مرکز انجمنهای تخصصی

مطابق پروتکل شورای امنیت سازمان ملل متحد در خصوص نحوه ی صدور قطعنامههای مربوط به منازعه میان کشورهای عضو ،این شورا بایستی شرایط زیر را درمورد صدور قطعنامه ها مد نظر قرار دهد :
1 _ قطعنامه صادر شده بایستیبی طرفانه باشد و یا در صورت مشخص بودن و اثبات متجاوز ،در جهت محکومنمودن متجاوز و حمایت از طرف مظلوم باشد .
2 _ به موقع و در سریعترین زمان ممکن برای کنترل اوضاع صادر گردد .
3 _ قاطعیت ، جامعیت و بازدارنگی لازم راجهت کنترل اوضاع داشته باشد .
4_منطقی و قابل اجرا بوده و از تحمیل تعهدات غیر منطقی و غیر ضروری به طرفین خود داری شده باشد .
5 _ تمهیدات و ساز و کارهای لازم برای اجرای دقیق مفاد قطعنامه از سوی سازمان تدارک دیده شده باشد .
درطول 8 سال جنگ تحمیلی عراق علیه ایران مجموعا 10 قطعنامه بین المللی ازسوی شورای امنیت سازمان ملل متحد در این خصوص صادر شد که مضمون همه آن هاتا حدودی در جهت کنترل و مهار جنگ بوده است . در ذیل شرایط زمانیصدور این قطعنامه آورده شده و سعی گردیده است تا اوضاع جبهه ی جنگ درجناح عراق و ایران در زمان قبل و بعد از صدور هر قطعنامه برای خوانندگانمحترم تبیین گردد و بدین ترتیب در خصوص رعایت تمام شرایط لازم را برایصدور قطعنامه _ مطابق پروتکل تدوین شده شورای امنیت _ از سوی اعضای وقتشورا بحث خواهد شد .

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه اول 497 در تاریخ 6/7/59  

اولینقطعنامه شورا در مورد جنگ تحمیلی ( شماره ی 497 ) در تاریخ 6/7/59 یعنییک هفته پس از آغاز تجاوز همه جانبه عراق به داخل مرزهای ایران صادر گردید. مضمون این قطعنامه توصیه به آتش بس دو طرفه .......

در همان زمان، تجاوز و ورود ارتش عراق به داخل مرزهای ایران و پیشروی در داخل خاکایران کاملا محرز و آشکار بوده است و هزاران کیلومتر مربع از خاک جمهوریاسلامی در اشغال رژیم بعث عراق بوده است . از طرفی با نگاهی به حوادث قبلاز آغاز تجاوز همه جانبه عراق ،من جمله [COLOR=#c00000]تجاوزات گاه و بیگاه هواپیما ها ونیرو های زمینی و دریایی ارتش عراق و از طرفی پاره نمودن قطعنامه 1975الجزایر توسط صدام حسین در مقابل دوربین های خبر نگاران و اعلان جنگ تمامعیار این رژیم علیه ایران ، از همان ابتدا متجاوز معلوم بوده است  . از اینرو با اینکه اولین قطعنامه تقریبا به موقع بوده است لیکن در متن آن هیچاشاره ای به متجاوز و محکومیت تجاوز و حمایت از مظلوم نگردیده و از طرفیقاطعیت لازم را برای جلوگیری از ادامه ی تجاوز نداشته و هیچ ساز و کارلازم نیز برای ملزم نمودن متجاوز برای قطع تجاوز اندیشیده نشده بود . بهعبارت دیگر شورای امنیت با توصیه طرفین به آتش بس ، با بی تفاوتیکامل ،تنها از خود رفع تکلیف نموده است و این می توانست حتی چراغ سبزیبرای ادامه ی تجاوز ارتش عراق از سوی رزیم بعث تلقی شود .

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه ی دوم (514) در تاریخ21/4/ 

شورایامنیت در هنگام اشتغال خرمشهر و تا پایان اشتغال ،هیچ قطعنامه ای درجلوگیری از قتل و تجاوز به شهروندان ایرانی وخروج نیروهایعراقی ازسرزمینهای اشغالی ایران صادر نکرد تا اینکه ایرانیان با کسب اعتماد به نفسو تجهیز قوا با چهار عملیات بزرگ ثامن الئمه (شروع در تاریخ5/7/60)،طریقالقدس (تارخ8/9/60)،فتح المبین (تاریخ2/1/61)و سرانجام بیتالمقدس(تاریخ10/2/61)موفق به آزادی خرمشهر در سوم خرداد 1361گردیدند (درپایان عملیات از مجموع13600کیلومتر مربع که در آغاز سال دوم جنگ تحتاشتغال دشمن بود 8600کیلومتر مربع آزاد و 2500کیلومتر مربع تخلیه گردیدآزادی خرمشهر نقطه عطفی در تحولات جنگ بود و از این تاریخ بود که ایرانتوانایی باز دارندگی و حفظ استقلال خود را به جهانیان اثبات نمود و قدرتمردمی و نظامی خود را به رخ حامیان اشغال کشید . در این زمان بود کهقطعنامه ی دوم (514)شورای امنیت در تاریخ21/4/61صادر شد که در آن طرفینتوصیه به آتش بس و عقب نشینی به مرزهای بین المللی شدند . که این قصعنامهعلاوه بر بی خاصیت بودن با تاخیر و سرفا برای رفع تکلیف صادر شده است .

