مرکز انجمنهای تخصصی

[FONT=Comic Sans MS]  
[FONT=Comic Sans MS]
کنون گویمت رویدادی  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]زتاریخ دیرین این بوم وبر
 [FONT=Comic Sans MS] چو اسکندر آمد به ملک  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS] یکی گرد فرمانده قهرمان
 [FONT=Comic Sans MS] به ایرانیان داد درس  [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS] در این ره گذشت از سروجان وتن
 [FONT=Comic Sans MS] که فرزند نام آور میهن است  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]مر آن شیردل آریو برزن است
 [FONT=Comic Sans MS] چو اسکندر آهنگ ایران  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS] همه آگهان را هراسان نمود
 [FONT=Comic Sans MS] جهانگستری فکر وسودای  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS] جهانگیری اندیشه و رای او
 [FONT=Comic Sans MS] چو موج شتابنده میراند پیش  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]بشد کار دارا به سختی پریش
 [FONT=Comic Sans MS] سر انجام, دارا در آمد  [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]از این بار شد پشت ایران دو  [FONT=Comic Sans MS]
بسی شهرها را سکندر  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]به جز پارس , چون راه دشوار  [FONT=Comic Sans MS]
گذرگاه او تنگه ای بود  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]دو سویش همه صخره و کوه و سنگ
 [FONT=Comic Sans MS] همه سنگها بود ره ناپذیر  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]همه صخره هایش کهنسال و پیر
 [FONT=Comic Sans MS] در آن تنگه سردار ایران  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS]بر اسکندر و لشکرش بست راه
 [FONT=Comic Sans MS] چو کوهی سر افراشت بر  [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]که تا ره بود بسته بر دشمنان
 [FONT=Comic Sans MS] پس از روزها پایداری و  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS] پس از هفته ها کارزار و درنگ
 [FONT=Comic Sans MS] سکندر نیارست از آن ره  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS] بکارش فرو ماند و درمانده گشت
 [FONT=Comic Sans MS] سر انجام فکری سکندر  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]پی چاره تدبیر دیگر نمود
 [FONT=Comic Sans MS] بگفتا به سردار ایران سپاه  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]که بگذر ز پیکار و بگشای راه
 [FONT=Comic Sans MS] ببخشم تو را بر همه  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]از این پس تو سردار اسکندری
 [FONT=Comic Sans MS] ولی آریو برزن  [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS] پی پاس این خاک و این آب و گل
 [FONT=Comic Sans MS] به اسکندر از خشم پا سخ نداد  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS] چو کوهی فراروی او ایستاد
 [FONT=Comic Sans MS] سر انجام نا بخرد  [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]به دشمن نشان داد , دیگر  [FONT=Comic Sans MS]
چو اسکندر از تنگه آمد فراز  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS]ز نو آریو برزن چاره ساز
 [FONT=Comic Sans MS] گران پاتر از صخره های بلند  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS] بپا ایستاد اندر آن تنگ بند
 [FONT=Comic Sans MS] بدین گونه ره بر سکندر  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]...... [FONT=Comic Sans MS] بر او آشکار و مسلم  
[FONT=Comic Sans MS] بدانست جز مرگ در پیش نیست  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS] ورا تا عدم ی قدم بیش نیست
 [FONT=Comic Sans MS] چو نزدیک شد لحظه واپسین  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS] به میدان آورد گفت این چنین:
بدان ای سکندر پس از مرگ  [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS] پس از ریزش آخرین برگ من
 [FONT=Comic Sans MS] توانی گشایی در پارس  [FONT=Comic Sans MS]........ [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].. [FONT=Comic Sans MS] نهی بر سرت افسر پارس را
 [FONT=Comic Sans MS] به تخت جم و کاخ  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS] قدم چون نهی با دگر همرهان
 [FONT=Comic Sans MS] مبادا شوی غره از  [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]که ایران بسی پرور د همچو من
 [FONT=Comic Sans MS] چو اسکندر این جانفشانی بدید  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]سرانگشت حیرت به دندان گزید
 [FONT=Comic Sans MS] به آهستگی گفت با  [FONT=Comic Sans MS]..... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]که اینست مفهوم عشق وطن
 [FONT=Comic Sans MS] اگر چند آن آریا مرد گرد  [FONT=Comic Sans MS]....... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]پی پاس ایران زمین جان سپرد
 [FONT=Comic Sans MS] ولی داد درسی به  [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]... [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS]. [FONT=Comic Sans MS].... [FONT=Comic Sans MS]که در راه ایران چه سهل است  

