مرکز انجمنهای تخصصی

  که دوستان سنترال تقریبا در جریان کارهای بنده هستند، این روزها فراغت خوبی دارم که متاسفانه چند روزش به علت بیماری از دست رفت اما فرصت باقی مانده سعی خواهم کرد مطالبی کاربردی در زمینه رایانه برای دوستان ارائه کنم.


 [External Link Removed for Guests] 

شاید در نگاه اول به نظر برسد هر کس این مطلب را می خواند به اینترنت وصل است و چه احتیاج به چنین مطلبی، اما در حقیقت هنوز اکثریت کاربران اینترنت در ایران اطلاعات محدود گاهاً غلطی در مورد اتصال به اینترنت دارند و این امر موجب ایجاد محدودیت هایی برای ایشان شده است. همچنین گاهی باعث افزایش و تولید هزینه هایی ناخواسته برای این دسته از کاربران می شود. به همین دلیل شایسته دیدم که مطلبی بنویسم و ضمن شرح مختصر و کاربردی به سوالات محتمل دوستان نیز پاسخ گویی داشته باشم.


اینترنت نیز با تمام تعاریف کوتاه و بلندش، نهایتاً یک شبکه است و برای استفاده از آن باید به آن متصل (Connect) شد. روش های فراوانی برای اتصال به اینترنت وجود دارد که البته در این مطلب فقط به مواردی که در ایران در دسترس است اشاره خواهد شد.

سنتی ترین شیوه اتصال به اینترنت در ایران مانند اکثر کشورهای جهان سوم تماس تلفنی با یک ISP و اتصال به اون هست. برای این منظور شما به یک دستگاه مودم DialUp نیازمند هستید. پس از نصب سخت افزار و درایور مربوط، بسته به سیستم عامل خودتان یک اتصال DialUp ایجاد کرده و در این مرحله نیازمند رمز عبور، نام کاربری و یک تلفن هستید. این اطلاعات را ممکن است با خرید یک کارت اینترنت ساعتی، اشتراک اینترنت هوشمند و یا اشتراک های سازمانی به دست آورید و در اتصالی که ساخته اید وارد نمائید. پس از اجرای این اتصال اگر مشکلی نباشد شما به اینترنت وصل خواهید شد.

شیوه دیگر اتصال به اینترنت که این روزها بسیار متداول است و دلیل اصلی اون کم هزینه بودنش هست اتصال به کمک خطوط تلفن و بدون اشغال خط مکالمه یا همان ADSL می باشد. شما باید ابتدا ضمن هماهنگی با مخابرات محلی خط تلفن خود را رانژه نمائید. در این شیوه نیز شما نیازمند خرید یک دستگاه مودم ADSL هستید. پس از نصب سخت افزار و درایور مربوط، شما باید تنظیمات تراشه مودم خود را از طریق یک مرورگر وب با تنظیمات دریافتی از سرویس دهنده ADSL خود هماهنگ کنید. سپس بسته به نیاز و شرایط ممکن است از همان جا نام کاربری و کلمه عبور خود را نیز وارد کنید تا همواره به اینترنت متصل باشید. یا اینکه وارد کردن این اطلاعات را توسط یک اتصال شبکه pppoe انجام دهید تا هر وقت که خواستید با اجرای این اتصال به اینترنت وصل شوید.

روش دیگر اتصال به اینترنت در ایران بیسیم (wireless) می باشد. وایمکس، wifi و GPRS از شیوه های متداول و نسبتا نوین اتصال به اینترنت در ایران می باشند.

GPRS که بیشتر استعمال آن در تلفن های همراه می باشد ابتدا توسط ایرانسل و سپس توسط همراه اول نیز ارائه شده است. کافی است یک دستگاه تلفن همراه که از اتصال GPRS پشتیبانی میکند داشته باشید. با فعال کردن این قابلیت در سیم کارت خود و تنظیمات لازم در تلفن همراه می توانید به اینترنت وصل شوید یا حتی این اتصال را با رایانه رو میزی خودتان به اشتراک بگذارید.

wifi نیز بیشتر برای دستگاه های پرتابل مانند تلفن همراه و تبلت و نوت بوک ها کاربرد دارد. این نوع اتصال بیسیم نیز مانند GPRS نیازمند تجهیزات زیادی نیست. اگر دستگاه های شما از این اتصال پشتیبانی کنند به سادگی میتوایند به شبکه وصل شوید. البته در این شبکه ها یک سیستم متصل به اینترنت است که اتصالش به اینترنت را روی شبکه به اشتراک گذاشته و شما به این ترتیب به اینترنت متصل خواهید شد.

