آشنایی با رادار هشدار اولیه P-18 /ساخت شوروی
ارسال شده: دوشنبه ۲۷ دی ۱۳۸۹, ۸:۰۸ ب.ظ
رادار هشدار اولیــــــــه P-18
رادار P-18 یا 1RL 131 که در غرب با نام Spoon Rest توسط ناتو گزارش شده یک رادار VHF دو بعـــــــــدی است که توسط شوروی سابق توسعه و بکار گرفته می شد.
تصویری از رادار P-18 به همراه رادار ثانویه که بر روی کامیون مجزا سوار شده است [External Link Removed for Guests]
رادار هشدار اولیه P-18 نمونه توسعه داده شده از آخرین رادار P-12 است.رادار P-18 در 1970 به دنبال تکمیل موفق برنامه آزمایش رادار ها برای ورود به خدمت پذیرفته شد.این رادار توسط دفتر طراحی SKB که یک قسمت از کارخانه شماره 197 نام برده پس از V.I.Lenin و پیش از NNIIRT بود و نمونه قبلی یعنی P-12 را ساخته بود, توسعه داده شد.
در 1979 یک رادار IFF ثانویه جدید با نام 1L 22 " پارول " به عنوان مکمل رادار P-18 وارد خدمت شد.رادرا ثانویه جدید بر خلاف رادار ثانویه قبلی که NRS-12 NATO "Score Board" نام داشت, سیستم باز پرس جدیدش بر روی یک کامیون جداگانه حمل می شد.
P-18 امروزه هنوز در حال خدمت و به طور گسترده صادر شد است.خیلی از کمپانی ها آپشن های بروز شده برای بهبود کارایی و قابلیت اطمینان رادار و همچنین جایگزینی قطعات منسوخ و قدیمی را ارائه کرده اند.
انستیتـــــو پژوهش مهندســــی رادیو NNIIRT یک پکیـــــــج بروز شده برای رادار P-18 را که شامل نصب یک فرستنده و گیرنده حالت جامد, تجهیزات اتوماتیک متوقف سازی جامر بعلاوه پردازش سیگنال مبتنی بر PC و نهایتا" تجهیزات واسط و تست را ارائه کرده است.
این نمونه های بروز شده از رادار هشدار اولیه P-18 می توانند بسته به کارخانه, اصلاح و ملیت رادار با عنوان P-18M , P-18 1 و یا P-18 2 منتسب شوند.
رادرا P-18 در 1984 توسط رادار نظارت VHF نبـــــــــــــو جایگزین شد.امروزه کمپانی روسی / بلاروسی Defense Systems ارتقا هایی را برای رادار های P-18 فراهم ساخته است.
رادار P-18 در 1970 توسط اتحاد شوروی بکار می رفت با این وجود پس از منسوخ شدن به کشور های جانشین پس از سقوط اتحاد شوروی منتقل شد.رادار خدمتش را به خیلی از مشتری ها و کشور های جهان سوم که بوسیله صادرات گیرنده P-18 از اتحاد شوروی بودند, ادامه داد.بسیار از رادار ها بروز شدند و خدمتشان را در امور نظامی و نقش کنترل ترافیک هوایی در سرتاسر جهان ادامه دادند.
کشور های دارنده رادار هشدار اولیه P-18 عبارتند از:
اتحاد شوروی – بلغارستان – مجارستان – قزاقستان – کره شمالی – جمهوری چک – لهستان – صربستان – فنلاند و کوبا
[HIGHLIGHT=#ffc000] رادارهایش را در طی نمایش هوایی و نظامی Kecskemét در سال 2007 نشان داد.مجارستان رادارهایش را از سال 2000 توسط HM Arzena بروز کرد.
[HIGHLIGHT=#ffc000] نیز رادار هایش را بوسیله Aerotechnica Ltd بروز کرد. در مورد قزاستان مطلب ارائه خواهیم کرد.
[HIGHLIGHT=#ffc000] رادار هایش را در جهت رهگیری پرنده های استیلث ارتقا داد و مسئولیت رهگیری و سقوط[HIGHLIGHT=#fac08f] جنگنده ایلات متحده را در در طی جنگ کزوو در 1999 را پذیرفت.
رادارها در [HIGHLIGHT=#ffc000]لهستان نام "Laura" و در [HIGHLIGHT=#ffc000] با نام Maalinosoitustutka 2 شناخته می شوند. فنلاند از رادرهایش برای توپخانه ضد هوایی بعلاوه آتش بار های حالا منسوخ شده S-125 Neva/Pechora استفاده کرد.
