مرکز انجمنهای تخصصی

[align=center]APQ-181 radar[/align]

  از رادار پنهان کار بمب افکن اتمي B-2 به نام APQ-181
[External Link Removed for Guests] 

AN/APQ-181 راداري است جهت كار در هر نوع آب و هوا، با «قابليت كمتر رهگيري شدن» (LPI). اين سيستم رادار، ساخت كارخانجات هواپيماسازي «هيوز» مي‏باشد كه اكنون تحت مالكيت كمپاني Raytheon قرار دارد. اين رادار جهت استفاده در بمب‏افكن B-2A Spirit در اواسط دههء 1980 طراحي شد و در به سال 1993، وارد خدمت گشت.

PESA
APQ-181 يك رادار چندحالته است كه امكان هدفگيري بسيار با دقت چند هدف مختلف را به طور هم‏زمان فراهم مي‎آورد. اين رادار، همچنين به سيستم تعقيب عوارض طبيعي زمين نظير كوهها و تپه‏ها مجهز است و قادر است از برخورد هواپيما به اين عوارض، جلوگيري كند.
اين رادار در باند Ku عمل مي‏كند (Ku band زيرمجموعه‏اي از J band مي‏باشد). طرح اصلي اين رادار بر پايهء انتقال‏دهندهء اطلاعات TWT‏ بنا شده است كه شامل «آنتن الكترونيكي دوبعدي جستجوگر غيرفعال» (PESA) مي‏باشد.
PESA مخفف Passive Electronically Scanned Array
TWT مخفف Traveling Wave Tube

جايزهء Collier Trophy
به سال 1991، تيم صنعتي توليد كنندهء B-2 (شامل كمپاني هيوز و چند مقاطعه‏كار بزرگ) برندهء جايزهء Collier Trophy شدند. اين جايزه به دليل طراحي، توسعه، توليد و آزمايش سيستم بر روي B-2 به آنها اعطا شد؛ زيرا در مهمترين و راهبردي‏ترين پروژهء هوافضاي آمريكا شركت كرده بودند و اين پروژه، جزئي از امنيت ملي آيندهء كشورشان محسوب مي‎شد.
جايزهء Collier Trophy از معتبرترين جوائز در زمينهء علوم هوانوردي مي‏باشد كه يك بار در سال به كساني اعطا مي‎شود كه به «ارزشمندترين موفقيت در زمينهء علوم هوانوردي يا فضايي در آمريكا دست يافته باشند كه باعث پيشرفت قابليتها، افزايش راندمان و بالا بردن ايمني هوايي يا فضايي، يا هر كاري كه ارزشمندي آن در طول يك سال استفادهء عيني محقق شود.»

AESA
به سال 2002، كمپاني Raytheon برندهء مناقصهء ساخت مدلي جديدي به نام «آنتن جستجوگر الكترونيكي فعال» (AESA) شد كه در واقع گونهء جديدي از رادار APQ-181 بود. اين ارتقاء رادار در B-2، باعث بهبود اعتمادپذيري سيستم مي‏شد و همچنين باعث رفع اختلالات بالقوهء بروز كرده بين فركانس كاري رادار B-2 و سيستم ماهواره‏هاي تجاري مي‏گرديد كه در فركانس J band فعاليت مي‏كردند.
امروزه انتظار مي‏رود همگي بمب‏افكن‏هاي B-2 تا سال 2010، سيستم رادارشان به مدل AESA ارتقاء يابد.
AESA مخفف Active Electronically Scanned Array

  دستگاه رادار AESA از نوع Phased  
  

  رادارهاي مبني بر تکنولوژي  
 [External Link Removed for Guests] 


 [External Link Removed for Guests] 


LPI يا Low Probability of Intercept چيست؟
يك سيستم رادار از نوع «كمتر قابل رهگيري شدن»، هنگامي كه در جستجوي اهداف مي‏باشد (Track While Scan)، شناسايي‏اش به وسيلهء ادوات غيرفعالي نظير «گيرندهء‌ اخطار راداري» (Radar Warning Receiver) بسيار مشكل و تقريبن غيرممكن است. اين ويژگي بسيار مهمي است، زيرا حين جستجو و يافتن هدف، علائمي دال بر حضور رادار جستجوگر به گيرنده هاي دشمن نمي رسد.