وایمکس هم که این روزها آن قدر تبلیغش می شود که فکر کنم شناخته شده ترین نوع بیسیم باشد. برای اتصال به این شیوه نیز شما به مودم وایمکس احتیاج دارید. ضمن اینکه بسته به موقعیت محل شما ممکن است شما نیازمند نصب آنتن آن هم در بیرون از ساختمان باشید. تنظیمات وایمکس نیست کاملا مشابه اتصال به یک شبکه وایرلس می باشد که در ادامه مطلب به طور مفصل آموزش خواهم داد.

این شرح کوتاهی بود بر شیوه های مقدور و البته مجاز اتصال به اینترنت در ایران برای افراد حقیقی. اما سازمان ها و افراد حقوقی بعضا برایشان برخی شیوه های دیگر اتصال مانند DSL نیز مجاز می باشد که ما کاری به آنها نداریم.

اما یک سری اصطلاحات در مورد اتصال به اینترنت که متاسفانه چندان بین کاربران ایرانی خوب درک نشده است.


1. سرعت اتصال به شبکه،

یک عدد که واحدش حجم بر زمان است و [COLOR=#000000]بیانگر سرعت تبادل   می باشد:

بیت بر ثانیه : Bit/s
بایت بر ثانیه : Byte/s
کیلوبایت بر ثانیه : KB/s متداول ترین شیوه بیان سرعت.
مگابایت بر ثانیه : MB/s
گیگابایت بر ثانیه : GB/s

مثلا حداکثر سرعت اتصال Dialup به اینترنت KB/s 56 است که البته اکثر مواقع به علت پایین بودن کیفیت تجهیزات و اتصالات این سرعت کمتر می باشد.


2. سرعت Upload (ارسال)

یک عدد که واحدش حجم بر زمان است و بیانگر سرعت ارسال اطلاعات از طرف شما به شبکه اینترنت است.


3. سرعت Download (دریافت)

یک عدد که واحدش حجم بر زمان است و بیانگر سرعت دریافت اطلاعات از طرف شبکه اینترنت توسط شما است.


اشاره: در برخی موارد در یک اتصال اینترنت سرعت ارسال و دریافت یکسان نیست، در این موارد به خاطر اینکه قالبا حجم دانلود کاربران بیشتر از حجم ارسال ایشان است، سرعت دریافت به عنوان سرعت اتصال معرفی می گردد. این مورد مربوط می شود به وایمکس و ADSL.


4. ترافیک مجاز

یک عدد که واحدش حجم در دوره زمانی می باشد و بیانگر حجم اطلاعات مجاز به ارسال و دریافت در یک بازه زمانی است. قالباً به گیگابایت در ماه GB/m بیان می شود و در برخی اتصال ها کم سرعت مانند Dialup اساسا صحبتی ازش نمی شود.

اشاره: ترافیک نامحدود یک اصطلاح است و در حقیقت هیچ گاه ترافیک شما نامحدود نیست! دلیل این امر هم سرعت اتصال اینترنت شما است. مثلا شما در یک ماه با سرعت 512 kB/s حداکثر میتوانید حجم مشخصی اطلاعات ارسال و دریافت کنید نه بیشتر چون سرعت شما محدود است. البته این عدد بسیار درشتی خواهد شد اما مقصود این بود که تصور غلط از واژه نامحدود نشود و بدانید معنیش هر چه قدر که توانستید مصرف کنید می باشد.


5. پهنای باند

یک عدد است که واحدش حجم بر زمان می باشد و بیانگر مقدار اطلاعات عبور داده شده از کانال ارتباطی داده شده در واحد زمان است. پهنای باند تقریبا همان معنایی که در برق دارد را در شبکه های رایانه ای هم می دهد.

اشاره: فاکتور دیگری وجود دارد با نام "زمان تاخیر". زمان تاخیر و پهنای باند عوامل تعیین کننده سرعت ارسال/ دریافت یا همان سرعت اتصال شما به اینترنت هستند.


تذکر: برخی اشتباها جای ترافیک از واژه پهنای باند استفاده میکنند و فکر میکنند این دو مترادف هستند. من خودم در یک مرکز فروش ADSL این موضوع را دیدم و کلی تعجب کردم ازشون.

در حالی که اینجا روشن شد:

ترافیک = حجم مجاز اطلاعات دریافتی و ارسالی در یک بازه زمانی

پهنای باند + میزان تاخیز = سرعت اتصال به اینترنت


امیدوارم تا اینجا چیزی از قلم ننداخته باشم ... 

