مرکز انجمنهای تخصصی

بعد از نیما هریک از شاعران در پی این بودند تا نوگرایی نیما را در شعر ادامه دهند پیدایش شعر سپید و موج نو نیز حاصل این نوگرایی بود در ادامه، سبک جدیدی را در شعر که به نام شعر زلال شهرت یافته است ،معرفی می نماییم. [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مستحضر هستید ، زمان درازی است اوزان عروضی به نحو   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]یكسان و تكراری   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] قالب   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]چه در سبك گذشته   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مرسوم ( غزل ، مثنوی ، رباعی ، قصیده ، دوبیتی ، چهارپاره   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]... ) و چه در روش نامنظم نیمایی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]، به طور مرتّب پیش می روند و پوست اندازی و تغییر قیافه و ساختارشكنی اصولی و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] صورت نگرفته است و از یك   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]ساختار های بدون دیوار   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] نظمهایی در نهایت بی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] به نام شعر سپید و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] از رِیل و مدار خارج می شوند. لذا بر خود وظیفه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] كه قالبی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] با اصول و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] در عالم شعر داشته   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] كلیدی باشد بر آنهایی كه دلشان می خواهد   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] آسوده خواهی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بیرون جسته و جوهره ی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] پیامشان را در نظم و قالبی جدید   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بطور   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] به عرصه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ظهور و عمل برسانند.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]بنابر   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] با نهایت احترام و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] و ضمن كسب اجازه از پیشكسوتان و اساتید معزّز ادبیّات ، در زیر سایه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] عنایت خدا ، این قالب   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] با نام خاص خود و با تعریفات علمی و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مفصّل   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ، به   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بزرگواران و اهل دل و شاعران عزیز تقدیم می دارم .  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]قالبی كه جدیدا ً  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] با   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ( زلال )  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] به   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] تعریف شده ی علمی ( غزل   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]–  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مثنوی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]–  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] رباعی - ... ) اضافه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]می شود ، كاملا ً  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] علمی و تخصصی است ، لذا   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]عزیزانی كه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] قالب غزل   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] روش نیمایی استاد هستند می توانند در این قالب جدید نیز موفّق باشند . <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]همچنین عزیزانی هم كه در شعر سپید و آزاد مهارت دارند   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] نوع دیگر این قالب ( كه تعریف و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] داده شده است )  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] پیروز خواهند شد .<o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]در این قالب شاعرانی خواهند   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بدرخشند كه در موسیقی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] و اوزان عروضی و علم هجا و قافیه مسلّط باشند . بنابراین به خاطر داشته باشید كه این قالب جدید ، ساختمانی است نوین و بی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] و تك   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] با استخوان بندی و نظمی پیشرفته   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] كه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]ظهورش را   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]بر علاقمندان فن   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] تبریك عرض می كنم. <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]لازم به توجّه و یاد آوری است كه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] هیچ قالبی را در شعر فارسی ، تمام شده نمی دانم و هر قالب و سلیقه و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]،   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] غزل و مثنوی و رباعی و... گرفته تا نیمائی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] سپهری   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] سپید و آزاد و...  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ، همه محترمند .   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ظهور   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]‌  

[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]

