مرکز انجمنهای تخصصی

مشخصات گياه شناسي :
گياهي است با برگ هاي و لوب دار که هر يک از لوب ها خود دندانه دار مي باشد گل هاي زرد رنگ و نسبتاً کوچک لوله اي و زبانه اي اين گياه در گل آذين هاي کاپيتول زيبا و کوچک مجتمع شده اند.
انتشار جغرافيايي :
اين گياه در نواحي مختلف ايران خصوصاً در آذربايجان، فارس و اطراف تهران رويش دارد.
ترکيبات شيميايي :
در بخش هاي مختلف گياه ريش پير دو نوع آلکالوئيد به نام هاي سنه سيونين و سنه سين وجود دارد که مهمترين ماده مؤثره گياه مي باشند. از طرف ديگر املاح مختلف معدني چون کلسيم، پتاسيم، سديم و منيزيم به فراواني در ريشه گياه موجود است.
قسمت مورد استفاده :
تمامي گياه در طب گياهي مورد مصرف دارد.
اثرات دارويي و طرز استعمال :
1.بند آورنده خون : ريش پير اگر به ميزان زياد مورد مصرف قرار گيرد با انقباض عروق باعث قطع خونريزي و بند آمدن خون مي گردد. در اين مورد بهتر است از جوشانده گياه استفاده شود.
2.درمان بيماري هاي مفصلي : مي توان برخي بيماري هاي مفصلي همچون رماتيسم و نقرس را با ريش پير درمان نمود. به اين منظور مي توان مقدار 2 فنجان در هر روز از جوشانده گياه تازه به شکل خوراکي مصرف نمود.
3.درمان قطع قاعدگي : در خانم هاي جواني که مبتلا به درد هاي قبل از قاعدگي بوده و يا قاعدگي نامنظم دارد مصرف جوشانده اين گياه توصيه مي گردد.