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه سوم (522) در تاریخ 12/7/ 

پساز آزادی خرمشهر،با توجه به افزایش روحیه ی نیروهای ایرانی فکر تنبیهمتجاور در ایرانیان قوت گرفت تا با توجه به اینکه سازمانهای بین المللیهیچ اقدام باز دارندگی را بعمل نیاورده اند پس باید خود ایران اسلامی نسبتبه تنبیه متجاوز و از کار انداختن ماشین جنگی رژیم عراق اقدام نموده تا درآتی از جانب هر متجاوزی از جمله تجاوز مجدد عراق در امان باشد .از این روقوای ایران در تاریخ 23/4/61 یعنی 50روز پی از آزاد سازی خرمشهر ،عملیاترمضان را آغاز کرد که هدف آن عقب راندن نیروهای ارتش عراق و تهدید بصرهبود و این ترس خود بخود برای متجاوز و سازمانهای بین المللی بوجود آمد کهممکن است نیروهای ایرانی بخواهند وارد خاک عراق شده و در آن پیشروی نمایندلذا به مرور و با پیروزی هایی که ایرانیان بدست آوردند نگرانی حامیان رژیمبعث عراق از احتمال سقوط این رزیم و شکست آن بیشتر شد . لذا ضمن اقدامعملی کمک بسیار به ارتش از هم پاشیده عراق و حضور فیزیکینیروی انسانی وتجهیزاتی و اطلاعاتی و فنی و مستشاری از سوی آمریکا ، روسیه . فرانسه ،مصر و سایر همقطاران شورای امنیت نیز در تاریخ 12/7/61یعنی کمتر از 3 ماهپس از قطعنامه ی دوم،سومین قطعنامه (522)را صادر کرد که در آن طرفین را بهآتش بس فوری و عقب نشینی به مرزهای بین المللی فرا خواند . که خود بخوداین موضوع متبادر می شود که قطعنامه مذبور برای بازدارندگی موفقیتهای آتیایران صادر شده است .

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه ی چهارم (540) در تاریخ 9/8/62  

اززمان آغاز جنگ یعنی دیماه 1359 ، رژیم عراق بارها به مناطق مسکونی وشهرهای ایران حمله و تاسیسات زیر بنایی کشور را تخریب نموده بود از طرفیاز همان ابتدای جنگ ، جنگ دریایی در مناطقی از خلیج فارس را آغاز کرده وکشتی های تجاری و نفتی ایران را مورد حمله قرار داده بود بطوریکه برایمدتی صدور نفت ایران متوقف گردید . پس از فتح خرمشهر و قدرت گرفتن نیروهایایرانی ،ایران تهدید کرد که در صورت ادامه حملات عراق ، ایران تنگه ی هرمزرا خواهد بست. با توجه به اینکه تنگه ی هرمز یکی از مناطق استراتژیکاقتصادی جهان درحد فاصلدریای عمان و خلیج فارس بود و روزانه دهها کشتیتجاری و نفتکش متعلق به کشورهای مختلف از آن عبور و مرور می کردند ،اینتهدید برای حامیان عراق بسیار جدی و غیر قابل تحمل می نمود . شورای امنیتکه تا پیش از این تاریخ ، حمله به مناطق مسکونی و زیر بنایی و کشتی هایتجاری ایران را محکوم نکرده بود در تاریخ 9/8/62 و پس از عملیات هایوالفجر مقدماتی و والفجر 1و2و3و4 از سوی قوای ایرانی و پس از آنکه ایراننیز با چند موشک مناطقی از عراق را مورد حمله قرار داد قطعنامه ی چهارم(540)را صادر کرد که در آن طرفین توصیه به توقف فوری جنگ گردیده و حمله بهمنطق مسکونی و کشتی های تجاری محکوم شده بود

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه ی پنجم(552)در تاریخ 11/3/63  

از اردبیهشتماه سال 63جنگ کشتی ها در خلیج فارس بطور آشکار آغاز شد و با توجه بهتداوم تهدید ایران به بستن تنگه هرمز _ در صورت ادامه حملات عراق به کشتیهای ایرانی و حمایت غرب از عراق و مشخص شدن جدیت ایران در دفاع و احتمالابستن تنگه هرمز ، در این صورت بود که قطعنامه ی پنجم(552)شورای امنیت درتاریخ صادر شد که در آن حفظ آزادی کشتیرانی و محکومیت حمله به کشتی هایتجاری مورد تاکید قرار گرفته بود

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه ی ششم (582)در تاریخ 5/12/ 

ازمهر ماه سال 63تا مهر ماه سال 64،سال فروکشی موقث آتش جنگ و آغاز اقداماتسیاسی از سوی ایران برای پایان جنگ بوده است . اقدامات سیاسی ایران در اینسال چندان نتیجه بخش نبود . شورای امنیت هم در این دوران هیچ قطعنامه ایدر حمایت از اقدامات ایران برای توقف جنگ صادر نکرد . تا اینکه در تاریخ20/11/64قوای ایران پس از نا امیدی از تلاش سیاستمداران خود برای توقفجنگ ،دست به اجرای عملیات والفجر 8 نمود که در آن موفق به فتح فاو و اسارتتعداد زیادی از نیروهای عراق گردید .پس از موفقیت قوای ایران قطعنامه یششم (582)شورای امنیت در صادر شد که در آن طرفین توصیه به آتش بس فوری وعقب نشینی به مرزهای بین الملل شدند . در این قطعنامه مبادله ی اسرا نیزاز طرفین در خواست شده بود .

