بررسی عملیات یگان های فنی مهندسی و مهندسی رزمی در نبرد
ارسال شده: شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۱, ۱۱:۱۲ ب.ظ
[COLOR=#NaNNaNNaN] بررسی عملیات یگان های فنی مهندسی و مهندسی رزمی در نبردهای زمینی و انواع خودروهای مورد استفاده.
امروزه ارتش های جهان دارای سه بخش عمده هستند. نیروی هوایی ، نیروی دریایی و نیروی زمینی. هر یک از این سه نیرو ، همچنان که از نام آنها بر می آید در محدوده خود به انجام فعالیت های رزمی می پردازند. نیروی هوایی در هوا ، نیروی دریایی در دریا و نیروی زمینی بر روی زمین و خشکی به انجام ماموریت های خود می پردازند. هر یک از بخش های ماموریتی نیروهای ارتش دارای عوامل و فاکتورهای مخصوص به خود است که می بایست قبل از انجام هر عملیات آنها را مورد سنجش قرار داد. به عنوان مثال در انجام ماموریت های هوایی می بایست قبل از انجام ماموریت شرایط جوی و فضای آسمان را مورد بررسی قرار دهند و شرایط لازم را برای انجام عملیات مربوطه را فراهم آورند و در صورت عدم بروز شرایط مناسب نیز از انجام ماموریت مربوطه جلوگیری کنند. به عنوان مثال یک اسکادران جنگنده تا زمانی که کاملا به محیط عملیاتی خود واقف نباشند هیچگاه نمی توانند به انجام عملیات در آن منطقه بپردازند. و یا یگان های زمینی تا زمانی که نقشه ای از مکان جغرافیایی مورد عملیات خود نداشته باشند و با عوامل طبیعی منطقه عملیاتی خود ناآشنا باشند ، هیچگاه قادر به انجام صحیح ماموریت ها نیستند. در هر یک از بخش های سه گانه ارتش ها گروه ها و یگان های مخصوصی برای این امر وجود دارد که هر یک با نام مخصوص به خود شناخته می شوند. در این نوشتار ما به بررسی این کارکرد این گروه ها و یگان ها در نبردهای زمینی می پردازیم. در نبردهای زمینی یگان های مختلفی برای ارائه اطلاعات مربوط به عوامل منطقه مورد عملیات وجود دارد. مهمترین این یگان ها ، یگان شناسایی منطقه و یگان مهندسی رزمی است. یگان شناسایی در نیروهای زمینی وظیفه شناسایی منطقه را برعهده دارد. این یگان مجهز به خودروهای پرسرعت و با حفاظت زرهی بالاست که می توانند به سرعت وارد منطقه شده و به شناسایی منطقه بپردازند و بلافاصله از آن خارج شوند. خودروهایی که در این یگان استفاده می شود ، بسته به نوع عملیات و نوع تهدیدی که در منطقه برای گروه های شناسایی وجود دارد متفاوت است. در مناطقی که خطر وجود تانک دشمن وجود دارد از تانک دیسترویر های چرخدار پرسرعت استفاده می شود که بالای 110 کیلومتر بر ساعت سرعت دارند و می توانند به سرعت وارد منطقه شده و با خطرات مقابله کرده و با انجام عملیات شناسایی ، بلافاصله از مهلکه بگریزند. در منطقه ای که خطر تانک دشمن وجود ندارد ، از خودروهای چرخدار مجهز به توپهای خودکار استفاده می شود که می توانند به خوبی علیه نفرات و استحکامات دشمن استفاده شوند. امروزه معمولا از ترکیبی از این خودروها استفاده می شود. یعنی ترکیبی از تانک دیسترویر و خودروی توپدار چرخدار. به این ترتیب با استفاده از این ترکیب ، گروه شناسایی می تواند با طیف وسیعی از انواع خطرات مقابله کرده و با امنیت بیشتری عملیات شناسایی منطقه را آنجام دهد. ارتش های دارای توان بالاتر معمولا از پهباد نیز در کنار این ترکیب استفاده می کنند و البته ارتش های قدرتمندتری مثل ارتش ایالات متحده از ترکیباتی مثل ماهواره های شناسایی و انواع هواپیماهای شناسایی نیز استفاده می کنند. البته از آنجایی که ارتش ایالات متحده دارای نیروی هوایی بسیار قدرتمندی است ، به همین خاطر از ترکیب خودروهای ام 3 برادلی (مدل شناسایی برادلی) با پشتیبانی هوایی برای عملیات شناسایی منطقه استفاده می شود.
