صفحه 1 از 1

برگزاری برنامه کودکان و محیط زیست به عنوان بخشی از حرکت 350

ارسال شده: یک‌شنبه ۱۸ مهر ۱۳۸۹, ۳:۵۶ ب.ظ
توسط ramin11
برای برگزاری یکی از 9 برنامه ای که در حرکت جهانی 350 از ایران شرکت کرده بودند آستین ها را بالا زدم و با سازمان های مردم نهاد فعال همدان در زمینه محیط زیست صحبت کردم و جلسه مشترکی برگزار شد.

موسسه حیات سبز سرزمین، انجمن مهاب، موسسه هستی سازان الوند و موسسه دانش پژوهان الوند در این جلسه شرکت کردند و سر آخر موسسه حیات سبز سرزمین برای همکاری در برگزاری این برنامه جهانی داوطلب شد.

اعضای این موسسه نسبت به چگونگی برگزاری، هدف های این حرکت جهانی و ریزه کاری های برنامه توجیه شدند و برنامه وارد فاز اجرایی شد.

تصمیم بر این شد که با یکی از دبستان های استان همدان برای انجام این برنامه دعوت کنیم و در بین دبستان های استان،دبستان غیر انتفاعی امیر کبیر استقبال خوبی از این برنامه داشت و اعلام آمادگی کرد.

ترتیب برنامه ها بدین شرح تعریف شد :

برای بخش اول در برنامه صبحگاهی دبستان یکی از اعضای موسسه درباره محیط زیست برای بچه ها صحبت هایی داشت و به زبان قابل فهم و درک برای این دوره سنی به تشریح عوامل خطرزا برای محیط زیست و آب و هوا پرداخت و بچه ها به صورت فعال در این برنامه صبحگاهی شرکت کردند.

بعد از رفتن بچه ها به کلاس معلمان به اختصار در مورد محیط زیست و تغییرا آب و هوایی صحبت هایی داشتند تا ذهن کودک برای بخش دوم برنامه آماده شود.


برای بخش دوم، برنامه از این قرار بود که بچه ها با کیف های خود عدد 350 زا در زمین بازی مدرسه درست کنند.

 [External Link Removed for Guests] 



با اتمام این قسمت برای اکثر بچه ها این سوال به وجود آمده بود که این همه عدد،چرا 350؟

برای این سوال جوابی که اعضای موسسه در اختیار بچه ها قرار می دادند این بود که :

" به نظر شما در چند سال اخیر چرا مقدار بارش برف در همدان کم شده و شما در فصل زمستان قادر به انجام بازی های زمستانی مثل گوله برف بازی و ساختن آدم برفی نیستید؟ "

این سوال کنجکاوی بیشتری را در ذهن کودکان به وجود می آورد و پاسخگو ادامه میداد که این اتفاق به خاطر پدیده ای به نام گرم شدن زمین و گازهای گلخانه ای به وجود می آید.

سپس این سوال برای بچه ها پیش آمد که گرم شدن زمین چی هست؟ گازهای گلخانه ای یعنی چی؟

پاسخگوی ما ادامه میداد که فعالیت هایی همه ما امروزه انجام میدهیم مثل روشن کردن چراغ، غذا پختن، گرم و سرد کردن خانه هایمان در طول سال به کمک انرژی الکتریکی(برق) برای ما امکان پذیر شده است و این انرژی الکتریکی با سوزندن سوخت هایی مثل نفت و زغال سنگ در نیروگاه های برزگ برق تولید میشود.همین سوزاندن این سوخت ها باعث آزاد شدن گازهای خطرناکی در جو میشود که مهم ترین این گازها،گاز دی اکسید کربن است.

پاسخگو ادامه میداد : " خورشید به زمین میتابد و زمین را گرم میکند،از کل انرژی تابیده شده به زمین مقدار زیادی با برخورد به زمین بازتاب می یابد.

اما گازهای حاصل از سوزاندن سوخت های فسیلی مانع عدم بازتاب نور تابیده به زمین میشود و زمین بیش از اندازه ای که باید گرم میشود و مشکلات زیادی مثل خشکسالی، سیل، آب شدن یخ های قطبی و زیر آب رفتن جزیره های کم ارتفاع را برای زندگی و حیات بشریت پدید می آورد

پاسخگو بعد بیان مطالب ذکر شده ادامه میداد: " قبل از این که سوزاندن وسیع سوخت های فسیلی را برای به بهره برداری از انرژی آنها آغاز کنیم مقدار غلظت گاز دی اکسید کربن در جو در حدود 260 بود، اما امروزه که ما به طور وسیع از سوخت های فسیلی مثل نفت استفاده میکنیم این مقدار به 390 رسیده است.

