مرکز انجمنهای تخصصی

 تبریز شهر حماسه ها 


شهر [External Link Removed for Guests]شهر تاریخ‌ساز، شهر حماسه‌ها و شهر اسطوره‌ها و شهری است که بر دامنهٔ کوهسرخاب واقع گشته که به‌قولی نامش (توریس یا تاوریس) برگرفته از نام اینکوه سرخ‌فام بوده‌است. این شهر به‌دلیل شرایط خاص جغرافیایی و طبیعی ازاهمیت بالای اقتصادی و سیاسی برخوردار است و پیدایش تمدن‌های باستانی نظیر[External Link Removed for Guests] و [External Link Removed for Guests] در دوره‌های پیش از تاریخ گواهی این ادعا است.
کاوش‌های اخیر باستان‌شناسی در محوطهٔ [External Link Removed for Guests]وجود تمدن و فرهنگ بیش از ۴٬۵۰۰ ساله را در این شهر به اثبات رسانده و درصورت کشف محل دژ (تاروئی تارماکیس) در محدودهٔ فعلی شهر تبریز بر اهمیتتاریخی آن افزوده خواهد شد.
براساس نوشته‌های مورخان و جهان‌گردان در سده‌های بعد از [External Link Removed for Guests]، تبریز نه تنها از شهر‌های مهم و معتبر [External Link Removed for Guests]، بلکه از شهرهای مهم کشور نیز بوده‌است. عبور [External Link Removed for Guests]از نزدیکی آن موجب شکوفایی اقتصادی و فرهنگی گردیده و ارتباطات سیاسی،اقتصادی و فرهنگی موجبات تغییر و تحول فرهنگ، تمدن و آداب و رسوم مردم اینسرزمین گردیده و مقدمات ایجاد بسیاری از علوم، مکاتب، موسسات و نهادهایمدنی برای اولین‌بار در کشور را به ارمغان آورده‌است و نام شهر تبریز رابه‌عنوان «شهر اولین‏ها» در کشور بلند کرده‌است. اولین مدرسه، اولینکتابخانه، اولین بیمارستان، اولین نشریه، اولین تئاتر، اولین بلدیه و...در این شهر بوده‌است.
آثار باستانی و تاریخی متعدد نظیر [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests]، [External Link Removed for Guests] و ... در تبریز قرار گفته‌اند.


 
ارگ تبریز 


 


  بنای تاریخی که بازماندهٔ مسجد معروف علی‌شاه -وزیر محمد خدابنده- وابوسعید بهادرخان است در بین سال‌های ۷۲۴-۷۱۶ هجری ساخته شده‌است. گفتهمی‌شود در قسمت جنوبی دارای طاقی بزرگ بوده که به‌علت عجله در ساختن و عدمرعایت اصول معماری در همان ابتدا فرو ریخته‌است. [External Link Removed for Guests] جهانگرد [External Link Removed for Guests] در بازدید از این بنا نوشته که صحن آن با سنگ‌های [External Link Removed for Guests] فرش گردیده و دیوارها نیز با کاشی‌های بسیار زیبا پوشانده شده‌بود و جوی آبی در وسط آن جاری بوده‌است. [External Link Removed for Guests] ایوان آن را بزرگ‌تر از از [External Link Removed for Guests] دانسته و از سنگ‌های مرمر آن به نیکی یاد کرده‌است. یکی از تجار [External Link Removed for Guests]که در سال ۸۸۶ هجری از این مسجد دیدن کرده آن را به‌حدی زیبا یافته کهگفته: «زبان از تعریف آن عاجز است». این بنای تاریخی که نمونه‌ای ازمعماری [External Link Removed for Guests] و مجموعه‌ای زیبا از هنر گچ‌بری، کاشی‌کاری و هنرهای تزیینی سنگی بود، به‌مرور زمان و خصوصاً در دورهٔ [External Link Removed for Guests] روبه‌ویرانی نهاد و تدیل به انبار غله و پادگان نظامی گردید و در انقلاب مشروطیت صدمات فراوانی را به‌خود دید.




