روش نوشتن پایان نامه
ارسال شده: شنبه ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۹, ۸:۲۶ ب.ظ
پاياننامه كه ارائه آن، در مرحله پژوهشى، براى طلاب و دانشجويانتحصيلات تكميلى ضرورى است، گزارش جامع پژوهشى است كه دانشپژوه باراهنمايى استاد خود، به انجام مى رساند
اول
فعاليتهاىتحصيلى طلاب و دانشجويان در مقطع تحصيلات تكميلى و سطوح عاليه، در حوزه ودانشگاه به دو قسم آموزشى و فرا آموزشى تقسيم مىشود. فعاليتهاىآموزشى، به فراگيرى دادههاى علمى، و رشد ذهنى طلاب و دانشجويان مىانجامدو فعاليتهاى فراآموزشى كه از دو راه مطالعه و پژوهش صورت مىپذيرد، منجربه آفرينش انديشه نو و نظريه جديد مىگردد. البته فعاليت فراآموزشى، براىرسيدن به هدف مطلوب، بايد از نظم و دقت و جدّيت لازم برخوردار باشد.بدينسان، تحصيلات تكميلى، داراى دو مرحله آموزشى و پژوهشى است كه مرحلهپژوهشى پس از اتمام موفقيتآميز مرحله آموزشى، آغاز مى شود.
و بخشمهمى از ارزش و اعتبار هر پژوهش، در گرو رعايت همين منطق است. فعاليتهاىپژوهشى در مرحله پژوهش، بايد زير نظر استاد راهنما- كه از دانش و تجربهكافى در موضوع پژوهش برخوردار است- و استاد يا اساتيد مشاور بهانجام برسدتا دانشجو و طلبه در كنار فراگيرى و رعايت منطق پژوهش، با عرضه مداومفعاليت پژوهشى خود به استاد راهنما و مشاور، گام به گام به اثبات فرضيه وارائه نظريه، نزديك شود.
شناخت كامل و دقيق پاياننامه بايد جنبههاى مادى (فيزيكى) و محتوايى آن را با ديدى جامع، بررسي کرد.
پاياننامه كه ارائه آن، در مرحله پژوهشى، براى طلاب و دانشجويان تحصيلاتتكميلى ضرورى است، گزارش جامع پژوهشى است كه دانشپژوه با راهنمايى استادخود، به انجام مىرساند و موضوع آن را بخش مدارج علمى حوزه و يا تحصيلاتتكميلى يك مركز عالى آموزشى و پژوهشى تصويب مىكند. اين گزارش، بايد اولاًروشمند و مستدل باشد؛ ثانياً نظريهاى در باره عنوان و موضوع مورد بحث،ارائه دهد؛ ثالثاً از انسجام جامع در قالب يك نظم منطقى برخوردار باشد.
اجزاى پاياننامه:
۱/ جلد
جلد، نخستين جزء پاياننامه است كه در اولين نگاه، به چشم خواننده مىآيدو تصويرى اجمالى و كلى از محتواى پاياننامه را باز مىنمايد.
بدين جهت، درج مشخصات كلى پاياننامه در جلد ضرورى است. اين مشخصات عبارتاست از. آرم مركز عالى آموزشى و پژوهشى، مقطع تحصيلى (دكترى يا كارشناسىارشد و يا سطح سه و چهار حوزه)، رشته تحصيلى، عنوان، نام استاد راهنما،نام استاد يا استادان مشاور، نام (پديد آورنده)، سال تحصيلى، شماره جلد.
بر روى عطف (آن بخش از پاياننامه كه دو جلد را بهم پيوند مىدهد) نيزمعمولاً اطلاعات كوتاهى مانند عنوان و پديد آورنده درج مىگردد.
۲/ صفحه گشايش
صفحه گشايش، صفحهاى است كه در آن، پديد آورنده، با اقتباس از گشايش كتابالهى، دستاورد خويش را با نام خداوند بزرگ: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم»مىآغازد.
