شهید بایندر
ارسال شده: پنجشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۸۹, ۳:۰۷ ب.ظ
چندی پیش در روزنامه جام جم داستان زندگی و شهادت دریابان بایندر را خواندم که حیفم آمد آنرا برای دوستان سنترالی ارسال نکنم. متنی که ارسال کرده ام تنها وصیت نامه این شهید است و متن کلی را می توانید در آدرس زیر بیابید.
[External Link Removed for Guests]
از متن وصيتنامه دريابان غلامعلي
اي ايراني، كه در اين سرزمين پهناور زيست مي كني و خليج فارس را تنها به اين انگيزه كه بخشي از وطن توست دوست مي داري. اي هموطن كه كرانه; هاي سوزان خليج فارس زادگاه توست و اين ژرفاي زندگيبخش، مرواريدهايش را نثار تو ميسازد تا مزد تلاشت را از كام كوسه ها به درآري و ماهيانش را هديه فرزندانت، تا قوت آنان را تامين كني و تو كه فرسنگ ها دورتر از اين درياي ايراني، خليج فارس را تنها از روي نقشه جغرافيا مي شناسي. آيا هرگز با خود انديشيدهاي كه اين آب تلخ و شور پهناور، بهترين پاسدار تاريخ تو، شرف تو و مليت توست؟
اي ايراني كه در گوشهاي از اين آب و خاك به سر مي بري و به فرهنگ و تمدن اسلامي خويش مي بالي و افتخار مي كني؛ هيچ ميداني كه همين دريا، زاده فرهنگ و تاريخ و تمدن تو بوده است؟
اي ايراني كه در دامنه مفرح كوهستانها، در كرانه هاي فيروزفام درياي مازندران، در دشتهاي گسترده داخل كشور زندگي مي كني و در سايه درختانش آرامش مييابي، در باغهاي مصفايش روح خود را صفا مي بخشي و با تماشاي طبيعت زيبا و دلانگيز آن غرق در لذت مي شوي... و همه شما كه در هر منطقه، از مواهب اين سرزمين برخورداريد و آنچنان به دهكده و يا شهرستان زادگاه خود دل بستهايد كه حتي به هنگام ضرورت نيز به زحمت قادر به ترك آن هستيد؛
ميدانيد كه اگر روزگاري، كه هرگز چنان روزي مباد، ايران اين مرز دريايي خود را از دست بدهد و يا نيروي لازم براي پاسداري از آبهاي آن نداشته باشد، همه ما چون پرندهاي اسير در قفس زادگاهمان زنداني خواهيم شد.
اي ايراني، همواره به ياد داشته باش كه اگر چنان روزي فرارسد، همه شيريني هاي زندگي در كامت شرنگ خواهد شد.
قفس سرزمين خود آنقدر محبوس مي ماني تا ناگزير همه دسترنج ساليانهات، همه آنچه را كه با تحمل تلخي ها و مشقات بسيار فراچنگ آورده اي، همه دار و ندارت را به كمترين بها از دست مي دهي و آنچه را كه مورد نياز توست، به بهاي جان به دست آوري.
هرگاه كه به اين مرز سوزان و آذرخيز مي نگري، يا بر آبهاي تلخ و شورش گذر داري يا درباره آن سخني مي شنوي نخست بهياد آور كه اين آذر براي آن است كه در جان دشمنان ايران درگيرد و اين تلخي و شوري براي فروبردن دركام آنان است.
مي خواهي سرزمين آباييت، بزرگ و سربلند بماند و تو كه فرزند و زاده اين سرزميني از اين سربلندي ببالي و افتخار كني، اگر مي خواهي كه شايسته نام ايران و قوم ايراني باشي، نخست اين مايه زندگي خود را پاسدار باش، اين مرز محافظ را نيرو بخش و آن را چنان كه به ميراث بردهاي به دست آيندگان بسپار.