[HIGHLIGHT=#ff0000] قطعنامه هفتم(588) تاریخ 16/7/ 

دراواخر سال 64 و اوایل سال 65عملیات والفجر 9و کربلای1 از سوی ایران اجراگردید و در این دوره بود که استراتژی دفاع متحرک عراق به شکست انجامیدهبود . پس از این تحولات در تاریخ 16/7/65قطعنامه هفتم(588)شورای امنیتصادر گردید که در آن اجرای قطعنامه ی ششم(582)مورد تاکید قرار گرفته بود .

  هشتم (598) تیرماه 1366
 
دراواخر سال 65 و اوایل سال66 چندین عملیات کوچک و بزرگ من جملهکربلای4و5و10 ..و نصر...4توسط نیروهای ایرانی طراحی و اجرا گردید .درعملیات کربلای 5شدیدترین درگیریهای طول جنگ در پشت دروازه های شهر بصره وتهدید بصره توسط ایران به وقوع پیوست . در این دوران موازنه ی قدرت به نفعایران بود لذا از اسفند 65(دوباره پس از عملیات کربلای 5 )تلاشی جهانیبرای تهیه و تنظیم قطعنامه هشتم شورای امنیت موسوم به 598آغاز شد و درپایان تیر ماه 66 به تصویب شورای امنیت رسید . همزمان تلاش آمریکا برایافزایش تحریم اقتصادی و تسلیحاتی ایران نیز شدت گرفت . در این قطعنامه ،تصمیم به خاتمه دادن به منازعه ایران و عراق گرفته شد و آتش بس فوری وپیدا کردن یک راه حل جامع و شرافتمندانه و عادلانه و عقب نشینی به مرزهایبین المللی و اعزام تیم نظارت به مرزهای دو کشور مورد تاکید قرار گرفت . ومی توان اذعان نمود که این قطعنامه تنها قطعنامه ای بود که می توانست حداقل خواسته های ایران تامین کند و نسبت به سایر قطعنامه های صادر شدهسازمان ملل منطقی تر جلوه نماید . ایران بدلیل برخی از ملاحظات سیاسی ونظامی ابتدا از پذیرش آن سر باز زد و پیش شرطهایی را برای پذیرش عنوانکردتبلیغات گسترده جهانی پیرامون قطعنامه 598، جهت تحت فشار قرار دادنایران آعاز شد، هم زمان ایران با اویعزام هیاتی، تحت عنوان گروه کار بهنیویورک در خصوص مذاکرات فنی و کارشناسی، پیرامون آشنائی با طرح اجراییدبیر کل سازمان ملل، تلحاً موافقت خود را با پیش شرطهائی اعلام کرد. واین در شرایطی بود که عراق صریحاً طرح اجرایی دبیر کل را رد کرده بود، در این رابطه یک کارشناس مرکز مطالعات استراتژیک در امریکا چنین گفتهبود: دیپلماسی ایران در قالب طرح اجرایی دبیر کل می باید به عنوان پایهمناسبی در مذاکرات مربوط به پایان جنگ قرار یگیرد و سازمان ملل باید ، حقایران به عنوان قربانی تجاوز را بپذیرد.

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه نهم  /2/67

پساز صدور قطعنامه هشتم (598). با ادامه جنگ و تمایل عراق به خاتمه جنگ درتاریخ 19/2/67قطعنامه نهم (612) شورای امنیت صادر شد که در آن کاربردسلاحهای شیمیایی از سوی عراق مورد تائید قرار گرفت و اجرای فوری مفاد پروتکلممنوعیت استفاده از گازهای شیمیایی و محکومیت کاربرد آن ها مورد توجه وتاکید قرار گرفته بود . که این وضعیت در حالی بود که تا کنون بارها وبارها در عملیاتهای مختلف ایران مورد حملات و بمبارانهای وحشتناک شیمیائیقرار گرفته بود و آثار زیانبار کاربرد این سلاح کشتار جمعی هنوز هم درایران هر از چندی یکی را به کام مرگ می کشاند . وشهرحلبچه در مورخه25/12/1366 مورد بمباران شیمیائی توسط رژیم عراق قرار گرفته شده بود پساین توهم بوجود آمد که شاید ایران نیز به توانائی کاربرد سلاح شیمیائیدسترسی پیدا نموده و اقدام عملی نماید . همانند جنگ شهرها . نفتکشها ! پساین قطعنامه با صورت باز دارندگی ایران از بکارگیری توانمیدیهای احتمالیاش صادر شد . و البته باید اعلام نمود که ایران بمباران شهر حلبچه راتهدیدی شیمیائی علیه شهرهای خود با تلقی نمود .

[HIGHLIGHT=#ff0000]قطعنامه ی دهم (620) در تاریخ 4/6/ 

دراوایل سال 67 پس از نا امیدی سازمانهای جهانی از توقف پیشرفتهای ایران ونگرانی از شکست آمریکا در تئوری جنگ بدون برنده ایران و عراق ارتش آمریکامستقر در خلیج فارس دست به تحرکات وسیعی علیه ایران زد که مهمترین آن هادر تیر ماه سال 67 بود،ناو وینسنس آمریکا به فرماندهی ویلیام راجرز در یکاقدام تامل بر انگیز و با اطلاع کامل از اینکه هواپیمای در حال پرواز . ازنوع مسافربری بوده و مقصد و مبدا آن مشخص است با شلیک یک فروند موشک ازخلیج فارس 290 مسافر ایرانی را که تمامی آنان غیر نظامی بودند به شهادترساند . این تحرکات و نیز تحرکات ارتش عراق در جبهه جنوب،شرایط جدیدی راپیش آورد که بدنبال آن [HIGHLIGHT=#000000]جمهوری اسلامی[HIGHLIGHT=#000000]   ی 598 را به رغم عدم تامینپیش شرطهای خود پذیرفت[COLOR=#000000]   [HIGHLIGHT=#000000]. [HIGHLIGHT=#eeece1]بدنبال آن پس از اعلام آتش بس در تاریخ 4/6/67 وبا فشار دیپلماسی   [HIGHLIGHT=#eeece1]   ،قطعنامه ی دهم (620)شورای امنیت صادر شدکه در آن نیز مجددا استفاده از سلاحهای شیمیایی محکوم شده و کاربرد اینسلاح ها علیه ایران مورد تایید شورا قرار گرفته بود .