۳/ صفحه عنوان
صفحه عنوان، صفحهاى است كه در آن، اطلاعاتى مانند: آرم مركز عالى آموزشىو پژوهشى، نام دانشكده، يا مركز تخصصى مقطع تحصيلى (سطح چهار يا سطح سهحوزه و يا دكترى، كارشناسى ارشد)، رشته تحصيلى، عنوان، نام استاد راهنما،نام استاد يا استادان مشاور، نام دانشجو يا طلبه (پديد آورنده)، سالتحصيلى، شماره جلد،(در صورتى كه پايان نامه بيش از يك جلد باشد) درجمىگردد. مطالب صفحه عنوان، بايد دقيقاً مطابق ترتيب مندرج در روى جلدباشد.
۴/صفحه سپاسگزارى
اين صفحه غالباً بعد از صفحه عنوان قرار مىگيرد و متضمن سپاسگزارى وقدردانى پديد آورنده، از كسانى است كه به نحوى؛ او رادر مراحل مختلفتحصيلى به ويژه در تهيه و تدوين پاياننامه يا رساله يارى رساندهاند(۱).
۵/ صفحه اهدا
اين صفحه كه غالباً بعد از صفحه سپاسگزارى قرار مىگيرد، دربردارندهعبارتى است كه پديدآورنده، از طريق آن، اثر و حاصل تلاش خويش را به افرادىكه به نحوى حقى بر او دارند، تقديم مىكند.
۶/ فهرست مندرجات يا مطالب
فهرست مندرجات معمولاً قبل از ديباچه يا مقدمه مىآيد و در بردارنده رئوسمطالب و مباحث پايان نامه است. رئوس مطالب و مباحث، بايد دقيقاً منطبق باترتيب عناوين مندرج در متن باشد؛ زيرا فهرست مندرجات، راهنماى محتواىپايان نامه و مدخل ورود به متن و محتواى آن به شمارمىآيد. فهرست مندرجاتيا مطالب، شامل عناوينى چون: چكيده پاياننامه يا رساله، مقدمه، بخشها،عنوان بخشها، فصلها و عنوان آنها، و عنوانهاى محتويات فصل، كه به صورتگفتارها يا شماره گذارى (... و ۳ و ۲ و ۱) نوشته مىشود. برابر عنوانهربخش، شماره صفحه آغاز، يا محدوده صفحات آن بخش درج مىگردد. چنانچه زيرفهرست بخشها، يا به تعبير ديگر، سرفصلها، از يكديگر فاصله زيادى داشتهباشند، بايسته است شماره صفحات تمامى عنوانهاى فرعى بخش، اعم از فصلها وگفتارها، با رعايت فاصله معقول ذكر گردد.
در فهرست، علاوه بر مطالب بالا بعد از آخرين فصل، عنوانهاى نتيجهگيرى وپيشنهادها با ذكر شماره (... و ۳ و ۲ و ۱) آورده مىشود. در نهايت،پيوستها، اعم از فهرست پايانى و نمايهها، فهرست منابع و مآخذ، فهرستلغات و اصطلاحات يا واژهنامه، فهرست موضوعى يا نمايه موضوعى، فهرست اسامىيا اعلام، با ذكر صفحه نوشته مىشود.
در نگارش پايان نامه و رساله به صفحاتى نظير صفحه عنوان، صفحه سپاسگزارى،فهرست مندرجات يا مطالب، صفحات فرعى گفته مىشود. و شماره آنها با حروفابجد (الف، ب، ج و...) مشخص مىگردد؛ ولى بقيه صفحات كه محتوا و متنپاياننامه را شكل مىدهند، صفحات اصلى ناميده مىشوند و با اعداد (... و۳ و ۲ و ۱) شماره گذارى مىشوند.
