مرکز انجمنهای تخصصی

سلام به همه دوستان.میخواستم یک پیشنهاد بدم ونظر شمارو جویا بشم.میگم حالا که طرح کلی جنگنده اف5 به عنوان یک طرح آیرودینامیک پایه درزمینه ساخت هواپیما درایران استفاده میشه چطوره که مهندسین عزیز مان باطراحی وساخت مدلهای مختلف بال برروی این هواپیمای ارزان قیمت وقدیمی والبته چابک دست کم درزمینه اینگونه طرحها تجربه خوبی بدست بیارند.مثلا طرح بالهای رو به جلو وبالهای دلتا البته فقط برای کسب تجربه ---به نظر من که خیلی قشنگ میشه---
دوستان بااجازتون دو سه تا مطلب کوتاه رو میخواستم تو همین جا مطرح کنم .
اول اینکه فکرکنم سال 82 فرمانده وقت نیروی هوائی اعلام کرد که قویترین جنگنده رهگیر ساخت ایران براساس طرح یک رهگیر روسی دردست ساخت میباشد--به نظرمن احتمالا باتوجه به اینکه ایران به توان ساخت موشکهای فینیکس دست یافته یکی از جنگنده های خانواده فلانکر به عنوان طرح پایه انتخواب شده ونصب موشک فینیکس برروی آن یکی ازتغییرات ایجاد شده برروی آن است.
مطلب دیگه اینکه بعضی ازدوستان ایجاد تغییرات ودونفره شدن هواپیمای اف5 را به عنوان هواپیمای سیمرغ معرفی میکنند.البته من دراین باره چیز زیادی نمیدونم اما باجائی که من بیاد دارم درتابستان سال 83 دریابان شمعخانی وزیر دفاع وقت در یکروز ودر شهر اصفهان 15 طرح نظامی را مورد بهره برداری قرار داد که یکی از اونها خط تولید جنگنده سیمرغ اعلام شد.البته تنها تصویری که از این هواپیمادر آن روز از تلوزیون پخش شد بصورتی بود که از روبرو نوک دماغه را ازقسمت زیر فیلمبرداری کرده بودند وسایر قسمتها تقریبا دیده نمیشد.
دیگه اینکه در هفتم آذر 82 همزمان با به آب اندازی زیردریائی السابحات 15 دریادار عباس محتاج ضمن اعلام این خبر که بزرگترین وقویترین زیردریائی ساخت ایران دردست ساخت میباشد مطلب کوتاهی را درباره حمله میراژاف1 عراقی به ناو یواس اس استارک آمریکا در اواخر جنگ بیان کرد یا بهتره بگیم افشا کرد(اول یک توضیح بدم واون اینکه بعد از بکارگیری موشک اگزوسه توسط عراق در جنگ نیروی دریائی یک سری فرستنده های رادیوئی به نام بارژ البته به تعداد حدود 2500 تا در خلیج فارس وتنگه هرمز مستقر کرد که کار آنها پخش امواج مختل کننده وانحراف موشکهای هدایت شونده با رادار میباشد وبه این طریق نه تنها تهدید هواپیماهای سوپراتاندارد تقریبا بی اثر شد بلکه از حدود 1200 فروند موشک اگزوسه بکار رفته توسط عراق تعداد نسبتا کمی به هدف خورد واز این لحاظ ایران کاملا موفق عمل کرد)خلاصه اینکه جناب دریادار افشا کردند که درآن زمان هواپیمای عراقی در واقع یک ناو ایرانی را هدف گرفته بود اما با توجه به محل استقرار ناو ایرانی وناو امریکائی نسبت به محل قرارگیری بارژها موشک به سمت ناو امیکائی منحرف شده و.....
ودراون حادثه 37 نظامی امریکائی کشته شدند.
تا انجاش بماند.اسفند ماه سال 84 یعنی همین چند ماه پیش بزرگترین زیردریائی ساخت ایران بانام نهنگ 1 به آب انداخته شد.اما هیچ توضیحی درباره آن داده نشد.آیا کسی اطلاعاتی دراین مورد داره.

ازاینکه وقت گذاشتید واین مطالب کوتاه وپراکنده رو خوندید ممنون واگر اطلاعات دیگه ای دراین زمینه دارید منو بی نصیب نزارین

راستي من قبلا ثبت نام کردم با آي دي حسن حقوردي اما حالا نميتونم وارد سايت بشم.

