خار علیص
ارسال شده: چهارشنبه ۹ تیر ۱۳۸۹, ۶:۰۴ ب.ظ
فرمانرو: گیاهان
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپهایها
راسته: گل مینا
خانواده: گلستارهایها
سرده: Silybum
گونه: S. marianum
نام علمی
Silybum marianum
خار علیص (Silybum marianum) نام گیاهی دارویی است از خانواده گلستارهایها.
کنگر این گیاه خود رو بوده و در صحراهای ایران به عمل میآید.[نیازمند منبع]
نامهای دیگر این گیاه خار مریم و (به عربی) عکوب هستند.
این گیاه به حالت خودرو و در ایران بیشتر در دره هراز، دشت مغان، مناطقی از خوزستان و کلاردشت میروید. خار علیص در درمان ناخوشیهای گوناگون و از جمله بیماریهای کبد مؤثر است. بخشهای درمانی این گیاه دانه و برگ آن است و ماده موثر درمانی آن سیلیمارین است که در کاهش کلسترول خون سودمند است.
برگهای این گیاه حاوی ماده تلخ و مقوی است و برای درمان کاهش اشتها و سوء هاضمه مصرف میشود. درمان ناراحتیهای کبد، کیسه صفرا، طحال، کولیک ناشی از سنگهای صفراوی و زردی از دیگر کاربردهای دانه آن است.
داروی ساختهشده از آن در ایران با نام «لیورگل» به بازار آمده و که به صورت قرصهای ۷۰میلی گرمی در دسترس قرار دارد.
* دائرةالمعارف گیاهان دارویی ایران
* بر پایه: آموزشگاه کشاورزی سبز ایران، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.
دسته: گیاهان گلدار
رده: دولپهایها
راسته: گل مینا
خانواده: گلستارهایها
سرده: Silybum
گونه: S. marianum
نام علمی
Silybum marianum
خار علیص (Silybum marianum) نام گیاهی دارویی است از خانواده گلستارهایها.
کنگر این گیاه خود رو بوده و در صحراهای ایران به عمل میآید.[نیازمند منبع]
نامهای دیگر این گیاه خار مریم و (به عربی) عکوب هستند.
این گیاه به حالت خودرو و در ایران بیشتر در دره هراز، دشت مغان، مناطقی از خوزستان و کلاردشت میروید. خار علیص در درمان ناخوشیهای گوناگون و از جمله بیماریهای کبد مؤثر است. بخشهای درمانی این گیاه دانه و برگ آن است و ماده موثر درمانی آن سیلیمارین است که در کاهش کلسترول خون سودمند است.
برگهای این گیاه حاوی ماده تلخ و مقوی است و برای درمان کاهش اشتها و سوء هاضمه مصرف میشود. درمان ناراحتیهای کبد، کیسه صفرا، طحال، کولیک ناشی از سنگهای صفراوی و زردی از دیگر کاربردهای دانه آن است.
داروی ساختهشده از آن در ایران با نام «لیورگل» به بازار آمده و که به صورت قرصهای ۷۰میلی گرمی در دسترس قرار دارد.
* دائرةالمعارف گیاهان دارویی ایران
* بر پایه: آموزشگاه کشاورزی سبز ایران، بازدید: دسامبر ۲۰۰۸.