عراق پس ازبرقراری آتش بس و عقب نشینی از خاک ایران ،مناطقی از مرز که وسعت آنبه2500 کیلومتر مربع می رسید را تا استانه تجاوز به کویت در اختیار داشت.طی این مدت نه تنها سازمان ملل برای عقب راندن عراق از مناطق ایرانی تحتاشغال ارتش عراق اقدامی نکرد بلکه تا قبل از حمله عراق به کویت حاضرنشد تجاوز عراق به ایران را تایید کند .با حمله عراق به کویت در مردادماه 69 از |آنجا که این رژیم نمی خواست همزمان در دو جبهه درگیر باشد ازمناطق اشغالی ایران خارج شد، اسیران ایرانی را آزاد کرد و پایبندی خود بهقرار داد 1975 الجزایر را اعلام نمود .

با نگاهی به 10 قطعنامه یصادر شده از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد و بررسی حوادث قبل و بعد ازصدور این قطعنامه ها مشخص می گردد که در هیچ کدام از این قطعنامه ها تمامیشرایط مدون صدور قطعنامه توسط این شورا لحاظ نشده و تمهیدات لازم برایاجرای کامل آنها اندیشیده نشده بود . از طرفی با توجه به شرایط زمانی صدوراین قطعنامه ها ، همگی آنان در زمانی صادر می شد که ایران در عرصه نبردپیشرفت هایی بدست می آورد یا موازنه به نفع ایران رقم می خورد . لذا صدوراین قطعنامه ها در آن زمان ها نه تنها کمکی به ایران و خاتمه جنگ نمی کرد، بلکه در جهت تضعیف طرف مظلوم جنگ و محدود کردن اقدامات دفاعی آن و حمایتو پشتیبانی تلویحی از متجاوز بوده است .

منبع: پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس

عرض شود خدمتتون اگر نمیدونید بدونید که :
ما حدود یک سال دفاع میکردیم و 7 سال حمله عراق پس از فتح خرمشهر و دیدن قدرت ایران تسلیم شد و حاظر شد برگرده سر مرزهای قبلی عربستان هم میگفت متعهد میشه غرامت ایران را بده ولی بعضیها ملت ساده رو گیر آوردن و گفتن راه قدش از کربلا میگذره و شروع کردن به حمله علیه عراق و به کسانی هم که بیدارند و میگن چرا جنگ را تموم نکردین هم هزارتا بهانه مثل اینکه غرامت ، تعین شروع کننده جنگ میارن که در صورتی عربستان غرامت ایران رو متقبل شد و اگر دنیا عراق را شروع کننده نمیدونست قبول نمیکردند که غرامت بدند و این قطعنامه ها به این دلیل بود که عراق حاظر بود جنگ رو تمام کنه و برگرده سر همون مرزهای تعیین شده تو الجزایر ولی ایران میخواست عراق رو اشغال کنه و به قول خودشون به قدس برسه

با سلم خدمت دوستان.چرا بعضي از دوستان بدون اطلاع حرف ميزنند(salam_2407)
پس از عقب راندن نیروهای عراقی از خرمشهر، صدام حسین خواستار آتش‌بس فوری میان دو کشور شد. آیت‌الله خمینی این آتش‌بس را رد کرد و چهار شرط برای آتش‌بس قرار داد:۱-آزادسازی قصر شیرین و عقب‌نشینی عراقیها تا مرزهای بین‌المللی ۲-پرداخت غرامت۱۵۰ میلیارد دلاری ۳-بازگشت شیعیان رانده‌شده از عراق ۴-برکناری و محاکمه صدام حسین
قابل ذکر است پس از آزادسازی خرمشهر باز هم دولت عراق حاضر به پذیرش شروط ایران شامل عقب‌نشینی نیروها به مرزهای بین‌المللی، پذیرش عنوان «شروع کننده جنگ» و پرداخت غرامت نبود.[۴۱]

salam_2407 نوشته شده:عرض شود خدمتتون اگر نمیدونید بدونید که :
ما حدود یک سال دفاع میکردیم و 7 سال حمله عراق پس از فتح خرمشهر و دیدن قدرت ایران تسلیم شد و حاظر شد برگرده سر مرزهای قبلی عربستان هم میگفت متعهد میشه غرامت ایران را بده ولی بعضیها ملت ساده رو گیر آوردن و گفتن راه قدش از کربلا میگذره و شروع کردن به حمله علیه عراق و به کسانی هم که بیدارند و میگن چرا جنگ را تموم نکردین هم هزارتا بهانه مثل اینکه غرامت ، تعین شروع کننده جنگ میارن که در صورتی عربستان غرامت ایران رو متقبل شد و اگر دنیا عراق را شروع کننده نمیدونست قبول نمیکردند که غرامت بدند و این قطعنامه ها به این دلیل بود که عراق حاظر بود جنگ رو تمام کنه و برگرده سر همون مرزهای تعیین شده تو الجزایر ولی ایران میخواست عراق رو اشغال کنه و به قول خودشون به قدس برسه

