مرکز انجمنهای تخصصی

آشنائي با زيردريائي هاي ساخت روسيه ، شوروي

سلام عليكم
  اين تايپيك تلاش خواهد شد تا به ياري خدا ، زيردريائي هاي ساخت روسيه و شوروي (سابق) به طور كامل به حضورتان معرفي گردد. اما قبل از ورود به بحث ذكر توضيحاتي را ضروري مي دانم .به طوركلي، زيردريائي ها در نيروي دريائي شوروي سابق ، بر اساس شماره پروژه طراحي و ساخته مي شدند ، هر چند كه گاهي اوقات و نه هميشه ، نامي هم به آنها تخصيص داده مي شد. در جريان جنگ سرد ، كشورهاي غربي ، كلاس زيردريائي ها را بر اساس همان نام هاي گزارش شده پيمان ناتو مي شناختند كه اين نامها ، خود بر اساس منابع اطلاعاتي و جاسوسي بدست آمده بودند . هر چند كه اين نامها نيز گاهي اوقات ، واقعا با خود پروژه ها همخواني نداشت.

همانطور كه گفته شد ، بيشتر زيردريائي هاي روسي ( و شوروي سابق ) فاقد نام مشخصي بودند و فقط با يك شماره شناخته مي شدند و روسها در مكاتبات خود با يك پيشوند الفبائي ، تيپ زيردريائي را نيز مشخص مي كردند. اين حروف عبارتند از :

• "К (K) — крейсерская (kreyserskaya), "cruiser" = رزمناو)
• "ТК (TK) — тяжелая крейсерская (tyazholaya kreyserskaya), "heavy cruiser" = رزمناو سنگين )
• Б (B) — большая (bolshaya), "large" = بزرگ )
• С (S) — средняя (srednyaya), "medium" متوسط)
• М (M) — малая (malaya), "small"كوچك )

هر كدام از پيشوند هاي فوق مي توانند با حرف С (S) در آخر تكميل شوند كه اين حروف مخفف специальная )spetsialnaya) هستند و بيانگر آن است كه اين زيردريائي براي انجام ماموريت هاي خاصي طراحي يا در نظر گرفته شده است . ماموريت هائي همچون :

• حمل سلاح جديد يا تست موتور يا تسليحات
• زيردريائي هاي ويژه مخابرات برد بلند
• زيردريائي هاي هدف به منظور آموزش هاي ضدزيردريائي
• زيردريائي هاي امداد و نجات
• انجام عمليات مخفي

همانطور كه مي دانيد ، زيردريائي هاي روسي ( و احتمالا در دنيا ) بر حسب پيشرانه به دو دسته اصلي طبقه بندي مي شوند :

الف : زير دريائي هاي پيشرانه ديزل الكتريك
ب : زيردريائي هاي پيشرانه هسته اي


البته هر كدام از اين دسته ها ، با گذشت زمان دستخوش تغييراتي شده اند كه به نوبه خود باعث ايجاد نسل هاي جديد از همان دسته زيردريائي گرديده است ، به اين شرح :

1- : زيردريائي هاي پيشرانه ديزل الكتريك :

1 -1 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك دوران جنگ روسيه و ژاپن
1-2 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك دوران جنگ جهاني اول
1-3 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك دوران جنگ جهاني دوم
1-4 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك هجومي پس از جنگ جهاني دوم
1-5 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك حامل موشك هاي هدايت شونده
1-6 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك حامل موشك هاي بالستيك
1-7 : زيردريائي هاي ديزل الكتريك امدادي

2- زيردريائي هاي پيشرانه هسته اي :

2-1 : زيردريائي هاي هسته اي هجومي
2-1-1 : زيردريائي هاي نسل اول
2-1-2 : زيردريائي هاي نسل دوم
2-1-3 : زيردريائي هاي نسل سوم
2-1-4 : زيردريائي هاي نسل چهارم

2-2 : زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي هدايت شونده :

2-2-1 : زيردريائي هاي نسل اول
2-2-2 : زيردريائي هاي نسل دوم
2-2-3 : زيردريائي هاي نسل سوم
2-2-4 : زيردريائي هاي نسل چهارم

2-3 : زيردريائي هاي هسته اي حامل موشك هاي بالستيك :

2-3-1 : زيردريائي هاي نسل اول
2-3-2 : زيردريائي هاي نسل دوم
2-3-3 : زيردريائي هاي نسل سوم
2-3-4 : زيردريائي هاي نسل چهارم

2-4 : زيردريائي هاي هسته اي امدادي


اميدوارم با توجه به توضيحاتي كه در بالا عرض شد ، نگرش مناسبي نسبت به دسته بندي زيردريائي ها و بالطبع شيوه معرفي آنها در اينجا به دست آمده باشد. فعلا در اين تايپيك قصد داريم تا بحث خود را از رديف 1-4 ، يعني زيردريائي هاي هجومي پس از جنگ جهاني دوم وارد آغاز كنيم و موارد ما قبل آن را پس از تكميل اين پست مورد بررسي قرار خواهيم داد ، انشاء ا...  

سلام عليكم


 [External Link Removed for Guests] 
الف : زير دريائي هاي روسي با پيشرانه ديزل الكتريك
زيردريائي هاي هجومي پس از جنگ جهاني دوم


زيردريائي Project 611 با كد ناتو Zulu class


 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
  Project 611 كه از سوي پيمان ناتو Zulu class نام گرفت ، يكي از زيردريائي هاي هجومي ساخت اتحاد جماهير شوروي در دوران پس از جنگ جهاني دوم بود. اين زيردريائي همدوره يكي ديگر از زيردريائي هاي هجومي ساخت اتحاد جماهير شوروي موسوم به Whiskey class بوده و از دستگاه هاي سونار مشابهي بهره مي بردند و همانند زيردريائي كلاس ويسكي ، طراحي آنها تحت تاثير زيردريائي آلماني U-boat تيپ 21 مربوط به دوران جنگ جهاني دوم قرار گرفته بود.

اين زيردريائي آلماني ، طرحي جاه طلبانه براي ساخت يك زيردريائي اقيانوس پيما بود كه البته همانند زيردريائي 1600 تني تيپ 17 ، در طول جنگ ناكامي هائي داشت . اما زيردريائي تيپ 17 بهينه سازي هائي را به خود ديد و تبديل به زيردريائي بسيار موفق تيپ 21 موسوم به Elektroboot گرديد كه با برخورداري از باطري هاي بزرگتر ، قادر بود تا در عمق آب با سرعت 18 گره دريائي حركت كند و اين سرعت را تا 90 دقيقه نيز حفظ نمايد. ابداع و بكارگيري snorkel نيز سبب شد تا در دوران پس از جنگ ، طراحي زيردريائي هاي ديزلي معمولي در دو طرف پرده آهنين دستخوش تغييرات جدي بشود. ( اشنوركل ، نوعي لوله دو جداره بود كه زيردريائي را قادر مي ساخت بدون نياز به آمدن بر روي سطح آب ، در آن واحد هم اكسيژن گيري كند و هم دود ناشي از كاركرد موتورهاي دبزل خود در زير آب براي حركت ( وشارژ باطري ها ) را خارج سازد . در اواخر جنگ كه زيردريائي ها هنگام بالاآمدن به سرعت هدف حملات هوائي و ضدزيردريائي متفقين قرار مي گرفتند ، استفاده از اشنوركل بسيار مفيد و موثر بود . abdolmahdi) . برخلاف ساير زيردريائي هائي كه بيشتر در روي آب بودند و فقط گاهي به زيرآب مي رفتند ، زيردريائي هاي آلماني تيپ 21 ، كاملا براي انجام عمليات در زير آب طراحي شده بودند.  
 [External Link Removed for Guests]
پريسكوپ زيردريائي مستقر در اطاق  
  از پايان جنگ ، فن آوري ساخت زيردريائي هاي آلماني با انجام برخي بهينه سازي ها در اختيار نيروي دريائي شوروي قرار گرفت. زيردريائي آلماني تيپ 21 قادر بود تا در زير آب با سرعت 18 گره دريائي حركت و تا عمق حدود 305 متري غوص كرده و با استفاده از اشنوركل (snorkel) موتور ديزلي خود را روشن و باطري ها را شارژ نمايد. در طول 5 سال پس از پايان جنگ ، بهره برداري روسها از طرح زيردريائي تيپ 21 به طرز موثري پشت آمريكائي ها را مي لرزاند. منابع اطلاعاتي آمريكائي ها در سال 1946 ، تصور مي كردند كه روسها تا سال 1950 ، حدود 300 زيردريائي ساخته شده بر مبناي تيپ 21 آلماني را در اختيار خواهند داشت . اما درسال 1949 نخستين زيردريائي هاي ديزلي - Whiskey وZulu - كه توسط روسها طراحي و ساخته شده بودند پا به دريا گذاشتند. زيردريائي Zulu واقعا همان زيردريائي تيپ 21 آلماني بود كه مجهز به اشنوركل بود و تا 16 گره دريائي در زير آب سرعت داشت و از اندازه بزرگ و جادار و نيز برد بلند مورد نياز براي انجام عملياتهاي ويژه در آبهاي اقيانوس ها برخوردار بود.  

 [External Link Removed for Guests]   نيكيتيچ ايزانين ، طراح ارشد زيردريائي Project 611  
  16 اكتبر سال 1946 ، رهبري اتحاد جماهير شوروي برنامه اي را ابلاغ نمود كه بموجب آن و با در نظر گرفتن تجربيات جنگ جهاني دوم زيردريائي هاي جديدي مي بايست ساخته مي شد كه قادر به انجام عمليات در اقيانوس ها بودند. در همان موقع ، روس ها با تجزيه و تحليل زيردريائي آلماني تيپ 21 ، آن را بسيار موفق ارزيابي كردند . در سال 1946طرح زيردريائي روسي Project 611 نيز با رعايت اصول كلي همان زيردريائي آلماني مورد تصويب قرار گرفت و مهندس نيكولاي نيكيتيچ ايزانين N.N. Isanin از دفتر طراحي OKB-16 نيز مسئوليت اصلي طراحي اين زيردريائي بزرگ را برعهده گرفت. طراحي فني اين زيردريائي در اواخر سال 1954 به پايان رسيد .  
 [External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر زيردريائي مجهز به شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري  
  زيردريائي هاي جديد داراي 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در جلو و 4 لوله نيز در قسمت عقب بودند . تعداد 12 فروند اژدر نيز به صورت اضافه درون زيردريائي جاي مي گرفت . در قسمت نگهداري اژدرها مي شد 32 عدد مين دريائي AMD-1000 نيز جاي داد. بر روي عرشه كشتي هم توپهاي ضد هوائي 57 ميليمتري و 25 ميليمتري و SM-24 ZIF نيز قرار داشتند.

اما تجربه نشان داده كه بهترين دفاع براي زيردريائي ها در هنگام حمله هوائي ، نه استفاده از پدافند هوائي بلكه مخفي شدن است . بدين معني كه در هنگام انجام يك حمله هوائي ، كشتي مي بايست به سرعت به عمق آب غوص كند . به همين دليل تا سال 1956 ، تجهيزات پدافند هوائي از روي زيردريائي ها برداشته ، و در نتيجه سرعت كشتي در زير آب نيز افزايش يافت .  
 [External Link Removed for Guests]
پل زيردريائي  
  شش فروند از اين زيردريائي ها تغييراتي داده شد تا تبديل به نخستين زيردريائي هاي حمل و پرتاب موشك هاي بالستيك در دنيا شناخته شوند. سرانجام ساخت اين زيردريائي ويژه حمل موشك بالستيك در سپتامبر سال 1955 به پايان رسيد و روسها به آن كد عملياتيB-62 را دادند. بر خلاف گونه هاي قبلي ، زيردريائي B-611 داراي بخش ويژه اي حمل موشك بالستيك با دو لوله پرتاب بود. براي جاي گرفتن اين سامانه موشكي جديد ، ساختار تسليحاتي زيردريائي تغيير يافت. اژدرهاي اضافي ، مين ها و توپخانه ( ضدهوائي ) و نيز يكي از چهار انبار اصلي زيردريائي برچيده شدند تا تجهيزات آماده سازي و پرتاب موشك مستقر شود.
  [External Link Removed for Guests]
يك فروند موشك R-11FM در جريان تست هاي پرتابي در سايت موشكي كاپوستين يار در قزاقستان

[External Link Removed for Guests]
به چنگك هاي نگهدارنده موشك كه باز شده اند دقت كنيد

[External Link Removed for Guests]
يك فروند موشك R-11FM بر روي پل زيردريائي آماده پرتاب شده است  
  از زيردريائي ها قادر به حمل يك موشك R-11FM ( گونه دريائي موشك اسكاد ) و پنج فروند باقيمانده ، هر كدام دو فروند موشك مذكور را با خود حمل مي كردند. پس از اين تغييرات ، از سوي شوروي به آنها كد Project AV 611 اطلاق شد و متعاقبا پيمان ناتو نيز كد Zulu V را به آنها تخصيص داد. موشك هاي اسكاد R-11FM براي قرار گرفتن در بدنه كشتي ، بسيار بلند بودند . آمادگي هاي پيش از پرتاب در زيرآب انجام مي شد و حدود دو ساعت زمان مي برد . هنگام پرتاب زيردريائي مي بايست به سطح آب مي آمد و موشك را در خارج از بدنه برپا مي كردند. درپوش ويژه لوله پرتاب را به كنار مي گذاشتند. موشك به وسيله دو چنگك برجاي خود محكم و سپس پرتاب مي شد . براي پرتاب موشك اول 5 دقيقه زمان مورد نياز بود . پرتاب موشك دوم نيز به همين اندازه زمان مي برد. سرعت مورد نياز براي پرتاب ، 12 گره دريائي بود. در 16 سپتامبر سال 1955 ، يك فروند زيردريائي زولو موسوم به B-67 توانست با موفقيت يك فروند موشك اسكاد دريائي R-11FM را پرتاب كند. بين سالهاي 1956 تا 1958 به لانچر D-1 تغييراتي دادند تا بتواند نخستين پرتاب موشك از زير آب را نيز انجام دهد.  
 [External Link Removed for Guests]
فرمان اصلي هدايت زيردريائي كه با حرف A مشخص شده است . شيرهاي ويژه تخليه يا پر كردن مخازن آب زيردريائي با حرف B نشان داده شده اند .  