« زلال »   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مثابه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] افزایش تنوّع می باشد . <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]توصیه :<o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]از چهل روز پیش كه آگهی و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] رسانی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]ظهور زلال در سایت   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ادبی شروع شده بود ، بسیاری از عزیزان   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]كنجكاوانه در انتظار   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]بسر می بردند و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]اینجانب حقیر را با ابراز محبّت ، شرمنده   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] می كردند . خدا را شكر كه در سلامت ماندیم و دوران تكامل زلال به سر رسید ، من   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] دوّ  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بهمن ماه سال یكهزار و سیصد   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] هشتاد و هشت هجری شمسی ،این نوزاد تازه تولّد یافته را به یاری خدای عالم و عالمیان و در سایه دعای شما عزیزان ، در صحّت   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] به آغوش   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ادبیّ  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] تحویل دادم .می بینید كه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] صحیح و سالم است ولی تربیت كاملش در دست من نیست. اگر دست و رویش كمی كثیف به نظر آید مرا ببخشید . حتما سلیقه ام بدون اشكال نیست . و ایرادهای زیادی در توضیح رفتار   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ، بنابر این ، بعنوان عضو كوچكی از اهل قلم ، خاشعانه و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] دست تمنّا بر پیشگاه شریف دانشمندان و اساتید و دوستان معزّز   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] می كنم و رخصت و یاری می   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] كه این ثمره را از بروز هرگونه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] احتمالی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] عواقب ناشی از بی سلیقه گی و نادانی خادم حقیرشان در امان نگهدارند . <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]این نوزاد نوپا تا بزرگ شود و راه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] در كوچه های خطرناكی به زمین خواهد خورد . اگر قرار باشد هركسی لگدی بیرحمانه برایش بزند ، نفسی زنده نمی ماند . پس در این خصوص ، دستگیری و همّت بزرگواران كارساز خواهد بود . <o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]همچنین با عنایت بر اینكه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] شاعری در زمان حسّاسی قرار گرفته است ،   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] از داخل كردن امواج گِــل آلود سیاسی پرهیز   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] در صورت مشاهده   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] زخم   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]حاصل از   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]بی سلیقه گی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] كم دانی ها و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] شتابزده و سوء استفاده ، تنها به درمان و اصلاحش   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] بفرمایید ! و حوصله به خرج دهید !<o:p></o:p>  
[COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]ضمناً از دوستان   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] استدعا دارم كه برای نوشتن زلال عجله نكنند ، تعاریف و بررسی ها   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] چندین بار به دقت مطالعه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] اقدام بر آفرینش انواع زلال فرمایند . لازم به یاد آوری است   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] زلال هایم را   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]  [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] مدّتی در سایت ها   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]توأم   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]با   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]تشریح و بررسی ، ارسال و پست خواهم كرد   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] برای یادگیری   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] و سریع   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]دوستان ، كمكی كرده باشم . اینجانب ، كسی نیستم جز منشی و   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] در آستانه ی حواله كننده و بدون منّت ، خاك پای همه ی شما عزیزان . باری   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]در زیر سایه   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] آفریدگار مهربان ، از شما نیز یاری می   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] و آرزوی موفّقیّت برای همدیگر دارم . <o:p></o:p>  
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]با سپاس فراوان<o:p></o:p>   
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]خادم اهل قلم<o:p></o:p>   
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]مهندس ابوالفضل عظیمی   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar] ( دادا ) - ایران<o:p></o:p>   
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=2 Zar]دوم بهمن ماه سال یكهزارو سیصدو هشتاد و هشت هجری   [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]    
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]    
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]    
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]    
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]منبع: [External Link Removed for Guests]   
 [COLOR=#NaNNaNNaN][FONT=Times New Roman]    

منابع برای تحقیق شعر زلال:





آدرس قانون زلال :

[External Link Removed for Guests]


زلال رشد می کند. کلیک: [External Link Removed for Guests]


مقاله تحقیقی در خصوص زلال :

[External Link Removed for Guests]


بانک زلال های ترکی دادا : [External Link Removed for Guests]


بانک زلالهای فارسی دادا : [External Link Removed for Guests]



سخنرانی مهمّ در خصوص زلال

[External Link Removed for Guests]

زلالی از جناب بیلوردی در خصوص رمضان:

ماه رمضان است
دلتشنگی ام راز نهـان است
زیـرا کــه پـذیرائی آن صـاحب سفـره
در کرب و بلا نیز عیان است
مشهور جهان است
*
آن یار عطش باز
ای کاش کند وصل خود آغاز
شرمنـده ی ایـمان دل خویش نباشم
افطاری من بوسه ی همراز
با یک سحری ناز

چهار زلال کوتاه از جناب بیلوردی



1- شهید ناعلاج (زلال عروضی قافیه دار)


و روح بی وطن منم
انیس رازهای خویشتن منم
هلاک در دو رنگی و هزار و چند دل تویی
شهید ناعلاج در بدن منم
هزار پاره تن منم


2- باید جگر باشی

ای دردش از من بیشتر
از حـال اینجانب نـدانستـی خبـر
بـایـد جگـر بـاشـــی و در آتـش بـنـالی بـارهـــا
یا نصف شب افتاده باشی جان به سر
بر چنگ احساسم مگر

3-قعر آه

وقتی نگاهم می کنی
آتـش فـرو بـر قعر آهـم می کنی
ایـن دود را اهـل نظر گویـنـد بـر دادا هنـر
غافل ازینکه روسیاهم می کنی
داری تباهم می کنی



4- تو هم قاتلی

ای مـدّعی ِ خـوشحـال
ای نفس خدائی اش به من پامال
دانـستـه نـدانـستـه تـو هم قـاتـلی و آیــا
یک مورچه هم نکشته ای تا حال؟
در عرض همین یکسال!

لینک های مفید:
۱- مقاله ی اثبات سبک زلال : [External Link Removed for Guests]
۲- مطلب اصلی ظهور زلال (تعاریف و توضیحات): [External Link Removed for Guests]
۳- سخنرانی در خصوص زلال در اولین سالگرد تولد زلال: [External Link Removed for Guests]
۴- بانک زلالهای دادا: [External Link Removed for Guests]
۵- شاعران زلال ( اولین های شعر زلال): [External Link Removed for Guests]
۶- نظر سرکار خانم پروفسور حکیم آوا به زلال: [External Link Removed for Guests]
۷- کتاب های سبک زلال: [External Link Removed for Guests]
۸- پیام دادا در دوم بهمن ۹۱ : [External Link Removed for Guests]
۹-ساختار شکنی در شعر (علائم سبک جدید): [External Link Removed for Guests]
۱۰- نگاهی دقیق به جریان شعر زلال ( اثبات شعر بودن زلال ): [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests]
۱۱- نگاهی دقیق به جریان شعر زلال (اثبات قالب بودن زلال ): [External Link Removed for Guests][External Link Removed for Guests]
۱۲- نگاهی دقیق به جریان شعر زلال ( اثبات سبک بودن زلال ): [External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
۱۳- مفهوم آزادی در ادبیات: [External Link Removed for Guests]

