مرکز انجمنهای تخصصی

عباس بابایی در سال 1329، در شهرستان قزوین دیده به جهان گشود. دوره ی ابتدایی و متوسطه را در همان شهر به تحصیل پرداخت و در سال 1348، به دانشکده خلبانی نیروی هوایی راه یافت و پس از گذراندن دوره آموزش مقدماتی در سال 1349، برای گذراندن دوره خلبانی به آمریکا اعزام شد.
ورود هواپیماهای پیشرفته اف – 14 به نیروی هوایی، شهید بابایی که جزء خلبان های تیزهوش و بسیار ماهر در پرواز با هواپیمای شکاری اف – 5 بود، به همراه تعداد دیگری از همکاران برای پرواز با هواپیمای اف–14 انتخاب و به پایگاه هوایی خاتمی (اصفهان) منتقل شد.
شهید بابایی با دارا بودن تعهد، ایمان، تخصص و مدیریت قوی چنان درخشید که شایستگی فرماندهی وی محرز و در تاریخ 7/05/1360 فرماندهی پایگاه هشتم هوایی (اصفهان) بر عهده ی او گذاشته شد.
به هنگام فرماندهی پایگاه با استفاده از امکانات موجود آن، به عمران و آبادانی روستاهای مستضعف نشین حومه پایگاه و شهر اصفهان پرداخت و با تامین آب آشامیدنی و بهداشتی، برق و احداث حمام و دیگر ملزومات بهداشتی و آموزشی در این روستا، خدمات شایان توجهی را انجام داد. بابایی، با کفایت، لیاقت و تعهد بی پایانی که در زمان تصدی فرماندهی پایگاه اصفهان از خود نشان داد، در تاریخ 9/9/1362 با ارتقاء به درجه سرهنگی به سمت معاون عملیات نیروی هوایی ارتش منصوب و به تهران منتقل گردید.
وی با بیش از 3000 ساعت پرواز با انواع هواپیماهای جنگنده، قسمت اعظم وقت خویش را در پرواز های عملیاتی و یا قرارگاه ها و جبهه های جنگ در غرب و جنوب کشور سپری کرد و به همین ترتیب چهره آشنای رزمندگان و یار وفادار فرماندهان قرارگاه های عملیاتی بود و تنها از سال 1364 تا هنگام شهادت، بیش از 60 مأموریت جنگی را با موفقیت کامل به انجام رسانید! او برای پیشرفت سریع عملیاتها و حسن انجام امور، تنها به نظارت اکتفا نمی کرد، بلکه شخصاً پیشگام می شد و در جمیع مأموریت های جنگی طراحی شده، برای آگاهی از مشکلات و خطرات احتمالی، اولین خلبان بود که شرکت می کرد.
سرلشکر بابایی به علت لیاقت و رشادت هایی که در دفاع از نظام، سرکوبی و دفع تجاوزات دشمنان از خود بروز داد، در تاریخ 8/2/1366، به درجه سرتیپی مفتخر گردید.
F-5F

تیمسار عباس بابایی صبح روز پانزدهم مرداد ماه (مصادف با روز عید قربان) همراه یکی از خلبانان نیروی هوایی (سرهنگ ستاد نادری) به منظور شناسایی منطقه و تعیین راه کار اجرای عملیات، با یک فروند هواپیمای F-5F از پایگاه هوایی تبریز به پرواز درآمد و وارد آسمان عراق شد. هواپیمای آنان پس از انجام دادن مأموریت، به هنگام بازگشت، در آسمان خطوط مرزی، هدف قرار گرفت و او از ناحیه سر مجروح شد و بلافاصله به شهادت رسید.
یادش گرامی باد.

هدف، انجام يك ماموريت جنگي بود، نيروهاي عراقي در پشت سردشت پياده شده و در حال تجهيز خود بودند. آنها قصد حمله داشتند و اينكه به طرف سردشت بيايند. از طرفي قرار بود نيروهاي سپاه پاسداران در آنجا عملياتي انجام دهند و ما مأموريت داشتيم كه از عمليات آنها پشتيباني كنيم.