سروده اي از خانم توران شهرياري ( بهرامي )برگرفته از كتاب ديوان توران

***

زنده باد فرهنگ و تمدن ایرن از شمال تا جنوب

امروز کهکیلویه و بویر سرزمین آریو برزن تو چه وضعیتیه؟؟؟؟؟؟؟

حتی از مقدسات ما که عرب هستن

همین اعراب بودن که اونقدر مقدسات ما رو اذیت کردند. به اندازه ای که حضرت علی کوفیان رو اونطور خطاب کردند. نمونه اش رو پایین میتونید بخونید (بسیار اندوهناک است):


خطبه 27 نهج البلاغه:
اما بعد، جهاد درى است از درهاى بهشت که خداوند بر روى بندگان خاص خود گشوده است . جهاد جامه پرهیزگارى و جوشن استوار خدایى و سپر ستبر اوست . هر که آن را ناخوش دارد و از آن رخ برتابد ، خداوند جامه خوارى و زبونى بر او پوشاند و محنت و بلایش در میان گیرد و دلش را در پرده دارد و به کیفر آنکه از جهاد تن زده است از حق دور افتد و کارش به مذلت کشد و از عدالت بى‏بهره ماند .

شب و روز ، در نهان و آشکارا ، شما را به نبرد با این قوم فرا خواندم و گفتم که پیش از آنکه سپاه بر سرتان کشند ، بر آنها بتازید . به خدا سوگند ، به هیچ قومى در

خانه‏هایشان تاخت نیاوردند . مگر آنکه زبون خصم گشتند . شما نیز آن قدر از کارزار سر بر تافتید و کار را به گردن یکدیگر انداختید و یکدیگر را نصرت ندادید ، تا هرچه داشتید به باد یغما رفت و سرزمینتان جولانگاه دشمنانتان گردید .

و اکنون ، این مرد غامدى است ، که با سپاه خود به شهر انبار درآمده است و حسّان بن حسّان البکرى را کشته است و مرزدارانتان را رانده است و کار را به آنجا رسانیده‏اند که شنیده‏ام که یکى از آنها بر زن مسلمانى داخل شده و دیگرى ، بر زنى از اهل ذمّه و ، خلخال و دستبند و گردنبند و گوشواره‏اش را ربوده است . و آن زن جز آنکه انّا لله . . . گوید و از او ترحم جوید چاره‏اى نداشته است . آنها پیروزمندانه ، با غنایم ، بى‏آنکه زخمى بردارند ، یا قطره‏اى از خونشان ریخته شود ، بازگشته‏اند . اگر مرد مسلمانى پس از این رسوایى از اندوه بمیرد ، نه تنها نباید ملامتش کرد بلکه مرگ را سزاوارتر است . اى شگفتا ، به خدا سوگند ، که همدست بودن این قوم با یکدیگر با آنکه بر باطل‏اند و جدایى شما از یکدیگر با آنکه بر حقید دل را مى‏میراند و اندوه را بر آدمى چیره مى‏سازد .
،

بر شما مى‏تازند و شما براى پیکار دست فرا نمى‏کنید ، مى‏گویم ، که اى قباحت و ذلت نصیبتان باد خدا را معصیت مى‏کنند و شما بدان خشنودید . چون در گرماى تابستان به کارزارتان فراخوانم ، مى‏گویید که در این گرماى سخت چه جاى نبرد است ، مهلتمان ده تا گرما فروکش کند و ، چون در سرماى زمستان به کارزارتان فراخوانم ، مى‏گویید که در این سورت سرما ، چه جاى نبرد است ؟ مهلتمان ده تا سورت سرما بشکند . این همه که از سرما و گرما مى‏گریزید به خدا قسم از شمشیر گریزانترید .