بعد از بیان این مطالب ،بچه ها میپرسیدند که حالا باید چی کنیم؟

پاسخگو در جواب این سوال بیان میکرد که ما باید از انرژی های تجدیدپذیر مثل انرژی بادی، انرژی خورشیدی که هیچ گونه آلودگی ای ندارند به جای سوزاندن سوخت های فسیلی برای تولید انرژی استفاده کنیم، درختان را قطع نکنیم و کمتر زباله تولید کنیم تا ورود گازهای خطرناک مثل دی اکسید کربن به جو کمتر شود و مقدار آن که الان 390 است کمتر و کمتر شود تا به عدد 350 برسد تا شرایط به حالت عادی برگردد.

با اینگونه سوال و جواب ها و آماده سازی ذهن کودکان و شروع کلاسها، اعضای موسسه با تکه های استفاده شده و بزرگ بنر به کلاس ها رفتند و از بچه ها خواستند که ذهنیت خود را در مورد محیط زیست، گرم شدن زمین، تغییرات آب و هوایی و راه حل های جلوگیری از آلوده شدن محیط زیست را به صورت نقاشی روی تکه های بنر نقاشی کنند.

بعد از اتمام زمان پیش بینی شده برای نقاشی بچه ها، تکه های بنر جمع آوری شده و به پارک روبروی مدرسه منتقل شد و به شکل عدد 350 چیده شد و بچه ها دور این عدد 350 حلقه زدند و عکس یادگاری گرفتند.




  [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 




با انجام این برنامه نکته ای در ذهنم تداعی شد، اینکه کار کردن با بچه ها نیازمند حوصله و سعه صدر فراوانی است که هر کس از عهده آن بر نمی آید و حقیقتآ باید بر دستان معلمان بوسه زد که این سختی را به جان میخرند و کار سخت آموزش و پرورش کودکان را به عهده گرفته اند و عاشقانه وظیفه ای را که به عهده گرفته اند،انجام میدهند.

و بالاخره در دهمین روز از دهمین ماه سال 2010 مطابق با 18 مهر ماه سال 1389 در ایران در استان همدان در دبستان غیر انتفاعی امیر کبیر همراه با 140 کودک و 12 نفر پرسنل مدرسه و اعضای موسسه حیات سبز سرزمین و من حرکتی جاودانه را انجام دادیم که در حافظه مشترک جهانی ثبت خواهد شد که در این نقطه از دنیا هم کسانی هستند که هم صدا با جهانیان نگرانی خود را نسبت به روند خطرناک پدیده گرم شدن زمین و آلودگی محیط زیست فریاد زدند و خواستار ان شدند که بشریت هر چه زودتر مسیر زندگی خود را از تقابل با طبیعت به سمت دوستی و وفاق با آن اصلاح کند و امانتی را که از نسل های آینده به امانت گرفته است صحیح و سالم تحویل آنها دهد، تا آنها نیز بتوانند در خفظ داشته هایشان بکوشند.





 [External Link Removed for Guests]  [External Link Removed for Guests] 


در آخر بر خود واجب میدانم از دوستان عزیز فعال در موسسه حیات سبز سرزمین :


محمد سوزنچی، سهیل مسعودیان، سمیه طاهری، محمد حسین بنی صفر، شیما رزبان، راهله ترکیان، مژگان کرمی، مینا شریفیان، مرضیه محمدیان صفدر، پریسا طلایی احمد قدردانی کنم.



 [External Link Removed for Guests] 




و همچنین از همکاری صمیمانه پرسنل پیش دبستانی و دبستان غیرانتفاعی امیرکبیر،آقای جلال هاشمی فرا،آقای امیر موریس،آقای عزت الله احمدی،آقای ابوالقاسم طلایی،خانم زهرا معصومی،آقای اسماعیل مالمیر،آقای محمود رجوی،آقای سوری،خانم آرین نژاد و به طور ویژه از سرکار خانم شیرین خوشدلان قدردانی کنم.

 " امیر اوسط "  سازمان دهنده استانی حرکت جهانی 350  [External Link Removed for Guests]