 
ایل‌گلی 



 



  تفرجگاه از بناهای تاریخی شهر تبریز بوده و در ۷ کیلومتری این شهر واقع گردیده‌است. «قهرمان میرزا» پسر هفتم [External Link Removed for Guests]در دوران حکمرانی خود در تبریز آن را تملک کرده و عمارت دوطبقه‌ای در وسطاستخر ایجاد نمود؛ سپس تپه‌ها و مزارع اطراف آن را به مجموعهٔ فوق ملحقساخته و مجموعه‌ای از جوی‌ها و آبشارها مهیا ساخت که در نوع خود بسیارزیبا بود. ولی با درگذشت وی فرزندانش به تصور بدیمن‌بودن بنای فوق آن رارها کردند. از آن تاریخ تا سال ۱۳۰۹ خورشیدی که شهرداری تبریز اقدام بهتعمیر و تبدیل آن به‌عنوان گردشگاه عمومی کرد، به‌صورت استخر ذخیرهٔ آبمزارع و فضای سبز شهر درآمده‌بود. رطوبت ناشی از نفوذ آب به پایه‌های بنایوسط استخر، شهرداری را مجبور ساخت که چندین‌بار آن را بازسازی نماید.   


منبع : ویکی پدیا

 ادامه دارد ..........  

 مسجد کبود





 مسجد کبود (به [External Link Removed for Guests]:
 Göy məscid - گوی مچید  یا [External Link Removed for Guests] جهانشاه، از بناهای تاریخی [External Link Removed for Guests] است. 
  مسجد بنا به [External Link Removed for Guests] سردر آن در سال ۸۷۰ هجری قمری و ۱۴۶۵ میلادی و در زمان سلطان [External Link Removed for Guests] مقتدرترین حکمران سلسله [External Link Removed for Guests] و به دستور دختر او - صالحه خانم - بنا شده‌است. تنوع و ظرافت کاشی کاری و انواع خطوط به کار رفته در آن و بخصوص به دلیل رنگ [External Link Removed for Guests] کاشی‌کاری‌های [External Link Removed for Guests] آن سبب شده‌است که به «فیروزهٔ اسلام» شهرت یابد. 
 [External Link Removed for Guests] سال ۱۱۹۳ هجری قمری آسیب فراوان به مسجد زده و در اثر آن گنبدهای مسجد فروریخت. تعمیرات و دوباره‌سازی مسجد به منظور حفاظت و بازسازی بخش‌هایباقیمانده شامل طاق‌ها و پایه‌ها از سال ۱۳۱۸ آغاز شد و در ۱۳۵۵ کارهای ساختمانی آن به اتمام رسید بازسازی گنبد اصلی توسط مرحوم استاد رضامعماران انجام شد. بازسازی کاشیکاری داخلی و خارجی هنوز ادامه دارد.  



کاشیکاری
سردر اصلی این مسجد که با کاشی‌کاری‌های [External Link Removed for Guests] تزئین شده‌است، کتیبه‌ای دارد به [External Link Removed for Guests] که به سال [External Link Removed for Guests] نصب شده‌است.این کتیبه و دیگر کتیبه‌های سردر مسجد به خط نعمت‌الله البواب خوشنویس مشهور سده نهم است و سرکاری و نظارت بر ساخت آن با عزالدین بن ملک [External Link Removed for Guests] بوده‌است.

دوست عزیز اگه میتونی در مورد تالار شیروخورشید بنویس

بنظر من این آثار تاریخی هستند و آثار باستانی حتما باید مربوط به تاریخ باستان باشند.

hermes_PERSIAN نوشته شده:بنظر من این آثار تاریخی هستند و آثار باستانی حتما باید مربوط به تاریخ باستان باشند.

راستش من خواستم به نصیحت آقا پارسا سبز گوش بدم وکمی در مورد تاریخ مطالعه کنم و از همون اول ناشی گری خودم رو ثابت کردم

شما هم زیاد سخت نگیر تازه کاری و اشتباه دیگه مگه نه ؟ ولی از تذکرتون ممنون از این به بعد می تونم آثار باستانی رو از تاریخی تشخیص بدم

 

مقبرة‌الشعرا

 
 
 
مقبرة‌الشعرا (آرامگاه شاعران) یکی از گورستان‌های تاریخی شهر تبریز است که در محلهٔ سرخاب واقع شده‌است. مقبرة‌الشعرا هم‌اکنون در پیرامون تکیهٔ حیدر در تقاطع خیابان‌های ثقة‌الاسلام و عارف شهر تبریز واقع شده‌است و در ضلع شرقی بقعه سید حمزه و مقبره قائم مقام و ملا باشی قراردارد.


