فاتخ 110 یا اسکندر ایرانی !
ارسال شده: شنبه ۱ بهمن ۱۳۹۰, ۵:۲۷ ب.ظ
[COLOR=DarkRed]قدرت موشکی و نیاز به اسکندر ایرانی
در کنار استفاده از موشک های برد بلند، ایران نیازمند موشکهای برد کوتاه اما بسیار دقیق بود. موشکهای دقیق با برد کوتاه باید ویژگی های مهمی را داشته باشند چراکه برای اهداف خاصی مورد استفاده قرار میگیرند.
شاید این سوال مطرح باشد که وقتی ایران دارای موشکهایی با برد ۲ هزار کیلومتر است،یک موشک ۲۰۰یا ۳۰۰کیلومتری چه فایده ای خواهدداشت؟
در جوابی کوتاه به این پرسش باید به راه کنش روسیه در برابر سپر موشکی آمریکا اشاره کرد: این کشور در نخستین واکنش عملی به این اقدام آمریکا، از استقرار موشک اسکندر در نزدیکی مرز لهستان خبر داد.
موشک های اسکندر که از دقت ویژه ای برخوردارند حدود ۲۵۰ کیلومتر برد داشته و روسیه اعلام کرده که همین موشک ها می تواند سپر موشکی امریکا را به شکست بکشاند.
”این اقدام روسیه نشان می دهد که این کشور با وجود در اختیار داشتن موشک های قاره پیما، اهمیت موشک های کوتاه برد دقیق را که ویژگی های ویژه دارند، به خوبی درک می کند.
هرچند به گفته سردار وحیدی وزیر دفاع کشورمان، ایران در ابتدا به سراغ خرید این موشک ها از کشور روسیه رفته بود (به علت اهمیت آن در پاسخگویی به تهدیدات) اما مواجهه با وعده های مکرر همسایه شمالی، موجب شد تا [COLOR=DarkRed]غیرت دانشمندان ایرانی، صبر و توقف را جایز نداند.
روند ساخت موشک
ایران نیز با درک اهمیت چنین موشکهایی و خود داری ونامردی روس ها، به برنامهریزی برای طراحی و ساخت آن پرداخت.
برای ساخت این موشک مورد نیاز کشورمان، کارها تقسیم بندی و قرار بر این شد که ابتدا نرم افزار شلیک و سامانه پیشرانههای آن طراحی و ساخته شود.
[COLOR=Blue]متخصصان یکی از مراکز جهاد خودکفایی نیروهای مسلح با شکستن قفل یک نرم افزار موشک و بهینه سازی بومی آن،نخستین گام را در این راه برداشتند.
سپس نوبت به ساخت موتورهای سوخت جامد رسید. این مرحله از سخت ترین اقدامات در راه دستیابی به هدف بود. پس از طراحیهای اغزین درباره شکل حرکتی و سرعت موشک و نیز ازمایش سوخت جامد روی موشک، نوبت به ازمون های گمارشی می رسید.
در ازمونهای واقعی، ابتدا موشک روی یک سکو قفل شده و پیشران همانند زمان شلیک اقدام به پویایی می کرد. اما این ازمونها یک مشکل عمده داشت:
[COLOR=Blue]«نبود سامانه تله متری».
سامانه های تله متری برای ازمایش موشکها و ارزیابی اندازه درستی کارکرد آنها مورد استفاده قرار میگیرد.[COLOR=Blue] این سامانه مهم نیز با یک برنامهریزی فشرده و شبانه روزی ساخته شد و موجب شد تا نیروهای مسلح نیاز خود را به این سامانه، با چنین روشی برطرف کنند.
ازمونهای واقعی پیروز و دستاورد پایانی ستودنی بود.
[COLOR=DarkRed]نام موشک چه گذاشته شود ؟
به نام امیرالمومنین (ع) و عنایت ایشان در ساخت یک توانمندی ویژه برای دفاع از ایران، آنرا “فاتح ۱۱۰″ نامیدند.
به نسل های اول تا سوم
نخستین نسل موشک فاتح ۱۱۰ بردی حدود ۱۱۰ کیلومتر داشت. به خاطر اهمیت و تلاش ویژه ای که برای ساخت سامانه هدایت این موشک به کار گرفته شده بود و نیز بهرهمندی اش از یک سامانه الکترو اپتیکالی دقیق برای هدایت، خطای این موشک زمین به زمین فقط و فقط چند متر تخمین زده شده است که با توجه به سر جنگی آن، خطا در محدوده چند متری اصلا نکتهای منفی به حسب نخواهد آمد.