اى به صورت مردان عارى از مردانگى ، با عقل کودکان و خرد زنان به حجله آرمیده ، کاش نه شما را دیده بودم و نه مى‏شناختمتان . این آشنایى براى من ، به خدا سوگند ، جز پشیمانى و اندوه هیچ ثمره‏اى نداشت . مرگ بر شما باد ، که دلم را مالامال خون گردانیدید و سینه‏ام را از خشم آکنده ساختید و جام زندگیم را از شرنگ

غم لبریز کردید و با نافرمانیهاى خود اندیشه‏ام را تباه ساختید . تا آنجا که قریش گفتند :

پسر ابو طالب مردى دلیر است ولى از آیین لشکرکشى و فنون نبرد آگاه نیست! خدا پدرشان را بیامرزد آیا در میان رزم‏آوران ، رزمدیده‏تر از من مى‏شناسند ، یا کسى را که پیش از من قدم به میدان جنگ نهاده باشد ؟ وقتى که من به آوردگاه مى‏رفتم ، هنوز به بیست سالگى نرسیده بودم و حال آنکه ، اکنون از شصت سالگى برگذشته‏ام!

آرى ، کسى را که از او فرمان نمى‏برند چه رأى و اندیشه‏اى تواند بود .

به نظر شما چرا باید وارثان تمدن هلینی از لئونیداس تعریف ها کنند و فیلم 300 بسازند و آریوبرزن، سورنا، بهمن، آبرداتاس و حتی آرش گمنام باشند؟

حالا جدا از بحث امروز اخبار اعلام كرد كه سپاه شهرستان ياسوج ميخواد مجسمه آريوبرزن رو خراب كنه(كه در يكي از ميدون هاي شهر ياسوجه)چرا؟؟؟؟؟!!!!
شما ميدونيد؟؟؟!!!

من که هر چی فک میکنم نمیتونم دلیلی پیدا کنم.

نمیدونن نمیفهمن تاریخ چیه
اینا فکر میکنن همه تاریخ ایران یعنی تاغوت .

به دل نگیر ... طرف مغز ... خورده تو کله پوکش .... هست
حالا حقشه که اسم مغازه ها به جای اینکه برند اسم منوتو1 بذارند اسم آریو برزن بذارند
البته از ماست که بر ماست اینا هم از خانواده آخوند معروف خ هستند که قصد داشت تخت جمشید رو خراب کنه

آریو برزن، دلاوری که طعم شکست را به اسکندر چشاند.

آریوبرزن یکی از سرداران بزرگ تاریخ ایران است که در برابر یورش اسکندر مقدونی به ایران زمین، دلیرانه از سرزمین خود پاسداری کرد و در این راه جان باخت و حماسه‌ی «در بند پارس» یا «دروازه پارس» را از خود در تاریخ به یادگار گذاشته است.
«اسکندر مقدونی» در سال 331 پیش از زادروز، پس از پیروزی در سومین جنگ خود با ایرانیان «گوگامل» (Gaugamele) [پیشتر به اشتباه آن را اربیل (Arbela) می‌خواندند] و شکست پایانی ایران، بر بابل و شوش و استخر چیرگی یافت و برای دست یافتن به پارسه، پایتخت ایران روانه این شهر گردید.