فهرست مطالب(۱):
عنوان صفحه
گشايش الف
عنوان ب
سپاسگزارى ج
اهدا د
چكيده ه
فهرست مندرجات و
مقدمه ز
بخش اول: مفهوم و قلمرو مسئوليت ۱
فصل اول: مفهوم مسئوليت مدنى ۱۰
گفتار اول: تعريف مسئوليت مدنى
گفتار دوم: مسئوليت مدنى و اخلاقى
فصل دوم: قلمرو مسئوليت مدنى ۲۰
گفتار اول: تمييز مسئوليت قراردادى و قهرى
گفتار دوم: وحدت يا تعدد مسئوليت قراردادى
بخش دوم: مبانى و منابع مسئوليت
فصل اول: مبانى و منابع مسئوليت در فقه ۷۰
گفتار نخست: قاعده لاضرر
گفتار دوم: قاعده اتلاف
گفتار سوم: قاعده سببيت
گفتار چهارم: ضمان يد
گفتار پنجم: ضمان غرور
فصل دوم: مبانى مسئوليت از لحاظ نظرى ۱۲۰
گفتار نخست: نظريه تقصير
گفتار دوم: نظريه ايجاد خطر
گفتار سوم: نظريه مختلط
گفتار چهار: نظريه تضمين حق
پيوستها ۱۳۵۰
مآخذ ۳۶۵
تذكر: حذف بخش و عنوان آن و آوردن فصل و عنوان آن بهجاى بخش نيز امرىپذيرفته شده است. بنا بر اين، فهرست مطالب مىتواند شامل سر فصلهاى اصلىو فرعى باشد.
۷/ چكيده
چكيده، خلاصه يا فشرده مطالب، يا انتخاب اطلاعات نو و تازه يك اثر علمىاست. چكيده پايان نامه، يافتههاى مهم و كاربردهاى دامنه موضوع را درپاياننامه براى خواننده بازگو مىكند. و به نكات مهم ديگرى چون روشبهكار گرفته شده در پژوهش اشارت دارد. حجم يك چكيده، تابع متن پايان نامهاست؛ بااين حال، چكيده علاوه بر رعايت نهايت ايجاز و اختصار (تقريباًپنجاه تا سيصد كلمه) بايد روان، رسا و گويا باشد. معمولاً درپاياننامههاى دانشگاهى چكيده پاياننامه يا رساله به زبان انگليسى نيزدرآخر آن درج مىگردد. در نوشتن چكيده، پديدآورنده مىتواند از ديد شخصديگر، نوشته پژوهشى خود را توصيف كند (چكيده راهنما)، يا از زبان خودپديدآورنده متن، سخن بگويد (چكيده تمام نما). هم چنين، پديدآور مىتوانددر بخشى از چكيده، از زبان شخص ديگر و در بخش ديگر، اززبان خود، محتوا ونتايج متن را بازگو نمايد(چكيده مختلط).
۸/ مقدمه يا ديباچه
مقدمه آن بخش از پايان نامه يا رساله است كه پديدآور با طرح صورت مسئلهتحقيق، انگيزههاى خود را از برگزيدن آن، براى پژوهش در پايان نامه بيانمىكند و با مقايسه با پژوهشهاى مشابه، «محدوده» يا قالب پژوهش خود راارائه مىدهد، و با تبيين اهداف خود، زمينههاى ذهنى لازم را در مطالعهكننده، براى ورود به مباحث اصلى متن، فراهم مىآورد.
او با يادآورى روش تحقيق خود در جمعآورى اطلاعات و نتيجهگيرى از آن،اطمينان لازم را به خواننده مىبخشد. در برخى از پژوهشها، مقدمه، باعنوانبخش اول آورده مىشود؛ در اين صورت، شايسته است مقدمه، جزء نخستين متن بهشمار آيد. هرگاه حجم بخش مقدماتى، از بخشهاى اصلى ديگر كمتر باشد،مىتوان آنرا با عنوان «مقدمه» ذكر كرد، و اجزاى ديگر متن را با آوردن بخشو عنوان آن متمايز ساخت. چنانچه مقدمه به صورت يك بخش مستقل آورده شود،آوردن پيشگفتار - كه متضمن انگيزههاى طلبه و يا دانشجو در گزينش موضوعپژوهش و محدوديتها و موانع آن است- بايسته مىباشد.