به مطالب خوبي اشاره کرديد ولي جاي تامل بسيار دارد؟

من به وجود افراد روشن فکري مثل شما افتخار مي کنم.
شايد به نظر خيلي ها گفته هاي شما به دور از واقعيت باشد ولي نظر من چيز ديگري است.

بله اف-5 هواپيمايي است با انعطاف پذيري بسيار بالا.
با نصب يک موترو با تراست 120 کيلونيوتن اين جنگنده مي تواند به سرعت حتي 2.5 ماخ هم برسد!
2.5 ماخ را هم از خودم نمي گم و اين عدد در جريان آزمايشات جنگنده آذرخش با موتور RD-33 بدست آمده است ولي به دليل ضعف تحملي بدنه اف-5 در سرعتهاي بالاي 2 ماخ در عمل جنگنده مربوطه بيشتر از 1.8 ماخ نرفته است.
اما به هر حال مي توان با تقويت بدنه به سرعت 2.5 ماخ دست يافت.

فکر آنرا بکنيد که يک جنگنده کوچک با سرعت 2.5 ماخ و قدرت مانور فوق العاده در يک نبرد هوايي شرکت کند؟

حسن حقوردي3,
سلام به آقاي حقوردي، دوست عزيز و قديمي اين سايت.
* در مورد نام کاربري باد بگم که مدتي پيش، بر اثر تغييراتي که در سايت ايجاد شد، برخي نام هاي کاربري فارسي تغيير کردن و شايد نام کاربري شما جزو همين دسته بوده. براي تصحيح نام کاربري با يکي از دو مدير اصلي سايت تماس بگير.

* قبل از پاسخ به تاپيک شما، بايد عرض کنم که در ايران، کسي به دنبال نوآْوري و ابداع نيست. زيرا اگر موفقيت آميز نباشه باعث از دست دادن شغل فرد يا افراد درگير ميشه. ضمنن در ايران، عمدهء کارشناسان يا مهندسين، به دنبال ايجاد دردسر براي خود نيستند و تنها علاقمند به حفظ شغل و دريافت حقوق ماهيانه شان هستند و لاغير. براي مثال سالها پيش در اوائل دههء 1370، دکتر ا. از کارشناسان ارشد شرکت مک دانل داگلاس (البته ايراني الاصل بوده) با نيت خدمت به ايران برمي گرده. ايشون با دست تقريبن خالي و بدون امکانات مکفي و با استفاده از تنها يک موتور مستعمل بوئينگ 707 (موتور JT7D) موفق ميشه يک تونل باد استاندارد بسازه. اين آقا پس از مدتي به دليل عدم همکاري، عدم تخصيص بودجه، نبود پروژه هاي تحقيقاتي، عدم استقبال از طرحهاش، و... به آمريکا برمي گرده.

* در مورد طرح ايجاد بال رو به جلو در هواپيماي F-5، بايد بگم که اين کار مستلزم دانش، مهارت، تجربه و ابداع سيستم هاي کامپيوتري کنترل پرواز نظير FBW، سيستم کنترل و سنجش جريانهاي گردابي و ... هست که نه تنها از عهدهء ايران بلکه از توان فني اغلب کشورهاي جهان مانند چين هم خارج هست. چيني ها براي طراحي بال و بدنه و سيستم هواپيمايي مانند J-10 به طور کامل از صنايع هواپيماسازي اسرائيل (IAI) کمک گرفتن. اجراي طرح بالهاي روبه جلو، آن قدر پيچيده و دشوار هست که آمريکايي ها براي اين کار، جايزهء سنگين تعيين کردن که در نتيجه دو هواپيماي بسيار پيشرفته (از نطر ملزومات کنترل پرواز) X-29 و F-16 SWF توليد شد. براي ساخت F-16 SWF هزاران ساعت کار در چند شرکت تحقيقاتي متعلق به جنرال دايناميکز انجام شد و دهها متخصص طراز اول ايالات متحده بر روي طرح SWF کار کردن. در نهايت، اين طرح به دليل بروز مشکلاتي کنار گذاشته شد. هرچند که روسها هواپيماي سوخوي47 رو با بالهاي رو به جلو طراحي و ساختن؛ ولي اين هواپيما، Concept يا مفهومي هست و احتمالن قرار نيست به توليد انبوه برسه.