اسکندر برای فتح پارسه سپاهیان خود را به دو پاره بخش کرد: بخشی به فرماندهی «پارمن یونوس» از راه جلگه «رامهرمز و بهبهان» به سوی پارسه روان شد و خود اسکندر با سپاهان سبک اسلحه راه کوهستان (کوه کهکیلویه) را در پیش گرفت و در تنگه‌های در بند پارس (برخی آنرا تنگ تک‌آب و گروهی آن را تنگ آری کنونی می‌دانند،) با مقاومت ایرانیان روبرو گردید.
در جنگ دربند پارس آخرین پاسداران ایران با شماری اندک به فرماندهی «آریوبرزن» دربرابر سپاهیان پرشمار اسکندر دلاورانه دفاع کردند و سپاهیان مقدونی را ناچار به پس نشینی نمودند. با وجود آریوبرزن و پاسداران تنگه‌های پارس، گذشتن سپاهیان اسکندر از این تنگه‌های کوهستانی امکان‌پذیر نبود. ازاین رو اسکندر به نقشه جنگی ایرانیان درجنگ «ترموپیل» (Thermopyle) متوسل شد و با کمک یک اسیر یونانی از بیراهه و گذر از راه‌های سخت کوهستانی خود را به پشت نگهبانان ایرانی رساند و آنان را در محاصره گرفت.
آریوبرزن با ۴۰ سوار و ۵۰۰۰ پیاده و وارد کردن تلفات سنگین به دشمن، خط محاصره را شکست و برای یاری به پایتخت به سوی پارسه (Persepolis) شتافت. ولی سپاهیانی که به دستور اسکندر از راه جلگه به طرف پارسه رفته بودند، پیش از رسیدن او به پایتخت، به پارسه (تخت جمشید) دست یافته بودند. آریوبرزن با وجود واژگونی پایتخت و در حالی که سخت در تعقیب سپاهیان دشمن بود، حاضر به تسلیم نشد و آنقدر در پیکار با دشمن پافشرد تا گذشته از خود او. همه یارانش از پای درافتادند و جنگ هنگامی به پایان رسید که آخرین سرباز پارسی زیر فرمان آریوبرزن به خاک افتاده بود.
یوتاب (به معنی درخشنده و بی‌مانند) خواهر آریوبرزن نیز فرماندهی بخشی از سپاهیان برادر را برعهده داشت و در کوه‌ها راه را بر اسکندر بست. یوتاب همراه برادر چنان جنگید تا هر دو کشته شدند و نامی جاوید از خود برجای گذاشتند.
اسکندر پس از پیروزی بر آریوبرزن آن اسیر یونانی را هم به جرم خیانت کشت.

ایستادگی آریوبرزن یکی از چند ایستادگی انگشت شمار در برابر سپاه اسکندر بود. او در نبرد با اسکندر شجاعانه جنگید و او یکی از دلیران ایرانی بود.

وطن را لاله های سر نگون است

زیاد آریو برزن غرق خون است

ایران سرزمین جاودانگی چرا که جان داده است در راه آزادگی
هرگز نرود زیر یوق بیگانه بدین سادگی

مانده جاودان یا با زور سرنیزه و شمشیر و زوبین
و یا بهرگیری ز خرد فرهنگ و دانش مردمان پاک دین

به راستی که هیچ جاودانگی وجود ندارد مگر زان که بهای اشا خویش بپردازد و این میهن پرداخته چه فراوان که پاینده مانده این گونه آسان. همواره باید بر پای نهال آب ریخت تا درختی پر مایه شود. این ابر درخت که نام ایران باشد، بداده است خون‌های فراوان بر پای نهال خویش که اینگونه چون سروی بلند رو به آسمان ایزد و نیزه‌ای در چشم دشمن ماندنی شده است.
نخستین خون را فرزند شاه سیامک پاک بداد است در راه میهن و واپسین را جوانان نیک سرشت در هشت سال جنگ تحمیلی و نابرابر تا بدرخشد نام این بوستان در جهان آری ایران جاودانه بمان که جاودانگی شایسته‌ی توست.
یکی از این جاودانگان جان باخته «آریو برزن» آزادی خواه است که مرگ به جنگ را به از زندگی به ننگ دانست و درود بر روان اندیشه‌ی پاک او که در زمانی که داریوش سوم یکی پس از دیگری شهرهای مادر زمین را راه می‌کرد و پا به فرار گذارده بود [شاید بتوان گفت که داریوش سوم پادشاه ترسویی بوده، زیرا با کوچکترین دشواری و شاید چیزهایی که ما نمی‌دانیم؛ به مکان‌های دیگر پناه می‌برده است. برخی از آنها هم برای گردآوری سپاهی دیگر بوده است. ولی اگر این چنین هم باشد می‌توان گفت او پیش‌بینی همه چیز را می‌کرده است. برای یک پادشاه بسیار سخت است که نامش در زمان شکست دربرابر یک کشور یا گروه دیگر در تاریخ جاودان بماند.] و در پی آن، شاه بی‌تدبیر گجسته مقدونی (اسکندر) ایران را ویران می‌کرد؛ فریاد آزادی ایران بر افراشت و شکست سختی بر وجود سپاه آن جهان خواه به وجود آورد.