نام این گورستان در آثار مکتوب پیش از سدهٔ هشتم هجری به‌چشم نمی‌خورد. کتاب لباب الالباب تألیف محمد عوفی در سال ۶۱۸ هجری که در آن شرح حالی از شاعران سدهٔ هشتم هجری -همانند خاقانی و فارابی که در مقبرة‌الشعرا مدفون‌اند- گنجانده شده‌است، نامی از این مکان به‌میان آورده نشده‌است. قدیمی‌ترین اشاره به این گورستان در کتاب نزهـه القلوب تألیف حمدالله مستوفی در سال ۷۴۰ هجری می‌باشد؛ همچنین در «تاریخ گزیدهٔ مستوفی» تألیف ۷۳۰ هجری نیز به مقبرة‌الشعرا اشاره شده‌است.
به‌دلیل متروک‌شدن مقبرة‌الشعرا پس از زمین‌لرزه‌های سال‌های 1193 و 1194هجری و به‌دلیل مدفون‌شدن بسیاری از شاعران و عارفان بزرگ در این گورستان، در شهریورماه 1350 خورشیدی مسابقه‌ای برای طرح یک بنای یادبود در مقبرة‌الشعرا توسط روزنامه‌های اطلاعات و کیهان و محله یغما برگزار گردید و پس از چندی پیشنهاد «غلام‌رضا فرزان‌مهر» برگزیده شد و عملیات احداث بنای یادبود آغاز گردید. هم‌اکنون این بنای یادبود نماد مقبرة‌الشعرا و یکی از نمادهای شهر تبریز محسوب می‌شود.
جمهوری آذربایجان در مسابقات آواز بوروویژن ۲۰۰۹ از تصویر مقبرة‌الشعرا به عنوان یکی از نماد‌های خود استفاده کرد که موافقان و مخالفان زیادی را به همراه داشت.

بیش از ۴۰۰ شاعر، عارف و رجال نامی ایران و کشورهای منطقه از ۸۰۰ سال پیش به ترتیب از حکیم اسدی طوسی تا استاد شهریار، یکی پس از دیگری در اینجا به خاک سپرده شده‌اند.

دوست عزیز hitman-ku تالار شیر و خورشید در زمانی که وجود داشت و هنوز تخریب نشده بود یکی از بی نظیرترین تالارهای جهان بود که بعد از انقلاب به دلایلی تخریب شد.محل ان هم مجاورت ارک علیشاه بود.اطلاعات مختصری در مورد ان دارم که در ادامه میخونید:

تالار ارک یا تئاتر شیر و خورشید تبریز، یادگار دوران پرفروغ نمایش تبریز، اواخر حکومت قاجاریه، در بخشی از زمین­های محوطه ارک علی­شاهی، که در پی اقدامات شهرسازی سال­های پس از دهه 1300 جهت احداث خیابان­های عریض اتومبیل­رو و تغییر ساختار شهری، به باغ و گردشگاه عمومی تبدیل شده بود، همزمان با احداث مراکز خدماتی و تفریحی­ای مانند بیمارستان، دبیرستان، کتابخانه احداث گردید.

با وجود آنکه تالار ارک تبریز با اقدامات سپهبد امیر احمدی به­وسیله معماران روس به سبک تماشاخانه­های پطرزبورگ طراحی و ساخته شده بود اما به یقین می­توان این ساختمان آجری را از نقاط عطف و قابل تحسین معماری دوره قاجار در تبریز قلمداد نمود.

در جلد دوم کتاب گزیده اسناد نمایش در ایران در خصوص احداث این بنا آمده است:

در "طرف شرق این محوطه ]باغ ملی ارک[ سن تئاتر جدیدی بنا نموده­اند كه در ایران به این خوبی هنوز یك سن تاسیس نشده است. تنها می­توان سن مسجد سلیمان را كه انگلیسی­ها جدیدا بنا كرده­اند را استثنا كنیم زیرا آن یكی با سن­های اروپا ابدا تفاوتی ندارد. بنای سن تئاتر به همت هیئت شیر و خورشید سرخ و امیر لشكر به پایان رسیده و مشتمل بر دو طبقه است كه هر كدام از آن­ها دارای 16 لژ شش نفری است.