پرواز را شروع كرديم، شهيد بايايي طي مسير از كابين عقب راهنمائيهاي لازم را انجام مي‌داد و مسيرها و نشانه‌هاي معابر، پل، ارتفاع و يا جاده‌ها را به من نشان مي‌داد.
وارد خاك دشمن شديم، نزديك هدف قرار گرفتيم، كار اوج‌گيري را آغاز كرديم و بعد روي هدف شيرجه رفتيم، در يك آن بمب‌ها را روي هدف ريختيم، انگار همه به هدف خورده بود، در حال بازگشت ديديم كه هدف به طور كامل منهدم شده است، و ما در پوست نمي‌گنجيديم.
برگشتيم. در مسير برگشت، يك فضاي بسيار سرسبزي بود كه حالت معنويت و روحانيت خاصي به آدم مي‌داد. بابايي نگاهي به منطقه فوق كرد و در حال شكرگزاري بود، بخاطر موفقيتي كه بدست آورده بوديم تكبير مي‌گفت و با خداي خود گفتگو مي‌كرد، در همين حال ناگهان انفجاري در هواپيما رخ داد و همه ي اوضاع را به هم ريخت…
سرتيپ خلبان، علي محمد نادري، همرزم شهيد عباس بابايي است، كسي كه در آخرين پرواز عقاب جبهه‌ها او را همراهي مي‌كرد.
او از آخرين پرواز عاشقانه بابايي مي‌گويد، روايتي كه در تاريخ ثبت خواهد شد، تا آيندگان بدانند بر ایرانیان چه گذشت.
او ادامه مي‌دهد: با صداي انفجار، صداي بابايي هم خاموش شد و من همچنان در فكر هدايت و كنترل هواپيما بودم، عليرغم اينكه خود نيز از چند ناحيه زخمي‌شده بودم، اجباراً از ارتفاع پايين آمدم، در آن لحظه و در لابلاي دره‌ها، در حال برخورد با ارتفاعات بوديم كه با خواست خدا و معجزه آسا، از آن وضعيت خارج شديم.
بعد از گذراندن وضعيت فوق، تصور اوليه‌ام اين بود كه بابايي دسته «صندلي‌پران» را كشيده و يا اشتباهي صورت گرفته و دسته صندلي‌پران كشيده شده و ايشان هم با آن پايين پريده است.
از طرفي هم هر چه كه از طريق تلفن داخلي او را صدا مي‌زدم، جز سروصداي شديد باد، صداي ديگري را نمي‌شنيدم، لذا اين تصور هم برايم پيش آمد كه بايايي به هر دليلي، از كابين بيرون پريده است، تا اينكه آيينه‌اي كه در كابين جلو تعبيه شده است را تنظيم كردم كه وضعيت كابين عقب را ببينم، وقتي آيينه را تنظيم كردم، متاسفانه ديدم كه «صندلي‌پران» كه بايد خلبان را از كابين بيرون ببرد، سرجايش است و چتر نجات خلبان هم پاره شده است، آنجا بود كه به اين واقعيت پي بردم كه بابايي با صندلي بيرون نرفته است.
سرتيپ نادري، در حالي كه بعض گلويش را گرفته و اشك در چشمانش جاري مي‌شود، ادامه مي‌دهد: خلاصه هواپيما را به سمت پايگاه هدايت كردم، همه چيز براي نشستن مهيا شده بود، هواپيما را با تدابير خاص متوقف كردم، بلافاصله رفتم سراغ كابين عقب، ديدم متأسفانه كابين تقريبا كاملا متلاشي شده و شي‌اي به گلوي بابايي اصابت كرده و شاهرگش را پاره كرده است، قفسه سينه‌اش شكسته شده بود و وضع او طوري بود كه چنانچه اگر در همان لحظه اصابت هم به بيمارستان منتقل مي‌شد، بدليل خونريزي شديد در قفسه سينه و سيستم تنفسي‌اش امكان نجاتش نبود، لذا به احتمال قوي بابايي در دم به شهادت رسيده بود.
او كه در آخرين كلامش، خطاب به همرزم آخرين پروازش گفته بود: «نگاه كن! اينجا مثل بهشت است، مي‌بيني؟ الله اكبر! الله اكبر…»، چه زود و در سن 37 سالگي در راه دفاع از کشورش خاموش شد.
منبع: خبرگزاري مهر

بابايي افتخاري براي ما درعرصه خلباني محسوب مي شود !
روحش شاد!