همان هنگام که ایران زمین باز بی‌یاور شد
سوشیانتی دگر سر بر آفراشت و فریاد آورد

دریغ است که ایران ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

زمانی که آگاهی یاوت که مقدونی جهان خواه از شوش به راه افتاده تا از راه اهواز و بهبهان (استان خوزستان کنونی ) به سوی پارس رود، آریو برزن با ۲۵ هزار تن از همرزمان خویش به بند پارس رفته در آنجا کمین کرده و چشم به راه دشمن سرزمین مقدس ایران ماند. در دربند پارس این دلیران چنان گرمابه‌ای از خون بپا کردند که اسکندر گجستک نخستین شکست خویش را پذیرفت و هنگامی که آن چوپان ناآگاه راه پنهان را به اسکندر نشان داد و مقدونی آریو برزن را دور زد و محاصر کرد باز فریاد این آزادگان این بود.

همه روی یکسر به جنگ آوریم
جهان بر بد اندیش تنگ آوریم

همه سر به تن کشتن دهیم
از آن به که کشور به دشمن دهیم

همه یکدل و یک زبان به قلب سپاه مقدونی تاختند و حلقه ی محاصر را شکستند و در آن دم که پیام آمد که پارسه در خطر است، وی باز به سوی پایتخت شتابان روان شد. به سوی همان جنگ نابرابر. راهی که پایانش را نیک می‌دانست. آری پارسه مقصدی که دلیرمرد تاریخ ما هرگز به آنجا نرسید؛ چرا که مقدونی‌ها که به فرمان گجستک چندی پیش در راه پارس بودند راه بر ژنرال سر افراز ایران بستند و در جنگی که مقدونی‌ها چیرگی نفری داشتند، آریو برزن و یاران میهن خواهشان یکایک بر زمین افتادند تا هر زمان که ما دشتی از لاله را ببینیم، به یاد آن دلیران و همه‌ی جان باختگان در راه ایران باشیم و به احترام همه‌ی شهیدان رنگ زیبای سرخ را بر پرچم بیفزاییم. به پاس‌داشت آریوبرزن ما نام اسکندر را تحریم می‌کنیم و همیشه از او بنام نخستین کسی که طعم تلخ شکست را به اسکندر چشاند، یاد می‌کنیم.
یاد آریوبرزن‌های این دیار گرامی راهشان پاینده
چو ایران نباشد تن من مباد
بر این بوم و بر زنده یک تن مباد
منبع :ariobarzan.com
______________________________________________________________________________________________________________________

جای و چگونگی نبرد

نبردگاه آریوبرزن و اسکندر را در چند جای گوناگون حدس زده‌اند، به نظر می‌آید نبردگاه جایی در استان فارس در تنگ گجستان نورآباد ممسنی یا غرب استان فارس و یا بنا بر برخی روایت‌ها اطراف شهر ارجان یا آریاگان (بهبهان کنونی) باشد. به هر روی ناآشنایی اسکندر با منطقه به سود پارسیان بود ولی یک چوپان که تاریخنگاران نامش را لی‌بانی نوشته‌اند راه گذر از کوهستان را به مقدونیان نشان می‌دهد و اسکندر می‌تواند آریوبرزن و یارانش را به دام اندازد. (گفته می‌شود اسکندر پس از پایان جنگ آن اسیر را به خاطر خیانت می‌کشد). آریوبرزن با ۴۰ سوار و ۵۰۰۰ پیاده خود را بی‌پروا به سپاه مقدونی زد و شمار بسیاری از یونانیان را کشت و خود نیز تلفات بسیاری داد، ولی موفّق گردید از محاصرهٔ سپاه مقدونی بگریزد.

چون از محاصره بیرون آمد خواست تا به کمک پایتخت بشتابد و آن را پیش از رسیدن سپاه مقدونی اشغال کند. اما لشگر اسکندر که از راه جلگه به پارس رفته بودند، مانع او شدند. در این هنگام وی به مخاطرهٔ سختی افتاد، ولی راضی نشد تسلیم گردد. گفته می‌شود ایستادگی آریوبرزن یکی از چند ایستادگی انگشت شمار در برابر سپاه اسکندر بوده‌است.