 [External Link Removed for Guests]
موتورخانه زيردريائي Zulu ، به تخت خدمه در بالاي موتور كه با حرف A مشخص شده توجه كنيد.  
  B-611 در تاسيسات مستقر در Severodvinsk مونتاژ مي شد اما برخي قطعات آن از كارخانه اي در لنينگراد منتقل مي شد. نخستين زيردريائي AV-611 به ناوگان درياي شمال اعزام گرديد. چهار فروند زيردريائي ديگر نيز در سال 1957 پس از تجهيز به ناو تيپ 40 درياي شمال پيوست. از سال 1956 در اين زيردريائي ، از 5 دستگاه موتور ديزلي استفاده مي شد. سه دستگاه موتور ديزلي اصلي تيپ 37 و نيز 2 دستگاه موتور ديزل كمپرسور تيپ DK-2 كه در زير آب هم كار مي كردند. در فضاي مابين موتورهاي ديزلي ، موتورهاي الكتريكي و نيز دستگاه انتقال قدرت به همراه دو دستگاه كمپرسور هوا به صورت جداگانه جاسازي شده بود . اين كمپرسورها در زيردريائي هاي قبل از جنگ نيز تعبيه شده بودند. تمام اين تجهيزات مجهز به سامانه صدا خفه كن بودند.

بدنه استوانه اي شكل اين زيردريائي تماما جوشكاري شده و 67.5 متر طول داشت و از آلياژ فولاد بسيار مرغوب به ضخامت 18 تا 22 ميليمتر ساخته شده بود. فضاي جديدي در ساخت اين زيردريائي در نظر گرفته شده بود كه در زيردريائي هاي قديمي تر ساخت شوروي وجود نداشت و باعث افزايش مفيد فضاي داخلي كشتي شده بود . همچنين يك ايستگاه رادار براي رديابي اهداف سطحي و هوائي به همراه بخش ويژه دريافت سيگنال هاي راداري و دو پريسكوپ گردان نيز در اين زيردريائي تعبيه شده بود. چندين دستگاه فريزر و نيز سامانه ايركانديشن نيز در زيردريائي بكار گرفته شده بود.  
 [External Link Removed for Guests]
نحوه استقرار دو فروند موشك اسكاد دريائي موسوم به R-11FM در زيردريائي در اين پلان مشخص شده است  
  سال 1967 ، پس از آنكه سامانه پرتاب بهينه سازي شده اي به توليد رسيد ، لانچرهاي قديمي D-1 از رده عملياتي خارج شدند. در نيمه دوم دهه 1960 ، زيردريائي هاي AV-611 به تجهيزات جديد هيدروآكوستيك و سامانه هاي جديد ناوبري و مخابراتي مجهز شدند. اين زيردريائي ها تا پايان دهه 1980 به خدمت ادامه دادند. يك لايه هيدروديناميك ( مخصوص حركت در آب ) ساخته شده از فولاد به ضخامت 3الي 8 ميليمتر براي افزايش مقاومت بدنه كشتي در مقابل يخ ها در هنگام حركتنيز در نظر گرفته شده بود.

زيردريائي هاي كلاس Zulu ، مبنائي براي ساخت زيردريائي هاي بسيار موفق كلاس Foxtrot قرار گرفتند . حدود 26 فروند زيردريائي Zulu ساخته و بين سالهاي 1952 تا 1957 وارد خدمت شدند. هشت فروند از اين زيردريائي ها در لنينگراد و 18 فروند ديگر در مجتمع Severodvinsk به توليد رسيدند.  
  از 7 بخش تشكيل شده بود :
1- اطاق اژدرها و انبار نگهداري اژدرهاي يدكي
2- بخش تجمع افسران موسوم به "باشگاه افسران" ، بخش هيدرواكوستيك ، تجهيزات مربوطه ، حمام و دستشوئي در بخش زيرين باطري ها
3- قسمتي از ايستگاه مركزي تجهيزات راديوالكتريك ، بخش مديريت تجهيزات ، پرتاب اژدر
4- آسايشگاه راديو ، انبار بخش ، آشپزخانه ، واقع در قسمت انتهائي بخش باطري ها
5- موتورخانه ، شامل سه موتور ديزلي اصلي type 37 و 2 ديزل كمپرسور تيپ DK-2
6- بخش الكتروموتور ، شامل دو الكتروموتور عرضي تيپ PG-101 ، و يك الكترو موتور تيپ PG-102
7- انبار اژدر و خوابگاه در طبقه زيرين عرشه به همراه 2 موتور الكتريكي براي ناوبري در شرايط عادي . در زير همين بخش ، دو دستگاه موتور الكريكي ديگر با قدرت 140 اسب بخار نيز براي ناوبري در شرايط فوق در نظر گرفته شده بود.  

 [External Link Removed for Guests]
فتوگراف زيردريائي Zulu IV با توپ هوائي ضدهوائي مستقر در عرشه  
 مشخصات فني :
كد روسي : V-611 ( حامل يك موشك اسكاد دريائي ) و AV-611 ( حامل دو موشك اسكاد دريائي)
كد پيمان ناتو : Zulu IV براي V-611 و Zulu V براي AV-611
سال آغاز طراحي : 1954
دفتر فني طراحي : UKB-16
طراح : نيكولاي نيكيتيچ ايزانين Isanin Nikolay_Nikitich
ساخت و تجهيز نخستين نمونه : گونه V-611 از 1953 تا 1956و گونه AV-611 از 1954 تا 1958
زمان خدمت : گونه V-611 از 1956 تا 1964 و گونه AV-611 از 1957 تا 1968
محل ساخت : مجتمع شماره 402 در Severodvinsk + مجتمع شماره 199 در Komsomol Na Amur
تعداد ساخته شده : يك فروند از گونه V-611 و پنج فروند از گونه AV-611
تسليحات : يك سامانه D-1 ويژه پرتاب موشك R-11FM + 10 عدد لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري
پيشرانه : 5 دستگاه موتور ديزل و موتورهاي الكتريكي
طول : 90.5 متر براي گونه V-611 و 98.9 متر براي گونه AV-611
ارتفاع : 7.5 متر
وزن در روي آب : 1875 تن براي گونه V-611 و 1900 تن براي گونه AV-611
وزن در زير آب : 2387 تن براي گونه V-611 و 2415 تن براي گونه AV-611
عمق عمليات : 170متر (طراحي ) و 200 متر (حداكثر عمق عملياتي)
سرعت : 16.5 گره دريائي سطح آب و 13 گره در زيرآب
تعداد خدمه : 75 نفر براي گونه V-611 و 83 نفر براي گونه AV-611
مدت ماموريت : 58 روز  


 [External Link Removed for Guests]
يك برش طولي ، عرضي و مقطعي ، اجزاي زيردريائي Project 611 ( مجهز به توپخانه ) با ذكر شماره در ذيل قابل تشخيص است.  

  rudder;
2-torpedo tube;
3-Emergency dial-up buoys;
the 4-Inlet hatch with tubusem;
5-pressure vessel for high-pressure conduit pipe;
6-control panel of the main electric;
7-main motor;
8-the diesel engine 37 d;
9-the external valve shaft air flow to the diesel engines;
10-the galley;
11-a 25 mm anti-aircraft guns, 2-8;
12-a Device for the work of diesel engines under water;
13-Attack Periscope;
14-Protiletadlový scope;
15-the main wheelhouse;
16-Universal lafeta SM-24-3 ZIF with 57 mm dvojkanónem;
17-the officers ' Club room;
18-Hatch of the shaft for loading torpedoes;
19-Backup torpedoes;
20-Tank main buffer tanks;
21-Tank plavbyschopnosti;
22-Receiver a noise pelengátoru;
23-the front buffer tank;
24-fuel tank inside the hard skeletons;
25-Akumulátorvé batteries;
26-fast Tank;
27-Motor for economic operations;
28-between-deck fuel tank;
29-the back buffer tank;
30-screw;
31-Aft of the horizontal rudder;
32-Emulsion;
33-Room command;
34-Buffer tank;
35-Cabin radio communication;
36-the central station;
37-air supply Piping to the diesel engines;
38-Pipe for diesel engines under water;
39-the antenna of the active radar equipment;
40-equipment for the management of the torpedo firing;
41-munitions (hlavňové);
42-Cabin Navigator;
43-the front of the horizontal  

 [External Link Removed for Guests]
شماره چهارم [COLOR=#000000]- دی ماه   

 [External Link Removed for Guests] 
سلام عليكم

زيردريائي Project 613, 644, 665 با كد ناتو Whiskey class


 [External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests] 
  Whiskey يكي از نخستين زيردريائيهاي نيروي دريائي شوروي سابق ( و يا بهتر بگوئيم نخستين زيردريائي طراحي و ساخته شده ) در اوايل دوران جنگ سرد مي باشد. طرح اين زيردريائي دريا رو در كلاس زيردريائي هاي S در اوايل دهه 1940 و حتي در نخستين روزهاي حمله آلمان به شوروي سابق در دست اقدام بود . در سال 1943 ، ستاد نيروي دريائي شوروي در پي ساخت يك زيردريائي مناسب براي جايگزيني زيردريائي هاي گشتي قديمي و متوسط تيپ S 'Stalinets' و تيپ Shch 'Shchuka' بود. هنگاميكه روسها در سپتامبر سال 1944 توانستند زيردريائي آلماني U-250 غرق شده را بازيابي كنند ، به نظر مي رسيد كه پروژه در مسير درستي افتاده است . اين زيردريائي تيپ 21 آلماني چند هفته قبل در خليج فنلاند غرق شده بود و روسها در تلاش براي بدست آوردن فن آوري آن ، زيردريائي را از آب خارج كردند و تحقيقات گسترده اي را بر روي آن آغاز كردند.  
 [External Link Removed for Guests]
پلان زيردريائي تيپ 21 آلمان

[External Link Removed for Guests]
دومين زيردريائي از سمت چپ ، يك زيردريائي تيپ 21 آلماني موسوم به U-2511 است كه مبناي ساخت زيردريائي هاي ديزلي شوروي پس از جنگ جهاني دوم قرار گرفت . بندر برگن ، ماه مه سال 1945  
  تحقيقات به خوبي نشان داد كه روسها تا چه حد از مسابقه تسليحاتي در زير دريا دور هستند. هنگاميكه در سال 1945 جنگ به پايان رسيد ، شوروي توانست تعدادي از زيردريائي هاي بسيار پيشرفته تيپ 21 آلماني را به چنگ آورد. به همين روسها دليل طرح جاري خود موسوم به Project 608 را به سرعت لغو و بر اساس تجربيات بدست آمده دوران جنگ و نيز به دست آوردن فن آوري زيردريائي هاي آلماني ، طراحي جديد و مورد نظر خود را دنبال كردند. هر چند طرح جديد مستقيما تحت تاثير طراحي زيردريائي تيپ 21 آلماني قرار داشت اما سرانجام با نامProject 613 در سال 1948 قطعي شد مسئوليت اجراي آن نيز بر عهده دفتر طراحي لازوريت Lazurit گذاشته شد .
پروژه 613 داراي طراحي دولايه بدنه بود و اندكي هم از پروژه 608 مورد نظر روسها بزرگتر شده بود و توسط دو پروانه و شفت موازي حركت مي كرد . هر كدام از اين پروانه و شفتها موتور الكتريكي ويژه خود را داشت . تسليحات اين زيردريائي جديد شامل چهار لوله پرتاب اژدر در دماغه و دو لوله در پاشنه كشتي بود. يك توپ ضدهوائي هم بمنظور مقابله با هواپيماهاي ضد زيردريائي ، بر روي عرشه كشتي نصب شد.  
 [External Link Removed for Guests]
يك بالگرد ميل MI-1 در حال پياده كردن نفرات بر روي عرشه يك فروند زيردريائي ويسكي  
  مجموع 340 فروند كشتي سفارش داده شد و نخستين آنها در سال 1951 به آب انداخته شد. هنگاميكه پيمان ناتو براي اولين بار اين زيردريائي را مشاهده نمود به آن كد Whiskey class را تخصيص داد . توليد اين زيردريائي تا سال 1956 ادامه يافت و در مجموع 215 فروند از آنها وارد خدمت در نيروي دريائي شوروي گرديد. پيشرفت هاي بدست آمده در عرصه فن آوري هسته اي ، يكي از مهمترين دلايلي بود كه سبب كاهش تعداد توليد اين زيردريائي ديزلي گرديد.