۹/ متن
متن، قسمت اصلى پاياننامه و بيانگر عنوان و محتواى آن است. مباحث متن،بايد كاملاً بر اساس نظم معرفى شده در فهرست مطالب آورده شود. صفحات مربوطبه متن متناسب با مباحث مىتواند شامل: عكس، تصوير، جدول و نمودار باشد.در اولين صفحه متن، نام بخش اول و عنوان آن نوشته مىشود. بخش اول كهمعمولاً از آن به كليات تعبير مىشود، متضمن مباحث مربوط به مبادى تصورى وپيشينه تاريخى عنوان تحقيق است. از اينروى، در اين بخش، دركنار بيانمسئله تحقيق، از ضرورت، هدف، پيشينه، فرضيه، روش، قلمرو و محدوديتهاىتحقيق بحث مىشود. هر بخش را مىتوان متناسب با مباحث، به چند فصل و هرفصل را به چند گفتار تقسيم نمود. عناوين مندرج در بخشها، بايد كاملاًمربوط به عنوان اصلى پاياننامه و در نتيجه عناوين مندرج در فصلها،گفتارها و زير عنوانهاى گفتارها، بايد دقيقاً زير فهرست عنوانهاى اصلىخود باشند. در انتهاى هر بخش، نتيجه، يا نتايج، يا پيشنهادها نوشتهمىشود. آوردن نتيجهگيرى و پيشنهادها به صورت بخش مستقل نيز پذيرفته است.براساس نظم منطقى و مقبول، بعد از متن پاياننامه، چكيده پاياننامه و سپسفهرستها بهعنوان متمم متن مىآيد.
دارد...
:فصلنامه پيام
تنظیم:نقدی-حوزه علمیه تبیان
اول
فعاليتهاىتحصيلى طلاب و دانشجويان در مقطع تحصيلات تكميلى و سطوح عاليه، در حوزه ودانشگاه به دو قسم آموزشى و فرا آموزشى تقسيم مىشود. فعاليتهاىآموزشى، به فراگيرى دادههاى علمى، و رشد ذهنى طلاب و دانشجويان مىانجامدو فعاليتهاى فراآموزشى كه از دو راه مطالعه و پژوهش صورت مىپذيرد، منجربه آفرينش انديشه نو و نظريه جديد مىگردد. البته فعاليت فراآموزشى، براىرسيدن به هدف مطلوب، بايد از نظم و دقت و جدّيت لازم برخوردار باشد.بدينسان، تحصيلات تكميلى، داراى دو مرحله آموزشى و پژوهشى است كه مرحلهپژوهشى پس از اتمام موفقيتآميز مرحله آموزشى، آغاز مى شود.
و بخشمهمى از ارزش و اعتبار هر پژوهش، در گرو رعايت همين منطق است. فعاليتهاىپژوهشى در مرحله پژوهش، بايد زير نظر استاد راهنما- كه از دانش و تجربهكافى در موضوع پژوهش برخوردار است- و استاد يا اساتيد مشاور بهانجام برسدتا دانشجو و طلبه در كنار فراگيرى و رعايت منطق پژوهش، با عرضه مداومفعاليت پژوهشى خود به استاد راهنما و مشاور، گام به گام به اثبات فرضيه وارائه نظريه، نزديك شود.
شناخت كامل و دقيق پاياننامه بايد جنبههاى مادى (فيزيكى) و محتوايى آن را با ديدى جامع، بررسي کرد.