چند نمونه از معروفترین خودروهای شناسایی منطقه
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
زمانی که منطقه مورد عملیات شناسایی شد ، الزامات مورد نیاز برای انجام عملیات در این منطقه نیز گزارش می شود. در اینجا یگان مهندسی رزمی نیروی زمینی وارد می شود و به ایجاد تسهیلات مورد نیاز برای انجام عملیات در منطقه شناسایی شده می پردازد. به عنوان مثال خودروهای شناسایی در مسیر پیشروی نیروهای پیشرو یک رودخانه به عرض 15 متر را شناسایی کردند که فاقد هرگونه پل است و عبور مستقیم از آن ( به آب زدن خودروها ) نیز امکان پذیر نیست. این مورد به فرمانده عملیات گزارش می شود و فرمانده عملیات نیز یگان مهندسی رزمی را به منطقه اعزام می کند تا مقدمات لازم برای عبور نیروها از رودخانه شناسایی شده را فراهم آورد. یگان مهندسی رزمی نیز با استفاده از خودروهای پل گذار خود ، کانال امنی برای عبور نیروها از رودخانه شناسایی شده که مانع پیشروی نیروهای پیشرو است را فراهم می کنند. در مجموع یگان های مهندسی رزمی در هر ارتشی در جهان دارای طیف وسیعی از عملیات هستند. عملیات بیشماری را می توان برای این یگان ها متصور شد. چرا که الزامات جغرافیایی زمین و خشکی در هر منطقه با منطقه دیگر متفاوت است. به عنوان مثال یگان های مهندسی رزمی ( و یا رزمی – مهندسی ) در منطقه پر آب و رود دارای عملکرد خاصی هستند. در حالیکه این یگان ها در مناطق کویری دارای عملکردی متفاوت هستند. و یا در مناطق پوشیده از درخت دارای وظایف متفاوتی هستند. این یگان های مهندسی رزمی دارای انواع و اقسام متفاوتی از تجهیزات و ادوات و خودروهای زرهی و غیر زرهی هستند که می توانند بسته به نوع منطقه جغرافیایی که نیروهای خودی قرار است در آن به انجام عملیات بپردازند و همچنین نوع عملیات نیروهای خودی ، می توانند امکانات و شرایط لازم برای انجام ماموریت به نحو احسن در منطقه جغرافیایی مورد نظر را برای نیروهای خودی فراهم آورند. هر چقدر ارتش بزرگتر و دارای بودجه بیشتری باشد ، به تبع آن دارای تنوع بیشتری در تجهیزات یگان های مهندسی رزمی خود می باشد و می تواند در مناطق با جغرافیای متفاوت به انجام ماموریت بپردازد. اما علی رغم اینکه وظایف این یگان ها شامل طیف وسیعی از عملیات ها می باشد ، اما می توان همه این عملیات ها را در چند گروه محدود طبقه بندی نمود و برای هر گروه نیز خودروی مخصوص به خود را طراحی و تحویل نمود. در ادامه به انواع این عملیات ها و خودروها و ادوات مورد استفاده در این گونه عملیات ها می پردازیم.