شما اگر از سياست چيزي نميدونيد مجبور به اظهار نظر نيستيد .جملاتي هم كه فرموديد تا جائيكه بنده به خاطر دارم همان جملاتيست كه گروهك منافقين و برخي رسانه هاي بيگانه در زمان جنگ به خورد مردم ميدادند كه البته از آنجائيكه معمولا اكثر ايرانيها خود را كارشناس سياسي ميدانند هر روز به شكلي به اظهار نظر مشغول ميشوند.از قديم گفتند معما چو حل گشت آسان شود.اون زمانيكه ايران قطعنامه را پذيرفت (سال 67)اما عراق دوباره حمله كرد و ايران براي بار دوم وارد جنگ شد(عمليات مرصاد در غرب و الغدير در جنوب)تا براي بار دوم خرمشهر را پس بگيرد شما كجا تشريف داشتيد.
فرموديد ايران 7 سال حمله ميكرد اما تا جائيكه من به ياد دارم در پي هر عملياتي خبر از آزادي بخشي از خاك ايران منتشر ميشد و به ندرت نبردها در داخل عراق بود.ضمن اينكه از لحاظ نظامي نيروي محاجم بايد 3 برابر نيروي مدافع باشد(در جنگ كلاسيك)اين درحالي بود كه عراق داراي 48 لشكر و حدود 20 تيپ در ارتش و 30 تيپ گارد رياست جمهوري بود در حالي كه ايران براي تامين يك سپاه 100000 نفري به نام سپاه محمد ماهها تلاش كرد تابتواند با ايجاد يك توازن ضعيف در يك منطقه يك امتياز نظامي براي پايان جنگ به دست آورد.در آن زمان شعار جنگ جنگ تا پيروزي سرداده ميشد اما بنا بر گفته محسن رضائي و ساير فرماندهان منظور از اين شعار جنگ جنگ تا يك پيروزي بود تا از آن به عنوان امتياز جهت پايان شرافتمندانه جنگ استفاده شود. اما دشمن دست ايران را خوانده بود و عملا در همه جهت راه براي ايران بسته بود حتي ايران قطعنامه 598 را در سال 65 پذيرفت اما عراق كه سرگرم تجهيز دوباره لشكرهاي زرهي خود بود تا سال 67 از پذيرش آن خوداري كرد و در واقع پس از پذيرش سوري قطعنامه هم كه ايران شروع به عقب نشيني از استان سليمانيه عراق كرده بود دوباره دست به حمله زد.حالا شما بعد از 22 سال ژست كارشناسي گرفتيد و ايران را به خاطر دفاع از خود محكوم ميكنيد !!!؟

salam_2407 عزیز بعد از فتح خرمشهر در عملیات بیت المقدس بخش هایی از خاک ایران من جمله :سومار، گیلان غرب، قصرشیرین نفت‌شهر و مهران سر پل ذهاب، میمک و دشت هور و... عملاً در اشغال بود . فکر کنم انتظار داشتید بلایی رو که اسراییل بر سر ارتفاعات جولان سوریه اورد رو بر سر مناطق اشغالی ایران بیارید !!در حالی که نیروهای خودی رویِ دور پیروزی قرار داشتند، توقف در جنگ و چونه‌‌زنی در پشت میز مذاکره برای آزادی نقاط مرزی کاملا غیر منطقی بود .اتفاقا امروز اقای هاشمی درباره همین مسئله حرف هایی زدند که پیشنهاد میکنم مطالعه کنید :
.......................................
ه گزارش خبرآنلاین آیت الله هاشمی رفسنجانی به مناسبت سالروز فتح خرمشهر پیامی صادر کرد که در بخشی از این پیام می خوانیم: خرمشهر آزاد شد و قطعه‌ای درخشان از خاک ایران همچون فرزندی عزیز پس از ماهها اشغال به وطن برگشت که امروزه از آن به حق به عنوان روز «مقاومت و پیروزی» یاد می‌کنیم.

اهم پیام رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام عبارت است از:

