مرکز انجمنهای تخصصی

 شاعر و فرشته ای با هم دوست شدند.
فرشته پری به شاعر داد و شاعر شعری به فرشته داد.
شاعر پر فرشته را لای دفتر شعرش گذاشت و
شعرهایش بوی آسمان گرفت و
فرشته شعر شاعر را زمزمه كرد و
دهانش مزه عشق گرفت. 


 خدا گفت: دیگر تمام شد .
دیگر زندگی برای هر دو تان دشوار می شود!
زیرا شاعری كه بوی آسمان را بشنود، زمین برایش كوچك است و
فرشته ای كه مزه عشق را بچشد، آسمان برایش تنگ می شود. 
[External Link Removed for Guests]

ایکاش شمیمی زان بوی خوش ان و لحظه ای مارا زین دنیا بدر کند..................

بوی کسی می آید!...........آنکه با ماست ولی تنهاست................................................ایکاش تا آمدنش باشیم و با او

دلم تنگید با این مطلب زیبا,چه حسّ خوبی ممنون