بر پایه یادداشتهای روزانه کالیستنس مورخ رسمی اسکندر، ۱۲ اوت سال ۳۳۰ پیش از میلاد، نیروهای اسکندر مقدونی در پیشروی به سوی پرسپولیس پایتخت آن زمان ایران، در یک منطقه کوهستانی سخت‌گذر (دربند پارس، در تنگ گجستان در نورآباد ممسنی -استان فارس) بنا به شواهد و اینکه به اسکندر گجستک ابالیش می‌گفتند و به همین نام و قول محکم این تنگه که در آن اتفاق مهم یعنی درگیری میان اسکندر و آریو برزن افتاد بنام تنگ گجستان نامیده شد با یک هنگ ارتش ایران (۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ نفر) به فرماندهی آریو برزن رو به رو شد و از پیشروی باز ایستاد. این هنگ چندین روز مانع ادامه پیشروی ارتش ده‌ها هزار نفری اسکندر شده بود که مصر، بابل و شوش را پیشتر گرفته بود و در سه جنگ، داریوش سوم را شکست و فراری داده بود. سرانجام این هنگ با محاصره کوهها و حمله به افراد آن از ارتفاعات بالاتر از پای درآمد و فرمانده سرسخت آن نیز برخاک افتاد.

مورخ دربار اسکندر نوشته‌است که اگر چنین مقاومتی در نبرد گوگمل در (کردستان کنونی عراق) در برابر ما صورت گرفته بود، شکست مان قطعی بود. در گوگمل با خروج غیر منتظره داریوش سوم از صحنه، واحدهای ارتش ایران نیز که در حال پیروز شدن بر ما بودند؛ در پی او دست به عقب نشینی زدند و ما پیروز شدیم. داریوش سوم در جهت شمال شرقی ایران فرار کرده بود و آریو برزن در ارتفاعات جنوب ایران و در مسیر پرسپولیس به ایستادگی ادامه می‌داد.

آریوبرزن با شمار اندکی سوار و پیاده خود را به سپاه عظیم دشمن زد. گروهی بسیار از آنان را کشت و با اینکه بسیاری از سربازان خود را از دست داد، توانست حلقهٔ سپاه دشمن را بشکافد. او می‌خواست زودتر از یونانیان خود را به تخت جمشید برساند تا بتواند از آن دفاع کند. در این هنگام آن قسمت از سپاه اسکندر که در جلگه مانده بود، راه را بر او گرفت. لازم به یادآوری است که یوتاب (به معنی درخشنده و بیمانند) خواهر آریوبرزن نیز فرماندهی بخشی از سپاهیان برادر را برعهده داشت و در کوه‌ها راه را بر اسکندر بست. یوتاب همراه برادر به مقابله با سپاه اسکندر رفتند و به خاطر نبود نیروی کافی همگی به دست سپاه اسکندر کشته شدند.

در کتاب اتیلا نوشتهٔ لویزدول امده که در آخرین نبرد او اسکندر که از شجاعت او خوشش آمده بود به او پیشنهاد داده بودکه تسلیم شود تا مجبور به کشتن او نشود ولی آریوبرزن گفته بود: «شاهنشاه ایران مرا به اینجا فرستاده تا از این مکان دفاع کنم و من تا جان در بدن دارم از این مکان دفاع خواهم کرد.» اسکندر نیز در جواب او گفته بود: «شاه تو فرار کرده. تو نیز تسلیم شو تا به پاس شجاعتت تو را فرمانروای ایران کنم.» ولی آریو برزن جواب داده بود: «پس حالا که شاهنشاه رفته من نیز در این مکان می‌مانم و آنقدر مبارزه می‌کنم تا بمیرم» و اسکندر که پایداری او را دیده بود دستور داد تا او را از راه دور و با نیزه و تیر بزنند.و آنها آنقدر با تیر و نیزه او را زدند که یک نقطهٔ سالم در بدن او باقی نماند. پس از مرگ او را در همان محل به خاک سپردند و روی قبر او نوشتند «به یاد لئونیداس». لئونیداس پادشاه اسپارتی بود که ۹۰ سال پیش از نبرد آریوبرزن، در برابر خشایارشا تا به آخر ایستادگی کرد و کشته شد.

منبع: fa.wikipedia.org


یکی

از سرداران بزرگ تاریخ ایران در زمان هخمنشیان آریوبرزن بود که در زمان حمله اسکندر
مقدونی به ایران از سرزمین خود با شجاعت دفاع کرد و در این راه کشته شد .عده ای او
را از اجداد کرد ها یا لر ها می دانند.