يادش گرامي و راهش پر رهرو باد
ممنون رضا جان، ما هميشه از مطالب شما بهرهمند مي‌شيم

mahdi1944, hamed6248,
منم از اينکه حوصله مي کنيد و مطالب رو مي خونيد خيلي متشکرم.

بله واقعاً مطالب زيبايي هستند. البته بسيار از اينکه
ماجراي شهيد شدن خلبان بابايي رو خوندم متاثر شدم...

آرمان,
بابايي توان بسياري داشت. هم با F-5E پرواز مي کرد.
هم با F-5F پرواز شناسايي انجام مي داد و هم
با F-14 ماموريت ايجاد برتري هوايي در خارک رو بارها انجام داده بود.

شهید عباس بابایی یکی از نخستین دوره دیدگان هواپیمای
تامکت در ایران بود و جزو نخستین کسانی بود که با این جت
پیشرفته پس از تحویل در سال 1354 پرواز می کرد. یادش
گرامی.

Blue-Line,
موضوع جالب اين است که روز عيد قربان از اين دنيا راحت شد.

حسرت برخورد يك تركش به هواپيماهاي ايران

استراتژي نظامي شهيدان بابايي، ستاري و اردستاني در ايجاد تفكر بومي، تغيير تاكتيك‌هاي پروازي در کربلای ۵ به ثمر نشست و به رغم استفاده از تاكتيك پرواز در ارتفاع سطح ـ كه در اين ارتفاع انواع آتش از سلاح‌هاي نيمه‌سنگين و سبك و انواع تركش وجود دارد ـ حتي يك گلوله يا تركش به جنگنده‌هاي ما اصابت نكرد!

امير سرتيپ خلبان علي‌محمد نادري، يكي از نوادر بر جاي مانده از دفاع مقدس است؛ او خلبان آخرين جنگنده‌اي بود كه پيكر مطهر سرتيپ خلبان شهيد عباس بابايي را به طور شگفت‌آوري در ظهر قربان بر پايگاه دوم شكاري تبريز بر زمين نشاند.

  

در نخستين روزهاي تهاجم گسترده ارتش عراق به جلگه زرخيز خوزستان، او و هم‌رزمانش در پايگاه شكاري دزفول، نخستين سلحشوراني بودند كه پيش از استقرار نيروهاي زميني، سپاه و نيروي مردمي، با حمله گسترده به نيروهاي زرهي و همچنين انهدام پل‌ها،‌ معابر، پايگاه‌ها، پادگان‌ها و نيروهاي پشتيباني ارتش بعثي، مانع از حركت گسترده و شتابان آنان شدند.

انجام نزديك به 150 مأموريت جنگي با جنگنده‌هاي «F-14» و «F-5» و تصدي مسئوليت آموزش و يكنواختي گردان‌هاي شكاري پايگاه هوايي دزفول، فرماندهي گردان شكاري پايگاه دوم، همكاري با شهيدان بابايي، اردستاني، ستاري در تشكيل قرارگاه رعد، مقاومت عمليات پايگاه پنجم، جانشين فرماندهي پايگاه‌هاي چهارم و دوم و فرماندهي پايگاه دوم شكاري، تنها بخشي از كارنامه درخشان وي در هشت سال دفاع مقدس است.

او كه همچنان پس از 35 سال خدمت صادقانه در نيروي هوايي ارتش و تصدي مسئوليت‌هاي جانشيني معاونت عمليات ـ فرماندهي آماد و پشتيباني، جانشيني هماهنگ‌كننده نيروي هوايي و مديرعاملي سازمان صنايع هوايي ايران، عاشقانه تجارب گرانقدر خويش را در اختيار فرماندهان عالي‌رتبه قرار مي‌دهد، خاطرات نابي از رزم‌هاي هوايي، به ويژه از نبردها در عمليات كربلاي 5 و تفكرهاي بومي فرماندهان دارد.