MiimA نوشته شده: 
مثلا حداکثر سرعت اتصال Dialup به اینترنت KB/s 56 است که البته اکثر مواقع به علت پایین بودن کیفیت تجهیزات و اتصالات این سرعت کمتر می باشد.


مثلا شما در یک ماه با سرعت 512  /s حداکثر میتوانید حجم مشخصی اطلاعات ارسال و دریافت کنید نه بیشتر چون سرعت شما محدود است.  

سلام

اگه B تبدیل به b بشه درست میشه
B : بایت
b : بیت

و البته پینگ اینترنت که تو ایران واقعا عالیه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  حالا نوبت به کجا رسید، تنظیمات !

نخست اتصال به شیوه DialUp .

در این شیوه نیازمند یک دستگاه مودم و یک خط تلفن هستیم. در ایران ما 2 نوع خط تلفن داریم، خطوط فیزیکی و خطوط تقسیم شده با PCM . اگر خط شما دیجیتال است و با دستگاه سفید رنگی که در کوچه نصب شده یک خط بین اهل کوچه اشتراک گذاشته شده است، در اتصال شما به اینترنت نیز شما از پهنای باند کمتری برخوردار هستید. متعاقبا پهنای باند کمتر مستقیما در سرعت اتصال شما به اینترنت اثر منفی خواهد گذاشت. به همین دلیل اگر مشاهده کردید که نهایتاً سرعت اتصال شما 24 Kbps بود، بدانید مربوط به خط تلفن شما می باشد.

پس از نصب مودم که هم مدل درونی آن (Internal) و هم مدل بیرونی آن (External) موجود است باید جهت شناختن و به کار بستنش در ویندوز به نصب درایورش بپردازید. در برخی موارد هنگام نصب شما باید تعیین کنید دقیقا مودم مثلا در کدام پورت com وصل است. 
[External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] [External Link Removed for Guests] 



در برخی مدل ها مودم قابلیت دریافت و ارسال مسیج یا فاکس را دارد که اصطلاحاً این دستگاه ها را فاکس مودم می نامند. اگر مودم شما ورودی و خروجی صوت نیز داشته باشد آن را ویس مودم می نامند.

در پشت مودم شما 2 ترمینال وجود دارد که در بیشتر مدل ها تفاوت ندارد کدام را به خط و کدام را به تلفن بدهید. اما در برخی مدل ها از میکرو فلیتر بهره گرفته شده است و بهتر است خط تلفن را به ترمینال Line و تلفن رو میزی خود را به ترمینال Phone وصل نمائید.

همچنین مانند سیستم های صوتی، رنگ صورتی ورودی میکروفون و رنگ سبز خروجی صوت می باشد.


پس از نصب سخت افزار و درایور مربوط. نوبت به ایجاد یک اتصال (Connection) می رسد.


1. از منوی start پنجره کنترل پانل را باز کنید. [External Link Removed for Guests] 


2. گزینه Network and Internet Connections را انتخاب کنید. [External Link Removed for Guests] 


3. سپس Set up or change your Internet connection را انتخاب کنید. [External Link Removed for Guests] 


4. کلید[FONT=Arial, Helvetica][size=-1] Setup را بزنید. [External Link Removed for Guests] 


5. سپس مراحل نصب را دنبال کنید: [External Link Removed for Guests] 


6. در مرحله دوم انتخاب کنید که قرار است به اینترنت وصل شوید. [External Link Removed for Guests] 


7. در این قسمت ما مشخص می کنیم که قصد داریم به شکل دستی تنظیمات را تعیین کنیم. [External Link Removed for Guests] 


8. سپس نوع اتصال به اینترنت را DialUp انتخاب می کنیم.

» ممکن است در این مرحله این گزینه غیر فعال باشد. در این صورت بررسی کنید درایور مودم خود را نصب کرده باشید. [External Link Removed for Guests] 


9. اکنون یک نام برای اتصال خود انتخاب کنید. [External Link Removed for Guests] 


10. سپس باید شماره اتصال به شبکه یا همان ISP را وارد نمائید. [External Link Removed for Guests] 


11. در این مرحله باید اطلاعات دسترسی به شبکه یا همان رمز عبور و نام کاربری را وارد کنید. کوچکی و بزرگی حروف مهم است. [External Link Removed for Guests] 


12. در مرحله آخر نیز میتوانید یک میانبر از این اتصال بر روی دسکتاپ خود ایجاد کنید. [External Link Removed for Guests] 


اینجا تصاویر مربوط بود به ویندوز XP اما نحوه ایجاد اتصال در ویندوز ویستا و 7 نیز تفاوت چندانی ندارد فقط در مرحله نخست کمی از نظر ظاهری متفاوت است و از نظر پایه کار یکسان است.