* در مورد طرح بال دلتا هم مشکلات فراواني هست ولي نه به اندازهء بال رو به جلو. ايجاد يک بال جديد، به طور معمول، تنها از شرکت طراحي و سازندهء هواپيما برمياد. همان طور که ميدوني، داخل بال، مملو از سيم کشي، لوله و پيستونهاي هيدروليک، مخزن سوخت ويژه و ... هست که به همين دليل، طراحي بال هم از عهدهء چند شرکت معدود و خاص آن هم متعلق به کشورهاي صنعتي بر مياد. بال جديد، بايد توسط کامپيوترهاي شبيه ساز و همچنين در تونل باد، مورد آزمايشات وسيع و گوناگون قرار بگيره که بسيار بعيد هست که کسي دنبال صرف هزينهء گزاف براي ساخت بال جهت F-5 اي باشه که فعلن بال داره و بدون مشکل پرواز مي کنه و تازه ممکن هست بال و طرح جديدش، موفقيت آميز از آب درنياد و باعث بشه طرف کار، درآمد و حيثيتش رو از دست بده. (خود شما هم چنين ريسکي نمي کنيد و در موقعيت مشابه، تنها به دريافت حقوق آخر ماه فکر مي کنيد) از اين رو براي پيشرفت به کارخانه هاي خصوصي يا نيمه دولتي نياز هست که فعلن در ايران چنين شرکتهايي موجود نيستن يا اگر باشن تنها به کارهاي ساده مانند ساخت پاراگلايدر يا کايت مشغولن تا طراحي هواپيما.

* موشک فونيکس به دليل سيستم هدايت پذيري فعال راداري، آن قدر پيچيده هست که تقريبن هيچ کشوري توان کپي سازي يا مشابه سازي اون رو نداشته باشه. کافي هست شما، نمايي از داخل اين موشک رو ببينيد. انبوه سيستم هاي آويونيک، باعث سردرد شما ميشن. پس ساخت اين موشک در داخل امکان پذير نيست و تنها شايد بدنه، سوخت راکت و برخي قسمتهاي ساده در ايران ساخته شده باشه. براي مثال پس از سالها صرف وقت، نيروي هوايي موفق شد تا بدنه و سيستم راکت براي موشک سايدوايندر نوع P2 و همچنين اسپارو توليد کنه و محتويات و سيستم آويونيک موشکهاي قديمي خودش را داخل بدنهء ساخت داخل قرار بده و حاصل رو به نام هايي چون فاطر يا سجيل ناميد. مثال ديگه، ابرقدرت چين هست که با اين همه تجربه در علوم نظامي، تنها موفق شده موشکهاي ناتوان PL7 رو توليد کنه و براي توليد موشکهاي نيمه فعال راداري نظير PL11 و PL12 دست به دامان کشورهاي ايتاليا و فرانسه بشه!

* اما طرحي که با طرف چندين ميليارد تومان، آن هم در اوائل دههء 1370 عملي شد، تبديل معدود هواپيماهاي قديمي F-5A به نوع دوکابين جهت آموزش خلبانان بود که با تبديل چند فروند در حد انگشتان دست (به دليل اينکه تعداد F-5A در داخل محدود بوده) با موفقيت به پايان رسيد.

* اما طرحي مانند فلانکر، چيزي در حدود 15 سال طول کشيد تا از طرح اوليهء Ram-K به طرح Cy-27C يا Su-27S در سال 1984 رسيد؛ آن هم پس از دو سقوط به دليل مشکلات سيستم FBW. انجام چنين طرحي در ايران بيشتر به شوخي شبيه هست تا واقعيت. اما ممکن هست با استفاده از رادارهايي نظير N011 يا N019 و همچين نصب اونها بر روي F-4 يا F-5، توان حمل موشکهاي R-27 و R-73 يا حتا R-77 به اين هواپيماي داده بشه و اين طرح هماني باشه که جناب فرمانده ادعا کردن.