وي در اين‌باره مي‌گويد: عمليات پيروزمندانه «كربلاي 5» در نوع خود، عمليات منحصر به فرد نظامي است، و هرچند تاكنون از زواياي كلاسيك و غيركلاسيك، تجزيه و تحليل شده است، از ديدگاه نيروي هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران، كم‌تر به آن دقت شده است.
در حالي كه فرماندهان و متخصصان نيروي زميني با نگرش خاص خود اين عمليات را تجزيه و تحليل و بعضا نقد مي‌كنند، از نگاه «قرارگاه رعد» ـ قرارگاه عمليات هوايي ارتش جمهوري اسلامي ايران ـ اين عمليات از جهات گوناگون بسيار مؤثر بود كه علاوه بر دستاوردهاي سياسي و نظامي، باعث انهدام بسيار گسترده نيروهاي زرهي عراق شد.

سازماندهي سريع نيروهاي عملياتي به فاصله پانزده روز پس از عمليات «كربلاي 4» با تفكر بومي فرماندهان در قرارگاه خاتم‌الانبيا و در حالي كه دشمن گمان مي‌كرد نيروهاي ايراني دست‌كم تا چند ماه آمادگي عمليات نخواهند داشت، با اجراي دقيق اصل غافلگيري در يكي از دشوارترين مناطق جنگي، شوك بسيار سنگيني را بر دشمن وارد ساخت.

در اين عملياتف هرچند ما در جبهه كوچكي در شرق بصره با دشمن درگير شديم، انسجام و يكپارچگي همه نيروها، اعم از نيروهاي بسيج و سپاه، نيروي زميني و دريايي ارتش و همچنين حضور گسترده و بسيار مؤثر نيروي هوايي، توانست تجهيزات زرهي و نيروهاي عراقي را در بالاترين حد ممكن منهدم كند.
جنگنده بمب‌افكن‌هاي نيروي هوايي با بيش از سيصد سورتي پرواز و استفاده از بمب‌هاي سنگين، آنچنان جهنمي براي دشمن ساختند كه تا پيش از اين حتي به خواب هم نديده بودند.

دشمن كه در اين منطقه ماه‌ها پيش از عمليات «كربلاي 4» با الهام از طرح‌هاي اسرائيلي، اقدام به ايجاد خاكريزهاي مثلثي و ايجاد استحكامات بسيار گسترده در آنها كرده بود، گمان نمي‌كرد اين خاكريزها به گورستان نيروها و تجهيزات آنان بدل شود، اما بار ديگر حضور نيروهاي بسيار معتقد در زمين و پشتيباني هوايي معادله جنگ را به نفع جمهوري اسلامي ايران عوض كرد.

 [External Link Removed for Guests] 

خلاصه آن كه اين بار نيز استراتژي نظامي شهيدان بابايي، ستاري و اردستاني در ايجاد تفكر بومي، تغيير تاكتيك‌هاي پروازي، رويكرد به خودكفايي به ثمر نشست و در اين عمليات به رغم استفاده از تاكتيك پرواز در ارتفاع سطح ـ كه در اين ارتفاع انواع آتش اعم از گلوله‌هاي توپ، تانك، خمپاره، سلاح‌هاي نيمه‌سنگين و سبك و انواع تركش وجود دارد ـ حتي يك گلوله يا تركش به جنگنده‌هاي ما اصابت نكرد!
اين استراتژي پيشتر در عمليات «والفجر 8» نيز بسيار مؤثر واقع شده بود و انهدام نزديك به چهل فروند هواپيماهاي پيشرفته دشمن و ايجاد روش‌هاي نوين، موجب برتري هوايي، نيروي هوايي جمهوري اسلامي ايران بر نيروي هوايي بسيار مجهز عراق شده بود.

وي در پايان گفت: «پيروزي عزت‌مند» در عمليات «كربلاي 5» ناشي از عوامل متعددي بود، اما به طور كل، حضور نيروي مؤمن و معتقد در خطوط اول جبهه، يكپارچگي ميان نيروي زميني ارتش با سپاه و بسيج و عمليات و پوشش گسترده هوايي و انهدام زرهي ارتش عراق، مهم‌ترين اين عوامل است.

[External Link Removed for Guests]