نامه ی دادا به کدکنی:
.
.
شروع:
.
سلام ای بر ادب یاور
و در اثبـــات حــق پیـــش کسـان داور
بـــه پــای احتــــــرام و شوق از تبـریــــز می آیـم
که راهم پر ز سنگ است و تبر، خنجر
هـزاران زخم در پیـکر
.
نهالی بی مثالم من
و خواهی نام اگر شعر زلالم من
سه سالی باشد از چندی گلستان می شناسندم
در استقبال روحانی جمالم من
و در سیر کمالم من
.
کمی زخمی تر از پیشم
و قـدری آشنــا بر کنـج درویـشم
نگاهم خیس از دریـای سبز لن تـرانـی هاست
شبانــه، روز را در حــال تفتیـشم
خیانت نیست درکیشم
.
شنیدم غرق در نوری
و در کشف حقیقت از حسد دوری
و می گویند کـــه آزاد مــــردی از تبـــار عشق
نه اهل زوری و نه سخت مغروری
چو خاک آتش طوری
.
نبشنیدم ز یک فردی،
همـه گفتند بلکه در ادب مــــردی
و امواجی ز نور معرفت در سینه ات پیـداست
تو ای خاکی ترین لبخند همدردی
نگاهی سویم آوردی؟
.
بـــه شعـر و شور پیـوستم
رها می باشد از هر تکیـــه ای دستــم
به پای خویش اکنون گر چـه بس آهستـه می آیـم
بدان کــه حــال در سن چهـــــار اَستـم
و گاهی خسته بنشستم
.
به زخمم مرهمی داری؟
به این خشکیده لبها نیز می باری؟
منم هنـجـار نرمک پـای این دنیـای نـا هنـجـار
منـم که در خرابه می کشم جاری
بـــه ضرباهنگ بیـداری
.
نـه در بندم نـه آزادم
نه در سیلم نه در چنگاله ی بادم
نـه از قوم خـزان پردازهای بیشه ای سردم
نـه در جنـگم نــه در آرامش دادم
نه خاموشم نه فریادم
.
خصوصیّات من این است:
حضورم بیشتــر لازم بــه تمریـن است
پیـامم پوست کنـده، ساده و شفّاف و بی پـاکت
و ریتم بی نظیرم شور و شیرین است
روندم طبق آیین است
.
منم آن طرز شیرین حال
منم آن قالب پـر شــور زرّیـــن بال
منـم در عصر تنبل پـروری، تکتــاز میـدانـهـا
بـدون جیـغ نثــر آلــوده و اهمـال،
بسی نرم و بسی نـرمـال
.
مـرا در کهکشان جوییـد
ز من در شور و در غوغا،نشان جویید
خصوصیاتی از من همچنان در موج دریــا هست
کمـی هم داخــل آتشفشان جـویـیـد
و در دامن کشان جویید
.
اگر من ساده می بـارم
اگـر در یک نـگاه صاف،بسیــــارم
ز تأثیــرات رقص نـرم در بـاغ شقایـق هاست
که اینبار ارغوان عشق می کارم
سمن بازی به سر دارم
.
بـه ضرباهنگ ایرانی
فشاندم موسیقی را شور عرفانی
اساسی ریختم از عشق با دنیائی از احساس
و کنـجی ساختم شفاف و نورانی
درین نزهتگه فانی
.
مرا ریتمی ست مالامال
مرا نظمی ست دور از اختلال، اخلال
چرا شایسته می دانند پس جانم به اضمحلال؟
و ایـن اذلال ها را چیست استـدلال؟
زدنـدم تیــغ استجهال
.
ز عصـــــر حضـرت آدم(ع)
تمام نثـــــــرها بـودنـد پشت هـم
و سعدی بهتـریـن استـــــــاد نثـر روزگارش بـود
ولی مــــرد غزل هم بود آن اعظم
و نظمی داشت مستحکم
.
به گلشن حمله آوردند
تمام نعره هـای نظم را خـوردند
و بود آن بچّه شیـرانی که در باغات فردوسی
به زیر گوسفندان و خران مردند
و باقی نیــز پژمردنـد.
.
به نــای بــادهای مفت
خــــــــــــــــــزان زائیــد از آزادی هنـگفت
بــه دور نظم افـــزودنــد تــــــــــار عنکبــوتـــــان را
شکست آن شاخه های ریتم دست زُفت
و زلف موسیقی آشفت
.
کنون ایران شده شاعر
و طفل و بچّـه بـا پیران شده شاعـر
بدون رنج و مکتب، مدّعی، مملوّ از نثر است
مشنگی دیدم او آسان شده شاعر
و خاله جان شده شاعر
.
دلم پر درد ای استاد
نمــی خـواهنـد بـاغ بـلبـلان آبــاد
بـه سویــم در وزیــدن نیست بـاد روزگار اینـجا
نمانده حوصله بـر اهل استـعداد
ندیـدم شوق استنـجـاد
.
بر این حیرتکده، افسوس
دریغ از این همه معکوس در معکوس
که کهنه گشته تـازه ، تـازه را بس کهنـه تر اینـجـا
شده قـربـانـی تنبل وَشان، فـانـوس
بـــه تـاریـکی ِ اقیانوس
.
مرا از « کهنه »، معنی نیست
