مرکز انجمنهای تخصصی

به نام خداوند بخشاينده مهربان




فناوری رادار گريزی پلاسما (stealeth plasma)


پلاسما:

جامد , مایع و گاز حالت هایی از ماده هستند. شاید پلاسما را هم به توان حالتی از ماده در نظر گرفت , به عنوان حالت چهارم ماده.

پلاسما می تواند با شدت و قدرت امواج الکترو مغناطیس را جذب کند.

با یونیزه شدن گاز متصاعد شده از پلاسما می توان باعث کاهش سطح مقطع رادارای یا همان -- (RCS) - (radar cross section) شد.

امواج ماکروويو توليد شده به وسيله پلاسما می توانند جرمی مانند هواپيما را از ديد رادارها پنهان کند .

   [External Link Removed for Guests]   
سپر ساخته شده از امواج ماکروويو به وسيله پلاسما مي تواند به عنوان فناوری رادار گريز و يا فناوری گريز از دستگاه های کاشف صدا

[COLOR=#7030a0]SONAR ,  سيستم حفاظتی از سلاح های کشتار جمعی و توليد سلاحهایی با بهره گيری از خاصيت پلاسما مورد استفاده قرار گيرد.

لایه یا ابری از پلاسما بدنه هواپیما را در بر گرفته و با توجه به خواص پلاسما امواج راداری پس از برخورد , به جای انعکاس , می توانند

جذب سپر پلاسمایی شوند.


گفته شده که ميگ 1.42 (ميگ 39) پرنده ای است که دارای فناوری پلاسما استيلت است .(با استفاده از ژنراتور پلاسما با وزنی مناسب)

[External Link Removed for Guests]
[HR]
منابع: en.wikipedia.org - warfare.ru --wired.com

ترجمه و گرد آوری از گروه متالورژی ------ استفاده با ذکر منبع بلامانع است.

 
پلاسمای استفاده شده در سطوح بدنه هواپیما , علاوه بر آن که توانایی جذب امواج راداری را دارد , می تواند   تغییر امواج منعکس کننده  

رادار دریافت کننده را گمراه کنند .

برای مثال  این فناوری می تواند فیلنر های داپلر را گمراه کند  . به این ترتیب که [COLOR=#4f6128]تشخیص  امواج منعکس شده از سطوح پلاسما , از اختلالات

و پارازیت ها (noise) هم مشکل تر باشد.

این که پلاسمای استفاده شده در روی کاغذ و در امتحان های نهایی که در تونل باد با سرعت کم موفق بوده است , نشان می دهد که

پلاسما در می تواند در سطوح بدنه هواپیماها مورد استفاده قرار گیرد.



البته   از پلاسما مسائل فنی مختلفی   . مثلا :

پلاسمای تولید شده پس از مدتی توسط اتمسفر جذب می شود و ابر یونیزه شده در پشت هواپیمای در حال حرکت کشیده می شود .

ابر یونیزه شده تمایل به [COLOR=#4f6128]تولید و ساطع کردن نورهای قابل مشاهده دارد  که این موضوع لزوما با observability کم در تناقض است.

و یا مسائلی که در حین سرعت های بالا پیش می آید.



اما به هر حال با توجه به قابلیت کاهش سطح مقطع راداری توسط پلاسما این فناورِی می تواند در سطوحی از هواپیما که بازتاب امواج

راداری در آن قسمت ها زیاد است مورد استفاده قرار گیرد , مانند استفاده در لبه ها و تیغه های موتورهای توربوجت و ....


پس با توجه به موارد گفته شده ,  پرنده زیر (میگ 39) در هنگام پرواز در تاریکی شب ، احتمالا با نور ساطع شده از پلاسما می درخشد؟!

  
[External Link Removed for Guests]

منابع:

defenceaviation.com -- en.wikipedia.org -- ترجمه و گردآوری از گروه متالورژی سنترال

استفاده با ذکر منبع بلامانع است.