براساس روال ساخت تجهیزات دفاعی بویژه موشکها،این سامانه مدرن برای بهینه سازی و تولید انبوه تحویل صنایع هوافضای وزارت دفاع شد.
یکی ازویژگیهای مهم این موشک، استفاده ازآن برای بهینه سازی موشک شهاب ۳ بود. بدین نحو که با توجه به استفاده فاتح ۱۱۰ ازسامانه سوخت جامد، آزمایشها برای بهره مندی شهاب ۳ از سوخت جامد به جای مایع، از راه بررسی کارایی این موشک انجام می شد و زمانی که ازمونها ازپیروزی سوخت جامد روی موشک فاتح خبر دادند، دانشمندان کشورمان به سمت ساخت شهاب ۳ با سوخت جامد رفتند.
[COLOR=Blue]رسانه های بیگانه در زمان بهره برداری از نسل دوم این موشک، آنرا کارآمدترین موشک ساخت ایران بیان کردند.
نسل دوم این موشک با ارتقاء حدود ۵۰ کیلومتری برد آن، فاتح ۱۱۰ را در ردیف دقیق ترین موشک های کوتاه برد زمین به زمین در جهان قرار داد.
فرآیند طراحی و ساخت موشک فاتح جوایز و تقدیرنامه های بسیاری را برای کارشناسان دانشگاهی و دفاعی کشور به ارمغان آورد و بیش از ۲۰ کارشناس ارشد و نزدیک به ۱۰ مجموعهای که برای بهینه سازی توان موشکی ایران تلاش کردند، از به ثمر نشستن دستاورد تلاش خود در راه توانا تر شدن بازدارندگی ایران خشنود شدند.
چقدر برای گمارش شدن این موشک مهم تلاش شده است؟
آخرین جمع بندی یکی از نهادهای مسئول در خصوص کارها و برنامه ریزیهای صورت گرفته برای تولید فاتح ۱۱۰، از ۵ میلیون ساعت تلاش بی دریغ و بدون چشمداشت حکایت دارد؛ یعنی ۲۰۸ هزار روز ! این میزان آماری باور نکردنی است که انشاء الله هیچ گاه نیاز به استفاده واقعی بر ضد دشمنی نباشد اما آن روز حاصل زحمات دهها دانشمند و صدها تکنیسین، ضربه مهلکی را به متجاوز وارد خواهد کرد.
طراحی یک سامانه جدید و استفاده از فناوری انحصاری برای ساخت این سامانه، منجر به تولید یک موشک هدایت شونده دقیق شده است که دانش نوینی را برای ایران به ارمغان آورد و میلیون ها دلار نیز در مراحل گوناگون ان صرفه جویی شد.
نسل چهارم؛ شکستن انحصار بالستیک های دریایی
نسل جدید موشک های فاتح ۱۱۰، نوع دریایی آن است که با ساخت آن، ایران دومین کشور دارنده موشک های بالستیک ضد کشتی در جهان لقب گرفت.
این موشک با سرعت بالای خود که حدود ۳ برابر سرعت سوت بیان شده (تقریبا ۱۰۲۰ متر بر ثانیه) دارای انرژی جنبشی بالایی است که با وجود حرکت شیرجه ای بر روی هدف در مرحله پایانی پرواز، که به این انرژی می افزاید، اثر تخریبی بسیار بالایی دارد و امکان واکنش را نیز از هدف خود می گیرد .
مجهز بودن “خلیج فارس” به یک کلاهک ۶۵۰ کیلوگرمی که تنها ۶۵ کیلوگرم کمتر از کل جرم یک موشک کروز ضدکشتی نور است، قدرت تخریبی باورنکردنی برای این جنگ افزار ضد کشتی ایجاد می کند و شاید تنها اصابت یک فروند از این موشک برای آسیب رسانی بسیار جدی به یک ناوشکن و یا خارج کردن یک ناوهواپیمابر از رده رزمی گمارشی کافی باشد.
همچنین برد ۳۰۰ کیلومتری خلیج فارس، تقریبا تمام خلیج همیشه فارس و دریای عمان را پوشش می دهد که به معنی از بین رفتن امکان اجرای امن گمارش در این گستره برای نیروهای دشمن است.
یک پرسش؟
[COLOR=DarkRed]کشوری که می تواند یکی از دقیق ترین موشک های جهان را با فناوری بومی بسازد و تمامی زیرسامانه ها، سامانه ها و امکانات هدایت و پرتاب آنرا با امکانات درونی فراهم سازد، آیا در ساخت سامانه های پدافندی برد بلند همچون اس ۳۰۰، همچنان شکیبا برای خرید خواهد ماند؟
شاید بهتر باشد یک بار دیگر تصاویر رژه ۲۹ فروردین سال ۸۹ را نگاه کنیم. یک رادار آرایه های فازی و یک لانچر ویژه. نوشته بود «ما می توانیم»
در کنار استفاده از موشک های برد بلند، ایران نیازمند موشکهای برد کوتاه اما بسیار دقیق بود. موشکهای دقیق با برد کوتاه باید ویژگی های مهمی را داشته باشند چراکه برای اهداف خاصی مورد استفاده قرار میگیرند.