RWR چيست؟
گيرندهء اخطار راداري يا RWR، سيستمي غيرفعال يا Passive محسوب مي‏شود؛ بدين معني كه هنگام استفاده و روشن بودن، تشعشع يا نشانه‏اي از خود بروز نمي‏دهد. اصلي‏ترين وظيفهء RWR، اعلام اخطار در هنگام قفل شدن رادار دشمن بر روي هواپيماي خودي، به صورت بوق، چراغ يا صداي ضبط شدهء انسان است. اين سيستم در جنگندهء F/A-22 ابتدا به صورت بوق‏‎هاي غيرممتد و پس از شليك موشك دشمن، كلام خانمي كه عبارت Incoming Missile را ادا مي‏كند در كابين خلبان و به همراه همان صداي بوق غيرممتد پخش مي‏شود.

روشهاي کاهش سطح مقطع راداري
* استفاده از فرکانس عريض (Wideband).
* پخش کنندهء طيف فرکانس کوتاه بازگشتي موسوم به FHSS يا Frequency-hopping spread spectrum که روشي است براي انتقال سيگنالهاي راديويي به وسيلهء انتقال امواج از طريق چند فرکانس کاري مختلف که با تغيير سريع و مداوم فرکانس کاري رادار، فراهم مي‏شود.
* استفاده از امواج FM پيوسته.
* استفاده از حداقل توان كاري رادار براي شناسايي.
* استفاده از ضربان فشرده شده يا Pulse Compression.


  Phased Array نصب شده در آلاسکا (از نوع AESA) جهت رهگيري موشکهاي بالستيک
که طول قطر آن برابر 90 فوت يا 27 متر مي باشد: 
  

ساخت راداري كه تشعشعات كمي از خود منتشر كند و همچنين احتمال شناسايي‏اش كم باشد، باعث خواهد شد كه هنگام كار، هيچ تاثيري بر روي سيستم «گيرندهء اخطار راداري» (RWR) دشمن نداشته باشد. اگرچه هنگامي كه يك رادار، حجم گسنرده‏اي را در جستجوي اهداف كاوش مي‏كند، بخش عمده‏اي از پرتو تابيده شده‏اش، مكررن بر روي سيستم RWR انعكاس مي‏يابد. سيستم‏هاي مدرن شبكهء راداري، نه تنها كنترلي بر ميزان تشعشعات جانبي خود ندارند بلكه به دليل پخش شعاع‏هاي انرژي با سرعت زياد و در جهات مختلف، داراي نقطهء ضعف نيز مي‏باشند. اما اين تكنولوژي جديد، حتا اگر سيگنال‏هاي ارسالي رادار مورد شناسايي واقع شود، باعث مغشوش شدن كار سيستم RWR شده و بدين جهت اجازه نمي‏دهد كه رادار مورد شناسايي دشمن واقع شده و تهديد شود.
تمامي ادواتي نظير هواپيماهاي و كشتي‏هاي جنگي و موشكهايي كه تشعشعات راداري از خود ساتع مي‏كنند، جهت كاهش اين تشعشعات، سطح مقطع امواج الكتروماگنتيك را كاهش داده‏اند تا ميزان پنهان‎كاري‏شان بهبود يابد. مضاف بر اين، كاهش تشعشعات جانبي پرتوهاي رادار، امروزه امري بسيار مقبول است، زيرا باعث مي‏شود كه مشخصات رادار، به سختي مورد شناسايي قرار گيرد. يعني هنگامي كه رادار مورد شناسايي RWR قرار گرفت، تشخيص نوع آن، امري بسيار مشكل است و معلوم نمي‏شود از روي چه وسيله‏اي در حال كار مي‏باشد و از اين رو، اخلال در كارش (Jam)، تقريبن غيرممكن مي‏شود.
نمونه‏هايي از رادارهاي AESA كه در آنها تكنولوژي مدرن LPI به كار رفته است، رادار جنگندهء F/A-18E/F Super Hornet و رادار پيشبرندهء (هدفياب) به كار رفته در درون موشك ضدهوايي S-300PMU-2 مي‏باشد.