نوشته و ترجمه:SAMAN
منبع:
en.wikipedia.org
ادامه دارد....
رادار P-18 یا 1RL 131 که در غرب با نام Spoon Rest توسط ناتو گزارش شده یک رادار VHF دو بعـــــــــدی است که توسط شوروی سابق توسعه و بکار گرفته می شد.
تصویری از رادار P-18 به همراه رادار ثانویه که بر روی کامیون مجزا سوار شده است [External Link Removed for Guests]
رادار هشدار اولیه P-18 نمونه توسعه داده شده از آخرین رادار P-12 است.رادار P-18 در 1970 به دنبال تکمیل موفق برنامه آزمایش رادار ها برای ورود به خدمت پذیرفته شد.این رادار توسط دفتر طراحی SKB که یک قسمت از کارخانه شماره 197 نام برده پس از V.I.Lenin و پیش از NNIIRT بود و نمونه قبلی یعنی P-12 را ساخته بود, توسعه داده شد.
در 1979 یک رادار IFF ثانویه جدید با نام 1L 22 " پارول " به عنوان مکمل رادار P-18 وارد خدمت شد.رادرا ثانویه جدید بر خلاف رادار ثانویه قبلی که NRS-12 NATO "Score Board" نام داشت, سیستم باز پرس جدیدش بر روی یک کامیون جداگانه حمل می شد.
P-18 امروزه هنوز در حال خدمت و به طور گسترده صادر شد است.خیلی از کمپانی ها آپشن های بروز شده برای بهبود کارایی و قابلیت اطمینان رادار و همچنین جایگزینی قطعات منسوخ و قدیمی را ارائه کرده اند.
انستیتـــــو پژوهش مهندســــی رادیو NNIIRT یک پکیـــــــج بروز شده برای رادار P-18 را که شامل نصب یک فرستنده و گیرنده حالت جامد, تجهیزات اتوماتیک متوقف سازی جامر بعلاوه پردازش سیگنال مبتنی بر PC و نهایتا" تجهیزات واسط و تست را ارائه کرده است.
این نمونه های بروز شده از رادار هشدار اولیه P-18 می توانند بسته به کارخانه, اصلاح و ملیت رادار با عنوان P-18M , P-18 1 و یا P-18 2 منتسب شوند.
رادرا P-18 در 1984 توسط رادار نظارت VHF نبـــــــــــــو جایگزین شد.امروزه کمپانی روسی / بلاروسی Defense Systems ارتقا هایی را برای رادار های P-18 فراهم ساخته است.
رادار P-18 در 1970 توسط اتحاد شوروی بکار می رفت با این وجود پس از منسوخ شدن به کشور های جانشین پس از سقوط اتحاد شوروی منتقل شد.رادار خدمتش را به خیلی از مشتری ها و کشور های جهان سوم که بوسیله صادرات گیرنده P-18 از اتحاد شوروی بودند, ادامه داد.بسیار از رادار ها بروز شدند و خدمتشان را در امور نظامی و نقش کنترل ترافیک هوایی در سرتاسر جهان ادامه دادند.
کشور های دارنده رادار هشدار اولیه P-18 عبارتند از:
اتحاد شوروی – بلغارستان – مجارستان – قزاقستان – کره شمالی – جمهوری چک – لهستان – صربستان – فنلاند و کوبا
[HIGHLIGHT=#ffc000] رادارهایش را در طی نمایش هوایی و نظامی Kecskemét در سال 2007 نشان داد.مجارستان رادارهایش را از سال 2000 توسط HM Arzena بروز کرد.
[HIGHLIGHT=#ffc000] نیز رادار هایش را بوسیله Aerotechnica Ltd بروز کرد. در مورد قزاستان مطلب ارائه خواهیم کرد.
[HIGHLIGHT=#ffc000] رادار هایش را در جهت رهگیری پرنده های استیلث ارتقا داد و مسئولیت رهگیری و سقوط[HIGHLIGHT=#fac08f] جنگنده ایلات متحده را در در طی جنگ کزوو در 1999 را پذیرفت.
رادارها در [HIGHLIGHT=#ffc000]لهستان نام "Laura" و در [HIGHLIGHT=#ffc000] با نام Maalinosoitustutka 2 شناخته می شوند. فنلاند از رادرهایش برای توپخانه ضد هوایی بعلاوه آتش بار های حالا منسوخ شده S-125 Neva/Pechora استفاده کرد.
نوشته و ترجمه:SAMAN
منبع:
en.wikipedia.org
ادامه دارد....