و قصدم زین سخن،« نو » نیز یعنی نیست
تمام سبـک هـــا در عصر خــود نـــو بـــوده اند استــاد
بدان کــه در دلم زین نکتـه، طعنی نیست
به خادم، نام، شأنی نیست
.
به شب، آهنگ گردیدند
بـه دور عالمی بس تنـگ گردیـدند
بـه محکومیّتم بنگر چه آسان شبهه افکندند
چه پاها بین درین ره لنگ گردیدند
چه دلها سنگ گردیدند
.
رسد شاید دمی ناخواست
بـه تـاریــــخ ادب پـرسنـد اهل راست:
« شفیعی دادرس بــر حـقّ، در آن شب نبـود آیــا؟»
و شاید مجدی از کوی ادب برخاست،
و بیرون کرد مو از ماست
.
نـــه از اولاد سنگم من
نـــــه از وابستـگان دود و منـگـم مـن
پُــرم از مـوج هـایــی بس دل انـگیـــــز و روان آرا
رُک و شفاف و دور از رَیب و رنگم من
وَ دریــایی زرنـگم مـن
.
منـم آباد می رقصم
منـم تـــا یـکصدو هشتاد می رقصم
منم که واژه ها در پیچ و تابم چشم می نوشنـد
نه در احساس بی بنیاد می رقصم،
در استعداد می رقصم
.
مرا تعریف هایی هست
جدا از نثر فنّی، ویژه،جایی هست
ولی با ایـن همه تعریف ها دورم ز هرج و مرج
برایم فُرم آهنگ و هجایی هست
بنـای راستایی هست
.
خودم را سخت می سایم
مگـر دل را درخـشانتـــر بپیـمایـــم
و آغـوش ادب، احساس هـای گــرم پـالایــم
صمیمانـه بـساط وزن بـگشایـــــم
سخـن در نـظــم آرایــــم
.
همه بــر وضـع آگاهنـد
و مــا را نـاظــران عــدل در راهنـد
حقیقت را نبـایــد زیـــر ابــر دود پنـهان ساخـت
حقیقت ها جهان عشق را ماهند
و با یک نسل همراهند
.
چه بود از بیشه ما را سود؟
بـــه جـــز اینـکه گرفتــه آسمانش دود.
چه سود از هرج و مرجی که به نسلم خرج می کردند؟
کـــه از آن حاصل خشک و غبار انـدود
تـرقّــــی هـــا شده نـابـود
.
رسالت نیست بی نـظمـی
و تکثیــر عطوفت نیست بــی نـظمی
ز هر سنـگی شکستــه پس نگینی بر نمی آیــد
هنر باید که صنعت نیست بی نظمی
و بدعت نیست بی نظمی
.
سیاقی را دری باید
و بر حفظش ز قانـون سنگری بایـد
ســراســر روی دیـوارش نـقـوش دلبــری بـایـد
نه از پوچی به دورش لشگری باید
نه زور خنجری باید
.
نه مجّانی و مفتم من
نـــه در چــاه چـرنـدیـات خـفتــــــــــم مـن
بـرایــــــم زحمتــــی افــزون و خــــرج و دقّتـــی بـایـــد
که حق را صاف و بس بی پوست گفتم من
خودم را نیک سفتم من
.
مـــــرا تـصویــرهـایی هست
که بــر دنیــای عـرفـانــی صفا دادست
و امـواجم بـه ریتمی مختلف از شور می رقصنـد
تمـام واژه هـا آغــــوش مــن دربـست،
نگر چون میشود سرمست
.
نگــــر رقص قــوافــی را
و جاری گشتـن اشعـار صـافی را
چه کس پنهان توانـد کرد ایـن برهان کافی را؟
پشیـمان بــاد بـر حقّم منـافی را
که جاوید است وافی را
.
کسی که مرهم ما باد
بــه افلاک ادب ، نامش ثریّـا بـاد
ثریا خویش را در مجلس آیندگان دیـدَست
و می دانست بر امــروز فردا باد
عدالت یــار دادا بـــاد
.
شما ای هم وطن، حالا
بـه نسل هوشیــار و اعظم و والا
چه داری لایق ایـن بغچه ی خیس عرق بـاری؟
خوشست از طبعتان بگرفتن ِ کالا
که در آن نیست حرف لا
.
شبیـه یــاس خـواهم شد
به گلشن،جزئی از میـراث خواهم شد
در آغــوش بهـــار موسیـقی و شــور عــــرفـانـی
خیــال آورتــریـن رقّـاص خــواهـم شـد
و یک مقیاس خواهم شد
.
بهار انگیز خواهم گشت
و رنگ بـرگ در پـائیــــز خـواهـم گشت
منــم دریــــــاتـریــن ظرف پــر از امـواج احساسات
که هستم حال، فردا نیز خواهم گشت
و پند آمیز خواهم گشت
.
ادب را دلبـری باید
ولی بـا قاعده نـو آوری بـایــد
و گنج نظم و صوت و قالب و تصویر را حافظ،
و در اوزان، آرایـشگـری بـایــد
نوین صورتگری باید
.
کمی امداد خواهم من
در این بیداد و غارت، داد خواهم من
برای خـواندن نقشت سراپـا چشم بنشستـم
جـوابـی از شما استـاد خـواهم من
ز دل فریاد خواهم من
.

