مرکز انجمنهای تخصصی

مشخصات گياه شناسي :
گياهي است با ريشه ستبر و ساقه هاي کوچک که داراي برگ هاي فلسي بود و در نهايت به يک گل آذين کاپيتول ختم مي گردند. برگ هاي بزرگ و سبز رنگ گياه از قاعده ساقه و از مجاورت زمين خارج مي گردند. کاپيتول ها داراي گل ها زبانه اي و کناري زرد رنگ هستند.
انتشار جغرافيايي :
نواحي شمال ايران راه چالوس، شميرانات و همچنين ناحيه آذربايجان.
ترکيبات شيميايي :
آلکوئيدهاي توسيلاژين و سن کير کين، تانن و موسيلاژ و برخي اسيدهاي آلي ترکيبات شيميايي عمده اين گياه را تشکيل مي دهند.
قسمت مورد استفاده :
گل آذين هاي کاپيتول گياه مصرف دارويي دارند.
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.درمان ناراحتي هاي تنفسي : به دليل خلط آور بودن اين گياه از گل آذين آن در درمان برونشيت، آسم، لارنژيت، سرفه و ... استفاده مي شود. به اين منظور مي توان از جوشانده کاپيتول هاي گياه به شکل خوراکي استفاده نمود و يا برگ را همانند سيگار دود کرده و از دود آن استفاده کرد.
2.درمان دمل، زخم و خيز يا ادم پا : در اين موارد برگ تازه گياه مخلوط با عسل به شکل ضماد و با استعمال خارجي مورد استفاده قرار مي گيرد.