مرکز انجمنهای تخصصی

کسی درباره کوره های ذوب اتمی چیزی میداند؟




oweiys:با تشکر ؛ متن سوال تاپیک ویرایش شد

سلام


کوره های ذوبی که ساخته دست بشر هستند ؛ از نوع کوره های ذوب الکتریکی ، کوره های با سوخت فسیلی و .... می باشند.

کوره با سوخت شکافت هسته ای به نظرم تنها در ستارگان وجود دارد ، حداقل تا به امروز ؛ مثل خورشید.

تحقیقاتی دریکی ازشهرهای آلمان(اسمش یادم نیست) درجریان است که تاسال2020اولین راکتورهمجوشی جهان روبه مرحله بهره برداری برسونند. این پروژه بطورمشترک توسط ده کشورهسته ای درحال جریان هستش وسالانه هزینه ای بالغ بر10میلیارددلارهزینه ای پروژه تحقیقاتی میشه.
در پروسه راه انداختن یک راکتورتحقیقاتی برمبنای همجوشی هسته ای مشکلات فراوانی وجودداره امامهمترن مشکلات:
دمای بسیار بالای مورد نیاز و نبود یک روش قابل اطمینان جهت کنترل فرایند گداخت هسته ها میباشد

در این روش برای شکستن اتم و جوش دادن ان با اتم دیگر از همان عنصر از عناصر سبک مثل گاز هیدروژن استفاده می شود در این روش یک اتم هیدروژن با اتم دیگر جوش خورده و یک اتم دیگر را به وجود می اورند که دیگر چیزی بنام هیروژن وجود نخواهد داشت و ماده ی دیگری بوجود می اید در این واکنش که همانند واکنش در خورشید است مقدار قابل توجهی انرژی نیزایجاد می گردد . برای جوش دادن اتم های هیدروژن حرارتی معادل یک میلیون درجه سانتیگراد لازم است و یکی از معایب این روش نیز همین است زیرا تامین چنین حرارت ابر فوق العاده ای بسیار مشکل است عیب دوم جوش هسته ای ان است که انفجار یا بعبارتی جوش خوردن اتم های هیدروژن مثل شکستن اتم های اورانیوم قابل تنظیم و کنترل نیست ( برای استفاده در نیروگاه های برق ) لذا تا بحال روشی برای کنترل جوش هسته ای ابداع نشده است و لذا از خاصیت جوش هسته ای که قابلیت کنترل ندارد و سوخت ان فقط بصورت زنجیره ای انجام می گیرد فقط در بمب های اتمی استفاده می گردد . برای تامین حرارت لازم جهت جوش هسته ای هیچ مواد سوختی موجود در کره زمین کفایت نمی کند و معمولا در ازمایشگاها و یا بمب های هسته ای از مقداری اورانیوم بعنوان موتیو استفاده می گردد انها بر طبق همان خاصیت شکست اتمی که توسط اورانیوم 235 صورت می پذیرد ابتدا بعنوان محرک مقدارکمی اورانیوم را بر طبق روال بمب های اورانیومی منفجر کرده و این انفجار همان درجه حرارت لازم یعنی یک میلیون درجه را فراهم می کند که گاز هیدروژن یا هیدروژن مایع در معرض ان حرارت قرار گرفته و جوش هسته ای بین اتم های هیدروژن بصورت زنجیره ای ایجاد می شود .

shafagh 2 نوشته شده:در این روش برای شکستن اتم و جوش دادن ان با اتم دیگر از همان عنصر از عناصر سبک مثل گاز هیدروژن استفاده می شود در این روش یک اتم هیدروژن با اتم دیگر جوش خورده و یک اتم دیگر را به وجود می اورند که دیگر چیزی بنام هیروژن وجود نخواهد داشت و ماده ی دیگری بوجود می اید در این واکنش که همانند واکنش در خورشید است مقدار قابل توجهی انرژی نیزایجاد می گردد . برای جوش دادن اتم های هیدروژن حرارتی معادل یک میلیون درجه سانتیگراد لازم است و یکی از معایب این روش نیز همین است زیرا تامین چنین حرارت ابر فوق العاده ای بسیار مشکل است عیب دوم جوش هسته ای ان است که انفجار یا بعبارتی جوش خوردن اتم های هیدروژن مثل شکستن اتم های اورانیوم قابل تنظیم و کنترل نیست ( برای استفاده در نیروگاه های برق ) لذا تا بحال روشی برای کنترل جوش هسته ای ابداع نشده است و لذا از خاصیت جوش هسته ای که قابلیت کنترل ندارد و سوخت ان فقط بصورت زنجیره ای انجام می گیرد فقط در بمب های اتمی استفاده می گردد . برای تامین حرارت لازم جهت جوش هسته ای هیچ مواد سوختی موجود در کره زمین کفایت نمی کند و معمولا در ازمایشگاها و یا بمب های هسته ای از مقداری اورانیوم بعنوان موتیو استفاده می گردد انها بر طبق همان خاصیت شکست اتمی که توسط اورانیوم 235 صورت می پذیرد ابتدا بعنوان محرک مقدارکمی اورانیوم را بر طبق روال بمب های اورانیومی منفجر کرده و این انفجار همان درجه حرارت لازم یعنی یک میلیون درجه را فراهم می کند که گاز هیدروژن یا هیدروژن مایع در معرض ان حرارت قرار گرفته و جوش هسته ای بین اتم های هیدروژن بصورت زنجیره ای ایجاد می شود .

با این که از شیمی بدم میاد،ولی چون بحث بیشتر فیزیکی هست یه چیزایی میدونم

ضمن تشکر از دوست خوبمون برای توضیحات کاملشون

در این فرآیند که در خورشید خود ما هم اتفاق میفته 4 عدد اتم هیدروژن با هم واکنش میدن و در نتیجه اتم هلیم به وجود میاد که باز هم شکسته میشه و به هیدروژن تبدیل میشه و این روند سریالی تکرار میشه.هیدروژن برای اینکه به هلیم تبدیل بشه انرژی بسیار زیادی آزاد میکنه که حرارتش از این فاصله ای که ما با خورشید داریم تن و بدن مارو میسوزونه.
امیدوارم درست نوشته باشم،چون حدود دو سال پیش رو این قضیه کلید کرده بودم و کلی هم راجع بهش تحقیق کردم.یه بنده خدایی که در این زمینه فعالیت داشت میگفت که بودجه خود آمریکا به تنهایی برای انجام این کار پاسخگو نیست و اگر با اون همه عظمتش بخواد این کار رو عملی کنه باید با چندتا از شرکای اروپاییش پروژه رو آغاز کنند.

واما آخرین خبری که تونستم پیدا کنم اینه که:
جهت رسیدن به یه همچین دمای بالایی که نه هیچ محفظه ای توانایی تحمل اون روداره ونه در عمل قابل تولید هستش دانشمندان مشغول کار بروی امواج قدرتمند الکترو مغناطیس هستن تا از این طریق به صورت مجازی روند همجوشی رو تسریع کنند. یعنی بجای ایجاد انفجار عظیم تا رسیدن به همچین دمایی از طریق امواج الکترو مغناطیس هسته های اتمها رو ترکیب کنند.
همچنان نتونستم منبعی پیدا کنم که در مورد شیوه ای مطمین برای کنترل فرایند همجوشی راه حلی پیدا کرده باشه.