خادم اهل قلم
دادا بیلوردی – تبریز
بیستم فروردین 1392 هجری شمسی

دادا:


علمی اگر داری
یک عمر باید در زمین باری
در هر زمینی نه زمینی که کویری نیست
شاید که باشد گل به دیواری
چون مردم آزاری

سوّم نوشت:«خون»

.
مـردی نماز کـرد
بعـد از نماز ، دست باز کرد
گفتـا: «بـده خـدای من، آنچـه صلاح توست!»
خالق، نظر به طرحِ راز کرد
پـرونده ساز کـرد
*
اوّل نوشت: «نور»
تاییدِ لحظه هائی از حضور
یعنی: تمام شد سخنِ بنده، حـرف نیست
بایـد مقـامی آورنـد جـور
در یک جهانِ دور
*
دوّم نوشت: «آب»
صیقـل به روح ، زیرِ آفتاب
یعنی: هر آنچه داخلِ جسم است رفتنی ست
گاهی به نرمی و گهی شتاب
گاهی در اضطراب
*
سوّم نوشت: «خون»
طـرحی شبیهِ نقشه ی جنون
رازی که در کلاسِ تمنـّای معنـوی ست
یعنی: عـلامتی ز دل بـرون
با حکمِ «راجعون»
*
آنگه فرشتگان
مستِ شکـوهِ محضرِ انسان
در آسمانِ حیــرتش اصلِ نمـــاز را
کردند ادا از دل و از جان
در عالمِ عرفان
*
آری، چنین شدست
رجعت بـــه مـاورا یقین شدَست
اینجا پُـلی بُــوَد بـــه تجلـیّ گــهِ شـهـود
آنکس که عاشقِ زمین شدست
دردآفرین شدست
*
بایـد به نـور رفت
در موقعش ز خاک دور رفت
یعنی: بــه دامِ نفس مبادا اسیـــر گشت
باید که غرق در حضور رفت
سرحال و جور رفت

.
از زلالیات دادا
اشاره به مقام والا و عروج معنوی امام حسین (ع)

من آتشم در من بسوز!

.
.
نازک خیـالی می کنـی
دل را ز من آهسته خالی می کنی
من برگ برگت می شوم تو شاخه شاخه می بُری
کاری که تو در این حوالی می کنی
نازیست حالی می کنی
*
ای رنـگ پـائیــزم ، بیــا!
مـن از بـهــارستــانِ تبــریـــزم بیـا!
لب لب ز تو پُر می شوم، نِی نِی ز تو سَر میکشم
دل دل خودم را لیک، می ریزم بیا!
مـانـنـدِ جـالیــزم، بیــا!
*
پروانــه ام، خـرمـن بسوز!
گـر تشنه ای آغوشِ این گلشن بسوز!
مــن بی دلـم از دل بـگـو، من در تبم تبریز باش!
عاشقتـر و والــه تــر و عمـداً بسوز
من آتشم ، در من بسوز!

یکی ...
.
.

