این توپ بر خلاف توپ قبلی خود زرهی بسیار قوی داشت و همچنین توپی با برد زیاد یعنی چیزی در حدود 20 کیلومتر داشت .
با شروع شدن جنگ جهانی دوم و با ورود آمریکا به این جنگ تحولات بیشتری در زمینه توپ های خودکششی ایجاد شد . وجود توپ های قدرتمند آلمان و همچنین تانک های قدرتمند باعث شد که دولت آمریکا پول و بودجه بیشتری برای ساخت توپ خودکششی بپردازد و همین سبب شد تا آمریکا با گرفتن سرمایه گذاری های زیاد موفق به تولید توپ خودکششی با برد 40 کیلومتر شد که Motor Carriage حاصل این هزینه ها بود . Motor Carriage به این دلیل ساخته شد چراک قادر بود تا 40 کیلومتر را مورد هدف قرار دهد و همچنین سرعت خوبی داشت و قادر بود بیش از 8 نفر را حمل کند . شایان ذکر است که این توپ در مقابل توپ های تانک پنتر قدرت بسیار زیادی داشت . در واقع این توپ نقش بسیار زیادی را در جنگ جهانی دوم ایفا کرد .
کشور سازنده : ایالات متحده آمریکا
وزن : 36.3 تن
طول : 9.1 m
عرض : 3.15 m
ارتفاع : 2.7 متر
سرنشینان : 8 نفر
سلاح اصلی : توپ 155 mm
اسب بخار : 340 hp
نیروی حرکت ( برد ) : 170 km بدون سوختگیری
سرعت : 38 km در ساعت
کشور های استفاده کننده : ایالات متحده ، کره ، ژاپن
M40 Gun Motor Carriage نام یکی از توپ های خودکششی 155 م م ایالات متحده آمریکا است که در جنگ جهانی دوم حضور داشته است . این توپ 155 mm به سه نمونه مختلف تقسیم می شود که می توان Cargo Carrier T30 با توپ 135 م م ، 8 inch Howitzer Motor Carriage با توپ 203 م م و Mortar Motor Carriage T94 با توپ 250 م م را نام برد . البته قابل ذکر است که هر سه نمونه از این توپ ها در جنگ جهانی دوم حضور نداشته اند .
برای مثال توپ خودکششی نوع سوم یعنی Motor Carriage T94 در سال 1945 طراحی شد و در سال 1946 به مرحله تولید رسید که در واقع تولید این توپ به یک سال بعد از جنگ جهانی دوم بود . ایالات متحده این توپ ها را جایگزین توپ های M7B1 105 میلیمتری کرد . توپ M7 Priest که با تولید این نمونه توپ ها از رده خارج شد وزنی معادل 22,97 و همینطور مجهز به کالیبر 105 mm بود که باز این نمونه توپ خودکششی به سه نمونه توپ M7 ، M7B1 و M7B2 تقسیم می شوند . این توپ ها سرعتی معادل 29 کیلومتر در ساعت داشتند که همچنین قادر بودند بیشتر از 7 نفر رو هم حمل کنند که البته همین توپ هم تقریبا می توان گفت شباهات زیادی از لحاظ سرعت با توپ M40 داشت .ساخت این توپ ها به دوران قبل از جنگ جهانی دوم بر می گردد .
شرکت KLINDRE که سازنده توپ های خودکششی بوده در سال 1935 تصمیم می گیرد با گرفتن بودجه کلانی از دولت و با استخدام مهندسین برجسته از سراسر دنیا کار خود را بر روی تولید توپ های خودکششی قدرتمند شروع کند . معمولا توپ های خودکششی زره مقاومی دارند ولی مدل اول که M12 نام داشت از این ویژگی بی بهره بود و در مقابل بیشتر توپ های تانک مقاومت زیادی نداشت . برد این توپ خودکششی چیزی بین 10 تا 15 کیلومتر بود و همچنین سرعتی معادل 10 کیلومتر در ساعت داشت . کار بر روی نمونه اول به مشکل مواجه شد و به خاطر سنگینی ، هزینه های زیاد و استفاده های نا چیز این پروژه به تعویق افتاد . ولی با گذشت زمان و با بررسی های دقیق بر روی عملکرد توپ های آلمان و با الگو گیری از آن ها توانستند با استفاده از بودجه دیگری که از دولت گرفته بودند پروژه جدید را آغاز کنند . این پروژه به سر انجام رسید و توپ خودکششی و قدرتمند Cargo Carrier T30 به نیروی توپخانه آمریکا وارد شد . این توپ بر خلاف توپ قبلی خود زرهی بسیار قوی داشت و همچنین توپی با برد زیاد یعنی چیزی در حدود 20 کیلومتر داشت .
با شروع شدن جنگ جهانی دوم و با ورود آمریکا به این جنگ تحولات بیشتری در زمینه توپ های خودکششی ایجاد شد . وجود توپ های قدرتمند آلمان و همچنین تانک های قدرتمند باعث شد که دولت آمریکا پول و بودجه بیشتری برای ساخت توپ خودکششی بپردازد و همین سبب شد تا آمریکا با گرفتن سرمایه گذاری های زیاد موفق به تولید توپ خودکششی با برد 40 کیلومتر شد که Motor Carriage حاصل این هزینه ها بود . Motor Carriage به این دلیل ساخته شد چراک قادر بود تا 40 کیلومتر را مورد هدف قرار دهد و همچنین سرعت خوبی داشت و قادر بود بیش از 8 نفر را حمل کند . شایان ذکر است که این توپ در مقابل توپ های تانک پنتر قدرت بسیار زیادی داشت . در واقع این توپ نقش بسیار زیادی را در جنگ جهانی دوم ایفا کرد .
کشور سازنده : ایالات متحده آمریکا
وزن : 36.3 تن
طول : 9.1 m
عرض : 3.15 m
ارتفاع : 2.7 متر
سرنشینان : 8 نفر
سلاح اصلی : توپ 155 mm
اسب بخار : 340 hp
نیروی حرکت ( برد ) : 170 km بدون سوختگیری
سرعت : 38 km در ساعت
کشور های استفاده کننده : ایالات متحده ، کره ، ژاپن
اونهم منبع است