پاياننامه كه ارائه آن، در مرحله پژوهشى، براى طلاب و دانشجويان تحصيلاتتكميلى ضرورى است، گزارش جامع پژوهشى است كه دانشپژوه با راهنمايى استادخود، به انجام مىرساند و موضوع آن را بخش مدارج علمى حوزه و يا تحصيلاتتكميلى يك مركز عالى آموزشى و پژوهشى تصويب مىكند. اين گزارش، بايد اولاًروشمند و مستدل باشد؛ ثانياً نظريهاى در باره عنوان و موضوع مورد بحث،ارائه دهد؛ ثالثاً از انسجام جامع در قالب يك نظم منطقى برخوردار باشد.
اجزاى پاياننامه:
۱/ جلد
جلد، نخستين جزء پاياننامه است كه در اولين نگاه، به چشم خواننده مىآيدو تصويرى اجمالى و كلى از محتواى پاياننامه را باز مىنمايد.
بدين جهت، درج مشخصات كلى پاياننامه در جلد ضرورى است. اين مشخصات عبارتاست از. آرم مركز عالى آموزشى و پژوهشى، مقطع تحصيلى (دكترى يا كارشناسىارشد و يا سطح سه و چهار حوزه)، رشته تحصيلى، عنوان، نام استاد راهنما،نام استاد يا استادان مشاور، نام (پديد آورنده)، سال تحصيلى، شماره جلد.
بر روى عطف (آن بخش از پاياننامه كه دو جلد را بهم پيوند مىدهد) نيزمعمولاً اطلاعات كوتاهى مانند عنوان و پديد آورنده درج مىگردد.
۲/ صفحه گشايش
صفحه گشايش، صفحهاى است كه در آن، پديد آورنده، با اقتباس از گشايش كتابالهى، دستاورد خويش را با نام خداوند بزرگ: «بسم اللَّه الرحمن الرحيم»مىآغازد.
۳/ صفحه عنوان
صفحه عنوان، صفحهاى است كه در آن، اطلاعاتى مانند: آرم مركز عالى آموزشىو پژوهشى، نام دانشكده، يا مركز تخصصى مقطع تحصيلى (سطح چهار يا سطح سهحوزه و يا دكترى، كارشناسى ارشد)، رشته تحصيلى، عنوان، نام استاد راهنما،نام استاد يا استادان مشاور، نام دانشجو يا طلبه (پديد آورنده)، سالتحصيلى، شماره جلد،(در صورتى كه پايان نامه بيش از يك جلد باشد) درجمىگردد. مطالب صفحه عنوان، بايد دقيقاً مطابق ترتيب مندرج در روى جلدباشد.
۴/صفحه سپاسگزارى
اين صفحه غالباً بعد از صفحه عنوان قرار مىگيرد و متضمن سپاسگزارى وقدردانى پديد آورنده، از كسانى است كه به نحوى؛ او رادر مراحل مختلفتحصيلى به ويژه در تهيه و تدوين پاياننامه يا رساله يارى رساندهاند(۱).
۵/ صفحه اهدا
اين صفحه كه غالباً بعد از صفحه سپاسگزارى قرار مىگيرد، دربردارندهعبارتى است كه پديدآورنده، از طريق آن، اثر و حاصل تلاش خويش را به افرادىكه به نحوى حقى بر او دارند، تقديم مىكند.