یکی پُر از سخن است
ازآن سخن که شمع انجمن است
در امتـدادِ شب از او کســی نمی پـرسـد
چراکه آسمان، غریبِ من است
بهـار در کفـن است
*
یکی به خاطـر نان
گــذشتــه از فضیـلتِ رمضان
ز صبح تــا دمِ افطار مـی خــورد آتـش
که روزی اش کند حلال به جان
به زیر پُـتکِ زمان
*
یکی نشسته غــریب
و جام قلب را شکستـه غـریب
شبیه خانه بدوشان، اسیرِ بخت شـدَست
دلش ز مردمان گسسته غریب
ز درد خسته غریب
*
یکی خـدای خـود است
به عالمِ مَـنـَـش فدای خود است
ز جمع گشتـه بـه ضربِ تکـبّرش منهـا
و همچنان جفا،جفای خـود است
خطا،خطای خود است
*
یکی به زورِ حسد
گرفته راه نور عشق، چو دَد
به نقدِ جان بخرد بس قلوب تار ، مگـر
دکانِ خود همیـشه باز کند
رسد به داد و ستد
*
یکی به بنز سوار
نمی شناسد آه ، صبح و نهار
لگام نفس خویش را سپرده دست هوس
هزار دوست دارد و صد یار
ز خانـواده کنـار
*
یکی سوارِ خر است
بر آن سوار خویش مفتخر است
محلــّه بــر محلــّه ، سبـزه می فـروشد تـا
رسد به آنکه عـــاشق پدر است
گرسنه پشت در است
*
یکی به عشق سوار
ز جنسِ نـور و از تبارِ بهـار
به روی ویلچری بـه صد هـزار مرد حریف
پُر از شرافت است و عزّ و وقار
امیــدِ باغِ نثـار
*
یکی نشسته خموش
به ناکسان، غـلامِ حلقه بگوش
اگــر ز تن کمرش را (ببخش!) بـاز کنـی
نه قدرتِ دفاع دارد و جوش
گرفته حالتِ موش
*
یکی اسیــر شدَست
به سنِّ بیست و پنج پیر شدَست
شبِ سیاهِ خودش را بـه روز می دوزد
ز نــور آفتـاب سیـــر شدست
ز بس حقیر شدست ...

شاهکاری ماندگار از استاد دادا بیلوردی:
.
نامه دادا به استاد شفیعی کدکنی
در ریتم موسیقییائی « مفاعیلن مفاعیلن » با دخالت « مفاعیلن»:

مفاعیلن مفاعیلن
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن
مفاعیلن مفاعیلن

شروع:

سلام ای بر ادب یاور
و در اثبـاتِ حــق پیـــشِ کسـان داور
بـــه پــای احتــــــرام و شوق از تبـریــــز می آیـم
که راهم پر ز سنگ است و تبر، خنجر
هـزاران زخم در پیـکر
*
نهالی بی مثالم من
و خواهی نام اگر شعرِ زلالم من
سه سالی باشد از چندی گلستان می شناسندم
در استقبالِ روحانی جمالم من
و در سیرِ کمالم من
*
کمی زخمی تر از پیشم
و قـدری آشنــا بر کنـجِ درویـشم
نگاهم خیس از دریـای سبزِ لن تـرانـی هاست
شبانــه، روز را در حــالِ تفتیـشم
خیانت نیست درکیشم
*
شنیدم غرق در نوری
و در کشفِ حقیقت از حسد دوری
و می گویند کـــه آزاد مــــردی از تبـــارِ عشق
نه اهلِ زوری و نه سخت مغروری
چو خاکِ آتشِ طوری
*
نبشنیدم ز یک فردی،
همـه گفتند بلکه در ادب مـــردی
و امواجی ز نورِ معرفت در سینه ات پیـداست
تو ای خاکی ترین لبخندِ همدردی
نگاهی سویم آوردی؟
*
بـــه شعـر و شور پیـوستم
رها می باشد از هر تکیـــه ای دستــم
به پای خویش اکنون گر چـه بس آهستـه می آیـم
بدان کـه حـال در سنّ ِ چهـار اَستـم
و گاهی خسته بنشستم
*
به زخمم مرهمی داری؟
به این خشکیده لبها نیز می باری؟
منم هنـجـارِ نرمک پـای این دنیـای نـا هنـجـار
منـم که در خرابه می کشم جاری
بـــه ضرباهنگِ بیـداری
*
نـه در بندم نـه آزادم
نه در سیلم نه در چنگاله ی بادم
نـه از قومِ خـزان پردازهای بیشه ای سردم
نـه در جنـگم نــه در آرامشِ دادم
نه خاموشم نه فریادم
*
خصوصیّاتِ من این است:
حضورم بیشتــر لازم بــه تمریـن است
پیـامم پوست کنـده، ساده و شفّاف و بی پـاکت
و ریتمِ بی نظیرم شور و شیرین است
رَوندم طبقِ آیین است
*
منم آن طرزِ شیرین حال
منم آن قالبِ پـر شــورِ زرّیـــن بال
منـم در عصرِ تنبل پـروری، تکتــازِ میـدانـهـا
بـدونِ جیـغِ نثــر آلــوده و اهمـال،
بسی نرم و بسی نـرمـال
*
مـرا در کهکشان جوییـد
ز من در شور و در غوغا،نشان جویید
خصوصیاتی از من همچنان در موجِ دریــا هست
کمـی هم داخــلِ آتشفشان جـویـیـد
و در دامن کشان جویید
*
اگر من ساده می بـارم
اگر در یک نـگاهِ صاف،بسیارم
ز تأثیــراتِ رقصِ نـرم در بـاغِ شقایـق هاست
که اینبار ارغوانِ عشق می کارم
سمن بازی به سر دارم
*
بـه ضرباهنگِ ایرانی
فشاندم موسیقی را شورِ عرفانی
اساسی ریختم از عشق با دنیائی از احساس
و کنـجی ساختم شفاف و نورانی
در این نزهتگهِ فانی
*
مرا ریتمی ست مالامال
مرا نظمی ست دور از اختلال، اخلال
چرا شایسته می دانند پس جانم بـه اضمحلال؟
و ایـن اذلال ها را چیست استـدلال؟
زدنـدم تیــغ ِ استجهال
*
ز عصـــــرِ حضـرتِ آدم(ع)
تمام ِ نثـــــــرها بـودنـد پشتِ هـم
و سعدی بهتـریـن استـــــــادِ نثـر ِ روزگارش بـود
ولی مــــردِ غزل هم بود آن اعظم
و نظمی داشت مستحکم
*
به گلشن حمله آوردند
تمامِ نعره هـای نظم را خـوردند
و بود آن بچّه شیـرانی که در باغاتِ فردوسی
به زیرِ گوسفندان و خران مردند
و باقی نیــز پژمردنـد.
*
به نــای بــادهای مفت
خـــــــزان زائیــد از آزادی ِ هنـگفت
بــه دورِ نظم افـــزودنــد تــــــــــارِ عنکبــوتـــــان را
شکست آن شاخه های ریتم دستِ زُفت
و زلفِ موسیقی آشفت
*
کنون ایران شده شاعر
و طفل و بچّـه بـا پیران شده شاعـر
بدونِ رنج و مکتب، مدّعـی، مملوّ از نثـر است
مشنگی دیدم او آسان شده شاعر
و خاله جان شده شاعر
*