این تئاتر با گنجایش سالن 800 نفر (طول سالن 30 متر و عرض آن 10 متر بود) یادآور نمایش­هایی چون آی با کلاه و آی بی­کلاه (مرحوم غلام­حسین ساعدی) می­باشد.

[External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests]

 آمفی تئاتر شیر و خورشید  

سالن ۸۰۰ نفری شیر و خورشید تبریز که یکی از معماری های شاهکار دنیا از جهت سیستم آکوستیک مجسوب می شد به شیوه و سبک معماری روکوکو آلمان ساخته شده بود . در این بنا اولین تئاتر های مدرن ترجمه شده در ایران از زبان فرانسه و انگلیسی همچون آثار لومیر و شکسپیر اجرا شده بود .

سال ۱۳۵۹ شمسی و ۱۹۸۰ میلادی سال تلخی برای اهالی تئاتر و موسیقی در تبریز بود سالی که به دستور دولت و توسط قاضی طباطبائی آمفی تئاتر شیروخورشید که جنب ارک تبریز ساخته شده بود با تجهیزات نظامی نابود شد تا فساد و تباهی از تبریز دور شود!




 






 

 [SIZE=150][COLOR=#ffc000]کاخ شهرداری تبریز
   



 


  کاخ شهرداری تبریز یکی از بناهای زیبا، مستحکم و دیدنی شهر تبریز است که در سال ۱۳۱۴ خورشیدی و به دستور رضاشاه پهلوی در محل گورستان متروک و مخروبهٔ کوی نوبر بانظارت مهندسان آلمانی و در زمان ریاست شهرداری حاج‌ارفع‌الملک جلیلی بنا شد.

کاخ شهرداری تبریز در مرکزی‌ترین نقطهٔ شهر تبریز و در میدان شهرداری (ساعت) این شهر واقع شده‌است.

کاخ شهرداری تبریز از ابتدای احداث تاحال، به‌عنوان ساختمان شهرداری شهر تبریز مورد استفاده قرار گرفته‌است و امروزه باتقسیم شهر تبریز به‌هشت منطقه، این بنا به‌عنوان شهرداری مرکزی شهر تبریز محسوب می‌شود. البته امروزه نیز، اکثر امور عمرانی و اداری شهرداری تبریز در این تالار و عمارت متمرکز شده‌است.

کاخ شهرداری تبریز دارای یک برج ساعت چهارصفحه‌ای به‌ارتفاع ۳۰٫۵ متراست که باطنین موزون زنگ‌هایش، هر ۱۵ دقیقه یک‌بار، گذشت زمان را به‌گوش مردم تبریز می‌رساند. نمای خارجی این بنا از سنگ تراشیده‌شده‌است و نقشهٔ ساختمان شبیه به‌طرح یک عقاب درحال پرواز می‌باشد که با نمونهٔ ساختمان‌های کشور آلمان، قبل از جنگ جهانی دوم مطابقت دارد. 

  

ای خدایا وقتی ما خودمان تالار شیروخورشیدو تخریب میکنیم از بیگانه و خودفروخته ها چه انتظاری داریم

 خانه مشروطیت 

  

 «حاج مهدی کوزه‌کنانی» از متمولین شهر تبریز که طرف‌دار جنبش آزادی‌خواهیو مشروطه‌طلبی بود، این بنای زیبا را جهت تجمع و تشکیل جلسات سران ورهبران مشروطه ایجاد کرد. خانهٔ مشروطیت در سال ۱۲۴۷ هجری توسط یکی ازمعماران بنام آن روز شهر تبریز -حاج‌ولی معمار- ساخته شد و نمونه‌ای ازشیوهٔ معماری رایج در دورهٔ قاجاریه می‌باشد. این بنا در حال حاضر بازسازیشده و تحت عنوان «موزهٔ مشروطیت» مورد استفادهٔ علاقه‌مندان و پژوهشگرانقرار گرفته‌است. خانهٔ مشروطیت هم‌اکنون در محلهٔ راسته‌کوچهٔ تبریز(خیابان مطهری) واقع شده‌است. 