منابع و موضوعات مرتبط جهت اطلاعات بيشتر:
[align=left][External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests] 
[External Link Removed for Guests]

مطلب خوبي بود.
دستتان درد نکند.

ولي يک چيزي خودماني بگم : آقا رضا شما خيلي وقت داري که کلي مطالب انگليسي رو به فارسي ترجمه مي کني؟
تو هارد من بيش از چند صد تا مقاله تخصصي انگليسي هست ولي اصلا وقتي براي ترجمه ندارم!

Saeid12345,
سلام سعيد جان
نه، من کارمندم و روزي شايد 1 ساعت براي ترجمه و تاليف وقت بذارم که در نهايت بعد از يک هفته، ميشه همچين مقاله اي که مي بيني.

من که اصلا حوصله ترجمه ندارم. شايد روزي بيش از 10 تا مقاله انگليسي بخونم ولي حوصله ترجمه حتي يکيشو ندارم!

راستي يک مطلب درباره رادار و نحوه کارکرد و فرکانسهاي مورد استفاده و ... دارم. اگر خواستي بگو تا بدم ترجمه کني؟

Saeid12345,
ممنون. من علم الکترونيک ندارم، وگرنه همين مطلب بالا رو خيلي کاملتر مي نوشتم.

Reza6662, متشکر رضا جان

Saeid12345, ترجمه و کلاً نوشتن مطلب کار بسيار وقت بر و البته حوصله به سر آوري هست
و اگر حوصله اش رو نداشته باشي هيچ وقت نمي توني مطلبي رو به خوبي ترجمه کني. راستي
اگر مقاله اي به نظرت براي ترجمه جالب اومد لطفاً بذار تا من يا رضا ترجمه اش کنيم که براي همه قابل
استفاده بشه.

من هم در زمينه الکترونيک اطلاعات چنداني ندارم!
تنها اطلاعات من مربوط مي شود به مطالعاتم در دوران راهنمايي که باعث شد خودم بتونم يک سيستم چشمک زن دو تايي قابل کنترل بسازم و روي دوچرخه ام به عنوان چراغ راهنما نصب کنم.
اما در حال حاضر معدود اطلاعاتم درباره الکترونيک به قسمت فراموشي مغز سپرده شده است!
واقعا گذشت زمان انسان را بد جوري پير مي کند! من که پير شدم شايد شما جوونا يه کاري کرديد و دنيا عوض شد.

Saeid12345,
من که ديگه جوون نيستم و نزديک 36 سالمه ولي مجردم.
ولي مطلب خاصي بود که حالش رو نداشتي به من يا آرمان بفرست تا ترجمه کنيم.

آرمان,
منم متشکرم.

دوست من شما که جوون هستيد و 15 سال هم از من بزرگتر
من در نظر دارم تازه از 100 سالگي برم رشته دو و ميداني و رکورد دوي 100 متر سرعت را بشکنم!

در مورد مطلب هم من راضي به زحمت شما دوستان نيستم و فقط گفتم شايد مطلب من تکميل کننده مطلب شما باشد.

بسيار عالي رضا جان
سپاس از شما

Colonel Chazan,
متشکرم از شما دوست عزيز و گرامي و توجه شما.

 
تصویری از آنتن رادار AN/APQ-181 

یکی از مهمترین تجهیزات الکترونیکی B-2 رادار با «احتمال درگیری پایین» (LPI) «AN/APQ-181» آن است که در بخش پایینی بدنه قرار گرفته است.این رادار «آرایه کاوش غیر فعال الکترونیکی» ( PESA) ، که در باند «کی یو» (KU) (رادار بمب افکن بی-2 برای کاهش احتمال کشف امواج آن – به عنوان رادار نظامی – از باند عمدتاً غیر نظامی کی یو در محدوده 12 تا 18 گیگاهرتز (25تا 16.6 میلیمتر) استفاده می کند.مهمترین موارد استفاده از این باند ، نقشه برداری با وضوح بسیار و ارتفاع سنجی ماهواره ای است.)عمل می کند، مهمترین وسیله هدایت پرواز – به ویژه در ارتفاع پایین – کشف هدف حمله است.