دلم پُر درد ای استاد
نمـی خـواهنـد بـاغِ بـلبـلان آبــاد
بـه سویــم در وزیــدن نیست بـادِ روزگار اینـجا
نمانده حوصله بـر اهلِ استـعداد
ندیـدم شوقِ استنـجـاد
*
بر این حیرتکده، افسوس
دریغ از این همه معکوس در معکوس
که کهنه گشته تـازه ، تـازه را بس کهنـه تر اینـجـا
شده قـربـانـیِ تنبل وَشان ، فـانـوس
بـــه تـاریـکی ِ اقیانوس
*
مرا از « کهنه »، معنی نیست
و قصدم زین سخن، « نو » نیز یعنی نیست
تمامِ سبـک هــا در عصرِ خــود نــو بـــوده اند استــاد!
بدان کــه در دلم زین نکتـه، طعنی نیست
به خادم، نام، شأنی نیست
*
به شب، آهنگ گردیدند
بــه دورِ عالمی بس تنـگ گردیـدند
بـه محکومیّتم بنگر چـه آسان شبهه افکندنـد !
چه پاها بین در این ره لنگ گردیدند
چه دلها سنگ گردیدند
*
رسد شاید دمی ناخواست
به تـاریـخِ ادب پـرسنـد اهلِ راست:
« شفیعی دادرس بــر حـقّ، در آن شب نبـود آیــا؟»
و شاید مَجدی از کوی ادب برخاست،
و بیرون کرد مو از ماست
*
نـــه از اولادِ سنگم من
نــه از وابستـگانِ دود و منـگـم مـن
پُــرم از مـوج هـایــی بس دل انـگیـــــز و روان آرا
رُک و شفاف و دور از رَیب و رنگم من
وَ دریــایی زرنـگم مـن
*
منـم آباد می رقصم
منـم تـــا یـکصد و هشتاد می رقصم
منم که واژه ها در پیچ و تابم چشم می نوشنـد
نه در احساسِ بی بنیاد می رقصم،
در استعداد می رقصم
*
مرا تعریف هایی هست
جدا از نثرِ فنّی، ویژه، جایی هست
ولی با ایـن همه تعریف ها دورم ز هرج و مرج
برایم فُرمِ آهنگ و هجایی هست
بنـای راستایی هست
*
خودم را سخت می سایم
مگـر دل را درخـشانتـــر بپیـمایـــم
و آغـوشِ ادب، احساس هـای گــرم پـالایــم
صمیمانـه بـساطِ وزن بـگشایـــــم
سخـن در نـظــم آرایــــم
*
همه بــر وضـع آگاهنـد
و مــا را نـاظــرانِ عــدل در راهنـد
حقیقت را نبـایــد زیـــر ابــرِ دود پنـهان ساخـت
حقیقت ها جهانِ عشق را ماهند
و با یک نسل همراهند
*
چه بود از بیشه ما را سود؟
بـــه جـــز اینـکه گرفتــه آسمانش دود.
چه سود از هرج و مرجی که به نسلم خرج می کردند؟
کــه از آن حاصلِ خشک و غبار انـدود
تـرقّــی هــا شده نـابـود
*
رسالت نیست بی نـظمـی
و تکثیــرِ عطوفت نیست بــی نـظمی
ز هر سنـگی شکستــه پس نگینی بر نمی آیــد
هنر باید که صنعت نیست بی نظمی
و بدعت نیست بی نظمی
*
سیاقی را دری باید
و بر حفظش ز قانـون سنگری بایـد
ســراســر روی دیـوارش نـقـوشِ دلبــری بـایـد
نه از پوچی به دورش لشگری باید
نه زورِ خنجری باید
*
نه مجّانی و مفتم من