زيردريائي هاي گشتي
بين سال هاي 1949 تا 1958 در مجموع 236 فروند از 340 فروند زيردريائي مورد انتظار كلاس Whiskey به توليد رسيد و تحويل نيروي دريائي شوروي گرديد. در حاليكه روسها سرگرم انجام آزمايشات مربوط به حمل وشك هاي ضد كشتي بر روي زيردريائي ويسكي بودند ، نمونه هاي ديگر اين زيردريائي با هدف گشت ساحلي به توليد رسيد. اين زيردريائي هاي گشتي در شوروي با كد Project 613 و در غرب با كد Whiskey class شناخته مي شدند . تفاوت عمده اين زيردريائي هاي گشتي در سلاح هاي ضدهوائي نصب شده بر روي آنها بود اما تغييرات ديگري هم صورت گرفته بود . غربي ها كلاس Whiskey را در چهار دسته به شرح ذيل تقسيم كرده بودند :
• Whiskey I – مجهز به يك توپ ضدهوائي 25 ميليمتري دو لول در جلوي برج
• Whiskey II – مجهز به دو توپ 57 ميليمتري دولول در عرشه پشتي+ يك توپ 25 ميليمتري دولول
• Whiskey III – تمام توپهاي فوق برچيده شدند اما جايگاه استقرار آنها همچنان حفظ شد
• Whiskey IV – مجهز به يك توپ 25 ميليمتري دولول + اشنوركل
• Whiskey V- بدون توپ + برج ساده شده + اشنوركل
آخرين گونه ساخته شده اين زيردريائي Whiskey V بود كه در اواسط دهه 1960 وارد خدمت گرديد و روسها براي كاهش مقاومت در برابر آب ، تمام توپهاي ضدهوائي آن را برداشت .  
 [External Link Removed for Guests]
يك زيردريائي Whiskey دو  
 زيردريائي هاي موشك انداز
در اواخر سال 1956 نيروي دريائي شوروي اقدام به آزمايش پرتاب موشك هاي هدايت شونده ضدكشتي نمود . به همين دليل در دهه 1950 و 1960 ، تعدادي از زيردريائي هاي Whiskey براي حمل موشك هاي هدايت شونده تغيير داده شدند. اين زيردريائي ها توان پرتاب يك الي 4 فروند موشك كروز ضد كشتي SS-N-3 Shaddock را داشتند. در سال 1956 نخستين نمونه اين زيردريائي آماده عمليات بود. اين نمونه ، گونه اي تغيير يافته از زيردريائي Whiskey بود كه به يك لوله بزرگ ويژه پرتاب موشك در قسمت انتهائي كشتي مجهز شده و قادر به حمل يك فروند موشك ضد كشتي SS-N-3 بود. اين زيردريائي در غرب با نام زيردريائي ويسكي تك سيلندر Whiskey Single Cylinder شناخته مي شود. بين سال هاي 1958 تا 1960 ، شش فروند زيردريائي ويسكي براي حمل موشك هاي ضد كشتي ارتقاء داده شدند. اين كشتي ها داراي دو لوله پرتاب موشك در قسمت انتهائي بدنه بودند كه در غرب با نام زيردريائي ويسكي دو سيلندر Whiskey Twin Cylinder شناخته مي شدند. روسها اين زيردريائي ها را Project 644 مي ناميدند.

بين سال هاي 1960 تا 1963 شش فروند زيردريائي ديگر دستخوش تغييراتي شدند و طول بدنه آنها افزايش يافت تا بتواند چهار فروند موشك SS-N-3 را با خود حمل كنند. به اين زيردريائي ها در غرب ، "ويسكي صندوق دراز" Whiskey Long Bin گفته مي شد در حاليكه روسها به آن Project 665 كد داده بودند . اين آخرين تغييرات انجام گرفته بر روي زيردريائي هاي ويسكي براي حمل موشك هاي ضد كشتي SS-N-3 بود . تمام موشك هاي ضد كشتي هدايت شونده نصب شده در زيردريائي هاي كلاس ويسكي ، مي بايست از روي سطح آب پرتاب مي شدند. ضمن آنكه زيردريائي هاي اوليه تك سيلندر و دو سيلندر ويسكي مي بايست هنگام پرتاب موشك ، لوله ها را بالا هم مي آوردند در حاليه در شرايط عادي ، اين لوله ها به صورت افقي قرار داشتند . قرار بود تا تمام زيردريائي هاي موجود تا سطح Whiskey V ارتقاء يابند و به همين منظور تعداد 60 فروند زيردريائي نيز براي انجام تغييرات در نظر گرفته شدند . الباقي زيردريائي ها نيز به نفع زيردريائي هاي جديدتر ، كنار گذاشته مي شدند.  
 [External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
زيردريائي Whiskey V موسم به ويسكي صندوق دراز . همانطور كه مشاهده مي كنيد ، برج زيردريائي كاملا اصلاح شده است  
  هاي ويسكي صندوق دراز ، به خوبي در آب حركت نمي كردند چرا كه لانچرهاي پرتاب موشك در مقابل آب مقاومت مي كردند و جريان آب در اطراف لانچرها نيز پر سروصدا بود. تمام اين گونه زيردريائي ها خيلي زود از خدمت خارج و با زيردريائي هاي كلاس رومئو Romeo-class و كلاس ژوليت Juliet-class جايگزين شدند. چهار فروند از آنها تبديل به زيردريائي هاي حمل رادارهاي مراقبت radar picket شدند كه غربي ها آنها را بدليل استفاده از روكش بزرگ براي پوشاندن رادارها در هنگام خاموش بودن ، Whiskey Canvas Bag و روسها نيز Project 640 مي ناميدند. دو كشتي ديگر نيز با نامهاي Severanka و Slavyanka براي اهداف تحقيقات شيلات و اقيانوس شناسي تغيير كاربري داده شدند. اما حتي اين تغييرات نتوانست اين زيردريائي ها را براي مدت طولاني تري در خدمت حفظ نمايد. در سال 1980 ، دو زيردريائي تحقيقات دريائي و شيلات اسقاط شدند و فقط 130 فروند زيردريائي گشتي باقيماند. از اين تعداد هم فقط 50 فروند به صورت فعال همچنان در گشت باقيماندند و 80 فروند ديگر به صورت ذخيره نگهداري مي شدند. دو سال بعد اين تعداد ذخيره به 60 فروند كاهش داده شده بود و اين انگيزه وجود داشت تا در پايان دهه 1980 تعداد بيشتري زيردريائي ويسكي بازنشسته و اسقاط شوند. در سال 1992 فقط 18 فروند زيردريائي هنوز موجود بود و تا سال بعد تمام آنها نيز اسقاط شدند .

مشتريان خارجي
پايان خدمت اين زيردريائي در ارتش روسيه به معني پايان عمر تمام ناوگان آن نبود. بعنوان يك زيردريائي ويژه گشتزني ، اين كشتي توانست به يك زيردريائي بسيار موفق و عامه پسند در ميان كشورهاي مختلف تبدبل شود. در طول چند سال ، ارتش شوروي حدود 39 فروند از اين زيردريائي را به چند كشور خارجي صادر نمود. آلباني 4 فروند ، بلغارستان 2 فروند ، چين 5 فروند ، مصر 7 فروند ، اندونزي 12 فروند ، كره شمالي 4 فروند و لهستان 5 فروند از اين كلاس زيردريائي گشتي را دريافت كردند. حدود 21 كشتي ديگر نيز در چين و پس از دريافت قطعات منفصله از شوروي مونتاژ شدند. كوبا و سوريه نيز بعدها دو فروند زيردريائي غير عملياتي را بمنظور استفاده از آنها در شارژ باطري هاي مورد نيازشان خريداري كردند. اندونزي هم دو فروند ديگر را براي تامين قطعات يدكي ناوگان زيردريائي خود خريداري كرد. هيچ زيردريائي ويسكي مجهز به موشك هاي ضد كشتي SS-N-3 به هيچ كشوري فروخته نشد.  
 [External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر با چهار لوله پرتاب ، در دماغه زيردريائي

[External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر با دولوله پرتاب ، در انتهاي  
 مزيت هاي تاكتيكي و محدوديت ها
قرار بود تا اين زيردريائي نقش هاي بيشتري را نسبت به اسلاف خود در دوران جنگ ايفا كند. ماموريت اصلي اين زيردريائي شناسائي و نابودي كشتي هاي جنگي و تجاري دشمن بود. ماموريت زيردريائي هاي حامل موشك هاي ضد كشتي نيز بر همين مبنا صورت مي گرفت . تنها تفاوت در اين بود كه زيردريائي هاي حامل موشك ماموريت داشتند تا انهدام اهدافي راهبردي همچون ناوهاي هواپيما بر و اهدافي را كه خارج از برد استاندارد زيردريائي هاي عادي ويسكي بود ، در اولويت قرار دهند .
زيردريائي گشتي كلاس ويسكي در مقايسه با گونه هاي ساخته شده قبل از جنگ بسيار پيشرفته بود . اين زيردريائي در مقايسه با تمام زيردريائي هاي روسي قبل از خود به مراتب سريعتر و آرام تر و با قدرت غوص بسيار بيشتري بود . سامانه هاي سونار بكار رفته در آن هم پيشرفته بودند. موشك هاي ضدكشتي هدايت شونده هم به روس ها توانائي غيرقابل انكار دريائي را بخشيد و راه را براي طرح هاي آينده كه غرب را براي چندين دهه مورد تهديد قرار مي داد هموار ساخت. اما با وجود مزيت هاي فوق ، زيردريائي ويسكي هنوز هم بعنوان يك زيردريائي پرسروصدا شناخته مي شد. اين امر ناشي از وجود حفره هاي متعدد ( برگرفته از زيردريائي تيپ 21 آلماني ) در سراسر طول بدنه زيردريائي بود. گونه هاي تبديل شده به حمل كننده هاي موشك نيز سروصداي زيادي داشتند ضمن آنكه از سرعت آنها نيز كاسته شده و در مواقع پرتاب موشك مي بايست حتما به سطح آب مي آمدند. اين مسائل سبب شده بود تا در مقابل حملات هوائي بسيار آسيب پذير شوند .  
 [External Link Removed for Guests]
سالن غذاخوري  
 فن آوري بكار رفته
همانطور كه قبلا هم گفته شد ، زيردريائي ويسكي از تجربيات جنگ جهاني دوم برگرفته شده بود كه آن را قادر مي ساخت تا مدتها پس از دوران جنگ به حيات خود ادامه دهد. تا آنجا كه فن آوري هاي پيشرفته گذشته و نيز طراحي مناسب آن ، سبب شد تا بعنوان يادگاري براي آيندگان باقي بماند. لازم به ذكر است كه توانائي هاي هجومي زيردريائي ويسكي توسط زيردريائي كلاس رومئو Romeo ادامه يافت ضمن آنكه تمام تجهيزات موشك هاي هدايت شونده زيردريائي ويسكي توسط سامانه هاي موشكي جديدتر جايگزين شده و بر روي زيردريائي كلاس ژوليت Juliet مستقر شدند .  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
موتورخانه  
 مشخصات فني :
نام روسي : Project 613, 644, 665
كد پيمان ناتو : Whiskey class
طول : 75.2 متر ( برخي منبع 76 متر)
ارتفاع : 6.3 متر (برخي منابع 6.5 متر)
آبخور : 3 متر در جلو ، 4.8 متر در عقب
وزن در روي آب : 1050 تن ( برخي منابع 1080 تن)
وزن در زير آب : 1350 تن
عمق عملياتي : محرمانه ولي حدود 500 متر عنوان شده
پيشرانه : ديزل الكتريك شامل : دو شفت + دو موتور ديزلي 37-D هر كدام به قدرت 2000 اسب بخار + دو عدد موتور الكتريكي هر كدام به توان 1350 اسب بخار + دو موتور الكتريكي به قدرت 150 كيلووات ويژه تخليه آب مخازن هنگام غوص
سرعت در سطح آب : 17 تا 18.5 گره دريائي ( حدود 34.3 كيلومتر در ساعت)
سرعت در زير آب : 13 تا 14 گره دريائي (حدود 24 كيلومتر در ساعت ) ( در صورت استفاده از دكل اشنوركل ، سرعت مي بايست به 7 گره دريائي معادل 13 كيلومتر در ساعت كاهش مي يافت) .
ظرفيت مخزن سوخت : 120000 ليتر گازوئيل براي طي مسافت 13.500 ناتيكال مايل ( معادل 25000 كيلومتر) در سطح آب و 6000 ناتيكال مايل (معادل 11000 كيلومتر ) در زير آب
خدمه : 54 الي 56 نفر
تسليحات : 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه و 2 لوله پرتاب اژدر در  

 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests]   اصلي زيردريائي


 [External Link Removed for Guests]  
 [External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests]
شماره هشتم [COLOR=#000000]- اردیبهشت ماه   

سلام عليكم

 [External Link Removed for Guests] 

زيردريائي Project 615 با كد ناتو Quebec class

 [External Link Removed for Guests] 
  class ، نامي بود كه پيمان ناتو به زيردريائي روسي موسوم به Project 615 ، يك زيردريائي هجومي نسبتا كوچك در دهه 1950 بود اطلاق نمود. اين زيردريائي توسط دفتر طراحي مركزي CKB-18 و در چارچوب طراحي يك زيردريائي كوچك با ظرفيت معمولي 406 تن طراحي گرديد. اين زيردريائي مجهز به يك موتور ديزل مداربسته بود كه به آن امكان مي داد تا به طور چشمگيري مدت حضور در اعماق آب و نيز سرعت آن در زيردريا افزايش يابد. اين موتور ديزلي اكسيژن سوز را REDO مي ناميدند.

