صفحه 1 از 1

پوشش گیاهان دارویی استان قزوین

ارسال شده: شنبه ۱۲ تیر ۱۳۸۹, ۹:۰۴ ب.ظ
توسط رونین
موقعيت ومساحت:

استان قزوين شامل بخشهاي رودبار الموت – رودبار شهرستان – مركزي – طارم سفلي – آبيك – بوئين زهرا – تاكستان و اوج.

از شمال به استان هاي گيلان و مازندران از شرق به استان تهران از جنوب به استان مركزي و همدان و از غرب به استان زنجان محدود مي شود.

بلند ترين نقطه قله سيالان الموت با4140 متر و پايين ترين نقطه در طارم سفلي با 300 متر ارتفاع.

61 درصد استان كوهستاني و 39 درصد آن دشت است.



گونه هاي داراي رويشگاههاي محدود:

Verbena officinales شاه پسند

Papaver bracteatum نوعي خشخاش

Ziziphus vulgaris عناب

گونه هاي داراي رويشگاه هاي وسيع:

Achillea millefolium بومادران

Thymus kotschyanus آويشن

Rheum ribes ريواس

آب و هوا:

متوسط بارندگي ساليانه از 200 تا 700 ميليمتر در نوسان است.

كمترين مقدار بارندگي در دشت قزوين واطراف سد سفيد رود

بيشترين ميزان بارندگي در مناطق كوهستاني الموت.

كمترين ميزان درجه حرارت2- در شمال شرق.

بيشترين ميزان درجه حرارت16 درجه در شمال غرب.



چهار نوع اقليم موجود در منطقه:

• اقليم نيمه خشك: در شمال شرق – جنوب غرب و غرب منطقه.

• اقليم بياباني: در مناطق دشت و شمال.

قسمت بيشتر منطقه در اين اقليم قرار دارد.

• اقليم معتدل با تابستانهاي گرم وخشك:شمال شرق و جنوب غرب از ارتفاعات 2000 به بالا.

• اقليم معتدل با تابستانهاي خشك وخنك:ارتفاعات بالاي 3000 متر شمال شرق.

هيدرولوژي:

• رودخانه حاجي عرب

• رودخانه هاي شمالي دشت قزوين

• رودخانه ابهر رود

• شاهرود و الموت رود وطالقان رود





منابع اراضي و خاك:

• كوهها

• تپه ها

• فلاتها و تراسهاي بالايي

• دشتهاي دامنه اي

• اراضي پست

• دشتهاي سيلابي



تيپ كوهها:

كوههاي نسبتا مرتفع ناهموار

متشكل از سنگ هاي آهكي آذرين خروجي و دگرگوني

نداشتن پوشش خاكي در بعضي قسمتها

درختان و درختچه ها پراكنده

جنگلها بطور محدود



تيپ هاي گياهي كوهستان:



Agropyron – Acantholimon

Agropyron – Bromus – Astragalus

Astragalus

Poa – Bromus – Festuca

.

.

.



تيپ تپه ها:

نسبتا مرتفع

با سنگهاي سخت آهكي آذرين دگرگوني وخاكستر هاي آتشفشاني و...

پوشش گياهي تيپ استپي ضعيف تا متوسط

تيپ گياهان موجود در تپه هابيشتر

Agropyron,Artimisia,Astragalus با Poa, Pteropyron,Stipa و...



تيپ فلاتها و تراسهاي فوقاني:

با پستي وبلندي زياد تا كم

بافت سبك تا سنگين سنگريزه دار

پوشش گياهي استپي متوسط

تيپ هاي گياهي

Agropyron – Astragalus – Stipa

Artimisia – Astragalus

Agropyron – Bromus – Astragalus & …

دشتهاي دامنه اي:

• با شيب ملايم و پستي بلندي كم

• خاكهاي عميق و بافت ريز بدون سنگريزه

• تيپ گياهي

Acantholimon - Acanthphyllum

تيپ اراضي پست:

اراضي پست وشور با شيب كم

داراي پوشش پراكنده از نباتات استپي شور

Halocnemum

Hulthemia

Salsola

Cynodon - Bromus

تيپ دشتهاي سيلابي:

دشتهاي سيلابي مسطح وشور

داراي آبراهه هاي سيلابي

خاكهاي عميق با شوري زياد

Artimisia – Halocnemon

Tamarix – Hordeum

Salsola

شكل زيستي:

گونه هاي دارويي شامل:

17 درصد درختچه وبوته

66 درصد علفي يا چند ساله

17 درصد علفي



گونه هاي شاخص استان:

Mellisa officinalis فرنجشمك

Bunium persicum زيره كوهي

َ Agrimonia eupatoria غافث

Echium amoenum گاوزبان ايراني

Biebersteina multifida چله داغي

Nepeta pogonosperma نپتا

Thymus kotschianus آويشن

Papaver braceatum خشخاش

Ziziphus vulgaria عناب

Viola odorata بنفشه معطر

Ziziphora clinopodioides كاكوتي

Heracleum persicum گلپر

ُSalvia hydrangea گل ارونه





Apiaceae:

Anethum graveolens شويد

Bunium persicum زيره كوهي

Bifora testiculata گشنيزك

Dorema ammoniacum وشا

Falcaria vulgaris قازياغي

Ferula gummosa باريجه

Ferula pectinata كما

Heracleum pesicum گلپر

Echinophora platyloba خوشاريزه



زيره كوهي در استان بسيار معطر مي باشد.

گياه قازياغي به عنوان سبزي خوراكي به بازار عرضه مي شود.

گلپر در مناطق كوهستاني الموت در ارتفاع بيش از 1800 متر در جاهاي مرطوب يافت مي شود.



Asteraceae:

Achillea sp. بومادران

Arctium lappa بابا آدم

Anthemis tinctoria بابونه

Artimisia aucheri درمنه

َ A.fragrans

A.Scoparia

‍ Cichorium intybus كاسني

Centurea گل گندم

‍ Conyza پير بهارك

Echinops شكرتيغال

Helianthus tuberousus سيب زميني ترشي

Inula مصفا

Lactuca scariola كاهوي وحشي

Onopordon خار پنبه

Tragopogon pratensis شنگ

Xanthium زردينه



Boraginaceae:

Anchusa italica گاوزبان بدل

ٍ Echium amoenum گاوزبان ايراني

Heliotropium europaeum آفتاب پرست







Brassicaceae:

Allysum sp. قدومه

Capsella bursa-pastoris كيسه كشيشش

Cardaria draba ازمك

Descurainia sophia خاكشير

Eruca sativa چشمك

Nasturium officinalis علف چشمه

Sinapis alba خردل



Chenopodiaceae:

Chenopodium botryis سلمك

Salicornia europea قليا



Geraniaceae:

Biebersteinia multifida چله داغي



Lamiaceae:

Lamium album گزنه سفيد

Mentha longifolia پونه

Nepeta pogonesperma پونه ساي ريش بزي

Salvia sp.

ُStachys lavandulifolia چاي كوهي

Teucrium polium كلپوره

T. Orientalis مريم نخودي

Thymus kotschianus آويشن

Ziziphora sp. كاكوتي



Papilionaceae:

Astragalus sp.

Lathyrus

Trigonella sp. شنبليله

Sophora تلخه بيان



Poaceae:

Agropyron repens بيدگياه يا قياق

Cynodon dactylon مرغ







Polygonaceae:

Atraphaxis spinosa كاروان كش

Polygonum sp. علف هفت بند

Rheum ريواس

Rumex ترشك



Rosaceae:

Agrimonia eupatoria غافث

Amygdalus

Cotoneaster sp. شير خشت

Cerasus avium گيلاس

Mespilus ازگيل وحشي

Potentilla پنجه برگ

Prunus spinosa گوجه وحشي

Rosa canina نسترن وحشي

R.Foetida نسترن زرد

R.damascena گل محمدي

Rubus caesius تمشك

Saniguisorba minor توت روباهي

ُ Sorbus sp. بارانك

Spiraea اسپيره











ساير خانواده هاي دارويي استان:



Ulmaceae

Tamaricaceae

Solanaceae

Scrophulariacea

Salicaceae

Rubiaceae

Resedaceae

Rhamnaceae

Verbenaceae

Violaceae

Zygophyllaceae

Urticaceae

Caprifoliacea

Caryophyllaceae

Cucurbitaceae

Ephedraceae

Elegnaceae

Hypericaceae

.

.

.

گونه هاي گاوزبان ايراني و زيره در استان كشت وپرورش داده مي شوند.

بعضي از گياهان مانند شكر تيغال – زيره كوهي – گون و سماق به صورت چند هكتار در يك منطقه پراكنش دارند.