نــه در چــاه ِ چـرنـدیـات خـفتـــــم مـن
بـرایــــــم زحمتــــی افــزون و خــــرج و دقّتـــی بـایـــد
که حق را صاف و بس بی پوست گفتم من
خودم را نیک سفتم من
*
مـــــرا تـصویــرهـایی هست
که بــر دنیــای عـرفـانــی صفا دادست
و امـواجم بــه ریتمی مختلف از شــور می رقصنـد
تمـامِ واژه هـا آغــــوشِ مــن دربـست،
نگر چون میشود سرمست
*
نگــــر رقصِ قــوافــی را
و جاری گشتـنِ اشعـار ِ صـافی را
چه کس پنهان توانـد کرد ایـن برهانِ کافی را؟
پشیـمان بــاد بـر حقّم منـافی را
که جاوید است وافی را
*
کسی که مرهمِ ما باد
بــه افلاکِ ادب ، نامش ثریّـا بـاد
ثریا خویش را در مجلسِ آیندگان دیـدَست
و می دانست بر امــروز فردا باد
عدالت یــارِ دادا بـاد
*
شما ای هم وطن، حالا
بـه نسلِ هوشیــار و اعظم و والا
چه داری لایقِ ایـن بغچه ی خیسِ عرق بـاری؟
خوشست از طبعتان بگرفتن ِ کالا
که درآن نیست حرفِ لا
*
شبیـهِ یــاس خـواهم شد
بـه گلشن، جزئی از میـراث خواهم شد
در آغــوشِ بهـــار ِ موسیـقی و شــورِ عــــرفـانـی
خیــال آورتــریـن رقّـاص خــواهـم شـد
و یک مقیاس خواهم شد
*
بهار انگیز خواهم گشت
و رنگ ِ برگ در پـائیز خواهم گشت
منــم دریــاتـریــن ظرفِ پــُر از امـواجِ احساسات
که هستم حال، فردا نیز خواهم گشت
و پند آمیز خواهم گشت
*
ادب را دلبـری باید
ولی بـا قاعده نـو آوری بـایــد
و گنجِ نظم و صوت و قالب و تصویر را حافظ،
و در اوزان، آرایـشگـری بـایـد
نوین صورتگری باید
*
کمی امداد خواهم من
در این بیداد و غارت، داد خواهم من
برای خـواندنِ نقشت ســراپــا چشم بنشستـم
جـوابـی از شما استـاد خـواهم من
ز دل فریاد خواهم من
*
خادم اهل قلم
دادا بیلوردی – تبریز
بیستم فروردین 1392 هجری شمسی

زلالی پر احساس و جوششی از استاد دادا:
.
مرگ بر بمبِ اتم
مرگ بـر گشته ز راهِ حق گم
مرگ بر هرکه به خونریزیِ انسان تشنهَ ست
مرگ بـر ضدّ ِ خـدا و مـردم
مرگ بر بمبِ اتم
*
گمرهانِ دین انـد
آن کسانی که غـرور آذین اند
ظاهراً دشمنِ خـوفِ بشرنـد امّا خـود
بر دکور، بمبِ اتم می چینند
آری اینها این انـد!
*
قلب ها گشته سیاه
آسمان پـر شده از دوده ی آه
کوچه ی عشق در این عرصه، بسی تاریک است
می روم هـر چــه بـه سوی اَلله
می کشم بـارِ گناه
*
قهر کردست خـدا
تشنـه ی عالمِ مَـردست خـدا
شـرم بـادا بــه حـقوقِ بشـرِ ضدّ ِ بشـر
تا به کی حاملِ دردست خدا؟!
آه، سـردست خدا
.
معلومه که بنیانگذار سبک شعر زلال اهل صلح و آرامش است. اهل شر و فتنه و جنگ نیست