قبل از جنگ جهاني دوم ، يك مهندس روس با نام باسيلفسكي Basilevskiy كار بر روي ساخت زيردريائي هاي ديزلي مدار بسته را آغاز نموده بود. او توانست يك مولد نيرو را با همين مشخصات راه اندازي كند. در اين روش گازهاي خروجي از موتور ديزل فشرده شده ، و با خارج كردن دي اكسيد كربن، آن را به خارج از زيردريائي هدايت مي كنند. اما قبل از آن، گازهاي رقيق شده را يكبار ديگر با اكسيژن خالص مخلوط كرده و به درون موتور هدايت مي نمايند. يك نمونه از اين مولد بر روي يك زيردريائي تجربي موسوم به M401 در تاريخ 28 نوامبر 1939 نصب و در 31 ماه مه سال 1941در درياي خزر آزمايش گرديد. زيردريائي M401 در مجموع 74 سفر دريائي را انجام داد كه در آنها با استفاده از موتور مدار بسته ، 68 نوبت غوص و 670 كيلومتر را در زير آب طي كرد. با بروز جنگ ، ادامه كار موقتا متوقف گرديد اما پس از جنگ تحقيقات مجددا در استالينگراد از سر گرفته شد و 15 سال هم ادامه يافت . نتايج بدست آمده از زيردريائي M401 مبنائي شد براي ساخت زيردريائي Project 615 يا همان كلاس Quebec .  

 [External Link Removed for Guests] 


  هاي كلاس Quebec به دو موتور ديزلي معمولي براي حركت در سطح آب و يك موتور ديزلي مدار بسته اكسيژن سوز مجهز بودند كه در هنگام حركت در زيرآب ، پيشرانه مورد نياز زيردريائي را فراهم مي ساخت. اين زيردريائي داراي يك برج ويژه با مقاومت كم در برابر جريان آب و يك اشنوركل ثابت در پاشنه كشتي بود. همچنين 4 لوله پرتاب اژدر در دماغه و دو لوله نيز در انتهاي كشتي تعبيه شده و هيچ اژدر اضافه اي نيز حمل نمي شد. نمونه هاي اوليه اين زيردريائي مجهز به يك توپ ضدهوائي 25 ميليمتري در جلوي برج بود. اما زيردريائي Quebec دچار مشكلاتي با اكسيژن مايع بود. به دليل تبخير اكسيژن مايع ، مدت ماموريت به 14 روز محدود شده بود و مجموعه پيشرانه كشتي به كرات دچار حوادث خطرناكي مي شد. در سال 1957 دو زيردريائي به خاطر حوادث ناشي از سامانه اكسيژن از دست رفتند. زيردريائي M-256 در 26 سپتامبر سال 1957 پس از انفجار و آتش سوزي در سامانه اكسيژن مايع در خليج فنلاند واقع در درياي بالتيك دچار آتش سوزي مهيبي شد كه منجر به غرق زيردريائي گرديد. از 35 نفر خدمه هم فقط 7 نفر زنده ماندند . زيردريائي M-351 هم به همان دليل آتش سوزي بدون هيچ تلفاتي در درياي سياه غرق شد. وقوع چندين مورد آتش سوزي بخاطر سوخت اكسيژن مايع سبب شد تا در انجام ماموريت ها اطمينان كمي به اين زيردريائي وجود داشته باشد و حتي خدمه به اين زيردريائي اصطلاحا " فندك " لقب دهند.

اما زيردريائي Quebec بدون وقوع آتش سوزي عملكردي واقعا عالي داشت . در سال 1961 ، زيردريائي M-321 توانست با موفقيت يك ماموريت كامل را در زير آب و دور درياي بالتيك به نمايش بگذارد. اين موفقيت بي نظير در سال 1962 مجددا توسط زيردريائي M-356 تكرار شد. انجام چنين ماموريت هائي جدا" دور از دسترس زيردريائي هاي ديزل الكتريك موجود در آن زمان بود. اگر چه زيردريائي Quebec را مي شد با زيردريائي آلماني تيپ 205مقايسه نمود اما واقعا به لحاظ فن آوري هيچ نمونه مشابهي در غرب نداشت . به لحاظ فن آوري ، زيردريائي مداربسته ديزلي با سوخت مايع ، حدود 25 سال از همتايان غربي خود جلوتر بود و اگر روسها به فعاليت در اين زمينه ادامه ميدادند ، در آنصورت ناوگان ديزل الكتريك رعب آوري را تشكيل مي دادند. اما سرانجام با توجه به وقوع حوادث ذكر شده ، موتور مداربسته از روي زيردريائي ها برچيده و به جاي آنها يك موتور ديزل معمولي نصب گرديد.  

 [External Link Removed for Guests] 
  30 فروند از اين زيردريائي بين سالهاي 1952 تا 1957 ساخته و در اختيار ناوگان بالتيك نيروي دريائي شوروي قرار داده شد . در حاليكه در نظر بود تا 100 فروند از اين زيردريائي توليد شود. اما با ساخت زيردريائي هاي مجهز به پيشرانه هسته اي ، توليد اين زيردريائي نيز متوقف گرديد. آخرين زيردريائي Quebec در دهه 1970 بازنشسته شد. زيردريائي M-261 در كراسنودار روسيه و زيردريائي M-302 در بندر اودسا در اوكراين به نمايش عموم گذاشته شده اند. تا اواسط دهه 1990 ، زيردريائي Quebec تنها گونه زيردريائي مجهز به موتور ديزلي مدار بسته ( اكسيژن سوز) بود و تنها گونه زيردريائي هم بود كه در روي آب و زير آب از يك موتور استفاده مي نمود.  

 [External Link Removed for Guests] 
 مشخصات فني :
نام روسي زيردريائي : Project 615
كد پيمان ناتو : Quebec class
ماموريت : زيردريائي هجومي برد كوتاه
سال ساخت : 1952 تا 1957
تعداد توليد شده : 30 فروند
وزن زيردريائي روي آب : 406 تن
زير آب : 499 تن ( برخي منابع 540 تن)
طول : 56.76 متر
ارتفاع : 4.46 متر
آبخور : 3.59 متر
سرعت روي آب : 16.1 گره دريائي ( برخي منابع 18 گره دريائي )
زير آب : 15 گره دريائي ( برخي منابع 16 گره دريائي )
برد :
مدت ماموريت در زير آب : 10 روز
عمق عملياتي : 100 و حداكثر 120 متر ( در برخي منابع نامعلوم ذكر شده)

پيشرانه : دو موتور 700 اسب بخار M-50P ديزلي + يك موتور ديزلي 900 اسب بخار مدار بسته 32D + يك موتور 100 اسب بخار PG-106 الكتريكي + سه شفت پروانه موازي

تسليحات : 4 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري حامل 4 اژدر K-45 ( برخي منابع دولوله پرتاب اژدر مستقر در عقب كشتي را ذكر كرده اند ) + يك توپ ضدهوائي 25ميليمتري دولول 2M-8 ( در سال 1956 برداشته شد)

تجهيزات الكترونيك : يك رادار جستجوگر زميني Flag + يك رادار RPN-47-03 + يك دستگاه سونار Tamir-5L + سونار جستجوگر صدا Mars-16KIG + سونار GS-571 «Anadyr`» ( از سال 1958 به بعد)

خدمه : 41 نفر ( شامل 10 افسر )
ظرفيت حمل سوخت : 50  

 [External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests]
شماره نهم [COLOR=#000000]- خرداد 1391  

 [External Link Removed for Guests] 
سلام عليكم

زيردريائي Project 633 با كد ناتو Romeo class

 [External Link Removed for Guests] 
  Project 633 يكي ديگر از زيردريائي هاي ديزل الكتريك ساخت شوروي سابق بود كه در دهه 1950 طراحي و ساخته شد. در پايان جنگ جهاني دوم شوروي توانسته بود تعداد زيادي از زيردريائي آلماني تيپ 21 موسوم به Elektroboot به غنيمت خود درآورده و به فن آوري كليدي آنها دست يابد . با اين فن آوري شوروي توانست زيردريائي هاي كلاس Zulu و Whiskey را طراحي و توليد نمايد. بعدها با انجام پاره بهينه سازي ها بر روي دو زيردريائي قبلي ، زيردريائي جديد Project 633 با كد ناتو Romeo class به توليد رسيد.

قرار بود تا 560 فروند زيردريائي Romeo class به توليد برسد اما با ورود زيردريائي هاي مجهز به پيشرانه هسته اي به ناوگان نيروي دريائي شوروي ، فقط 20 فروند از آنها بين اكتبر 1957 تا پايان دسامبر 1961 به توليد رسيد . بنا بر معيارهاي امروزي ، زيردريائي Romeo منسوخ به نظر مي رسد اما هنوز ارزش خود را به عنوان يك زيردريائي ويژه آموزش و گشتزني حفظ كرده است.  
 [External Link Removed for Guests]
يك زيردريائي Romeo كه توسط كشور چين با نام Type-33 توليد و مورد استفاده قرار گرفته است.  
  چارچوب معاهده چهارم فوريه سال 1959 همكاري هاي دوجانبه بين شوروي و چين ، روسها دانش فني ضروري مورد نياز براي ساخت زيردريائي هاي ديزل الكتريك اژدر افكن Romeo class و زيردريائي Project 629 با كد ناتو Golf class را به چين ( و بعدها كره شمالي ) منتقل كردند. بين سالهاي 1962 تا 1980 ، تعداد 84 فروند زيردريائي كلاس Romeo با نام Type 033 در كشور چين توليد گرديد. علاوه بر اين تعداد ، چندين زيردريائي ديگر نيز به صورت جداگانه توليد و به ساير كشورها صادر شد. زيردريائي هاي توليد شده توسط چين در مقايسه با نمونه هاي روسي ، بهينه سازي هائي را به خود ديده بودند. مواردي همچون كاهش صداي زيردريائي ها تا سقف 20 دسي بل ، ارتقاء مداوم سامانه هاي سونار از جمله بهينه سازي هاي انجام شده توسط چيني ها بر روي اين زيردريائي بود.

اين زيردريائي در ناوگان دريائي كشور هاي ذيل خدمت كرده است : 
 [External Link Removed for Guests] 
 روسيه : روسيه و شوروي ( سابق) 20 فروند زيردريائي كلاس Romeo را در اختيار داشتند. هر چند مدتها است كه اين زيردريائي از رده عمليات نيروي دريائي روسيه خارج شده است ، اما هنوز يك يا دو فروند از آنها بصورت يك مركز ثابت ( غير عملياتي ) كاربرد آموزشي دارند

چين : اين كشور حدود 84 فروند از نوع چيني اين زيردريائي موسوم به Type-33 را در طول جنگ سرد در خدمت داشته است. اما هنوز 31 فروند از آنها موجود و در حال ارائه خدمات آموزشي هستند.

كره شمالي : اين كشور حدود 22 فروند زيردريائي كلاس Romeo را در اختيار دارد كه هم مستقيما از چين خريداري شده و هم با دريافت قطعات يدكي از آن كشور مونتاژ شده اند. يگانهاي ساخت چينهم اكنون در سواحل غربي آن كشور مستقر شده اند.

بلغارستان : هنوز يك فروند از چهار فروند زيردريائي كلاس Romeo دريافتي از شوروي سابق را به صورت عملياتي دراختيار دارد .

سوريه : سه فروند زيردريائي دريافتي از شوروي سابق را اسقاط كرده است .

مصر : چهار فروند زيردريائي عملياتي از مجموع 8 فروند زيردريائي Romeo را در اختيار دارد كه اين زيردريائي ها در اصل گونه ارتقاء يافته نمونه هاي چيني مي باشند.

