مرکز انجمنهای تخصصی

خُرَّمشَهر شهری است در جنوب غربی استان خوزستان و بسیار نزدیک به شهر آبادان و شهرکوچک مینوشهر. این شهر در زمان حکومت شیخ خزعل مُحمَّره خوانده می‌شد؛ محمره به معنای شهر سرخ است و خرمشهر به این دلیل به این نام خوانده می‌شد که قسمت عظیمی از سواحل شهر، در بیشتر روزهای سال به علّت جزر و مدّ دریا به رنگ قرمز می گرایید. خرمشهر را در زمان جنگ ایران و عراق با نام خونین‌شهر نیز یاد می‌کردند.زبان گفتاری مردم فارسی و عربی است.دین مردم نیز شیعه و با نزدیک به 200 هزار نفر جمعیت



28 سال پیش در چنین ایامی 70 هزار ارتشی و پاسدار و بسیجی خرمشهر را پس از 578 روز اشغال در عملیات سنگین 24 روزه بیت المقدس با طراحی هوشمندانه نظامی امیر سپهید شهید علی صیاد شیرازی به آغوش میهن بازگرداندند.
از آن جمع 6 هزار نفر به شهادت رسیدند و 24 هزار نفر نیز به افتخار جانبازی نائل آمدند.بیش از 19 هزار نفر از نیروهای عراقی نیز به اسارت ایران در آمدند. وخاک میهن تا حدود زیادی از لوث وجود متجاوزان پاک گردید.
صدام پس از این شکست سنگین بسیاری از فرماندهانش در خرمشهر را اعدام کرد و در جمله ای معروف گفت غیرت زنهای عرب از شما بیشتر است! روی دیوارهای خرمشهر نوشته بودند جئنا لنبقی (آمده ایم که بمانیم)...
خرمشهر در جنگ از بهترین بندر تجاری ایران در قبل از جنگ به ویرانه ای تبدیل شد.وحتی تا چند سال بعد از قطعنامه هنوز هم ویرانه بود و چیزی شبیه به بم!
شلمچه در چند کیلومتری شمال خرمشهر به یکی از بزرگترین قتلگاه های تاریخ معاصر ایران زمین و حتی دنیا تبدیل شدطوری که آمار دقیقی از میزان شهدای جنگ در این نقطه نه چندان وسیع در دست نیست! غربتی که با هر بار دیدار از شلمچه به دل آدم چنگ میزنه نشان میده چقدر جوان در آنجا پرپر شده...

28 سال از آزادی خرمشهر و 22 سال از قطعنامه و پایان جنگ میگذره...خرمشهر هنوز که هنوزه در جنگ بازسازی نیمه تمام است...دیوارهای خمپاره خورده...عدم توجه به زیباسازی شهری...آثار به جامانده از ان دوران...بیکاری جوانان...بالا رفتن سن ازدواج...محرومیت...تحت پوشش بودن تعداد زیادی از مردم منطقه زیر نظر بهزیستی و کمیته امداد...گرد و خاک سالانه سوغاتی از بیابان های عراق و اردن و سوریه و عربستان و سودان...
از آبادان تا خرمشهر چندان راهی نیست!با سواری شاید بیست دقیقه!آبادان هم هنوز زخمی است ولی نه به اندازه خرمشهر!در آبادان علی رغم مشکلات وسختیهایی چون گرما و کمبود امکانات رفاهی و تفریحی !
سرزندگی و نشاط و شوخ طبعی مردم تا حدودی اسباب فراموشی مشکلات شده است ولی روح غم از خرمشهر گویا نمی خواهد کنده شود!

به راستی جنگ در خرمشهر مظلوم کی به پایان می رسد...؟

سلام

28 سال از آزادی خرمشهر و 22 سال از قطعنامه و پایان جنگ میگذره...خرمشهرهنوز که هنوزه در جنگ بازسازی نیمه تمام است...دیوارهای خمپارهخورده...عدم توجه به زیباسازی شهری...آثار به جامانده از اندوران...بیکاری جوانان...بالا رفتن سن ازدواج...محرومیت...تحت پوشش بودنتعداد زیادی از مردم منطقه زیر نظر بهزیستی و کمیته امداد...گرد و خاکسالانه سوغاتی از بیابان های عراق و اردن و سوریه و عربستان و سودان...

غرب و جنوب غرب ایران بیشترین صدمات و خسارت ها را از جنگ 8 ساله یادگار گرفت اما در عوض آنچنان که باید و شاید توسعه پیدا نکرد!

تصاویر را پیشتر در سنترال گذاشته بودم, اینجا خرمشهـــــــــــــر است! فروردین 1386





دیوار های زخمی







مسجد خرمشــــــــــــــهر

واقعا شرم آوره

من دوستم تو خرمشهر خدمت میکنه میگه هنوز اب و گاز نداره.من باور نکردم.

خرمشهر قبل از جنگ

Mil@d نوشته شده:از آبادان تا خرمشهر چندان راهی نیست!با سواری شاید بیست دقیقه!آبادان هم هنوز زخمی است ولی نه به اندازه خرمشهر!در آبادان علی رغم مشکلات وسختیهایی چون گرما و کمبود امکانات رفاهی و تفریحی !
سرزندگی و نشاط و شوخ طبعی مردم تا حدودی اسباب فراموشی مشکلات شده است ولی روح غم از خرمشهر گویا نمی خواهد کنده شود!