نمونه ای از خودروهای رزمی - مهندسی
خودروی imr با استفاده از شاسی تی 55
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
شرمن تانک
[External Link Removed for Guests]
تانک ماتیلدا
[External Link Removed for Guests]
تانک شرمن
[External Link Removed for Guests]
پل زن سنچوریون
[External Link Removed for Guests]
مین کوب شرمن
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
سنچوریون
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
IMR و شاسی تی 55
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
گروه اول خودروهای چند منظوره هستند که با نام CEV و یا Combat Engineering Vehicle (خودروی رزمی مهندسی) شناخته می شوند. اگر مقاومت زرهی این خودروها در حد و اندازه تانک ها باشد ، در این صورت به آنها AEV و یا Armoured Engineering Vehicle (خودروی رزمی مهندسی زرهی) گفته می شود. این خودروها چند منظوره هستند و می توانند طیف وسیعی از عملیات های رزمی مهندسی را انجام دهند. تجهیزات مختلف و متنوعی بر روی این خودروها قرار گرفته است که می توانند در شرایط مختلف جغرافیای طبیعی ، شرایط مورد نیاز انجام عملیات برای یگان های عملگر را فراهم کنند. به طور کلی این خودروها در قسمت جلوی خود دارای یک بیل عریض هستند. این بیل معمولا به طور متوسط حدود 30 الی 50 سانتیمتر از طرفین بدنه خودرو بلندتر است. به عنوان مثال وقتی عرض یک خودرو معادل 3 متر باشد ، عرض این بیل که در جلوی خودرو نصب شده است از 3.6 الی 4 متر می باشد. این بیل وظایف متعددی را انجام می دهد. مهمترین وظیفه این بیل حفر کانال و یا از بین بردن عوارض طبیعی است. زمانی که در میدان نبرد یک تپه کوچک (به عنوان مثال 10 متری) مانع از انجام صحیح ماموریت باشد ، این گونه خودروها به وسیله بیل جلویی خود به راحتی می توانند این گونه موانع را از میان بردارند. همچنین در شرایط مختلفی نیاز به حفر کانال و خندق وجود دارد. این گونه خودروها به وسیله بیل جلویی خود به خوبی می توانند یک کانال حفر کنند. معمولا از این کانالها به منظور یک مانع در پیشروی نیروها و تانک های دشمن استفاده می شود. به عنوان مثال فرض کنید نیروهای خودی در حال عقب نشینی هستند. در این موارد برای جلوگیری از تعقیب شدن نیروهای خودی توسط نیروهای دشمن به وسیله این گونه خودروها اقدام به حفر کانالهایی می شود که مانع پیشروی نیروهای دشمن می شوند و یا لااقل می توانند سرعت پیشروی نیروهای دشمن را کند کنند. همچنین از این کانالها به خوبی می شود به عنوان خطوط دفاعی استفاده کرد. فرض کنید ما در یک خط مستقیم فرضی قصد داریم خطوط دفاعی در مقابل دشمن ایجاد کنیم. در دوران جنگ جهانی دوم که سنگرها و خطوط دفاعی برای مدت های مدیدی استفاده می شد ، از بتن برای ساخت استحکامات استفاده می شد. به عنوان مثال خطوط دفاعی فرانسوی ها در ماژینو و خطوط دفاعی آلمانی ها در خطوط اوماها بیچ که با استفاده از میلیون ها متر مکعب بتن ساخته شده بودند. اما امروزه با توجه به اینکه سرعت نبردها نسبت به دوران قبل بسیار بیشتر شده است و سرعت عمل یکی از عوامل پیروزی به شمار می رود ، دیگر نیازی به ساخت چنین سنگرها و خطوط دفاعی پرهزینه ای نیست. چرا که شاید خطوط دفاعی ایجاد شده حتی کمتر از یک روز مورد استفاده قرار بگیرد. در هر صورت از این خودروها می توان برای ایجاد خطوط دفاعی امن برای نیروها و خودروهای زرهی استفاده کرد. این خودروها می توانند به طور متوسط بین 300 تا 400 متر مکعب خاک را در عرض یک ساعت جابجا کنند. یعنی می توانند یک کانال را ایجاد کنند و از خاک هایی که از ایجاد این کانال ها استفاده می شود نیز برای ساخت خاکریز های بلند استفاده کرد. پس همانطور که می بینید ترکیبی از ده خودروی مهندسی رزمی می توانند در کمتر از 5 ساعت خطوط دفاعی لازم برای استقرار حداقل یک تیپ نیروی زرهی را فراهم آورند. تانک ها برای دفاع از خطوط دفاعی ، وارد کانالها می شوند. عمق این کانالها معمولا به اندازه قد بدنه تانک های مورد استفاده است. زمانی که تانک ها در این کانالها قرار می گیرند ، به اندازه قد بدنه آنها در داخل کانال قرار می گیرد ولی برجک تانک آزادانه می تواند 360 درجه گردش کند. از آنجایی که این کانالها شیب دار طراحی می شوند ، تانک ها می توانند در صورت لزوم به سرعت از کانال خارج شوند. به این ترتیب عملا مقابله با این تانک ها که تاکتیک دفاعی اتخاذ کرده اند ، بسیار بسیار دشوار می شود. چرا که نیروهای پیشرو عملا برجک تانک را می بینند و در عمل نیز مقابله با یک برجک متحرک کار بسیار دشواری است. از سویی دیگر خاکریز های ایجاد شده توسط این خودروها نیز توسط IFV ها و نفرات پیاده مورد استفاده قرار می گیرد. به این ترتیب این خودروها می توانند به خوبی یک خطوط دفاعی مستحکم و قابل اعتماد ایجاد کنند.