الجزاير : دو فروند زيردريائي خريداري شده مربوط به دوران شوروي سابق را به صورت اسقاط شده در اختيار دارد.

ميانمار : تا سال 1998 هنوز دو فروند زيردريائي Romeo را در خدمت داشت. 
 [External Link Removed for Guests]
اين زيردريائي در ناوگان دريائي روسيه هم اكنون به صورت يك زيردريائي ثابت جهت انجام امور آموزشي ملوانان بكار گرفته مي شود .

 [External Link Removed for Guests]  

 [External Link Removed for Guests]
تصويري از زيردريائي كلاس Romeo در خدمت نيروي دريائي مصر .

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
در تصوير بالا خدمه يك زيردريائي Type-33 چيني در كنار عرشه و برج زيردريائي ديده مي شوند . در تصوير پائين يك فروند از همان نوع زيردريائي Type-33 ( ظاهرا از رده خارج ) در كنار اسكله ديده مي شود.  

 
شماره دهم [COLOR=#000000]- تیرماه 1391  ([COLOR=#C00000]بر روی تصویر کلیک نمائید)  

 [External Link Removed for Guests] 
سلام عليكم

 [External Link Removed for Guests] 
زيردريائي Project 641 با كد ناتو Foxtrot class

  دريائي شوروي سابق به صورت سنتي ، همواره به در اختيار داشتن تعداد زيادي از زيردريائي هاي برد متوسط كلاس Whiskey براي انجام عمليات در سواحل شوروي و البته تعداد كمتري از زيردريائي هاي برد بلند كلاس Zulu ، بمنظور انجام عمليات اكتشاف و مراقبت ، علاقمند بوده است . اما اين زيردريائي اكنون با خطر جديدي به نام جت هاي بمب افكن مستقر بر عرشه ناوهاي هواپيمابر ( با توان حمل تسليحات هسته اي ) مواجه شده بود. به همين دليل نيروي دريائي شوروي به ناچار زيردريائي هاي كلاس Whiskey را از رده خارج نمود تا زيردريائي هاي كلاس Romeo را جايگزين آنها نمايد و با استفاده از اين زيردريائي هاي برد بلند بتواند ناوگان دشمن را دور از پايگاه هايشان رهگيري نمايد. از اين رو ، زيردريائي كلاس Foxtrot و گونه همتاي هسته اي خود موسوم به كلاس November ، براي حمل اژدرهاي جديد و پيشرفته مجهز به يك كلاهك هسته اي كه مختص حمله به چندين كشتي در يك ناوگان و نيز تاسيسات بندري طراحي شده بودند ، گزينه مناسبي محسوب مي شدند. همچنين نسبت به گونه هاي ديگر ، از شعاع و مدت عملياتي و نيز توان حمل مهمات بيشتري برخوردار بوده اند.  
 [External Link Removed for Guests] 
  هاي ديزل الكتريك جديد كه روسها آن را Project 641 مي ناميدند، در سال 1958 تكميل گرديد و گونه ارتقاء يافته و موفقي از زيردريائي ديزلالكتريك برد بلند كلاس Zulu بوده است . زيردريائي كلاس Zulu داراي ضعفساختاري بوده و هنگام عمليات در عمق آب دچار لرزش مي شده كه همين ايراداتانجام ماموريت ها را دچارمحدوديت مي كرده است . اين زيردريائي جديد دارايدو جدار بوده و فضاي داخلي تحت فشار آن تقريبا 4 متر عرض داشته است .پيمان ناتو به اين زيردريائي Foxtrot class كد داده است . نخستينزيردريائي كلاس Foxtrot در سال 1958 و آخرين آن در سال 1983 توليد شد. زيردريائي Foxtrot بعنوان بزرگترين زيردريائي متعارف ناوگان دريائي شوروي ، قادر بود تا 16000 مايل دريائي را بدون نياز به سوختگيري طي كند و چهار روز متوالي نيز در زير آب به عمليات بپردازد. سه موتور ديزلي آن نيز قادر به چرخاندن سه پروانه شش تيغه بوده اند. هنگاميكه زيردريائي براي استفاده از پريسكوپ تا حد مشخصي بالا مي آمد ، مي توانست با استفاده اشنوركل هوا تازه را براي خدمه و موتورهايش مكش كند.  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر مستقر در دماغه كشتي

[External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر مستقر در پاشنه  
  كه قبلا هم گفته شد ، به لحاظ فني ، زيردريائي Foxtrot ، گونه اصلاح شده اي از زيردريائي كلاس Zulu محسوب مي گرديد. اين زيردريائي هنوز هم شالوده اصلي خود بر مبناي زيردريائي تيپ 21 آلمان نازي يعني " لبه چاقوئي " خود را حفظ كرده بود كه اين طرح به صورت ويژه براي كاهش انعكاس امواج سونار رادارهاي دشمن طراحي شده بود. باله هاي هدايتگر هم براي حداقل مقاومت در مقابل جريان آب ، به طور كامل از نو طراحي شده و طرح ابتدائي تجهيزات و لوله هاي پرتاب اژدر نيز به طور كلي برچيده شد. پس از زيردريائي كلاس Whiskey ، اين كشتي بزرگترين زيردريائي متعارف توليد شده در جهان در دوران پس از جنگ جهاني دوم محسوب مي شد. زيردريائي Foxtrot عموما در عمق 250 متري به فعاليت مي پرداخت اما مي توانست تا عمق 300 متري نيز غوص نمايد و تا 15 گره دريائي ( برخي منابع 16.8گره ) نيز سرعت بگيرد. براي آمدن به سطح آب ، 56 كپسول ويژه محتوي هواي فشرده ، آب درون مخازن را با فشار تخليه مي كردند. زيردريائي Foxtrot كاملا به شكل افقي به درون آب مي رفت يا روي سطح آب مي آمد. در زواياي بيش از 30 درجه ، زيردريائي كنترل خود را از دست مي داد. فقط افسران داراي خوابگاه اختصاصي بودند و 27 تخت مشترك در يك خوابگاه عمومي براي 56 ملوان واقع در پشت اطاق اژدر وجود داشت كه در هر روز در 3 شيفت ( ماموريت ، آماده باش و خواب ) در اختيار خدمه بود . به همين دليل به آن اصطلاحا "تخت داغ " مي گفتند.  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
كابين هاي اختصاصي افسران

[External Link Removed for Guests]
خوابگاه ويژه خدمه موتورخانه  
  بكارگيري سه پروانه در سامانه پيشرانه سبب شده بود تا اين زيردريائي از نمونه هاي مشابه غربي خود پر سروصداتر بوده باشد . هنگاميكه آخرين فروند از اين زيردريائي به توليد رسيد ، در واقع اين كلاس ، به طور كلي منسوخ شده بود . به طور سنتي همواره بيش از 10 فروند زيردريائي Foxtrot در ناوگان درياي بالتيك در حال خدمت بودند اما امروزه تمام آنها از خدمت خارج شده اند. به نظر مي رسد ، نيروي دريائي روسيه آخرين سه فروند Foxtrot خود را تا اوايل دهه 2000 ميلادي در خدمت داشته و اندكي بعد آنها را از رده خارج ساخته است هرچند برخي از كشورها هنوز هم آن را در خدمت دارند . زيردريائي هاي Foxtrot در بحران موشكي كوبا نقش اساسي را بازي كردند. نيروي دريائي شوروي سابق 4 فروند از اين زيردريائي را در كوبا مستقر نمود. ناوشكن هاي آمريكائي در نزديكي سواحل كوبا خرج هاي انفجاري مشقي را در اعماق آب ها منفجر كردند تا زيردريائي ها را مجبور نمايند به روي آب آمده و شناسائي كنند. سه فروند از چهار زيردريائي Foxtrot روي آب آمدند اما يكي از آنها از اين كار خودداري كرد. اين زيردريائي بيشتر از هر گونه ديگر در خدمت نيروي دريائي شوروي سابق ديده شده است.  
 [External Link Removed for Guests]   تصوير جاسوسي از زيردريائي  
  سالهاي 1958 تا 1973 ، جمعا 62 فروند از اين زيردريائي براي خدمت درنيروي دريائي شوروي سابق ساخته شد. اين زيردريائي ها ، باستثناي سه فروند، همگي در مجتمع كشتي سازي Sudomekh ساخته شدند. تعداد 17 فروندزيردريائي ديگر هم بين سالهاي 1969 تا 1984 به سفارش مشتريان خارجي به اينشرح ساخته شد :
هشت فروند براي هندوستان ( 1968 تا 1974) ، با نام هندي Kalvari class كه تماما از رده خارج شده اند
سه ( يا شش) فروند براي كوبا (1979 تا 1984) ، تماما بازنشسته شده اند
شش فروند براي ليبي ( 1976 تا 1983) ، دو فروند بصورت متروكه هنوز موجود است
تعدادي ديگر از اين زيردريائي ها در ناوگان دريائي اوكراين ( يك فروند) و لهستان ( دو فروند) نيز ديده شده اند.  
 [External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests] 
 مشخصات فني :
نام روسي : Project 641
كد پيمان ناتو : Foxtrot class
وزن در روي آب : 1952 تن ( برخي منابع 2640 تن )
وزن در زير آب : 2475 تن ( برخي منابع 3546 تن)
طول : 91.55 متر ( برخي منابع 90.2 متر)
ارتفاع : 8.6 متر ( برخي منابع 7.5 متر)
آبخور : 5.7 متر ( برخي منابع 6 متر)
ساختار بدنه : لايه بيروني سبك به قطر 9.6 سانتيمتر شامل مخازن آب براي غوص
لايه داخلي سنگين به قطر 19.8 سانتيمتر از جنس فولاد نيكل فشرده QT28
پيشرانه : سه موتور ديزل الكتريك Kolomna 2D42M به قوه 2000 اسب هر كدام + + سه موتور الكتريكي ( يك موتور 2700 اسب و دو موتور 1350 اسب ) جمعا به قدرت 5400 اسب + يك موتور الكتريكي كمكي + سه شفت (مجهز به پروانه هاي 6 تيغه )
سرعت : روي آب 16 گره دريائي
زير آب 15 گره دريائي
زير آب 9 گره دريائي ( هنگام استفاده از اشنوركل)
شعاع عملياتي :
روي آب : 20000 مايل دريائي با 8 گره سرعت
در زيرآب ( با استفاده از اشنوركل) : 11000 مايل دريائي و با 7 گره سرعت
در زير آب ( بدون استفاده از اشنوركل) : 380 مايل دريائي و با 2 گره سرعت
عمق عملياتي : 240 متر ( حداكثر 300 متر اما تا 380 متر هم تست شده )
مدت غوص : 3 تا 5 روز
مدت ماموريت : 80 روز ( برخي منابع 90 روز)
خدمه : 12 افسر + 10ناو آموز+ 56 ملوان ( برخي منابع 67 نفر + 14 افسر و يا70 نفر + 8 افسر )
تسليحات : در مجموع 22 اژدر شامل ، شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري SET-65, 53-65K, USET-80 در دماغه + چهار لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در پاشنه ( در گونه هاي بعدي 400 ميليمتر) + تعداد 32 الي 44 عدد مين ( به جاي اژدر)
تجهيزات الكترونيك : مجموعه راداري MRK-50 موسوم به «Kaskad» ( ويژه مراقبت سطحي ، داراي دو ديش ، باند I ) + سامانه راداري ESM موسوم به MRP-25 + سامانه سونار MGK-400 موسوم به «Rubikon» + سامانه سونار مين ياب MG-519 موسوم به «Arfa» + سامانه اطلاعاتي كنترل عمليات MVU-110 موسوم به «Uzel» + مجموعه ناوبري «Most-641B» 
 [External Link Removed for Guests]
تصوير يك زيردريائي Foxtrot بعنوان يادبود چهل و پنجمين سالروز تاسيس ناوگان دريائي لنينگراد بر روي پاكت هاي نامه در شوروي سابق چاپ شده است. نهم ژانويه سال 1962

[External Link Removed for Guests]
نمايش ناوگان مدرن نيروي دريائي شوروي ، تصوير يك زيردريائي Foxtrot ، 24 اكتبر 1983

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
سالن غذاخوري پرسنل زيردريائي

[External Link Removed for Guests]
پريسكوپ در اطاق فرماندهي

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
اطاق راديو ، يكي از محرمانه ترين بخشهاي زيردريائي

[External Link Removed for Guests]
دريچه ورود به موتورخانه

[External Link Removed for Guests]
موتورخانه اصلي

[External Link Removed for Guests]
موتوركمكي

[External Link Removed for Guests]
موتورخانه كمكي

[External Link Removed for Guests]
اطاق كنترل ويژه مهندس ارشد زيردريائي

[External Link Removed for Guests]
اطاق فرماندهي

[External Link Removed for Guests]
تجهيزات راداري مستقر در اطاق فرمان

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
 
شماره یازدهم [COLOR=#000000]- مردادماه 1391  (بر روی تصویر کلیک نمائید) 

 [External Link Removed for Guests] 
سلام عليكم

 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
زيردريائي ‌‍‍Project 641B Som با كد ناتو Tango class

  زيردريائي ، جانشين زيردريائي كلاس Foxtrot مستقر در ناوگان درياي سياه و مناطق شمالي تلقي مي گردد . نخستين زيردريائي در سال 1972 و در منطقه گوركي تكميل گرديد. اين زيردريائي ويژه درگيري با يگانهاي سطحي و زيرسطحي دشمن و نيز حمايت از ناوگان دريائي خودي طراحي گرديد. در مقايسه با زيردريائي Foxtrot ، بدنه اين زيردريائي در مقابل جريان آب كمترين مقاومت را از خود نشان مي داد كه اين امر سبب افزايش كارائي انجام ماموريت ها در عمق آب مي گرديد.