از آنجاکه آنتن رادار ، از بهترین بازتاب دهنده های امواج راداری است، یک پارچه سازی رادار باهواپیما به طوریکه بر ویژگیهای بسیار استیلث آن تاثیر منفی نگذارد،یک چالش بسیار بزرگ در طراحی و ساخت B-2 بود.این رادار با 2100 پوند (952 کیلوگرم) وزن و 52 فوت مکعب (1.47 متر مکعب) حجم ، دارای دو آنتن ثابت کاوش الکترونیکی در دو سوی بدنه است که در نزدیک محور طولی هواپیما نصب شده اند و زاویه 45 درجه نسبت به محور طولی و در نتیجه مسیر پرواز دارند.

  


این رادار در واقع دو سیستم مجزا است که هر کدام از پنج «واحد قابل تعویض در خط پرواز » (LRU) تشکیل شده اندو عبارتند از : آنتن،فرستنده ، پردازشگر علائم، پردازشگر داده ها و فرستنده / گیرنده .این قطعات دوگانه قادر به ارتباط با یکدیگر در صورت خرابی هر کدام از آنها هستند.این رادار نیز همانند رادار F-22 نیازمند به مایع خنک کننده است.
AN/APQ-181 دارای 21 حالت عملیاتی است که امکانات فراوانی را در اختیار خدمه هواپیما قرار می دهد که برخی از آنها برای ایمنی پرواز و ناوبری عمومی است که شامل اجتناب از هوای بد ، حفظ وضعیت و ارتفاع بر فراز زمین هستند.یک حالت عملیاتی تعیین موقعیت و سرعت دقیق نیز برای افزودن به دقت ناوبری مورد نیاز برای پرتاب بسیار دقیق سلاحها ، به سیستم افزوده شده اند.حالت حملات هوا به زمین شامل نقشه برداری رادار «روزنه مصنویی» (Synthetic aperture radar) ، تعیین فاصله در حین جستجو «نشان دهنده هدف های زمینی متحرک»(MGTI) و حمله است.
سیستم در ضمن دارای وضعیت های هوا به هوا برای کشف و تعقیب تهدیدات و نیز مشخص کردن هدفهااست.به علاوه ، رادار دارای چندین حالت عملیاتی طبقه بندی شده است که مقامات نیروی هوایی علاقه ای به گفتگو درباره آنها را ندارد.

نرم افزار مورد استفاده برای این رادار دارای 1.8 میلیون خط دستور العمل است.در حین تکمیل ، رادار و پوشش های آنتن مشکلاتی را سبب شدند. آنتن ها خمش سازهای بیش از حد انتظاری را در سازه کامپوزیتی هواپیما ایجاد کردند که عملکرد رادار در وضعیت رادار روزنه مصنوعی کاهش داد.راه حل این مشکل ، استفاده از حسگری برای کشف حرکت آنتن ثابت رادار بودکه باعث اصلاح داده های راداری شد.

یکی دیگر از مشکلاتی که در حین تکمیل رادار پیش آمد ، مربوط به پوشش آنتنهای رادار بود.این پوشش ها در ابتدا پلاستیکی بودند.ولی معلوم شد که رطوبت هوا تأثیر کرده و باعث تضعیف علائم بازگشتی رادار شده و احتمالاً هواپیما را قابل کشف تر می کرد.پس از آنکه ماده «کوارتز» آزمایش شد ، ولی معلوم گردید که بسیار سنگین بوده و خم می شود.پوشش فعلی از سازه «لانه زنبوری» استفاده می کند ، ولی ماده سازنده آن اعلام نشده است.

سایر تجهیزات الکتریکی عمده b-2 عبارتنداز :

سیستم چهار گانه پرواز با سیم (FBW)
سیستم ناوبری اینرسی (INS) که با آنتن رادار سمت راست مرتبط است
سیستم نجومی – اینرسی (نمونه تکامل یافته سیستم «تعقیب ستاره ای» مورد استفاده در هواپیمای SR_71 )ساخت نورث روپ مرتبط با آنتن رادار سمت چپ و تجهیزات جنگ الکترونیکی است.
برگرفته از دوماهنامه هواپيما-شماره 6
hamed_713