  

 بازار تبریز





 
  تبریز از بزرگ‌ترین بازارهای سرپوشیده جهان و یکی از شاهکارهای معماری ایرانی است. این بازار در سال ۱۱۹۳ هجری قمری بر اثر زلزله با خاک یکسان شد، اما طولی نکشید که به همت مردم شهر بازسازی شد.

بازار تبریز هم اکنون به طول یک کیلومتر بزرگ‌ترین مجموعه به هم پیوسته و مسقف دنیاست و در سال ۱۳۵۴ در فهرست آثار ملی ثبت شده‌است.

طاق‌ها و گنبدهای مقرنس بلند آن، سازه‌های آجری به هم پیوسته، آرایش مغازه‌ها، کثرت تیمچه‌ها، وجود انواع مشاغل و تعداد زیادی مدرسه و مسجد که در کنار سراهای بازرگانی قرار گرفته‌اند، این بازار را نمونه‌ای عالی از محیط تجارت و زندگی اسلامی و شرقی ساخته‌است. سبک معماری، کثرت سراها و تیمچه‌ها و وجود تعدادی مدرسه و مسجد نیز به این مجموعه اهمیت و امتیازی خاص داده‌اند. از تاریخ بنای اولیه مجموعه بازار تبریز اطلاعی در دست نیست لیکن اکثر مورخین و جغرافی نویسان و جهانگردان اسلامی و خارجی که از قرن چهارم هجری تا عهد قاجار از تبریز دیدن نموده‌اند اسناد مهم و مدارک ارزنده‌ای را درباره بازار و وضع بازرگانی تبریز ارائه داده‌اند. از مقدسی ـ یاقوت، مارکوپولو، ابن بطوطه، حمدالله مستوفی، کلاویخو، جان کارت رایت انگلیسی، شاردن، جملی کاردی جهانگرد ایتالیایی و دهها سیاح و مورخ دیگر مطالب جالب توجهی به جای مانده که دال بر اهمیت مجموعه بازار در دوره‌های مختلف بوده‌است. وجود مدارس و مساجد تاریخی مهم و معروفی چون مسجد جامع، مدرسه حاج صفرعلی، مدرسه صادقیه در این بازار نیز گواه بر پیشینه تاریخی این مجموعه بنا می‌باشد.

بازار کنونی تبریز مربوط به اواخر زندیه (یعنی بعد از زلزله‌ای که در سال ۱۱۹۳ هجری قمری روی داد) و عصر قاجار می‌باشد. در زمان عباس میرزا که تبریز ولیعهد نشین و دارالسلطنه گردید. سراها و تمیمچه‌ها و بازارهای عالی تازه‌ای احداث شد.

بازار تبریز با طاقها و گنبدهای بلند آجری شامل بازار امیر، بازار کفاشان، راسته بازار، بازار حلاجان، یمینی دوز بازار، راسته کهنه، بازار حاج محمد حسین، بازار مشیر، بازار دلاله زن بزرگ، بازارچه صفی، بازار امیر ابوالحسن سرای حاج رسول، سرای حاج میرزا علی نقی، تیمچه و سرای شیخ کاظم، تیمچه حاج صفرعلی، تیمچه و دالان میرزا شفیع، تیمچه ملک، ... که به اختصار چند اثر اشاره می‌شود.

بازار تیمچه امیر یکی از شاهکارهای جالب معماری و با شکوه ترین تیمچه‌های بازار تبریز به حساب می‌آید.

تیمچه حاج صفرعلی بنائی است معظم که بانی آن حاج صفرعلی خوئی بازرگان معروف معاصر فتحعلی شاه قاجار می‌باشد.

تیمچه مظفریه ـ تیمچه مظفریه نیز یکی از زیباترین بخشهای بازار است که حاج شیخ جعفر قزوینی تاجر سرشناس دوره ناصرالدین شاه آن در سال ۱۳۰۵ ساخته بود و به مناسبت حضور مظفر الدین میرزا ولیعهد وقت دراین تیمچه به نام مظفریه نامگذاری کرد.