در مجموع 18 فروند زيردريائي كلاس Tango و در دو گونه كه اندكي با هم تفاوت داشتند ساخته شد. آخرين گونه توليدي چند متر طولاني تر از نمونه هاي قبلي بود و احتمالا علت آن استقرار تجهيزات سامانه جديد موشكي ASW بوده است . يك سامانه بزرگ غيرفعال سوناربر روي اين زيردريائي نصب شده بود كه اين سامانه سونار مشابه تجهيزات نصب شده بر روي زيردريائي هاي هسته اي روسي بوده است. زيردريائي Tango با بهره گيري از تجهيزات پيشرفته سونار ، براي انجام عمليات هجومي بر عليه زيردريائي هاي هسته اي غربي در گلوگاه ها بسيار ايده آل بود. پيشرانه اين زيردريائي نيز مشابه پيشرانه بكار رفته در زيردريائي Foxtrot بوده است. بر خلاف زيردريائي هاي پيشين كلاس Zulu و Foxtrot كه از طراحي مربوط به دوران جنگ جهاني دوم برخوردار بوده اند ، اين زيردريائي تمام مشخصه هاي يك زيردريائي پيشرفته جديد را نشان مي داده است .

برج اين زيردريائي همانند ساير زيردريائيهاي روسي ، داراي 6 عدد پنجره بوده براي ناوبري در هنگام حركت بر روي سطح آب مورد استفاده بوده اند. هم در قسمت جلو و هم در بخش عقب زيردريائي دريچه هائي براي خروج اضطراري وجود دارد كه با رنگهاي قرمز و سفيد به وضوح مشخص شده اند. اين امكان وجود داشت تا در صورت غرق شدن زيردريائي در عمق 60 متري ، يك زيردريائي ديگر به صورت كمكي به نجات خدمه بيايد. سامانه خروج اضطراري ديگري نيز وجود دارد كه البته مورد نياز نبوده اما به صورت تئوري قادر بوده تا در عمق 80 متري فعال شود. اين كار مستلزم آن بوده تا بخش هاي زيردريائي پر از آب شده ، سپس كليه خدمه از طريق سامانه هواي فشرده به بيرون پرتاب مي شده اند . اما ملوانان روس معمولا استفاده از اين سامانه خروج اضطراري را براي عمق 30 متري فرا مي گرفته اند. در تمرينات ثابت شد كه هيچ راه خيلي مطمئني براي انجام يك خروج اضطراري وجود ندارد .  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
اطاق اژدر  
  Tango داراي 6 لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري 60M الكتريكي بوده كه وزن هر كدام از اژدرها 2 تن بوده است . از لوله هاي پرتاب اژدر مي شد براي مين گذاري هم استفاده نمود. تجهيزات پرتاب اژدر اين زيردريائي بسيار پرقدرت بوده و يك سامانه بارگذاري سريع اژدر ، يك سامانه كنترل خودكار آتش و ساير بهينه سازي ها را شامل مي شده است . اما واقعا ، هيچ كشتي پيشرفته تر از زيردريائي ديزلي Project 641 نبوده است. اژدرها از روي عرشه و از طريق يك روزنه شيب دار وارد زيردريائي مي شدند. يك سامانه ويژه اين امكان را فراهم مي آورد تا واحد 2 اژدر در يك زمان بارگيري و تمام اژدرها در نهايت در عرض 8 دقيقه بارگيري شوند.

اطاق اژدر داراي فضاي بزرگي است كه در آنجا دو رديف شامل 3 فروند اژدر در هر رديف وجود دارد. نخستين چيزي كه در آنجا به نظر مي رسد وجود 6 لوله پرتاب اژدر و حجم زيادي از سيم ، كليد ، شير و ... است. در دو طرف اطاق ، سه قلاب نگهدارنده اژدر به همراه به چشم مي خورد كه هنوز در موقعيت اصلي خود قرار دارد. در اين اطاق 10 افسر و ملوان خدمت مي كرده اند كه به همراه آنها 24 فروند اژدر هر كدام با وزن 2 تن وجود داشته است . در انتهاي اطاق اژدر يك دريچه گرد وجود دارد كه به بخش بعدي منتهي مي شود.  
 [External Link Removed for Guests] 
  Tango بدنه اي بسيار صاف و يكدست دارد كه در آن اثري از حفره هاي متعدد يا برجسته گي هاي عجيب كه خود عامل توليد صدا بوده اند ديده نمي شود و همين امر سبب مي شود تا اين كشتي بسيار بي صدا شود و از تمام زيردريائي هاي پيشين خود متمايز بنظر برسد . اين زيردريائي در ميان تمام زيردريائي هاي متعارف ( ديزلي ) در ناوگان دريائي شوروي سابق ، به مراتب بيشترين فضاي داخلي را داشته و همين امر سبب شده تا ظرفيت حمل باطري هاي زيادتري را داشته و از تجهيزات الكترونيك پيشرفته تري به نسبت زيردريائي قبلي و مخصوصا كلاس Foxtrot برخوردار بوده باشد . همچنين بدنه كشتي توان تحمل فشار بيشتري را داشته كه خود سبب مي شد تا زيردريائي بدون نياز به استفاده از اشنوركل ( و آمدن بر روي سطح آب) بتواند براي مدت بيش از يك هفته در زيرآب به ماموريت بپردازد. بدنه تعدادي از زيردريائي هاي Tango به روكش ويژه اي براي كاهش پژواك مجهز بوده اند كه اين روكش واقعا تا حد زيادي انعكاسات زيردريائي را كاهش داده بود. به طور كلي مي توان گفت كه اين زيردريائي به لحاظ طراحي و كاركرد ، شباهت زيادي به زيردريائي هاي هسته اي دارد.  
 [External Link Removed for Guests] 
  آغاز سال 1995 ، بيشتر زيردريائي هاي اين كلاس بازنشسته شده بودند. در اوايل سال 2000 احتمالا تنها 4 فروند زيردريائي Tango در ناوگان شمالي در حال عمليات بوده اند. اگرچه تعداد زيادي از اين زيردريائي غيرعملياتي بوده اند اما به نظر مي رسد 6 فروند ديگر هم به رده عمليات بازگشته اند. بدليل استفاده از لاستيك (رزين) در بدنه كشتي ، روسها اصطلاحا به آن rezinka مي گفتند. توليد اين زيردريائي متوقف شده اما يك فروند از آن تا سال 2010 در ناوگان درياي سياه مشغول فعاليت بوده است . به نظر مي رسد توليد اين زيردريائي ، يك راه حل موقت بوده تا پروژه زيردريائي هاي كلاس Kilo به نتيجه برسد. نكته مهم اين است كه زيردريائي Tango آخرين زيردريائي ديزلي با ابعاد و اندازه هاي بزرگ بوده كه توسط شوروي به توليد رسيده است .  
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 
 مشخصات فني :
نام روسي : ‌‍‍Project 641B
كد پيمان ناتو : Tango class
ماموريت : تجسس/تهاجم
وزن روي آب : 2770 تن
زير آب : 4600 تن
سرعت روي آب : 18 گره دريائي
زير آب : 15 گره در حال شيرجه به عمق
طول : 90.2 متر
ارتفاع : 8.6 متر
آبخور : 5.7 متر
پيشرانه : سه موتور ديزلي با شفت و پروانه در وسط + دو موتور شفت با پروانه در دو طرف
پيشرانه : سه پروانه با 5 تيغه هر كدام
عمق عملياتي : 240 متر براي عمليات عادي و 300 متر حداكثر
خدمه : 78 نفر ( برخي منابع 84 نفر)
تسليحات : شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري + 24 عدد اژدر در كل
تجهيزات الكترونيك : رادار چند منظور فعال و غير فعال + سونار فعال و غير فعال MGK-300 + دو پريسكوپ
تعداد توليد شده : 18 فروند ( برخي منابع 20 فروند) 
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
سامانه سونار MGK-300

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
تجهيزات راداري

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]
خوابگاه خدمه زيردريائي

[External Link Removed for Guests] 
 [External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests] 

 [External Link Removed for Guests] 
با سلام

زيردريائي Project 690 Kefal با كد ناتو Bravo class

 [External Link Removed for Guests] 
  زيردريائي كه در غرب به آن Bravo class نيز گفته مي شود نامي كه به چهار فروند زيردريائي ضدزيردريائي(ASW) ساخت روسيه اطلاق گرديد . اين زيردريائي ها علاوه بر انجام ماموريت هاي ضدزيردريائي ، قابليت آموزش ملوانان نيروي دريائي را هم داشته و به عنوان هدفي براي اژدرهاي مشقي نيز بكار گرفته مي شدند. اين چهار فروند زيردريائي در سالهاي 1967 تا 1970 ساخته و در سال 1995 از خدمت نيروي دريائي خارج شدند.  
 [External Link Removed for Guests] 
 مشخصات فني :
نام روسي : Project 690 Kefal
كد پيمان ناتو : Bravo class
نام سازنده : تاسيسات كشتي سازي شماره 196
مدت خدمت : 1967 تا 1995
وزن روي آب : 2400 تن
زير آب : 2900 تن
سرعت : 14 گره دريائي روي سطح آب
طول : 73 متر
ارتفاع : 9.8 متر
آبخور : 7.3 متر
پيشرانه : ديزل الكتريك
خدمه : 65 نفر
تسليحات : شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري در دماغه
تجهيزات : سامانه راداري RLK-101 موسوم به «Albatros» + سامانه تشخيص دوست و دشمن «Khrom-KM» + سونار جستجوگر صدا MG-10 موسوم به «Kola» + سامانه هاي مستقل سونار جستجوگر «Plutoniy» ، «Oredezh-2» ، «Beresta» و MGS-29
تعداد توليد شده : 4 فروند ( همگي از رده خارج) 

[External Link Removed for Guests]

[External Link Removed for Guests]

سلام عليكم

زيردريائي Project 877 Paltus / Project 636 Varshavyanka با كد ناتو Kilo class


 [External Link Removed for Guests] 

  class ، نام كدي است كه از سوي پيمان ناتو به يك زيردريائي ديزل الكتريك ساخت روسيه اطلاق گرديده است. گونه اصلي اين زيردريائي از سوي روسها Project 877 Paltus نام گرفت اما گونه پيشرفته تر اين زيردريائي كه در غرب اصطلاحا به آن Improved Kilo ( كيلوي ارتقاء يافته) گفته مي شود ، از سوي روسها Project 636 Varshavyanka كد گرفت. زيردريائي كلاس Kilo توسط دفتر طراحي مركزي سازه هاي دريائي Rubin واقع در سنت پطرزبورگ طراحي شده است. طرح اين زيردريائي از جلو شبيه به قطره آب و در انتها با درنظر گرفتن سكان هاي هدايت ، به شكل حرف T لاتين است.  
زيردريائي Project 877 Paltus

  كيلو Project 877 عمدتا براي اجراي عمليات برعليه زيردريائي ها و كشتي هاي دشمن در آبهاي كم عمق و نيز دفاع از پايگاه هاي دريائي ، تاسيسات بندري و محافظت از خطوط كشتي راني در نظر گرفته شده اند اما قادر است تا ماموريت شناسائي و گشتزني را نيز بانجام برساند. اين زيردريائي به عنوان يكي از ساكت ترين زيردريائي هاي موجود در دنيا شناخته شده و در غرب اصطلاحا به آن " حفره سياه " مي گويند . درون اين زيردريائي از 6 بخش تشكيل شده كه توسط ديوارهائي دو جداره از يكديگر جدا مي شوند كه اين امر يك شناوري ذاتي به ظرفيت 32% را ذخيره مي كند و باعث مي شود تا كشتي از قابليت شناوري خوبي بهره مند شده و حتي در صورت ايجاد شكاف در بدنه ، و حتي در زمانيكه يك يا دو بخش درون زيردريائي در مجاورت يكديگر پر از آب شده باشند ، كماكان بتواند روي آب باقي بماند . سامانه هاي فرماندهي و اجراي آتش اين زيردريائي در اطاق فرمان قرار گرفته كه از ساير بخشها نمي توان به آنجا وارد شد.  
 [External Link Removed for Guests] 