۶/ فهرست مندرجات يا مطالب
فهرست مندرجات معمولاً قبل از ديباچه يا مقدمه مىآيد و در بردارنده رئوسمطالب و مباحث پايان نامه است. رئوس مطالب و مباحث، بايد دقيقاً منطبق باترتيب عناوين مندرج در متن باشد؛ زيرا فهرست مندرجات، راهنماى محتواىپايان نامه و مدخل ورود به متن و محتواى آن به شمارمىآيد. فهرست مندرجاتيا مطالب، شامل عناوينى چون: چكيده پاياننامه يا رساله، مقدمه، بخشها،عنوان بخشها، فصلها و عنوان آنها، و عنوانهاى محتويات فصل، كه به صورتگفتارها يا شماره گذارى (... و ۳ و ۲ و ۱) نوشته مىشود. برابر عنوانهربخش، شماره صفحه آغاز، يا محدوده صفحات آن بخش درج مىگردد. چنانچه زيرفهرست بخشها، يا به تعبير ديگر، سرفصلها، از يكديگر فاصله زيادى داشتهباشند، بايسته است شماره صفحات تمامى عنوانهاى فرعى بخش، اعم از فصلها وگفتارها، با رعايت فاصله معقول ذكر گردد.
در فهرست، علاوه بر مطالب بالا بعد از آخرين فصل، عنوانهاى نتيجهگيرى وپيشنهادها با ذكر شماره (... و ۳ و ۲ و ۱) آورده مىشود. در نهايت،پيوستها، اعم از فهرست پايانى و نمايهها، فهرست منابع و مآخذ، فهرستلغات و اصطلاحات يا واژهنامه، فهرست موضوعى يا نمايه موضوعى، فهرست اسامىيا اعلام، با ذكر صفحه نوشته مىشود.
در نگارش پايان نامه و رساله به صفحاتى نظير صفحه عنوان، صفحه سپاسگزارى،فهرست مندرجات يا مطالب، صفحات فرعى گفته مىشود. و شماره آنها با حروفابجد (الف، ب، ج و...) مشخص مىگردد؛ ولى بقيه صفحات كه محتوا و متنپاياننامه را شكل مىدهند، صفحات اصلى ناميده مىشوند و با اعداد (... و۳ و ۲ و ۱) شماره گذارى مىشوند.
فهرست مطالب(۱):
عنوان صفحه
گشايش الف
عنوان ب
سپاسگزارى ج
اهدا د
چكيده ه
فهرست مندرجات و
مقدمه ز
بخش اول: مفهوم و قلمرو مسئوليت ۱
فصل اول: مفهوم مسئوليت مدنى ۱۰
گفتار اول: تعريف مسئوليت مدنى
گفتار دوم: مسئوليت مدنى و اخلاقى
فصل دوم: قلمرو مسئوليت مدنى ۲۰
گفتار اول: تمييز مسئوليت قراردادى و قهرى
گفتار دوم: وحدت يا تعدد مسئوليت قراردادى
بخش دوم: مبانى و منابع مسئوليت
فصل اول: مبانى و منابع مسئوليت در فقه ۷۰
گفتار نخست: قاعده لاضرر
گفتار دوم: قاعده اتلاف
گفتار سوم: قاعده سببيت
گفتار چهارم: ضمان يد
گفتار پنجم: ضمان غرور
فصل دوم: مبانى مسئوليت از لحاظ نظرى ۱۲۰
گفتار نخست: نظريه تقصير
گفتار دوم: نظريه ايجاد خطر
گفتار سوم: نظريه مختلط
گفتار چهار: نظريه تضمين حق
پيوستها ۱۳۵۰
مآخذ ۳۶۵
تذكر: حذف بخش و عنوان آن و آوردن فصل و عنوان آن بهجاى بخش نيز امرىپذيرفته شده است. بنا بر اين، فهرست مطالب مىتواند شامل سر فصلهاى اصلىو فرعى باشد.