خودروی پانزر پایونیر در حال حفر یک سنگر ضد تانک
[External Link Removed for Guests]
از دیگر موارد استفاده این گونه خودروها ، ایجاد سنگر برای یگان های توپخانه است. سیستم های توپخانه ای مستقر و ثابت در مکان های مسطح مستقر می شوند. پیش از استقرار یگان توپخانه در مکان مورد نظر ، این خودروها وارد عمل می شوند و با ایجاد یک خاکریز دایره ای شکل به ارتفاع 2 الی 2.5 متر به دور منطقه استقرار یگان توپخانه ، عملا یگان توپخانه را در برابر آتش مستقیم دشمن حفظ می کنند.
خودروی پانزر پایونیر در حال ایجاد یک خاکریز دفاعی برای مواضع خودی
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
بیل جلوی خودرو می تواند مسطح باشد و یا می تواند مثل گاوه باشد.
بیل مسطح
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
بیل گاوه
[External Link Removed for Guests]
در برخی شرایط در زمان پیشروی نیروهای زرهی و مکانیزه به سمت مواضع دشمن ، موانع سختی بر سر راه نیروهای خودی توسط نیروهای دشمن قرار داده شده است. به عنوان مثال بلوک های بتونی و یا سکوهای بتونی که در مسیر حرکت تانک ها ایجاد می شود ، می تواند مانع پیشروی تانکهای خودی شود. بدنه زرهی تانک های امروزی نیز برای مقابله با موشک های ضد تانک مقاوم شده است نه برای تنه زدن مستقیم به این گونه موانع. در این صورت این خودروها وارد عمل می شوند و با بیل جلویی خود این موانع را از بین می برند. معمولا برای از بین بردن این گونه موانع از بیل های گاوه ای شکل استفاده می شود. اما در صورت نبود این گونه بیل ها ، پتک های فولادی و سنگین در قسمت جلوی بیل نصب می کنند که کار خرد کردن موانع سخت را انجام دهد. این پتک ها که وزن هر کدامشان گاهی حتی به بالای یک تن نیز می رسد ، به خوبی می توانند یک بلوک بتونی به ضخامت 1 الی 2 متر را با یک حرکت سریع و ناگهانی خرد کنند. و یا بیل های گاوه ای شکل ( V شکل ) نیز می توانند با حرکتی سریع ، این موانع را خرد کرده و راه پیشروی نیروها را باز کنند.
هیولای قدرتمند ABV
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
گاهی در مسیر پیشروی نیروهای خودی ، میادین متعدد مین کار گذاشته شده است. در این موارد نیز به جای بیل جلویی از خیش های مخصوصی برای شخم زدن و از بین بردن میادین مین استفاده می شود.