شاید این سوال مطرح باشد که وقتی ایران دارای موشکهایی با برد ۲ هزار کیلومتر است،یک موشک ۲۰۰یا ۳۰۰کیلومتری چه فایده ای خواهدداشت؟
در جوابی کوتاه به این پرسش باید به راه کنش روسیه در برابر سپر موشکی آمریکا اشاره کرد: این کشور در نخستین واکنش عملی به این اقدام آمریکا، از استقرار موشک اسکندر در نزدیکی مرز لهستان خبر داد.
موشک های اسکندر که از دقت ویژه ای برخوردارند حدود ۲۵۰ کیلومتر برد داشته و روسیه اعلام کرده که همین موشک ها می تواند سپر موشکی امریکا را به شکست بکشاند.
”این اقدام روسیه نشان می دهد که این کشور با وجود در اختیار داشتن موشک های قاره پیما، اهمیت موشک های کوتاه برد دقیق را که ویژگی های ویژه دارند، به خوبی درک می کند.
هرچند به گفته سردار وحیدی وزیر دفاع کشورمان، ایران در ابتدا به سراغ خرید این موشک ها از کشور روسیه رفته بود (به علت اهمیت آن در پاسخگویی به تهدیدات) اما مواجهه با وعده های مکرر همسایه شمالی، موجب شد تا [COLOR=DarkRed]غیرت دانشمندان ایرانی، صبر و توقف را جایز نداند.
روند ساخت موشک
ایران نیز با درک اهمیت چنین موشکهایی و خود داری ونامردی روس ها، به برنامهریزی برای طراحی و ساخت آن پرداخت.
برای ساخت این موشک مورد نیاز کشورمان، کارها تقسیم بندی و قرار بر این شد که ابتدا نرم افزار شلیک و سامانه پیشرانههای آن طراحی و ساخته شود.
[COLOR=Blue]متخصصان یکی از مراکز جهاد خودکفایی نیروهای مسلح با شکستن قفل یک نرم افزار موشک و بهینه سازی بومی آن،نخستین گام را در این راه برداشتند.
سپس نوبت به ساخت موتورهای سوخت جامد رسید. این مرحله از سخت ترین اقدامات در راه دستیابی به هدف بود. پس از طراحیهای اغزین درباره شکل حرکتی و سرعت موشک و نیز ازمایش سوخت جامد روی موشک، نوبت به ازمون های گمارشی می رسید.
در ازمونهای واقعی، ابتدا موشک روی یک سکو قفل شده و پیشران همانند زمان شلیک اقدام به پویایی می کرد. اما این ازمونها یک مشکل عمده داشت:
[COLOR=Blue]«نبود سامانه تله متری».
سامانه های تله متری برای ازمایش موشکها و ارزیابی اندازه درستی کارکرد آنها مورد استفاده قرار میگیرد.[COLOR=Blue] این سامانه مهم نیز با یک برنامهریزی فشرده و شبانه روزی ساخته شد و موجب شد تا نیروهای مسلح نیاز خود را به این سامانه، با چنین روشی برطرف کنند.
ازمونهای واقعی پیروز و دستاورد پایانی ستودنی بود.
[COLOR=DarkRed]نام موشک چه گذاشته شود ؟
به نام امیرالمومنین (ع) و عنایت ایشان در ساخت یک توانمندی ویژه برای دفاع از ایران، آنرا “فاتح ۱۱۰″ نامیدند.
به نسل های اول تا سوم
نخستین نسل موشک فاتح ۱۱۰ بردی حدود ۱۱۰ کیلومتر داشت. به خاطر اهمیت و تلاش ویژه ای که برای ساخت سامانه هدایت این موشک به کار گرفته شده بود و نیز بهرهمندی اش از یک سامانه الکترو اپتیکالی دقیق برای هدایت، خطای این موشک زمین به زمین فقط و فقط چند متر تخمین زده شده است که با توجه به سر جنگی آن، خطا در محدوده چند متری اصلا نکتهای منفی به حسب نخواهد آمد.
براساس روال ساخت تجهیزات دفاعی بویژه موشکها،این سامانه مدرن برای بهینه سازی و تولید انبوه تحویل صنایع هوافضای وزارت دفاع شد.