زيردريائي Project 636 Varshavyanka

  زيردريائي كيلو Project 636 به نسبت گونه Project 877EKM دستخوش اصلاحات و بهينه سازيهاي كلي قرار گرفته كه اين تغييرات فاصله ميان زمان طراحي كلاس Kilo و كلاس Lada را نشان مي دهد. زيردريائيProject 636 به صورت گسترده اي توسط دفتر صادرات تسليحاتي روسيه موسوم به Rosvoorouzhenie در دنيا مورد تبليغ قرار گرفته است. اين زيردريائي بهينه شده از برد ، قدرت آتش ، و قابليت اطمينان بيشتري برخوردار است و در مقابل سروصداي كمتري هم دارد . يكي از تفاوت هاي موجود ميان دو گونه زيردريائي كيلو را مي توان به صورت عيني در تفاوت اندازه(2 x 600 mm) بخش انتهائي زيردريائي ها مشاهده نمود. اين افزايش طول اين امكان را مي دهد تا از يكسو توان ديزل ژنراتورهاي زيردريائي افزايش پيدا كرده و آنها را در مقابل تكان ها و ضربات محافظت نمايد و از سوي ديگر سرعت محور اصلي انتقال قدرت ، تا دوبرابر كاهش يابد . با اينكار، سرعت و مدت زمان انجام ماموريت افزايش پيدا كرده در حاليكه سروصداي زيردريائي بشدت كاهش يافته است. يكي ديگر از دلايل كاهش صداي اين زيردريائي ، بكارگيري ماشين آلات كم سر و صدا ، انجام عمليات صداگيري و نيز بكار بردن پوشش ويژه جاذب امواج صوتي بر روي جدار خارجي بدنه زيردريائي مي باشد.  
 [External Link Removed for Guests]
يك فروند زيردريائي Project  
  هاي ضد صدا Anechoic tiles نيز بر روي باله هاي هدايت زير دريائي نصب شده تا صداي امواج سونار فعال را ف_ * ل*_ ت ر كند كه در نتيجه ، انعكاس امواج سونار برگشتي از زيردريائي را نيز كاهش داده يا منحرف مي نمايد. اين عايق ها همچنين سبب مي شوند تا صداي زيردريائي نيز كاهش يابد كه در نتيجه برد رديابي زيردريائي توسط سامانه هاي فعال سونار دشمن كاهش خواهد يافت . از اين روي زيردريائي Project 636 بعنوان " يكي از ساكت ترين زيردريائي ها" در دنيا شناخته شده است . گفته شده كه اين زيردريائي مي تواند يك زيردريائي دشمن را از فاصله اي برابر با 3 يا 4 برابر مسافتي كه خودش مي تواند رهگيري شود ، رديابي كند .  
 [External Link Removed for Guests]
يك فروند زيردريائي كيلو در حوض خشك  
  زيردريائي مجهز به سامانه چند منظوره فرماندهي و نبرد است كه قادر است تا اطلاعات مورد نياز را براي انجام عمليات هدايت موثر زيردريائي و پرتاب اژدر را فراهم آورد. رايانه پر سرعت C4ISR اين سامانه قادر است تا اطلاعات دريافتي از تجهيزات مراقبت را پردازش نموده و آنها را با تفكيك اهداف روسطحي و زيرسطحي بر روي صفحه نمايشگر نشان دهد و با محاسبه پارامترهاي اجراي آتش ، به صورت خودكار عمليات پرتاب اژدر را بر عهده گرفته و نيز اطلاعات و مانورهاي مورد نياز براي بكارگيري تسليحات زيردريائي را پيشنهاد بدهد. سامانه هاي فرماندهي و كنترل آتش در اطاق فرماندهي مستقر شده و به طور كلي جداي از ساير بخش هاي كشتي قرار دارند. حداكثر عمق غوص اين زيردريائي 300 متر و سرعت آن 12 الي 25 گره دريائي روي آب و 20 گره در زيرآب مي باشد . هنگامي كه زيردريائي در زير آب با سرعت 7 گره دريائي از اشنوركل استفاده كند ، برد آن به 7500 مايل مي رسد .  
 [External Link Removed for Guests] 

  فرماندهي :
زيردريائي كيلو 877EKM Project به يك سامانه سونار اطلاعات عمليات مركزي موسوم به MGK-400 Rubikon ( ناتو به اين سامانه Shark Gill كد داده است ) مجهز شده كه با بهره گيري از يك رايانه چند منظوره MVU-110EM ، قابليت رديابي مستقل 5 هدف ، دو هدف به صورت خودكار و سه هدف به صورت دستي را دارد. همچنين يك سامانه مين ياب و سونارغير فعال موسوم به MG-519 Arfa ( با كد ناتو Mouse Roar ) و يك سامانه ناوبري موسوم به Andoga نيز به عنوان بخشي از سامانه مركزي بكار گرفته شده كه زمان و سرعت انتقال اطلاعات به سامانه اطلاعات عمليات را افزايش مي دهد.

 [External Link Removed for Guests]
سامانه سونار موسوم به MGK-400 Rubikon كه در زيردريائي كيلو Project 877 نصب مي گردد.  
زيردريائي جديدتر كيلو Project 636 به يك سامانه سونار ديجيتال MGK-400EM مجهز است كه نسبت به رادار بكار رفته در زيردريائي كيلو 877EKM كاركرد بهتري دارد. اين سامانه به زيردريائي امكان : جستجوي كشتي ها و زيردريائي هاي دشمن را ازطريق شنيدن امواج سونار ، رديابي زيردريائي و كشتي هاي دشمن از طريق يك مسافت ياب اكو با زاويه ±30° : برقراري ارتباط تلفني و تلگرافي در دو طول موج كوتاه و بلند ، رديابي امواج سيگنال دريافتي در زير آب و تعيين جهت آنها را مي دهد. همچنين يك سونارغيرفعال MG-519EM كه گونه ارتقاء يافته سونار MG-519 Afraاست در اين زيردريائي بكار گرفته شده است. رادار زيردريائي هم MRK-50 نام دارد كه پيمان ناتو به آن Snoop Tray-2 كد داده و به دو روش پريسكوپ (زيرسطحي) و روسطحي فعاليت مي كند تا بتواند اطلاعات مورد نياز زير سطحي و هوائي را براي عمليات ناوبري مطمئن فراهم آورد. اين سامانه هاي بهينه شده ، به اوپراتورهاي كمتري نياز دارند چون ميز فرمان همه آنها به صورت خودكار و از طريق يك اتوماسيون به يكديگر مرتبط شده است .  

  :
اين زيردريائي حامل 8 لانچر پرتاب موشك سطح به هواي Strela-3 يا Igla مي باشد. موشكهاي Strela-3 ساخت دفتر طراحي Fakel واقع در كالينينگراد هستند. پيمان ناتو نيز به اين موشك ها SA-N-8 Gremlin كد داده است . اين موشكها داراي جستجوگرهاي مادون قرمز بوده و كلاهك جنگي آنها 2 كيلوگرم وزن دارد و حداكثر برد آنها نيز 6 كيلومتر است. موشك هاي Igla با كد ناتو SA-N-10 Gimlet نيز از همان جستجوگرهاي مادون قرمز استفاده مي كنند اما از موشك قبلي سنگينتر هستند . بردي معادل 5 كيلومتر و سرعتي برابر با 1.65 ماخ دارند. اين زيردريائي قابليت تجهيز به موشك هاي كروز Novator Club-S با كد ناتو SS-N-27 را دارد. برد اين موشك 220 كيلومتر و وزن كلاهك آن 450 كيلوگرم است.

 [External Link Removed for Guests]
در اين تصوير چگونگي كاربرد و هدايت اژدر هدايت شونده نمايش داده شده است


[External Link Removed for Guests]
يك اژدر هدايت هدايت شونده EST-71MKE  
اين زيردريائي مجهز به 6 لوله اژدر افكن 533 ميليمتري مستقر در دماغه است كه در دو ستون قرار گرفته اند . دو لوله در بالا و چهار لوله در قسمت پائين . دو لوله پرتاب اژدر نصب شده در پائين ترين قسمت ، قابليت پرتاب اژدرهاي ضد زيردريائي و آشيانه ياب الكتريكي TEST-71MKE TV با دقت بسيار بالا را دارند. اين اژدرها كه از يك سامانه آشيانه ياب تلويزيوني بهره مي برد به اوپراتور اين امكان را مي دهد تا به صورت دستي بر روي يك هدف زيرسطحي قفل كرده و اژدر را با انجام مانورهائي در دو محور هدايت كند. وزن اين اژدر 1820 كيلوگرم و خرج انفجاري آن نيز 205 كيلوگرم وزن دارد . دو لوله مياني ، مي توانند براي پرتاب موشك هاي ضد كشتي Novator Club-S مورد استفاده واقع شوند. اين زيردريائي در مجموع مي تواند تا 18 اژدر را با خود حمل نمايد . درون لوله هاي پرتاب اژدر ، به تناوب ميتوان 24 عدد مين دريائي DM-1 را نيز قرار داد. سامانه اژدرگذاري رايانه اي نيز سبب شده تا بارگذاري اژدرها به سرعت انجام شود به طوري كه در عرض 15 ثانيه لوله پرتاب اژدر بارگذاري و مجددا آماده انجام عمليات مي شود. شش اژدر موجود را ميتوان در مرحله اول در عرض دو دقيقه پرتاب نمود. بارگذاري و پرتاب مجدد اژدرها در مرحله دوم حدود 5 دقيقه به طول مي انجامد. تمام اژدرها براي پرتاب ، مستقيما از پريسكوپ فرمان مي گيرند.   :
اقدامات متقابل (پادكار) زيردريائي كلاس Kilo شامل اقدامات الكترونيكي ، گيرنده پيش اخطار راداري و جهت ياب امواج ارسال شده به سمت زيردريائي است.

پيشرانه :
سامانه پيشرانه زيردريائي شامل دو ژنراتور ديزلي ، (يك موتور اصلي و يك موتور كم مصرف) + يك پروانه 7 تيغه نصب شده بر روي يك محور مي باشد. دو موتور ديگر به صورت آماده باش براي حركت در آبهاي كم عمق در كشتي تعبيه شده است ، شرايطي مثل لنگر انداختن و يا در مواقع اضطراري . دو اطاق هر كدام با ظرفيت نگهداري 120عدد باطري در بخش اول و سوم زيردريائي در نظر گرفته شده و سازمان ماشين آلات زيردريائي مجهز به يك سامانه هدايت خودكار مي باشد. بدنه اين زيردريائي به صورت دوجداره بوده و داراي يك سكان هدايت T شكل و يك محور پروانه بزرگ در انتهاي كشتي است .  


  :
نيروي دريائي روسيه : به طور كلي نيروي دريائي روسيه از سه نوع زيردريائي كيلو Project 877 استفاده مي كند : گونه اوليه 877 ، گونه 877K كه مجهز به سامانه بهينه شده كنترل آتش است و گونه 877M كه قادر است تا اژدرهاي هدايت شونده را از دو لوله پرتاب كند . گونه هاي صادراتي اين زيردريائي كه با پسوند E شناخته مي شوند ، اغلب داراي ابعاد كوچكتري هستند. حداقل 26 فروند و احتمالا 30 فروند از اين زيردريائي براي ناوگان نيروي دريائي روسيه ساخته شده است كه يكي از آنها در نهايت به ايران تحويل گرديد . تمام 30 فروند زيردريائي موجود در نيروي دريائي روسيه اساسا از نوع Project 877 هستند ، اگرچه بعدها 15 فروند آنها به گونه 877EKM و 15 فروندديگر به گونه 636 ارتقاء يافته اند. در اوايل دهه 2000 ، تعداد 14 فروند زيردريائي در حال خدمت بودند و 7 فروند ديگر به صورت ذخيره نگهداري مي شدند كه مشخصات دقيق آنها روشن نيست .