اسکندر مقدونی پس از پیروزی در سومین
جنگ خود با ایرانیان که به جنگ آربل Arbel یا گوگامل Gqugamele مشهور است در سال
۳۳۱ پیش از میلاد مسیح ،بابل و شوش و استخر (در استان فارس کنونی) را از آن خود
ساخت و تصمیم به دست یافتن به پارسه گرفت و به سوی پایتخت ایران حرکت کرد
.

اسکندر سپاه خود را به دو بخش تقسیم کرد . یکی از بخش ها به فرماندهی شخصی
به نام پارمن یونوس از راه جلگه رامهرمز و بهبهان به سوی پارسه حرکت کرد و خود
اسکندر نیز با سپاه سبک اسلحه از راه کوهستان (کو ه های کهگیلویه) روانه پایتخت
ایران شد و در تنگه های در بند پارس (برخی آن را تک آب و گروهی آن را تنگ آری می
دانند) با مقاومت ایرانیان روبرو شد.

درجنگ در بند پارس آخرین پاسداران
ایران با شماری اندک به فرماندهی آریوبرزن در برابر سپاهیان پرشمار اسکندر مقدونی
دلاورانه از میهن خویش دفاع کردند و بی پروا با سپاهیان اسکندر به مقابله پرداختند
و بسیاری از آنان را به خاک نشاندند و سر انجام توانستند سپاه اسکندر را به عقب
نشینی وادارند .

با وجود آریوبرزن و پاسدارانی که جانانه از میهن خویش دفاع
می نمودند گذر سپاهیان اسکندر از این تنگه های کوهستانی غیر ممکن بود . پس اسکندر
به نقشه ی جنگی ایرانیان در جنگ ترموپیل Thermopyle روی آورد و با کمک یک اسیر
ایرانی آریوبرزن را دور زد و از بیراهه ها و تنگه های سخت کوهستانی خود را به پشت
سربازان پارس رسانید و آنان را به محاصره گرفت. ( پس از اتمام جنگ نیز عمر آن اسیر
چندان دوامی نیاورد و به دستور اسکندر به دلیل خیانت کشته شد.)

آریو برزن با
۴۰ سواره و ۵ هزار سرباز پیاده و وارد کردن تلفات سنگین به دشمن ، خط محاصره اسکندر
را شکست و برای یاری به پایتخت به سوی پارسه شتافت ولی سپاهیانی که اسکندر دستور
داده بود از راه جلگه به طرف پارسه بروند ،پیش از رسیدن او به شهر دست یافته بودند
.

آریو برزن با وجود دست تصرف پایتخت به دست سربازان اسکندر و در حالی که
سپاهیان دشمن سخت در حالی تعقیب او بودند حاضر به تسلیم نشد و آنقدر در پیکار با
دشمن پافشاری کرد که همه ی یارانش از پای افتادند و جنگ وقتی به پایان رسید که
آخرین سرباز پارسی زیر فرمان آریوبرزن به خاک افتاده بود.

در کتاب اتیلا
نوشتهٔ لویزدول آمده که در آخرین نبرد اسکندر که از شجاعت آریوبرزن خوشش آمده بود
به او پیشنهاد داده بودکه تسلیم شود تا مجبور به کشتن او نشود ولی آریوبرزن گفته
بود:"شاهنشاه ایران مرا به اینجا فرستاده تا از این مکان دفاع کنم و من تا جان در
بدن دارم از این مکان دفاع خواهم کرد."

اسکندر نیز در جواب او گفته
بود:"شاه تو فرار کرده .تو نیز تسلیم شو تا به پاس شجاعتت تو را فرمانروای ایران
کنم."

ولی آریو برزن در پاسخ گفته بود :"پس حالا که شاهنشاه رفته من نیز در
این مکان می مانم و آنقدر مبارزه میکنم تا بمیرم" و اسکندر که پایداری او را دیده
بود دستور داد تا او را از راه دور و با نیزه و تیر بزنند.

آنها آنقدر با
تیر و نیزه او را زدند که یک نقطهٔ سالم در بدن او باقی نماند.پس از مرگ او را
درهمان محل به خاک سپردند و روی قبر او نوشتند "به یاد لئونیداس”*.