۷/ چكيده
چكيده، خلاصه يا فشرده مطالب، يا انتخاب اطلاعات نو و تازه يك اثر علمىاست. چكيده پايان نامه، يافتههاى مهم و كاربردهاى دامنه موضوع را درپاياننامه براى خواننده بازگو مىكند. و به نكات مهم ديگرى چون روشبهكار گرفته شده در پژوهش اشارت دارد. حجم يك چكيده، تابع متن پايان نامهاست؛ بااين حال، چكيده علاوه بر رعايت نهايت ايجاز و اختصار (تقريباًپنجاه تا سيصد كلمه) بايد روان، رسا و گويا باشد. معمولاً درپاياننامههاى دانشگاهى چكيده پاياننامه يا رساله به زبان انگليسى نيزدرآخر آن درج مىگردد. در نوشتن چكيده، پديدآورنده مىتواند از ديد شخصديگر، نوشته پژوهشى خود را توصيف كند (چكيده راهنما)، يا از زبان خودپديدآورنده متن، سخن بگويد (چكيده تمام نما). هم چنين، پديدآور مىتوانددر بخشى از چكيده، از زبان شخص ديگر و در بخش ديگر، اززبان خود، محتوا ونتايج متن را بازگو نمايد(چكيده مختلط).
۸/ مقدمه يا ديباچه
مقدمه آن بخش از پايان نامه يا رساله است كه پديدآور با طرح صورت مسئلهتحقيق، انگيزههاى خود را از برگزيدن آن، براى پژوهش در پايان نامه بيانمىكند و با مقايسه با پژوهشهاى مشابه، «محدوده» يا قالب پژوهش خود راارائه مىدهد، و با تبيين اهداف خود، زمينههاى ذهنى لازم را در مطالعهكننده، براى ورود به مباحث اصلى متن، فراهم مىآورد.
او با يادآورى روش تحقيق خود در جمعآورى اطلاعات و نتيجهگيرى از آن،اطمينان لازم را به خواننده مىبخشد. در برخى از پژوهشها، مقدمه، باعنوانبخش اول آورده مىشود؛ در اين صورت، شايسته است مقدمه، جزء نخستين متن بهشمار آيد. هرگاه حجم بخش مقدماتى، از بخشهاى اصلى ديگر كمتر باشد،مىتوان آنرا با عنوان «مقدمه» ذكر كرد، و اجزاى ديگر متن را با آوردن بخشو عنوان آن متمايز ساخت. چنانچه مقدمه به صورت يك بخش مستقل آورده شود،آوردن پيشگفتار - كه متضمن انگيزههاى طلبه و يا دانشجو در گزينش موضوعپژوهش و محدوديتها و موانع آن است- بايسته مىباشد.
۹/ متن
متن، قسمت اصلى پاياننامه و بيانگر عنوان و محتواى آن است. مباحث متن،بايد كاملاً بر اساس نظم معرفى شده در فهرست مطالب آورده شود. صفحات مربوطبه متن متناسب با مباحث مىتواند شامل: عكس، تصوير، جدول و نمودار باشد.در اولين صفحه متن، نام بخش اول و عنوان آن نوشته مىشود. بخش اول كهمعمولاً از آن به كليات تعبير مىشود، متضمن مباحث مربوط به مبادى تصورى وپيشينه تاريخى عنوان تحقيق است. از اينروى، در اين بخش، دركنار بيانمسئله تحقيق، از ضرورت، هدف، پيشينه، فرضيه، روش، قلمرو و محدوديتهاىتحقيق بحث مىشود. هر بخش را مىتوان متناسب با مباحث، به چند فصل و هرفصل را به چند گفتار تقسيم نمود. عناوين مندرج در بخشها، بايد كاملاًمربوط به عنوان اصلى پاياننامه و در نتيجه عناوين مندرج در فصلها،گفتارها و زير عنوانهاى گفتارها، بايد دقيقاً زير فهرست عنوانهاى اصلىخود باشند. در انتهاى هر بخش، نتيجه، يا نتايج، يا پيشنهادها نوشتهمىشود. آوردن نتيجهگيرى و پيشنهادها به صورت بخش مستقل نيز پذيرفته است.براساس نظم منطقى و مقبول، بعد از متن پاياننامه، چكيده پاياننامه و سپسفهرستها بهعنوان متمم متن مىآيد.
دارد...
:فصلنامه پيام
تنظیم:نقدی-حوزه علمیه تبیان