خیش مین روب
[External Link Removed for Guests]
خودروهای CEV و یا AEV دارای یک بیل بکهو نیز هستند که می تواند در مکان هایی که امکان تحرک خودرو وجود ندارد نیز به عملیات خاکبرداری و ایجاد مانع و یا برداشتن موانع بپردازند. این خودروها برای استفاده از بیل جلویی خود می بایست به عقب و جلو حرکت کنند و با حرکت خود عملیات ایجاد مانع را انجام دهند. اما همیشه و در همه شرایط امکان تحرک وجود ندارد. در این شرایط از بیل های بکهو که در پشت خودرو نصب شده است استفاده می شود. این بیل ها به یک بازوی بسیار قدرتمند سه تکه ای مجهز هستند که می توانند در فاصله ای حدود 10 متر از استقرار خودرو نیز به انجام عملیات خاکبرداری بپردازند. این بیل می تواند به طور متوسط 100 متر مکعب خاک را ظرف مدت یک ساعت جابجا کند. همچنین از این بیل قدرتمند برای لیفت کردن اجسام سنگین نیز استفاده می شود. بیل های بکهو در خودروهای رزمی مهندسی امروزی قادرند اجسام با وزن 6 الی 10 تن را نیز از جای بلند کرده و جابجا کنند. این بیل ها در اولین بازویی که به بیل متصل می شود دارای یک دوربین هستند که این امکان را برای پرسنل خودرو فراهم می آورد که بتوانند از داخل خودرو نیز به انجام ماموریت بپردازند.
بیل مکانیکی بکهو هیدرولیک
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
این خودروها معمولا دو یا سه قرقره چرخان پرقدرت در اختیار دارند که دارای کابل های بسیار محکمی می باشند و می توانند از آنها نیز برای ماموریت هایی مثل بکسل کردن تانک ها و خودروها و لیفت کردن از مکان های عمیق استفاده کرد. معمولا این خودروها دارای یک یا دو قرقره در قسمت جلوی خودرو هستند که یک کابل قوی به طول 150 الی 200 متر به آن متصل است که می توان از آن برای عملیات های مختلفی استفاده کرد. این قرقره برای جابجایی های سبک استفاده می شود. معمولا یک قرقره دیگر نیز در قسمت پشت خودرو نصب می شود که از کابل بسیار ضخیمی استفاده می کند. این قرقره دارای قدرت بیشتری نسبت به قرقره های جلوی خودرو است. این قرقره به طول میانگین دارای یک کابل بسیار ضخیم و قطور می باشد که طول آن به طور میانگین بین 15 الی 20 متر است. این قرقره برای جابجایی های سنگین به کار می رود و معمولا برای اجسام بسیار سنگین (بیش از 50 تن) به کار می رود.
[External Link Removed for Guests]
به قرقره جلوی خودرو توجه کنید
[External Link Removed for Guests]
در مجموع به دلیل تنوع بسیار زیاد محیط های جغرافیایی ، نوع عملیات های یگان های مهندسی رزمی نیز بسیار متنوع است و نمی توان همه آنها را در این تاپیک توضیح داد. مواردی که در بالا به آن اشاره شد جزء پرکاربردترین عملیات های یگان های رزمی مهندسی در جهان به شمار می روند که البته بخش عمده ای از آنها توسط خودروهای چند منظوره رزمی مهندسی انجام می شود.
بد نیست با چند خودروی چند منظوره رزمی مهندسی نیز به طور مختصر آشنا شوید.
1- خودروی پایونیر پانزر
این خودروی قدرتمند ساخت آلمان است و از شاسی و بدنه تانک لئوپارد 2 استفاده می کند و از هر نظر شبیه به آن است. این خودرو در قسمت جلوی خود دارای یک تیغه بولدوزر مانند است که از ترکیبات بسیار سخت و مستحکم ساخته شده است و در برابر انفجارهای انواع مین کاملا مقاوم است. بر روی این تیغه بولدوزر می توان یک خیش مین روب نیز نصب کرد که به وسیله آن زمین آسانتر شخم می خورد و می توان به این ترتیب مین هایی که در عمق بیشتر دفن شده اند را نیز کشف کرد. دو قرقره قدرتمند نیز در پشت خودرو نصب شده است که هر یک دارای یک کابل ضخیم به طول 200 متر می