سلام

[COLOR=#000000]اين بخش از نوشته هاي شما كاملا برام ملموسه و به نظرم اين دو شهر با وجود فاصله كمي كه با هم دارن ، از نظر جو حاكم و رفتارها و در كل در بخشي از فرهنگشون، با هم متفاوت هستند !
 
[COLOR=#000000]در سفري كه همراه چند تن ازخانواده هاي اقوام ، به شهرهاي جنوب غربي داشتم، بعد از گذشتن از اهواز طبق برنامه ،اول رفتيم شلمچه و بعد خرمشهر و يه نصف روزاونجا بيشتر نبوديم و خوب ،كامل شهر رو نديديم ولي همون يك نصف روز هم كافي بود براي فهميدن اينكه اين شهر چقدر غمگينه!! ،چقدر از نظر فرهنگي و خيلي چيزهاي ديگه با شهرهاي بزرگ فرق داره و اتفاقاتي كه در خرمشهر جلوي چشمم افتاد اين قضيه را برام روشن تر كرد ...!! البته اين ويژگي فقط براي اين شهر نيست و شامل حال شهرهاي ديگه اي مثل انديمشك و .. مي شود !.
 
[COLOR=#000000]و جالب اينجاست وقتي كه نيم ساعت بعدش رفتيم آبادان دقيقا همه چيز فرق كرد ، شايد كلمه اي كه مي گم درست و مناسب نباشه ولي انگار رفته بوديم ديسكو !، خيلي برام عجيب بود و البته جالب ، واقعا همه شاد بودن!  

  ب [COLOR=#000000]راي شام رفتيم به يك پارك و مي شه گفت خلوت ترين جاي شهر بود، جاهاي ديگه پر از سر و صدا بود و از هر ماشيني يه صدايي در مي يومد ! و به نوعي مي شه گفت دست تهراني ها رو از پشت بستن ! خلاصه بعد از خوردن شام ،يكي از بچه هاي گروه كه يه فلوت خريده بود و مسخره بازي در مي آورد و يكي ديگه هم مي خوند و ماها هم دست مي زديم ، پدرم با خنده گفتن كه اگه يه كم ديگه به اين كارتون ادامه بدين خيابون شلوغ مي شه بس كنيد !! چند دقيقه بعدشم دقيقا همين  ،  چند نفر ايستاده بودن و به همراه ما دست مي زدن !!! البته فضا كاملا خانوادگي بودها با رعايت همه مسائل ! 

اين دو شهر با وجود فاصله كمي كه با هم دارن ، از نظر جو حاكم و رفتارها و در كل در بخشي از فرهنگشون، با هم متفاوت هستند !
برمیگرده به آداب آبادانیها پیش از انقلاب! از همون موقع همین جوری بودن!!!

چقدر از نظر فرهنگي و خيلي چيزهاي ديگه با شهرهاي بزرگ فرق داره و اتفاقاتي كه در خرمشهر جلوي چشمم افتاد اين قضيه را برام روشن تر كرد
اکثر اینا سابقه شهرنشینی زیادی ندارند! و نسل اولی هستند که به واسط هرج و مرج حاکم بر منطقه بعد از قطعنامه به شهر هجوم آوردند و این وضع فرهنگی عقب افتاده را بر شهر حاکم کردند! حالا باز خوبه شما بعد از 22 سال از پایان جنگ آمدید! یادمه بچه که بودم به علت حجم اسلحه ای که منطقه بود در اوایل دهه 70 هر وقت خرمشهر می رفتیم صدای تیر اندازی و رگبار مسلسل بود که در خیابانها به راه بود!
خرمشهر 5 سال بعد از قطعنامه= تگزاس ایران!

نيم ساعت بعدش رفتيم آبادان دقيقا همه چيز فرق كرد ، شايد كلمه اي كه مي گم درست و مناسب نباشه ولي انگار رفته بوديم ديسكو !، خيلي برام عجيب بود و البته جالب ، واقعا همه شاد بودن!
برای غریبه ها عجیبه! ما صبح تا شب آهنگ تو مغزمون است و از عادی هم رد کرده!هرگونه آهنگ بندری و غیر بندری جدید 1 ساعت بعد از ساخته شدن در این منطقه به صورت عمومی پخش می شود!! مخصوصا محله ته لنجی ها و امیری! لس آنجلس ایران!!! هر خیابون یک دیسکو دارد!

يكي از بچه هاي گروه كه يه فلوت خريده بود و مسخره بازي در مي آورد و يكي ديگه هم مي خوند و ماها هم دست مي زديم ، پدرم با خنده گفتن كه اگه يه كم ديگه به اين كارتون ادامه بدين خيابون شلوغ مي شه بس كنيد !! چند دقيقه بعدشم دقيقا همين شد، چند نفر ايستاده بودن و به همراه ما دست مي زدن !!! البته فضا كاملا خانوادگي بودها با رعايت همه مسائل !
این هم موضعی بسیار عادی و حل شده است و کامل روتین!!! ضمنا برمیگرده به غریب دوستی اینجایی ها!
.
.
علی ای حال از نوشتار بر میاد که در مجموع بد نگذشته هرچند قطعا خیلی اتفاقات را تعریف نکردید!
زیرا سفر به ابادان معمولا برای هر مسافری سرشار از وقایع غیر منتظره و عجیب و طنز امیز است که در این مجمل نمی گنجد!

هههههههی...بیچاره خرمشهر.بعد ما فقط پز میدیم که خرمشهر این بوده و اون بوده.