* از فردای آزادی خرمشهر تا همین الان گروهی در داخل و خارج برای تلخ کردن شیرینی این پیروزی در کام مردم، نغمه ناهنجاری را سر می‌دهند که ادامه جنگ پس از فتح خرمشهر نشان از جنگ طلبی ایران بود. طرح این موضوع و همنوایی خود آگاه و ناخودآگاه بعضی از داخلی‌ها که متأسفانه گاه با اغراض سیاسی و جناحی و توسط کسانی که به اصطلاح نان به نرخ روز خور هستند و بعضاً دستی دور بر آتش داشتند، با این نغمه آدم را به یاد آن شعری می‌اندازد که می‌گوید:
هر کس به طریقی دل ما می‌شکند بیگانه جدا، دوست جدا می‌شکند
بیگانه اگر می‌شکند، حرفی نیست از دوست بپرس که او چرا می‌شکند؟!
* تفوق مطلق ایران در جنگ و نشان دادن برتری همه‌جانبه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی بر قوای تابن دندان مسلح ارتش بعث، دشمنان انقلاب اسلامی را سرآسیمه کرد و با تمام توان حتی تا مرحله حضور مستشارگونه در ستادهای تصمیم‌گیری عراق پیش رفتند و همزمان برای تضعیف روحیه رزمندگان ایران، بدون ارائه حتی یک برگ سند، بحث پرداخت غرامت را شایعه به شایعه گرداندند و در آن زمان نیز انفاس قدسیه حضرت امام(ره) مثل همه گردنه‌های صعب‌العبور، روحیه تداوم مقاومت را با هدف تنبیه متجاوز بر کالبد جبهه‌ها و پشت جبهه دمید.
* چگونه می‌توانستیم در آن مقطع که هنوز قطعه‌های بسیار ارزشمند دیگری از خاک ایران، زیر یوغ چکمه‌های غربی ارتش شرقی عراق بود، خود را به فتح خرمشهری دل خوش کنیم که وجب به وجب آن رنگین از خون بهترین فرزندان ما بود؟ چگونه می‌توانستیم فریب تجربه شده نقشه شوم و نخ نما شده قبول آتش بس را قبل از رفع اشغال از دیگر مناطق جغرافیایی خویش از شلمچه تا دهلران، مهران، سر پل ذهاب، میمک، نفت شهر و سرزمین‌های مرتفع در کردستان بخوریم؟ چه کسی آن روزها پیشنهاد پرداخت خسارت را می‌داد؟ کجا مطرح کرده بودند؟ مگر می‌توانستیم حق تاریخی یک ملت بزرگ را با شایعه‌ای که مرتجعین آن روز در افواه انداخته بودند، ندیده بگیریم؟ در آن صورت چه تفاوتی بین ما به عنوان مسئولان جمهوری اسلامی با دیگر حاکمان ایران در دوره‌های مختلف بود که قطعه قطعه از بهترین سرزمین‌های ما را در چهار سمت جغرافیایی به دیگران سپرده‌اند؟
* تأسف اینجاست که این نغمه شوم هنوز هم هر ساله در آستانه سالگرد پیروزی بزرگ رزمندگان ایرانی در عملیات بیت‌المقدس، از حلقوم کسانی بلند می‌شود که شاید سابقه حتی یک روز حضور در مناطق عملیاتی و مصائب، مشکلات و در عین حال شیرینی و حلاوت آن روزهای پر فراز و نشیب را در کارنامه زندگی خود ندارند.
* فتح خرمشهر نقطه آغاز پیروزی‌های مشعشع دیگری شد که تاریخ انقلاب اسلامی را برای همیشه در جغرافیای ایران جاودان کرده است.
* اینجانب به عنوان کسی که آن روزها نماینده حضرت امام(ره) و سخنگوی شورای عالی دفاع بودم و بعدها با حکم آن پیر فرزانه، جانشینی فرماندهی کل قوا را بر عهده گرفتم، با تمام وجود شهادت می‌دهم که جوانان ایران اسلامی در ارتش، سپاه و بسیج، نه تنها برای فتح خرمشهر که برای فتح همه سرزمین‌های اشغالی ما، شجاعانه و مخلصانه جنگیدند و امروز نباید بگذاریم، هر باند، جناح، گروه و حزبی با هر هدفی که دارد، آن کارنامه درخشان را مخدوش نماید. طرح موضوعات انحرافی و تکرار دروغی که با هدف تضعیف اراده آهنین رزمندگان در آن مقطع ساخته شده بود، با هر زبان و قلمی که باشد، در خدمت دشمنانی است که هنوز هم که هنوز است، با یادآوری آن همه دلاوری‌ها، رعشه بر اندامشان می‌افتد و می‌دانند تا زمانی که خاطرات آن پیروزی در دل ایرانیان زنده است، باید خیال خام اشغال حتی ذره‌ای از خاک ایران را با خود به گور ببرند

[External Link Removed for Guests]

اما دشمن دست ايران را خوانده بود و عملا در همه جهت راه براي ايران بسته بود حتي ايران قطعنامه 598 را در سال 65 پذيرفت اما عراق كه سرگرم تجهيز دوباره لشكرهاي زرهي خود بود تا سال 67 از پذيرش آن خوداري كرد و در واقع پس از پذيرش سوري قطعنامه هم كه ايران شروع به عقب نشيني از استان سليمانيه عراق كرده بود دوباره دست به حمله زد.حالا شما بعد از 22 سال ژست كارشناسي گرفتيد و ايران را به خاطر دفاع از خود محكوم ميكنيد !!!؟

سلام
دوست گرامي. جدا از كارشناسي يا كارناشناسي، 22 سال زمان زيادي براي فراموشي نيست و ارتباطي با كارشناس بودن يا نبودن ندارد. اين يك واقعه تاريخيست كه مورخان بي طرف، آن را نوشته اند و در سالهاي آينده، اشخاصي همچون خسرو معتضد در تلويزيون آن را موشكافي خواهند كرد. سال 65 قطعنامه 598 تصويب شد و عراق بلادرنگ آن را پذيرفت؛ اما اشخاصي چون محمدجواد اردشير لاريجاني به هاشمي رفسنجاني توصيه كردند ابدن زير بار پذيرش قطعنامه نرود، چرا؟ براي اينكه تصور نادرست آنها اين بود كه عراق از روي ضعف كامل به پذيرش قطعنامه تن داده است و به زودي لشگريان اسلام (=ايران) در مركز كفر (=بغداد) خواهند بود. هاشمي در نخستين منبر نماز جمعه اين چنين گفت: «اين قطعنامه هم همچون قطعنامه هاي پيشين حاوي نكات جديدي نبود، اما از نظر ديپلماتهاي ما، چند نكته همچون ‌آب نبات در آن گنجانده اند كه براي فريب كودكان كاربرد دارد.»