باشند. از این کابل ها می توان برای ساپورت انواع خودروهایی که در گل گیر کرده اند و یا به هر طریقی زمینگیر شده اند و همچنین بکسل کردن خودروها استفاده کرد. مجموع این دو قرقره قادر هستند برآیند باری معادل 65 تن را بکشند. یک بیل مکانیکی هیدرولیکی نیز در قسمت پشت خودرو نصب شده است که می تواند به عنوان جرثقیل عمل کند و همچنین عملیات خاکبرداری ساکن را نیز انجام دهد. زمانی که این بیل مشغول به کار است ، تیغه بولدوزر جلوی خودرو به حالت خوابیده در می آید و به عنوان یک جک برای ساکن کردن خودرو عمل می کند. تیغه بولدوزر جلوی خودروی می تواند در هر ساعت 350 متر مکعب خاک را جابجا کند و بیل مکانیکی هیدرولیکی پشت خودرو نیز می تواند در هر ساعت 100 متر مکعب خاک را جابجا کند. این خودرو قادر است ظرف 5 دقیقه یک سنگر ضد تانک فوری را ایجاد کند. این خودرو را می توان به یک تیربار کالیبر 50 مجهز کرد و یا به جای آن از یک نارنجک انداز 40 میلیمتری استفاده کرد. از آنجایی که این خودرو با استفاده از بدنه تانک های سری لئوپارد 2 ساخته می شود ، سطح حفاظت زرهی این خودرو نیز برابر با تانک های سری لئوپارد 2 است که البته می توان با اضافه کردن زره های واکنش گر به حفاظت آن نیز افزود. این خودرو دارای سه خدمه است که عبارتند از راننده ، فرمانده و اپراتور. تمامی عملیات های این خودرو از داخل خودرو انجام می شود. در همه قسمت های خودرو دوربین های مخصوص حفاظت شده تعبیه شده است که به خدمه این امکان را می دهد که بدون خارج شدن از خودرو تمامی عملیات را از داخل خودرو انجام دهند. این خودرو 55 تن وزن دارد که در حالت رزمی با حداکثر تجهیزات و زره جانبی به بیش از 60 تن می رسد. این خودرو از یک موتور ام تی یو با قدرت 1500 اسب بخار استفاده می کند.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
2- خودروی تروجان
این خودرو با استفاده از شاسی و بدنه تانک چلنجر 2 ساخته شده است و تاکنون 33 دستگاه از آن ساخته و تحویل ارتش انگلستان گردیده شده است. مشخصات تیغه بولدوزر جلوی خودرو و خیش مین روب جلوی خودرو دقیقا مشابه خودروی پایونیر پانزر است. بیل مکانیکی قدرتمندی که در پشت خودرو نصب شده است دارای یک بیل با ظرفیت 1 متر مکعب است و قادر است در دقیقه 110 متر مکعب خاک را جابجا کند. همچنین این بیل می تواند محموله هایی با وزن 7 تن را نیز لیفت کرده و جابجا کند. این خودرو 62 تن وزن دارد و از مقاومت زرهی در حد تانک چلنجر 2 است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
3- خودروی Terrier
این خودرو در سال 2002 برای جایگزین شدن با خودروهای مهندسی قدیمی و فرسوده FV 180 مورد طراحی قرار گرفت و در سال 2005 نخستین نمونه تکمیل شده آن تحویل ارتش شد. ارتش خودرو محصول کشور بریتانیا است. ارتش بریتانیا از سال 2013 به بعد این خودرو را تحویل خواهد گرفت و آنرا جایگزین خودروهای قدیمی و فرسوده خود خواهد کرد. به دلیل وزن سنگین دو خودروی قبلی و اینکه از شاسی تانک استفاده می کنند ، تولید انبوه آنها نیز دشوار است. اما این خودرو از یک شاسی سبک تر استفاده می کند. این خودرو در حالت فول رزمی خود دارای 30 تن وزن است. خودروهایی که از شاسی و بدنه تانک در ساختمان خود استفاده می کنند ، از نظر مقاومت زرهی در حد یک تانک رزمی هستند و به همین خاطر می توانند همانند تانک ها در خط مقدم نبرد نیز به انجام ماموریت های خود بپردازند و حتی در مناطقی که تحت آتش مستقیم دشمن است نیز به انجام ماموریت بپردازند. اما این خودرو به خاطر استفاده از شاسی سبک تر و به تبع آن دارای حفاظت