به نام خداوند بخشاینده مهربان


9 نقطه از این پرنده که سطح مقطع راداری بیشتری نسبت به سایر سطوح هواپیما دارند ، توسط انستیتو پژوهشی چین مورد آزمایش

یونیزه شدن قرار گرفته اند :

[External Link Removed for Guests]

سلام
عالی بود..ممنون

......................................................
در چند سایت لاتین زبان خوندم که جنگنده سوخو پک فا نیز از فناوری پلاسما استفاده میکند

با سلام


برخورد امواج راداری به دیواره پلاسما :






سپر الکترو مغناطیس :

[External Link Removed for Guests]

مترجم : Shafagh 2

طرح استتار توسط پلاسما اولین بار توسط روس ها توسعه یافت که بنام " تکنولوژی استتار فعال " شناخته می شد
استتار پلاسمایی یک پروسه پیشنهادی بود که گاز یونیزه شده (پلاسما ) می تواند اثر امواج راداری
(RCS) بر یک هواپیما را تقلیل دهد. در این طرح بخار پلاسمای اینژکت شده بر جلو هواپیما تمامی بدنه هواپیما را می پوشاند و قسمت اعظم انرژی الکترومگنتیک امواج رادار را جذب کرده و لذا کشف هواپیما توسط رادار مشکل می شود. در حال حاضر چندین مطالعه تجربی در مورد تاثیر پلاسما بر امواج رادار وجود دارد . یکی از جالب ترین مقالات در این باره توسط انجمن مهندسین الکتریک و الکترونیک (IEEE) در سال 1963 بچاپ رسید که تاثیر پلاسما بر امواج رادار بر روی هواپیما تشریح شده بود. این مقاله تحت عنوان:
“Radar cross sections of dielectric or plasma coated conducting spheres and circular cylinders”
“ اثر پوشش دی الکتریک و پلاسما ی محیط بر یک کره یا یک سیلندر دایره شکل بر امواج رادار “

و پیشنهاد شد که این موضوع در مورد sputnik اولین ماهواره پرتابی توسط شوروی سابق در اکتبر 1957 مورد ارزیابی قرار گیرد. همچنانکه روسها در حال پیگیری مسیر sputnik بودند متوجه این موضوع شدند که خواص پراکندگی الکترومگنتیک ان با انچه که در مورد کره رسانا انتظار می رفت متفاوت است. این بدان سبب بود که سفر ماهواره درون پوسته ای از پلاسما انجام می گرفت همچنان که ماهواره با سرعتی زیاد از لایه یونسفر عبور می کرد
توسط پوسته ای از پلاسمای طبیعی اتفاقی پوشید شده بود و بهمین دلیل دو نوع جداگانه از انعکاس رادار مشاهده شد
یکی از این انعکاس ها از خود بدنه ماهواره بود و انعکاس دوم از غلاف پلاسمای اطراف ان می بود. اگر یکی از انعکاس ها قوی تر ازانعکاس دیگری باشد خیلی نخواهد توانست در اثر کلی مشارکت نماید. وقتی که دو انعکاس از نظر مقدار شدت حکم واحدی دارند و نسبت به یکدیگر خارج از فاز هستند موضوع حذف کردن اتفاق افتاده و انعکاس امواج رادار به حالت NULL در امده و هواپیما در برابر رادار نامریی می شود.

در ژوئن سال 1999 اژانس خبری روسیه ITAR-TASS مصاحبه ای با دکتر اناتولی کروتیف ترتیب داد ودر ان مصاحبه در مورد توسعه ی ابزار نهان سازی پلاسمایی توسط سازمانش به صحبت پرداخت . اوکه سرپرست مرکز تحقیقات Keldysh بود همچنین در سال 2002 مدعی شد که روس ها یک ابزار نهانسازی پلاسمایی را بر روی هواپیمای سوخو 27 نصب کرده اند که در برابر RCS تضعیفی با فاکتور 100 را نشان داده است.
مرکز تحقیقاتی Keldish یک ژنراتور پلاسمایی را طراحی کرد که وزن ان بیش از صد کیلو نبود بنابر این امر را ممکن ساخت که برای نصب بر روی اکثر هواپیماهای تاکتیکی مناسب باشد. در حال حاضر تکنولوژی مرسوم در نهان سازی عبارت از مواد جاذب امواج رادار (RAM) و همچنین سطوح زاویه دار هستند که امواج رادار را باز نمی گردانند