تا تير 1367 جمهوري اسلامي زير بار پذيرش قطعنامه نرفت؛ پس از سقوط شلمچه و فاو در فروردين 1367 و همچنين پيشروي عراق تا نزديكي خرمشهر بود كه آقاي خامنه اي (رئيس جمهور وقت) شتابزده طي نامه اي كوتاه به خاوير پرزدگوئيار (دبيركل سازمان ملل)، پذيرش رسمي قطعنامه را اعلام نمود. در واقع نبود اطلاعات و آگاهي كافي از قدرت ارتش عراق كه در تمامي ابعاد به جز نيروي دريايي، حجمش افزوده مي شد، مسئولان اسلامي را به چنين نگرشي نادرستي در ادامه جنگ كشاند كه كوچكترين تبعات آن، هزاران شهيد در شهر محاصره شده فاو و همچنين كشتارگاه شلمچه بود. (26000 نفر در شلمچه در آخرين سال جنگ كشته شدند) همچنين بزرگترين اسير را در كل جنگ را در تير 1367 در منطقه ميمك با 17600 نفر به عراق تقديم كرديم. مسائل مربوط به جنگ هشت ساله بسيارند كه بسياري از آنها نياز به كارشناس ندارند فقط كافي است كتابهاي خود جمهوري اسلامي در مورد جنگ هشت ساله رجوع كنيد.

اما حملات روزهاي پاياني عراق تنها به يك دليل بود: گرفتن زمين براي دست بالا داشتن در مذاكرات آتش بس. از اين رو حملاتي چون فروغ جاويدان (مرصاد) و چلچراغ (اشغال مهران) به اجرا درآمد كه البته به جز اشغال زمين، عراقيها بدشان نمي آمد در زمان آتش بس و صلح با ايران، از شر نفرات گروهك مجاهدين به نحوي خلاص شوند كه تا اندازه اي نيز چنين گرديد و تلفات فراواني از آنها در پايان جنگ گرفته شد. اين تز عراقيها، مشابه تزي بود كه گلداماير نخست وزير وقت اسرائيل در زمان جنگ سال 1973 يام كيپور اجرا كرد و تا نزديكي دمشق و قاهره، يگانهايي از ارتش اسرائيل را جلو برد.

رضا جان اين پست يه اسپم توووووپه براي اينكه اين تاپيك يادم بيفته بعد از خلوت شدن سرم يه گرد و خاك گيري اساسي بكنم!


نابرادر سلطنت پرست تا به حال كسي بهت گفته فروغ جاويدان و تك نهايي عراق كي انجام شد؟

لطفا يه نفر لطف كنه يك تاپيك هم در مورد پست فطرتهاي بي ناموسي مثل بهرام آريانا كه سال 62 در تركيه كنفرانس گذاشتند و سر تقسيم پول امريكايي ها براي انجام عمليات اطلاعاتي در ايران كتك كاري كردند بزنه كه شايد


شايد


شايد


سلطنت پرستهايي مثل رضا به خودشون بيان و بفهمن كه وقتي نا موس اين مملكت زير چكمه بعثي ها بود كدوم كفتارها براي خوردن خون اين مردم مسابقه گذاشته بودند!

واقعا برای بعضی ها جز تاسف کاری نمیشه کرد.اگه یه لاشخور عراقی یه قدم به خاک ما تعرض کرد ما باید خاکشونو به توبره میکشیدیم.
یادتون رفته کی جنگو شروع کرد.ملت داشتن زندکیشونو میکردن که یک دفعه مهر اباد و زدن.یادتون رفته تو خرمشهر با تانک از روی جنازه های سربازای ایرانی رد شدن.یادتون رفته که به ناموس مردم تجاوز کردن تو خرمشهر قصر شیرین خیلی جاهای دیگه.اون موقعی که اسکاد میزدن به خونه های مردم.شما کجا بودید.موقعی که مردم بی دفاع دزفول فریاد میزدن موشک جواب موشک شما ها داشتین سر قرار داد صلح مذاکره میکردین.
پدر من 6 سال واسه این خاک واسه ناموسش جنگید ولی یک بارم دم نزد.حتی یک بارم شکایت نکرد.اون وقت شماها نشستین اینجا غصه جوونای مردم و میخورید.چرا ارزش رشادت اون سربازای وطنو پایین میارید.طوری حرف میزنید انگار ما هم مثل عراق از کشور ای افریقایی سرباز میاوردیم.
هر چی میخوام این حرفو نزنم نمیشه ولی میگم.اون سلطنت طلبا که خیلی هاشون موقع جنگ تو امریکا بودن یا یه سوراخ کنده بودن و مثل موش چپیده بودن تو سوراخ حالا اومدن و دایه مهربان تر از مادر شدن.اون موقعی که امثال دوران به دل بغداد زدن یه خلبان سلطنت طلب بی وجود با تامکت رفت تا به عراق پناهنده بشه.
این جوونا واسه خاکشون جنگیدن 8 سال که سهله حتی حاضر بودن خیلی بیشتر از این هم بجنگن ولی افسوس...
به افتخار تموم سربازای گمنام و بی نام و نشونی که غریبانه رفتن و هنوز هم غریبن

جناب مرتضي
من حقايق اتفاق افتاده در 22 سال پيش را مطرح كردم. متاسفانه يا خوشبختانه علائق سياسي من در وقوع اين مسائل دخيل نبوده اند. چيزي كه اكنون مي دانيم، تنها روايت تاريخ است. تحليل تاريخ به زمان حدود نيم قرن نياز دارد كه در آن صورت كژانديشي يا تصميمات نادرست گرفته شده در جنگ، توسط پژوهشگران و تحليلگران جنگ هشت ساله به درستي قضاوت خواهند شد. بد نيست نيم نگاهي هم به همين برنامه هاي تلويزيون جمهوري اسلامي در دو روز اخير بنيدازيد. برنامه هايي كه در آن به وضوح و با نقشه هاي گرافيكي، خروج ارتش متجاوز عراق را از خاك ايران پس از عملياتهاي فتح المبين و بيت المقدس نشان دادند. در ضمن خوانندگام محترم به خوبي و سادگي مي توانند قضاوت كنند پست جنابعالي اسپم است يا پست نخست من؟