در این
جنگ یوتاب (به معنی درخشنده و بی مانند) خواهر آریو برزن که فرماندهی بخشی از سپاه
را بر عهده گرفته بود ،در کوه ها راه را بر سپاه اسکندر بست .یوتاب و برادرش آنچنان
جنگیدند تا هر دو کشته شدند و نامی درخشان از خود بر جای گذاشتند

* لئونیداس کسی بود که در زمان حمله خشایارشا به یونان در جنگ
ترموپیل مانند آریو برزن پایداری کرده بود و سرنوشتی همانند آریو برزن داشت اما بر
خلاف آریو برزن که جز چند سطر ترجمه از منابع دیگران اثری در دست نیست ، یونانیان
در محل بر زمین افتادن لئونیداس، یک پارک و بنای یاد بود ساخته و مجسمه او را برپا
داشته اند و واپسین سخنانش را بر سنگ حک کرده اند تا از او سپاسگزاری شده باشد.
منبع : persiandokht.persianblog.ir


شعری در وصف آریو برزن


کنون گویمت رویدادی دگر زتاریخ دیرین این بوم وبر

چواسکندرآمد به ملک کیان یکی گرد فرمانده قهرمان

به ایرانیان داد درس وطن در این ره گذشت از سروجان وتن

که فرزند نام آور میهن است مر آن شیردل آریو برزن است

چو اسکندر آهنگ ایران نمود همه آگهان را هراسان نمود

جهانگستری فکر وسودای او جهانگیری اندیشه و رای او

چو موج شتابنده میراند پیش بشد کار دارا به سختی پریش

سر انجام, دارا در آمد زپا از این بار شد پشت ایران دو تا

بسی شهرها را سکندر گشود به جز پارس, چون راه دشوار بود

گذرگاه او تنگه ای بود تنگ دو سویش همه صخره و کوه و سنگ

همه سنگها بود ره ناپذیر همه صخره هایش کهنسال و پیر

در آن تنگه سردار ایران سپاه بر اسکندر و لشکرش بست راه

چو کوهی سر افراشت بر آسمان که تا ره بود بسته بر دشمنان

پس از روزها پایداری و جنگ پس از هفته ها کارزار و درنگ

سکندر نیارست از آن ره گذشت بکارش فرو ماند و درمانده گشت

سر انجام فکری سکندر نمود پی چاره تدبیر دیگر نمود

بگفتا به سردار ایران سپاه که بگذر ز پیکار و بگشای راه

ببخشم تو را بر همه مهتری از این پس تو سردار اسکندری

ولی آریو برزن پاکدل پی پاس این خاک و این آب و گل

به اسکندر از خشم پاسخ نداد چو کوهی فراروی او ایستاد

سرانجام نابخرد گمرهی به دشمن نشان داد, دیگر رهی

چو اسکندر از تنگه آمد فراز ز نو آریو برزن چاره ساز

گران پاتر از صخره های بلند بپا ایستاد اندر آن, تنگ بند

بدین گونه ره بر سکندر ببست بر او آشکار و مسلم شکست

بدانست جز مرگ در پیش نیست ورا تا عدم یک قدم بیش نیست

چو نزدیک شد لحظه واپسین به میدان آورد گفت این چنین:

((بدان ای سکندر پس از مرگ من پس از ریزش آخرین برگ من

توانی گشایی در پارس را نهی بر سرت افسر پارس را

به تخت جم و کاخ شاهنشهان قدم چون نهی با دگر همرهان

مبادا شوی غره از خویشتن که ایران بسی پرورد همچو من))

چو اسکندر این جانفشانی بدید سرانگشت حیرت به دندان گزید

به آهستگی گفت با خویشتن که اینست مفهوم عشق وطن

اگر چند آن آریا مرد گرد پی پاس ایران زمین, جان سپرد

ولی داد درسی به ایرانیان که در راه ایران چه سهل است جان!
منابع :
عبدالرفیع حقیقت، حکومت جهانی ایرانیان از کوروش تا آریوبرزن، انتشارات کومش، چاپ نخست، سال ۱۳۸۴، برگ ۳۱۳ تا ۳۲۸ گرفته شده است.
(برگرفته از تارنمای آریو برزن.کام)

امید وارم روزی برسه که مثل زمان های قدیم مه در حسرت رسیدن به ایران باشند .