یکی ازویژگیهای مهم این موشک، استفاده ازآن برای بهینه سازی موشک شهاب ۳ بود. بدین نحو که با توجه به استفاده فاتح ۱۱۰ ازسامانه سوخت جامد، آزمایشها برای بهره مندی شهاب ۳ از سوخت جامد به جای مایع، از راه بررسی کارایی این موشک انجام می شد و زمانی که ازمونها ازپیروزی سوخت جامد روی موشک فاتح خبر دادند، دانشمندان کشورمان به سمت ساخت شهاب ۳ با سوخت جامد رفتند.
[COLOR=Blue]رسانه های بیگانه در زمان بهره برداری از نسل دوم این موشک، آنرا کارآمدترین موشک ساخت ایران بیان کردند.
نسل دوم این موشک با ارتقاء حدود ۵۰ کیلومتری برد آن، فاتح ۱۱۰ را در ردیف دقیق ترین موشک های کوتاه برد زمین به زمین در جهان قرار داد.
فرآیند طراحی و ساخت موشک فاتح جوایز و تقدیرنامه های بسیاری را برای کارشناسان دانشگاهی و دفاعی کشور به ارمغان آورد و بیش از ۲۰ کارشناس ارشد و نزدیک به ۱۰ مجموعهای که برای بهینه سازی توان موشکی ایران تلاش کردند، از به ثمر نشستن دستاورد تلاش خود در راه توانا تر شدن بازدارندگی ایران خشنود شدند.
چقدر برای گمارش شدن این موشک مهم تلاش شده است؟
آخرین جمع بندی یکی از نهادهای مسئول در خصوص کارها و برنامه ریزیهای صورت گرفته برای تولید فاتح ۱۱۰، از ۵ میلیون ساعت تلاش بی دریغ و بدون چشمداشت حکایت دارد؛ یعنی ۲۰۸ هزار روز ! این میزان آماری باور نکردنی است که انشاء الله هیچ گاه نیاز به استفاده واقعی بر ضد دشمنی نباشد اما آن روز حاصل زحمات دهها دانشمند و صدها تکنیسین، ضربه مهلکی را به متجاوز وارد خواهد کرد.
طراحی یک سامانه جدید و استفاده از فناوری انحصاری برای ساخت این سامانه، منجر به تولید یک موشک هدایت شونده دقیق شده است که دانش نوینی را برای ایران به ارمغان آورد و میلیون ها دلار نیز در مراحل گوناگون ان صرفه جویی شد.
نسل چهارم؛ شکستن انحصار بالستیک های دریایی
نسل جدید موشک های فاتح ۱۱۰، نوع دریایی آن است که با ساخت آن، ایران دومین کشور دارنده موشک های بالستیک ضد کشتی در جهان لقب گرفت.
این موشک با سرعت بالای خود که حدود ۳ برابر سرعت سوت بیان شده (تقریبا ۱۰۲۰ متر بر ثانیه) دارای انرژی جنبشی بالایی است که با وجود حرکت شیرجه ای بر روی هدف در مرحله پایانی پرواز، که به این انرژی می افزاید، اثر تخریبی بسیار بالایی دارد و امکان واکنش را نیز از هدف خود می گیرد .
مجهز بودن “خلیج فارس” به یک کلاهک ۶۵۰ کیلوگرمی که تنها ۶۵ کیلوگرم کمتر از کل جرم یک موشک کروز ضدکشتی نور است، قدرت تخریبی باورنکردنی برای این جنگ افزار ضد کشتی ایجاد می کند و شاید تنها اصابت یک فروند از این موشک برای آسیب رسانی بسیار جدی به یک ناوشکن و یا خارج کردن یک ناوهواپیمابر از رده رزمی گمارشی کافی باشد.
همچنین برد ۳۰۰ کیلومتری خلیج فارس، تقریبا تمام خلیج همیشه فارس و دریای عمان را پوشش می دهد که به معنی از بین رفتن امکان اجرای امن گمارش در این گستره برای نیروهای دشمن است.
یک پرسش؟
[COLOR=DarkRed]کشوری که می تواند یکی از دقیق ترین موشک های جهان را با فناوری بومی بسازد و تمامی زیرسامانه ها، سامانه ها و امکانات هدایت و پرتاب آنرا با امکانات درونی فراهم سازد، آیا در ساخت سامانه های پدافندی برد بلند همچون اس ۳۰۰، همچنان شکیبا برای خرید خواهد ماند؟
شاید بهتر باشد یک بار دیگر تصاویر رژه ۲۹ فروردین سال ۸۹ را نگاه کنیم. یک رادار آرایه های فازی و یک لانچر ویژه. نوشته بود «ما می توانیم»