سلام
امان از دست بعضی ها در این انجمن که نمیزارن آدم اعصابش سرجاش باشه.آقا مرتضی داداش بیخیال آریانا شو اون بابا یکم خل وضع بود و خودش رو ناپلئون فرض می کرد.
اما در رابطه با بحث همیشگی چرایی ادامه جنگ بعد از خرمشهر ، بهتره که دوستان برنامه دیشب دیروز امروز فردا رو ببینند.دریابان شمع خانی گفت تازه بعد از اتمام عملیات عراق هنوز 2500 کیلومتر مربع از خاک ایران رو در اشغال داشت.حالا باز بگین چرا ادامه دادند.
اما در مورد این آقای رضا:قدیمی ترهای انجمن یادشون تاپیکهای ایشون در مدح اسرایئل رو که به قول یکی از دوستان اسرائیلی ها به این خوبی نمی تونند از خودش دفاع کنند و پاک شد و سایر پستهاشون در زمان جنگ 33 روزه و ترجمه های محض از سایت اسرایئلی ویپونز
و تاپیکهای بی شرمانش در دفاع از اویسی و مقدم و نصیری و..........
برای این جور افراد زیاد خودت رو عصبانی نکن دوست من.

ایران بدلیل برخی از ملاحظات سیاسی ونظامی ابتدا از پذیرش آن سر باز زد و پیش شرطهایی را برای پذیرش عنوانکردتبلیغات گسترده جهانی پیرامون قطعنامه 598، جهت تحت فشار قرار دادنایران آعاز شد، هم زمان ایران با اویعزام هیاتی، تحت عنوان گروه کار بهنیویورک در خصوص مذاکرات فنی و کارشناسی، پیرامون آشنائی با طرح اجراییدبیر کل سازمان ملل، تلحاً موافقت خود را با پیش شرطهائی اعلام کرد. واین در شرایطی بود که عراق صریحاً طرح اجرایی دبیر کل را رد کرده بود، در این رابطه یک کارشناس مرکز مطالعات استراتژیک در امریکا چنین گفتهبود: دیپلماسی ایران در قالب طرح اجرایی دبیر کل می باید به عنوان پایهمناسبی در مذاکرات مربوط به پایان جنگ قرار یگیرد و سازمان ملل باید ، حقایران به عنوان قربانی تجاوز را بپذیرد.

آقا رضا بهتره يكبار ديگه مطالب بالا را مطالعه كنيد .عدم پذيرش راهكارهاي دبيركل توسط عراق به معني عدم پذيرش قطعنامه است .در مورد ناقص بودن قطعنامه هم همين بس كه تا دو سال پس از آتش بس سازمان ملل از معرفي متجاوز خود داري ميكرد چون در متن قطعنامه كه كاملا مانند قطعنامه هاي پيشين عليه ايران بود هيچ اشاره اي به متجاوز بودن عراق نشده بودو تا امروز هم به دليل همين نقايص قطعنامه بحث دريافت غرامت بي نتيجه مانده است.اينكه شما با كل ماجراي جنگ مشكل داريد جاي خود دارد و هيچ كس خواهان جنگ نيست اما فراموش نكنيد كه آغازگر جنگ عراق بود و حاميانش هم مشخص هستند.متن 10 قطعنامه صادره از شوراي امنيت هم نشان ميدهد كه تمام ادعاها مبني بر پيشنهاد پايان جنگ در سال دوم تنها تبليغات رسانه اي بوده . به گفته دكتر ولايتي در يك برنامه تلوزيوني دو سال قبل كه به مجري در باره همين موضوع گفت شما فقط يك صفحه سند نشان دهيد كه چنين پيشنهاداتي براي پايان جنگ و پرداخت غرامت مطرح شده باشد .تمام اين صحبتها دروغ بود و هدف از آن ايجاد آرامش در جبهه براي سازماندهي و تجهيز ارتش عراق بود.مشكل ديگري كه ايران با آن دست به گريبان بود وجود گروههائي بود كه مدام سعي در ايجاد درگيري براي ايران داشتند .ازجمله اعزام نيروهاي ايران به لبنان كه بلافاصله بعد از مطلع شدن امام دستور بازگشت صادر شد.همان افراد در سال 69 در آستانه جنگ كويت صدام را سيف الاسلام (لقبي كه پيامبر(ص)براي خالدبن وليد پيش از رحلت تعيين كرده بودند)ناميدند و خواهان جنگ ايران با امريكا شدند . اين افراد زياد هم نا شناس نيستند و هر از گاهي مشكل جديدي براي ايران فراهم ميكنند.
ناگفته ها بسيار است اما گفتن به صلاح نيست

دریابان شمع خانی گفت تازه بعد از اتمام عملیات عراق هنوز 2500 کیلومتر مربع از خاک ایران رو در اشغال داشت

و همچنین نیز گفت:

آخر جنگ چه وضعی داشتیم و یگان ها در چه حالی بودند که مجبور به خاتمه جنگ شدیم! بند پوتین هم نمی تونستیم تهیه کنیم..بودجه مملکت وضعش خط قرمزی بود... و خرمشهر و اهواز نیز در آستانه اشغال مجدد!