پژوهش هاي نظري و مطالعات راهبردي نداجا، گروه پژوهشي دفاع
با تبریک پیشاپیش عید فطر به همه مرزبانانی که به هیچ متجاوزی اجازه تعرض به مرزهای ایران را نمی دهند علی الخصوص دریادلان نیروی دریایی.
[External Link Removed for Guests]
از متن وصيتنامه دريابان غلامعلي
اي ايراني، كه در اين سرزمين پهناور زيست مي كني و خليج فارس را تنها به اين انگيزه كه بخشي از وطن توست دوست مي داري. اي هموطن كه كرانه; هاي سوزان خليج فارس زادگاه توست و اين ژرفاي زندگيبخش، مرواريدهايش را نثار تو ميسازد تا مزد تلاشت را از كام كوسه ها به درآري و ماهيانش را هديه فرزندانت، تا قوت آنان را تامين كني و تو كه فرسنگ ها دورتر از اين درياي ايراني، خليج فارس را تنها از روي نقشه جغرافيا مي شناسي. آيا هرگز با خود انديشيدهاي كه اين آب تلخ و شور پهناور، بهترين پاسدار تاريخ تو، شرف تو و مليت توست؟
اي ايراني كه در گوشهاي از اين آب و خاك به سر مي بري و به فرهنگ و تمدن اسلامي خويش مي بالي و افتخار مي كني؛ هيچ ميداني كه همين دريا، زاده فرهنگ و تاريخ و تمدن تو بوده است؟
اي ايراني كه در دامنه مفرح كوهستانها، در كرانه هاي فيروزفام درياي مازندران، در دشتهاي گسترده داخل كشور زندگي مي كني و در سايه درختانش آرامش مييابي، در باغهاي مصفايش روح خود را صفا مي بخشي و با تماشاي طبيعت زيبا و دلانگيز آن غرق در لذت مي شوي... و همه شما كه در هر منطقه، از مواهب اين سرزمين برخورداريد و آنچنان به دهكده و يا شهرستان زادگاه خود دل بستهايد كه حتي به هنگام ضرورت نيز به زحمت قادر به ترك آن هستيد؛
ميدانيد كه اگر روزگاري، كه هرگز چنان روزي مباد، ايران اين مرز دريايي خود را از دست بدهد و يا نيروي لازم براي پاسداري از آبهاي آن نداشته باشد، همه ما چون پرندهاي اسير در قفس زادگاهمان زنداني خواهيم شد.
اي ايراني، همواره به ياد داشته باش كه اگر چنان روزي فرارسد، همه شيريني هاي زندگي در كامت شرنگ خواهد شد.
قفس سرزمين خود آنقدر محبوس مي ماني تا ناگزير همه دسترنج ساليانهات، همه آنچه را كه با تحمل تلخي ها و مشقات بسيار فراچنگ آورده اي، همه دار و ندارت را به كمترين بها از دست مي دهي و آنچه را كه مورد نياز توست، به بهاي جان به دست آوري.
هرگاه كه به اين مرز سوزان و آذرخيز مي نگري، يا بر آبهاي تلخ و شورش گذر داري يا درباره آن سخني مي شنوي نخست بهياد آور كه اين آذر براي آن است كه در جان دشمنان ايران درگيرد و اين تلخي و شوري براي فروبردن دركام آنان است.
مي خواهي سرزمين آباييت، بزرگ و سربلند بماند و تو كه فرزند و زاده اين سرزميني از اين سربلندي ببالي و افتخار كني، اگر مي خواهي كه شايسته نام ايران و قوم ايراني باشي، نخست اين مايه زندگي خود را پاسدار باش، اين مرز محافظ را نيرو بخش و آن را چنان كه به ميراث بردهاي به دست آيندگان بسپار.
پژوهش هاي نظري و مطالعات راهبردي نداجا، گروه پژوهشي دفاع
با تبریک پیشاپیش عید فطر به همه مرزبانانی که به هیچ متجاوزی اجازه تعرض به مرزهای ایران را نمی دهند علی الخصوص دریادلان نیروی دریایی.