با بکار بردن ژنراتوری پلاسما یی مشخصات ائرودینامیکی هواپیما زحمتی ایجاد نمی کند که این هم در رابطه با وسائلی که ظرفیت بار را افزایش می دهد ان را بسیار موثرتر خواهد ساخت . بکار بردن این تکنولوژی این منفعت را بوجود می اورد که مجبور نباشیم بار اضافی درونی ( سنگینی ذاتی هواپیماهای های ضد رادار) برای فریب رادار را حمل کنیم. سوخو 35 و میگ 35 که اپ گارد شده هواپیماهای سوخو 27 میگ 29 می باشند اولین هواپیماهایی هستند که از این تکنولوژی بهره می برند.
یکی از جالبترین جنگنده های روسی برای برخورداری از تکنولوژی نهان سازی پلاسمایی میگ 1.44/1.42 است
که بنام MFI :
(Mnogofunktsionalny Frontovoi Istrebitel - Multifunctional Frontline Fighter)
مشهور است. این هواپیمای جدید پنجمین نسل از هوپیمای جنگنده برتری هوایی است که رقیب هواپیمای امریکایی
راپورت F – 22 محسوب می شود. هر دو هواپیما دارای توانایی و قدرت مانور یکسانی می باشند این هواپیما می رود تا اثبات کند یک عامل برجسته در هوا نوردی است .


توضیح : من این مقاله را از یک وبلاگ که احتمالا نویسنده ان روسی بوده ترجمه کردم و نه تنها تا به حال چنین چیزی یعنی استفاده از گاز پلاسما برای نهان سازی در برابر رادار نخوانده و نشنیده بودم بلکه نسبت به صحت یا غیر واقعی بودن ان هیچ اطلاعی ندارم البته عده ای به این مقاله پاسخ داده و در مقام تایید یا رد ان بر امده بودند من دوتا از انتقاداتی را که به این طرح شده بود بزبان اصلی درج می کنم.




2- Plasma Stealth…..Let’s take a look at this logically.
FIRST, Plasma is superheated gas, that is what MAKES IT PLASMA. That would make the aircraft in question stand out like a sore thumb on ANYONE’S INFRARED targeting systems.
SECOND, If Plasma Stealth works by NULLING the RADAR signal of incoming/enemy aircraft…well here in lies the paradox. If the Plasma Stealth equipped bird trys using RADAR…his outgoing signal will be drastically reduced. What is left will hit the target..bounce back and be even FURTHER REDUCED TO NOTHING coming back through the field….making any of his targets invisible. So if he is going against an F-22 or F-35 which are already Stealth….well, he just made them even more Stealth. Plasma Stealth would be a hindrance to the user more than a help.


3- The passive seeking radars of MIG 35,Sukhoi 35 and Sukhoi MK1 enable the pilot to see the targets clearly because the functioning of the plasma device doesn’t interfere with the cross section of the plane’s radar.
(Plasma is not super heated gas.We all have plasma.If it were to be super heated,we would have melted.No life would have existed).
Plus the system draws in cool air and cools it further to spread a cool film of air around the body of the aircraft.So the plane is difficult to be sighted anyway.This naturally makes the plane’s radar more receptive and powerful.In other words,this plasma stealth system doesn’t make the enemy more invisible and doesn’t make the aircraft that uses plasma stealth more exposed.In this case the enemy stands exposed like a black sheep amidst a herd of white sheep

سلام
شاید مهمترین هواپیمایی که از این روش استفاده میکنه B2 باشه بیس و پایه ی این کار هم برمیگرده به اثر Biefeld-Brown . راجع به lifter تحقیق کنی چیزای جالب تری هم پیدا میکنی.
موفق باشید