زرهی ضعیف تر ، معمولا در مناطق خارج از خط مستقیم آتش دشمن فعالیت می کند. به عبارتی دیگر این خودرو ، خودروی خط مقدم نیست. اما در هر صورت این خودروی سبک وزن دارای قابلیت ها و ویژگی هایی است که آنرا در ردیف خودروهای سنگین تر مثل تروجان قرار می دهد. در قسمت جلوی خودروی یک تیغه زرهی قدرتمند برای حفر کانال و همچنین خیش مین روب برای پاکسازی میادین مین نصب می شود و در قسمت پشت خودرو نیز یک بیل مکانیکی بزرگ نصب می شود که دارای ظرفیت بالایی است و می تواند تا 3 تن بار را نیز از زمین بلند کرده و جابجا کند. تیغه جلویی خودرو می تواند 250 متر مکعب خاک را در ساعت جابجا کند. بیل مکانیکی هیدرولیکی پشت خودرو نیز می تواند 100 متر مکعب خاک را ساعت جابجا کند. این خودرو دارای دو خدمه است که شامل راننده و فرمانده می باشد. این خودرو را می توان بدون خدمه و به صورت ریموت کنترل از فاصله 1 کیلومتری نیز هدایت و کنترل کرد. این یکی از ویژگیهای جالب این خودرو است که می توان در مناطق پرخطر از این قابلیت برای حفظ جان افراد استفاده کرد. علی رغم اینکه این خودرو وزن سبکتری نسبت به خودروهای مشابه با بدنه تانک دارد ، اما به هر حال به مقوله حفاظت زرهی این خودرو نیز توجه فراوانی شده است. قسمت های زیرین و جلوی خودرو در برابر مین های متعارف مقاومت کامل دارند. بدنه و قسمت جلوی خودرو نیز در برابر برخورد گلوله های 30 میلیمتری ضد زره مقاومت کامل زرهی دارند. یک تیربار کالیبر 30 نیز بر روی این خودرو نصب می شود و تنها وسیله دفاعی خودرو به شمار می رود. این خودرو به یک موتور دیزل با قدرت 700 اسب بخار مجهز است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
4- خودروی M728 CEV
خودروی M728 یک خودروی مهندسی ، رزمی به شمار می رود که از آن در یگان های مهندسی به منظور ایجاد پوزیشن های دفاعی برای نیروهای خودی ، نفوذ و تخریب استحکامات دشمن ، لیفت کردن و جابجایی محموله ها و اجسام سنگین استفاده می شود . همچنین باز کردن راه های بسته ، جابجا کردن بلوک های بتونی ، تخریب ساختمان های مشکوک ، از دیگر وظایف این خودرو می باشد . این خودرو مهندسی ، رزمی از تانک M60A1 به عنوان شاسی اصلی بدنه خود استفاده می کند . البته در نمونه های جدید این خودرو که از سال 1978 به بعد ساخته شد ، از تانک M60A2 به عنوان شاسی خودرو استفاده شد . این خودرو به یک بیل تیغه ای در قسمت جلوی خودرو مجهز است که به وسیله نیروی هیدرولیک جابجا می شود . همچنین بر روی برجک خودرو نیز یک جرثقیل با یک قرقره هیدرولیکی قدرتمند نصب شده است که به وسیله آن می توان عملیات لیفت کردن و جایجایی اجسام سنگین را انجام داد . این خودرو به جز این دو ابزار ، به یک توپ 165 میلیمتری از نوع AVRE که بر روی برخی نمونه های تانک های سنچوریون بریتانیا نصب بود ، مجهز است که می تواند گلوله های بسیار پر قدرت را به منظور تخریب استحکامات دشمن استفاده کند . ( این توپ هم اکنون تحت لیسانس در ایالات متحده در حال تولید است ) این توپ دارای 950 متر برد می باشد . همچنین این خودرو مجهز به یک تیربار از نوع BROWNING M2 می باشد . این تیربار معمولا از گلوله های فولادی استفاده می کند . به علت استفاده از گلوله های پر قدرت این تیربار ، برای تخریب استحکامات سبک دشمن از این تیربار استفاده می شود . در نمونه های جدید که از سال 1978 به بعد ساخته شد ، یک خیش مین کوب برای این خودرو طراحی شد . این خیش مین کوب را می توان با بیل تیغه ای جابجا کرد . به وسیله این خیش می توان به عرض 180 اینچ مین های ضد نفر را از بین برد .