در اوايل سال 1998 ساخت زيردريائي هاي Project 877EKM تقريبا تكميل شده بود و فقط يك فروند زيردريائي سفارش هند هنوز در سنت پترزبورگ در حال ساخت بود. روسيه در مجموع 21 فروند از زيردريائي Project 877 و 636 را صادر نموده است كه در ذيل به تفكيك به كشورهاي دريافت كننده اين زيردريائي ها مي پردازيم :


 [External Link Removed for Guests]
يك فروند زيردريائي كيلو Project 636 نيروي دريائي چين در حال انتقال به پايگاه  

جمهوري خلق چين : در بهار سال 1997 نخستين فروند از زيردريائي كيلو Project 636 به آب انداخته شد و كشور چين نخستين مشتري اين گونه زيردريائي محسوب مي شود. آخرين زيردريائي از مجموع 4 فروند زيردريائي سفارش داده شده توسط چين كه دومين فروند از گونه بهينه سازي شده Project 636 محسوب مي گردد ، در 17 ژوئن سال 1998 تكميل شد و سفر دريائي خود بر روي يك كشتي عظيم باري در 11 دسامبر همان سال را از درياي بالتيك به سمت پايگاه زيردريائي هاي چين به نام Ning-bo آغاز نمود. چين ابراز تمايل كرده تا تعداد بيشتري از زيردريائي هاي Project 636 را خريداري نمايد. در اوايل ژوئن سال 2002 ، چين مذاكراتي را براي خريد 8 فروند ديگر از زيردريائيهاي Project 636 به مبلغ 1.6 ميليارد دلار آغاز نمود و قرار براين شد تا اين زيردريائي ها 5 سال پس از انعقاد قرارداد به آن كشور تحويل شوند. نخستين سري اين زيردريائي ها در سال 2005 تا 2007 و الباقي تا قبل از سال 2010 به كشور چين تحويل گرديدند.از آنجائيكه كشور چين هم توانسته به موشك هاي كروز كلاب روسي دست پيدا كند ، زيردريائي هاي جديد كلاس كيلو چيني كه از سال 2005 به بعد وارد خدمت نيروي دريائي آن كشور شده اند ، قادر به حمل موشكهاي 3M-14 ويژه حمله به اهداف زميني و موشك هاي ضدزيردريائي 91RE1 مي باشند.  
 [External Link Removed for Guests] 
  : اين كشور نخستين دو فروند زيردريائي خود را در ژانويه سال 1999 دريافت نمود. در 17 آگوست سال 2000 يك زيردريائي ديگر با نام هندي Sindhushastra سفر دو ماهه خود را از بندر سنت پترزبورگ به مقصد هندوستان آغاز نمود . اين زيردريائي كه از نوع 877EKM بود ، آخرين زيردريائي از مجموع 10 فروند زيردريائي سفارش هندوستان بود كه در مجتمع هاي كشتي سازي روسيه براي آن كشور ساخته مي شد. در آگوست سال 2000 شركت مهندسي Zvezdochka كار بروي بهينه سازي زيردريائي 877EKM كه هندي ها آن را Sinduratna ناميدند آغاز نمود. دومين زيردريائي هندي هم مي بايست دستخوش چنين بهينه سازي هائي قرار مي گرفت. در سال 1999 نيروي دريائي هندوستان زيردريائي Sinduvir ، كه نخستين زيردريائي بهينه سازي شده در مجتمع Severodvinsk بود را دريافت نمود . پس از آن ، زيردريائي Sinduratna دومين زيردريائي هندي بود كه به 4 فروند موشك كروزZM-54E1 KLUB با برد 400 كيلومتر مجهز مي شد. اين موشك ها بخشي از آخرين سري موشك هاي ضدكشتي Klab-S بودند كه توسط دفتر طراحي Novator در يكاترينبورگ طراحي و ساخته مي شدند. تصوير فوق مربوط به يك فروند زيردريائي متعلق به نيروي دريائي هندوستان  

 [External Link Removed for Guests] 
  اسلامي ايران : سه فروند زيردريائي Kilo . ايران در چهارم آگوست سال 1993 دومين زيردريائي و در 18 ژانويه 1996 سومين و آخرين زيردريائي خود را تحويل گرفت . روسيه دو فروند زيردريائي نخست خود را عليرغم اعتراضات شديد ايالات متحده به ايران تحويل داد. سرانجام با فشار زياد آمريكا و تهديد آن كشور به تحريم ، روسيه در ژانويه سال 1995 به صورت رسمي توافق كرد تا قرارداد جديدي در مورد فروش تسليحات به ايران منعقد نكند اما قراردادهاي قبلي كماكان به قوت خود باقي بمانند. ( قرارداد گور – چرنوميردين) . در تصوير فوق ، يك زيردريائي كلاس Kilo ساخت روسيه كه توسط ايران خريداري شده ،توسط يك كشتي تداركاتي در درياي مديترانه يدك كشيده مي شود ( 23 دسامبرسال 1996 ) . اين زيردريائي و كشتي همراهش در روز سه شنبه وارد بندر پورتسعيد در مصر شده و احتمالا در دوم ژانويه سال 1996 از كانال سوئز عبورخواهند كرد. كشتي ها و هواپيماهاي ناوگان ششم دريائي ايالات متحدهزيردريائي را هنگام آمدن بر روي سطح آب رديابي مي كنند . اين سومين ( وآخرين ) زيردريائي كلاس Kilo است كه مسكو به ايران فروخته است.


الجزاير : در ژوئن سال 2006 اعلام شد كه روسيه با فروش دو فروند زيردريائي Project 636 به الجزاير موافقت كرده است . در 29 ژوئن همان سال اعلام شد كه مجتمع كشتي سازي نيروي دريائي روسيه كار ساخت دو فروند زيردريائي ديزل الكتريك سفارش شده توسط الجزاير را آغاز خواهد كرد. اين زيردريائي ها حدود 200 ميليون دلار قيمت خواهند داشت. ساخت اين زيردريائي ها در واقع بخشي از موافقتنامه همكاري هاي دفاعي دو جانبه بين روسيه و الجزاير بمبلغ تقريبي 7 ميليارد دلار است. اين زيردريائي ها بين سال هاي 2009 تا 2010 به آن كشور تحويل داده شده است.  

  : يك فروند زيردريائي Kilo


روماني : يك فروند زيردريائي Kilo

ويتنام : قرار داد خريد 6 فروند گونه پيشرفته زيردريائي Kilo را در سال 2010 منعقد كرده است. قرار است هر سال يك فروند به آن كشور تحويل داده شود.

كاربران احتمالي :


اندونزي : نيروي دريائي اندونزي از ژانويه 2006 قصد خريد اين زيردريائي ها را داشته است اما اين تصميم مشكوك به نظر مي رسيده است . در حقيقت برگزاري يك رزمايش نظامي در اواسط دسامبر سال 2005 سبب اتخاذ چنين تصميمي از سوي نيروي دريائي اندونزي شده است . هنگام انجام اين رزمايش مشخص شد كه يك زيردريائي ناشناس توانسته به آبهاي سواحل شمالي منطقه Sulawesi نفوذ كند. متعاقبا اين كشور درسپتامبر سال 2007 اعلام كرد كه سفارش خريد دو فروند زيردريائي كلاس Kilo Type 636 با حق سفارش 8 فروند ديگر از اين زيردريائي را به روسيه داده است .

ونزوئلا : در 29 ژوئن سال 2007 يك مقام رسمي شركت صادرات تسليحاتي روسيه موسوم به Rosoboronexport اعلام كرد كه اين كشور مذاكراتي را با ونزوئلا براي فروش 5 فروند زيردريائي ديزل الكتريك Project 636 به نيروي دريائي آن كشور انجام داده است. در 5 جولاي همان سال شركت روسي Rosoboronexport اعلام كرد كه با دريافت سفارش خريد ( از سوي مشتري) ، اين قرارداد تقريبا آماده اجراست و مراحل اجرائي مقدماتي كار از اواخر سال آغاز خواهد شد. سه فروند زيردريائي در در سنت پترزبورگ و دو فروند ديگر در شرق دور ساخته خواهند شد. كارخانجات براي شروع كار آماده مي شوند .  
 [External Link Removed for Guests] 
 مشخصات فني :
نام روسي : Project 636 Varshavyanka / Project 877 Paltus
نام پيمان ناتو : Kilo class
طول : براي Project 877EKM – 70 تا 72.6 متر
براي Project 636 – 72.6 تا 73.8 متر
ارتفاع : 9.9 متر براي هر دو گونه
آبخور : 6.2 تا 6.5 متر براي هر دو گونه
وزن بر روي سطح آب : براي Project 877EKM - 2300 تا 2325 تن
براي Project 636 - 2350 تن
وزن در زير آب : براي Project 877EKM – 3076 تا 3950 تن ( بارگيري كامل)
براي Project 636 – 3126 تا 4000 تن ( بارگيري كامل)

سرعت در روي آب : براي Project 877EKM – 10 تا 12 گره
براي Project 636 – 17 تا 25 گره
زير آب : براي Project 877EKM - 11 گره
براي Project 636 – 20 گره

عمق عمليات : 240 متر ( حداكثر 300 متر)
خدمه : 52 نفر
مدت انجام ماموريت : 45 روز
شعاع عمليات : 6000 مايل با استفاده از اشنوركل و 7 گره دريائي سرعت و يا 400 مايل بدون اشنوركل و 3 گره دريائي سرعت

تسليحات :
موشكهاي سطح به هوا شامل : 8 فروند موشك Strela-3 با كد ناتو SA-N-8 Gremlin و يا 8 فروند موشك Igla با كد ناتو SA-N-10 Gimlet ( قابل حمل توسط هر دو گونه زيردريائي)

موشكهاي كروز3M-54E با برد 220 كيلومتر و كلاهك 450 كيلوگرمي

شش لوله پرتاب اژدر 533 ميليمتري و 18 فروند اژدر + 24 عدد مين + اژدرهاي هدايت شونده تلويزيوني TEST-71MKE ( قابل حمل توسط هر دو گونه زيردريائي)

تجهيزات :
رادار : رادار جستجوي سطحي و چند منظوره MRK-50 براي گونه Project 877 و رادار جستجوي سطحي و چند منظورهMRK-50E براي گونه Project 636

پادكارهاي الكترونيكي : گيرنده هاي هشدار راداري MRP-25+ سونار اختفاي MG-512 «Vint»

سونار : سامانه MGK-400 Rubikon براي زيردريائي Project 877EKM / سامانه MGK-400EM براي زيردريائي Project 636 + سونار مين ياب MG-519 «Arfa» + سونار جستجوي صدا MG-53, MG-553 «Shkert»

سامانه اطلاعات عمليات MVU-110EM «Uzel»
سامانه هاي مخابراتي
سامانه اطلاعات عمليات
سامانه شناسائي دوست و دشمن «Khrom-M» IFF
سامانه ناوبري «Andoga»
دو دستگاه پريسكوپ ( يك دستگاه براي فرمانده زيردريائي و يكدستگاه براي پدافند هوائي )

پيشرانه : دو دستگاه ژنراتور ديزلي + ( يك دستگاه موتور اصلي + يك دستگاه موتور كم مصرف فرعي ) + يك محور با يك پروانه هفت تيغه

به طور كلي مهمترين ويژگي هاي زيردريائي كلاس KILO را مي توان به اين شرح نام برد :
• صداي كم
• طراحي عالي بدنه
• هدايت و كنترل منطقي تمام اركان زيردريائي
• استفاده از موشك و اژدرهاي پرقدرت و نيز مين هاي دريائي
• راحتي و آسايش خدمه
• سهولت در نگهداري
• بكارگيري آخرين سامانه هاي ناوبري با قابليت نگهداري طولاني مدت پارامترهاي دريافتي بدون نياز به هرگونه پردازش كه سبب مي شود اين اطلاعات ضروري مستقيما به مجموعه موشكي قابل حمل توسط زيردريائي انتقال يابد. اين امر باعث مي شود كه زيردريائي در انجام عمليات هجومي از قابليت اختفاي بهتري برخوردار  
 [External Link Removed for Guests]
اطاق فرماندهي زيردريائي كيلو Project 877
اين اطاق به طور كلي جداي از ساير بخش هاي زيردريائي است و در شرايط عادي ورود به آن امكان پذير نيست


[External Link Removed for Guests]
دريچه تردد بين بخش هاي زيردريائي


[External Link Removed for Guests]
اطاق كنترل مركزي ماشين آلات و موتورخانه  
 
شماره پانزدهم [COLOR=#000000]- ویژه نامه بهار 1392 (بر روی تصویر کلیک نمائید)   

عالی بود.
میگم شکل بعضی از این زیر دریایی های روسی یکم عجیبن.اصلا از مدلاشون خوشم نیومد.شبیه اسباب بازین
به نظر من آلمان نازی در زمان خودش پیشرفته ترین زیر دریایی هارو داشت.

indistinct نوشته شده:عالی بود.
میگم شکل بعضی از این زیر دریایی های روسی یکم عجیبن.اصلا از مدلاشون خوشم نیومد.شبیه اسباب بازین
به نظر من آلمان نازی در زمان خودش پیشرفته ترین زیر دریایی هارو داشت.

سلام عليكم

كاملا حق با شماست . اتفاقا اساس ساخت زيردريائي هاي ديزل الكتريك روسيه شوروي پس از جنگ جهاني دوم بر مبناي طراحي زيردريائي هاي آلماني صورت گرفته است . لطفا اين پست را از بالا مطالعه بفرمائيد تا توجه عرايضم بشويد. موفق باشيد .

indistinct نوشته شده:

abdolmahdi نوشته شده:

indistinct نوشته شده:عالی بود.
میگم شکل بعضی از این زیر دریایی های روسی یکم عجیبن.اصلا از مدلاشون خوشم نیومد.شبیه اسباب بازین
به نظر من آلمان نازی در زمان خودش پیشرفته ترین زیر دریایی هارو داشت.

سلام عليكم

كاملا حق با شماست . اتفاقا اساس ساخت زيردريائي هاي ديزل الكتريك روسيه شوروي پس از جنگ جهاني دوم بر مبناي طراحي زيردريائي هاي آلماني صورت گرفته است . لطفا اين پست را از بالا مطالعه بفرمائيد تا توجه عرايضم بشويد. موفق باشيد .

قبلا خوانده ام
پست من را در گالری نظامی مشاهده کردید؟

سلام عليكم

خير عزيزم هنوز مطالعه نكرده ام. در اسرع وقت خواهم ديد.