B-2 ات جايي كه من ميدونم مثل اف-22 و ... از طراحي آيروديناميكي و بدنه جاذب امواج براي نهان كاري استفاده ميكنه نه از سيستم پلاسمايي ، اين سيستم براي اولين بار قرار بود تو هواپيماي Su-47 مورد استفاده قرار بگيره اما با كنسل شدن توليد انبوه اين هواپيما ، سيستم پلاسمايي هم روي كاغذ موند (البته در مورد اينكه Mig-35 و Su-35 هم قراره از پلاسما استفاده كنند اطلاعي ندارم !)

با سلام حضور همه

بیشتر جنگنده های ساخت روسیه از فناوری جذب امواج توسط بدنه استفاده می کنند و تا به حال هیچ محصولی با بکار گیزی فناوری پلاسما دیده نشده.

cheka نوشته شده:B-2 اين سيستم براي اولين بار قرار بود تو هواپيماي Su-47 مورد استفاده قرار بگيره اما با كنسل شدن توليد انبوه اين هواپيما ، سيستم پلاسمايي هم روي كاغذ موند (البته در مورد اينكه Mig-35 و Su-35 هم قراره از پلاسما استفاده كنند اطلاعي ندارم !)

این هواپیماها نمونه به روز شده جنگنده های قدیمی هستند و خیلی بعیده از این فناوری جدید در اون ها استفاده بشه، برای استفاده از این فناوری پلاسما نیاز به طراحی از پایه است و محصول،هواپیمای جدید خواهد بود.

رادار گریزی یکی از خواص پلاسماست یا بهتره بگم یکی از خواص جانبی اون ( البته نه هر پلاسمایی ).
در هر حال اگه دوستان خواستند روی این موضوع به صورت علمی کار کنند برای شروع میتونند از همون 2 تا کلمه ای که گفتم شروع کنند .
البته از اول تا آخرش فیزیکه ها یا حق

بدنه فلزی یک هواپیما در بازتاب سیگنالهای راداری بسیار مناسب است . به همین دلیل کشف و پیگیری هواپیماها بواسطه تجهیزات راداری به کاری اسان تبدیل شده است . هدف از تکنولوژی رادار گریزی اینست که هواپیما در مقابل رادار ، قابل دید و شناسایی نباشد .

دو روش متفاوت در این زمینه وجود دارد که عبارتند از :
1- هواپیما را می توان به گونه ای شکل داد که هر نوع سیگنال راداری که هواپیما بازتاب می دهد ، از تجهیزات راداری دور شود .
2- هواپیما را می توان با موادی ساخت پوشش داد که سیگنالهای راداری را جذب کند .

از طرف دیگر ، یک هواپیمای رادار گریز از سطوح کاملا صاف و لبه های بسیار تیز ساخته شده است . زمانیکه یک سیگنال راداری به این هواپیما اصابت می کند ، سیگنال در یک زاویه برگزدانده می شود .

نکته مهم دیگر اینست که سطوح یک هواپیمای رادار گریز را می توان طوری ساخت که بتواند انرژی راداری را جذب کند . نتیجتا می تونا گفت که یک هواپیمای رادار گریز همچون f-117 aمی تواند به اندازه یک پرنده کوچک اثر راداری داشته باشد . تنها استثنا زمانی است که هواپیما بلند می شود – در این لحظه یکی از قسمتهای هواپیما ، امواج انرژی راداری را به طور کامل به انتن بر می گرداند .

چگونگی عملکرد بمب افکن های رادار گریز :
بمب افکن b-2 که از ان به عنوان بمب افکن رادار گریز یاد می کنند ، از طراحی بسیار هدفمند و موثری برخوردار است که در این مقاله تا حدودی به ان می پردازیم .

ارتش امریکا در دهه 70 ، تصمیم گرفت تا جایگزینی برای بمب افکن سالخورده و قدیمی b-52 بیاورد . به این منظور هواپیمایی نیاز بود تا هم بتواند بمب های هسته ای را در طی فقط چند ساعت از سراسر جهان به اتحادیه شوروی انتقال دهد و از طرفی در مقابل سنسورهای دشمن غیر قابل دید باشد .