* در مورد اخلال در هدفگيري ميراژهاي عراقي در جنگ بر روي خليح فارس، اطلاعي که من دارم اين هست که رادار ميراژ اف1 در سطح دريا به دنبال يک هدف بزرگ مي گرده که اگر اين هدف، فلزي و بزرگ باشه، فورن به صورت يک لکهء سفيد بزرگ بر روي رادار ميراژ اف1 ظاهر ميشه. با دانستن اين موضوع، نيروي دريايي، اقدام به جوش دادن تعداد زيادي بشکهء فلزي و خالي کرد به طوري که اين بشکه ها، تشکيل يک تودهء بزرگ رو مي دادن که همواره روي سطح آب باقي مي موند. بسياري از ميراژهاي عراقي، اگزوسه هاي 250 هزار دلاري خودشون رو نثار اين بشکه هاي زنگ زده مي کردن. خبرگزاري عراق، معمولن هر روز از هدفگيري «يک هدف بزرگ دريايي» خبر مي داد که در واقع هم صحيح بود و هم خالي از واقعيت. اما هدفگيري ناو يو اس اس استارک در حالي که بسيار دور از آبهاي مياني و ساحلي ايران بود، کاري بود عمدي در جهت ايجاد بهانه براي دخالت ناوگان ايالات متحده در منطقه که در نهايت با سرنگوني ايرباس ايران و قبول آتش بس و قطعنامهء 598 پايان پذيرفت.

حسن ختام اين پست هم تصاويري از ناو يو اس اس استارک هست که به تاريخ 17مي 1987 توسط يک ميراژ اف1 EQ عراقي هدف يک موشک AM39 Excocet قرار گرفت:
[External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests]

متشکرم

با سخنان آقا رضا هم موافقم و هم مخالف!
موافقم درباره ساير کشورها و مخالفم در مورد خودمون.
شايد بهتر باشد براي بيان سخنم اشاره اي تاريخي داشته باشم؟

آدولف هيتلر سرجوخه 29 ساله فارغ از جنگ جهاني با کمک افسر مافوق خود (اسمش يادم نيست) در طول سالهاي 1918 الي 1920 توانستند پايه هاي حزب نازي را بنيان گذاري کنند. هدف از اين کار اولا بازگرداندن قدرت امپراطوري آلمان و ثانيا اثبات برتري نژاد آريايي و حکومت بر کل جهان بود.
بدين ترتيب هيتلر جوان مسئول حزب نازي شد.
اين حزب در ابتدا چندان موفق نبود و تعداد اعضاي آن بسيار کم بود.
در طول سالهاي 1920 الي 1930 حزب نازي به يکي از حزبهاي بزرگ آلمان تبديل شد و با پيوستن بسياري از سران نظامي و غيرنظامي آن زمان به حزب جديد ، حزب نازي توانست با کانديداتوري پيشوا در سال 1932 در انتخابات دوم شود.
ولي اين شکست اصلا مهم نبود چون پيشوا در سال 1933 به قدرت رسيد و هدف از ابتدا همان دو چيزي بود که ذکر کردم.
يعني جنگ!
در سال 1933 وضع اقتصادي و سياسي و صنعتي آلمان واقعا افتضاح بود و انبوه مردان بيکار ( 6 ميليون نفر ) باعث شده بود که آلمان آن زمان شبيه ايران سال 1358 شود.
در آن سالها و در اوج وضع اسفبار کشور تنها يک مرد واقعي مي توانست سکان هدايت آلمان را به دست گيرد.
آن مرد بزرگ کسي نبود بجز آدولف هيتلر رهبر حزب نازي و رهبر کبير آلمان نازي.
پيشوا در سال 1933 وقتي اهداف خود را اعلام داشت بسياري او را مورد تمسخر قرار داده و به باد انتقاد گرفتند!
تنها 6 سال و فقط 6 سال از آن زمان گذشت.
اکنون زمان فرق کرده بود و آلمان يکي از بزرگترين قدرتهاي اقتصادي جهان و بزرگترين قدرت صنعتي و نظامي جهان شده بود!
براستي آلمان چگونه در طول 6 سال و از هيچ به همه چيز رسيد؟
شايد بتوان ايران امروز را آلمان سال 1933 و آمريکا را شوروي 1933 ناميد که تمام اروپا را تهديد مي کرد.
سال 1933 مي باشد و ارتش آلمان تنها 100 هزار نفر نيروي غير حرفه اي دارد!
مفاد قرارداد ورساي کمر آلمان را شکسته است و اين کشور هيچ ندارد!
سال 1939 شد و ارتش آلمان 4.5 ميليون نفر نيروي حرفه اي کارآزموده دارد و آماده نبردي سخت مي شود.
نبردي که سرنوشت جهان را تا نيم قرن آينده مشخص خواهد کرد.

