مرکز انجمنهای تخصصی

 *نشاني* 

  


 خانه دوست كجاست!؟ 

  فلق بود كه پرسيد سوار 

 آسمان مكثي كرد 

 رهگذر شاخه نوري كه به لب داشت به تاريكي شن ها بخشيد 

 و به انگشت نشان داد سپيداري و گفت : 

 نرسيده به درخت، كوچه باغي است كه از خواب خدا سبزتر است 

 و در آن عشق به اندازه پرهاي صداقت آبي است  

 مي روي تا ته آن كوچه كه او پشت بلوغ، سر بدر مي آورد  

 پس به سمت گل تنهايي مي پيچي 

 دو قدم مانده به گل، پاي فواره جاويد اساطير زمين مي ماني 

 و ترا ترسي شفاف فرا مي گيرد 

 در صميميت سيال فضا، خش خشي مي شنوي: 

 كودكي مي بيني ،رفته از كاج بلندي بالا، جوجه بر دارد از لانه نور  

 و از او مي پرسي خانه دوست كجاست ؟    


 نشاني، مجموعه حجم سبز ، سهراب سپهري                            

 *واحه اي در لحظه * 
   
   
  
   
   
 به سراغ من اگر مي آييد پشت هيچستانم 
   
  پشت هيچستان جايي است 
   
  پشت هيچستان رگ هاي هوا، پر قاصدهايي است 
   
 كه خبر مي آرند، از گل وا شده دورترين بوته خاك 
   
 روي شن ها هم، نقش هاي سم اسبان سواران ظريفي است كه صبح 
   
 به سر تپه معراج شقايق رفتند 
   
  پشت هيچستان چتر خواهش باز است 
   
 تا نشيم عطشي در بن برگي بدود 
   
 زنگ باران به صدا مي آيد  
   
 آدم اينجا تنهاست 
   
 و در اين تنهايي، سايه ناروني تا ابديت جاري است 
   
 به سراغ من اگر مي آييد 
   
 نرم و آهسته بياييد ، مبادا كه ترك بردارد  
   
 چيني نازك تنهايي من . 
   
   
   
 واحه اي در لحظه ، حجم سبز ، سهراب سپهري