همانطور که شما فکر می کنید ، پنهان ساز یک هواپیمای غول پیکر ، کار اسانی نیست.

نورث روپ گرومن کمپانی که در قرار داد بمب افکن پیروز شد ، بیلیونها دلار هزینه کرد و تقریبا 10 سال به توسعه این پروژه محرمانه پرداخت. محصول نهایی این شرکت ، دستگاهی کاملا متفاوت با 172 فوت پهناست که بال پرواز نام دارد .

این بمب افکن در مقابل اسکنرهای راداری همچون حشره ای ظاهر می شود . این هواپیما همچنین از دیدگاه دانش هوانوردی ، صنعتی انقلابی به حساب می اید ، به طوریکه هیچ یک از سیستم های استاندارد تثبیت که در ان هواپیماهای معمولی پیدا می شود را ندارد و خلبانان ان پرواز با ان را همچون پرواز با جت جنگنده تعریف می کنند.

ما در این مقاله به چگونگی پرواز b-2 و همچنین پنهان شدن ان خواهیم پرداخت . ما همچنین به سیستم های مربوط به سلاح های مهم هواپیما و تاریخچه انها نیز نگاهی می اندازیم .

ادامه دارد ...

منبع : ماهنامه جنگ افزار / سال هفتم / ش 75

B-2 روح :
B-2 رادار گریز ، توانست طراحی دانش هوانوردی را برای همیشه با تغییرات عمده ای مواجه کند . این اعجوبه امریکایی ، پیشرفته ترین بمب افکنی استکه تاکنون ساخته شده ، به طوریکه در فهرست بمب افکن های امریکایی ، موقعیت بسیار خوبی را به خود اختصاص داده است .


یک بال پرواز :
یک هواپیمای معمولی شامل یک بدنه ، دو بال و سه تثبیت کننده عقب است که به دم هواپیما وصلند . بالها ، بالا رفتن بدنه هواپیما را به سمت هوا فراهم می اورند . خلبانان نیز به واسطه تنظیم اجزای متحرک بالها و تثبیت کننده ها ، هواپیما را هدایت می کند . تنظیم این اجزا ، باعث تغییر جریان هوا در اطراف هواپیما و همچنین باعث صعود ، فرود و چرخش هواپیما می گردد . تثبیت کننده ها نیز سطح هواپیما را حفظ می کنند .


بمب افکن B-2 از طراحی کاملا متفاوتی برخوردار است : چرا که همانند یک بومرنگ یک بال بزرگ دارد .
طراحی این بال پرواز نسبت به یک هواپیمای معمولی ، بسیار موثرتر می باشند . چرا که به جای بالهای مجزا که کل وزن بدنه را تحمل می کنند ، تمام هواپیما کار بلند شدن را انجام می دهد . همچنین با حذف دم و بدنه هواپیما ، از میزان درگ یعنی نیروی مقاومت هوا که بر هواپیما اعمال می شود نیز کاهش می یابد .


بازدهی و کارایی بالای B-2 سبب می گردد ، هواپیما بتواند در فاصله زمانی کوتاهی ، فواصل بسیار بالایی را طی کند . این هواپیما سریع ترین هواپیمای موجود نیست ، بلکه به گفته ارتش ، از سرعت مادون صوت بالایی برخوردار است و این یعنی سرعت بالای ان فقط تحت شرایط سرعت صوتی ( حدود 1000 ft/sec و یا 305 m/s) امکان پذیر می باشد . این هواپیما همچنین قابلیت انرا دارد تا بدون سوخت گیری مجدد 6900 مایل ( 11000 km ) را بپیماید و فقط با یک بار سوخت گیری در حین پرواز 500/11 مایل ( 500/18 km ) راه ر اطی کند .



ادامه دارد...


منبع : ماهنامه جنگ افزار / سال هفتم / ش 75