و ...

حال چرا ما نتوانيم راه آلمان را طي کنيم؟ راهي که ما خود قبلا بارها آنرا طي کرده ايم و تواناييهاي خود را اثبات کرده ايم.
اکنون تمام شرايط براي ظهور يک قدرت آريايي جديد در ايران وجود دارد.
1- نيروي انساني
2- توان اقتصادي
3- توان صنعتي
4- نژاد آريايي

پس فقط صبر کنيد.

حق با سعيده...
به همين راحتي هم نميشه همه چيز رو انکار کرد...
مسائل مربوط به امور نظامي چيزي نيست که بشه توي بوق و کرنا کرد و همه جا جار زد....

دوستان سلام
در مورد طرح هاي صورت گرفته در نيروي هوايي بايد بگويم
اين طرح ها براي کسب و افزايش تجربه بسيار مفيداند و مي توان از اين طريق در آينده قدم هاي بزرگي برداشت.
ولي آيا براي ايجاد هواپيما هاي عملياتي کار آمد و يک نيروي قدرتمند که توانايي دفاع را دارد کفايت مي کند؟

اما در مورد صحبت دوستمان سعيد
سعيد جان آنها آلماني بودند و ما ايراني
در عصر فضا هنوز شهرداري ملتمسانه بر روي در و ديوار مي نويسد (شهر ما خانه ما) يا (رعايت نظافت نشانه شخصيت شماست) و در زمين خالي ها صاحب ملک مي نويسد ( لعنت بر ......... هر که در اين مکان آشغال بريزد)
متاسفانه ما هنوز اهميت رعايت بهداشت محيط را درک نکرده ايم.تميز نبودن محيط پيرامون توسط بسياري از سياحان خارجي به صورت هاي کوناگون گفته شده.با يکي از دوستان محصل در دانشگاه تهران به مسافرت رفتم.او بسيار کوشا و از نفرات ممتاز است.اما در نهايت به خاطر ريختن زباله بر زمين(به خصوص در مکان تاريخي آسياب هاي آبي شوشتر و بهشت گم شده شيراز) با او بحثم شد.

تا به حال به حضور مردم در اجتماع خوب دقت کرده اي.در خيابان مراسم هاي مذهبي و اجتماعي و ............
فاقد هر گونه نظم هستيم
در صف اتوبوس شهري هنگام صحبت کردن همه به عنوان يک روشن فکر دم از اصلاحات مي زنند اما وقتي اتوبوس سر مي رسد ..........
صحبت از مطالعه در کشور بماند.چيزي که اساس پيشرفت فکري وفرهنگي انسان و ملت ها است.

حال تمامي اين افراد در کنار هم اجتماع را تشکيل مي هند.از اين اجتماع مدير انتخاب مي شود نماينده مجلس انتخاب مي شود.در يکي از جلسات مجلس که از تلويزينون پخش مي شد و اگر اشتباه نکنم پخش زنده بود رييس جلسه که از بي نظمي نمايندگان خسته شده بود يکي يکي آنه را صدا مي زد.آقاي فلاني خواهش مي کنم بنشينيد.آقاي فلاني لطفا اين قدر سر و صدا نکنيد.آقاي فلاني مگر نگفتم بنشينيد و راه نرويد.
خدا را شاهد مي گيرم که آن روز يکي از بدترين روزهاي زندگي ام بود.

متاسفانه ظرفيت نقد و شنيدن صحبت هاي ديگران را نداريم چه بسا من و شما که دم از روشن فکري مي زنيم اگر در کنار هم صحبت مي کرديم تا به حال دست به يقه شده بوديم و مسايل بي شمار که از گفتنش جز سردرد چيزي نسيبمان نمي شود.
آقا بريم به سراغه همان هواپيما بازي مان .


به اميد آينده اي روشن و ايراني مقتدر

اشتباه شد
اينا حرف هاي خودمه
جانا همه سخن های تو خوش همه گفتار تو نیک
که سخن از زبان ما می گویی و اشاره به ریشه بدبختی های ما می کنی