[External Link Removed for Guests]
این خودرو در نیروهای نظامی ایالات متحده بسیار مورد توجه قرار گرفته است . در مجموع تعداد 320 دستگاه از این خودرو ساخته و تحویل ارتش ایالات متحده گردید . نمونه های اولیه این خودرو دارای یک موتور به مدل AVDS 1970-2 ساخت دیترویت دیزل با قدرت 750 اسب بخار بودند . اما نمونه های ساخته شده در سال 1978 همگی به یک موتور دیزل به مدل AVDS 1995 با قدرت 950 اسب بخار مجهز شده اند که این افزایش قدرت بر عملکرد کلی این خودرو تاثیر به سزایی داشته است . تا سال 1978 همه مدلهای این خودرو مجهز به یک توپ 165 میلیمتری بودند . این توپ ، که برد کوتاهی داشت ، به صورت دستی لود می شد و قابلیت حمل 30 گلوله با خود را نیز داشت . اما از سال 1978 به بعد ، هم مدل هایی که جدید ساخته شدند و هم مدلهای قدیمی ، همگی به یک توپ 152 میلیمتری از نوع M48 مجهز شدند . این توپ همان توپ نصب شده بر روی تانک های شریدان و M60A2 می باشد . زره این خودرو نیز تا حدود زیادی به نسبت نمونه های اولیه با نصب بسته های انفجاری ، تقویت شده است . از دیگر بهبود های نمونه های جدید ، بهبود سیستم های الکترونیکی و ارتباطی این خودرو می باشد . این خودرو در جریان جنگ ویتنام و عملیات طوفان صحرا حضور فعالی داشت و وظیفه نفوذ در استحکامات و جابجایی محموله های نظامی و غیر نظامی را به خوبی انجام می داد . همچنین در حمله به مواضع ویت کنگ ها نیز از این خودرو در مقیاس وسیعی استفاده شد . در عملیات طوفان صحرا آرام آرام ضعف های این خودرو نمایان شد . و همین باعث شد که در سال 2001 به طور کامل این خودرو ها را از رده خارج کنند. واقعیت امر این بود که این خودرو قابلیت های لازم برای همکاری با تانک قدرتمندی چون آبرامز را نداشت و نمی توانست به طور موثر در عملیات های نفوذ سریع ، آبرامز را ساپورت کند. اما به هر حال این خودرو که در طول 35 سال عمر خدمتی خود در یگان های مهندسی و لشکر های مکانیزه ارتش ایالات متحده مشغول به خدمت بود ، کارنامه درخشانی از خود بر جای گذاشت .
[External Link Removed for Guests]
این خودرو دارای 52.2 تن وزن می باشد . این خودرو دارای چهار خدمه می باشد که یک مهندس و سه دستیار پرسنل این خودرو را تشکیل می دهند . طول آن معادل 8.97 متر ، عرض آن معادل 3.71 متر و ارتفاع آن معادل 3.23 متر می باشد . این خودرو برای دفاع از خود به یک تیربار کالیبر 7.62 مجهز می باشد . بیشینه سرعت این خودرو معادل 50 کیلومتر بر ساعت است و با یک بار سوخت گیری می تواند مسافت 450 کیلومتر را طی کند . این خودرو در برابر عوامل NBC مقاومت و پایداری کامل دارد . همچنین این خودرو کاملا دو زیست است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
5- هیولای قدرتمند Assault Breacher Vehicle
معمولا برای پیشگیری از حملات زمینی دشمن و همچنین کند کردن سرعت پیشروی آنها در مسیر حرکت یگان های زرهی و پیاده نظام موانعی ایجاد می شود . ایجاد این گونه موانع ریشه تاریخی دارد . در دوران باستان برای جلوگیری از حملات دشمن ، در مسیر پیشروی آنها اقدام به حفر گودال های عمیق می کردند و یا با حفر یک خندق در مسیر پیشروی آنها باعث متوقف کردن آنها می شدند . از زمان جنگ جهانی اول به بعد این گونه موانع نیز دچار تحول شدند . متداولترین موانع در مسیر پیشروی نیروهای دشمن ، ایجاد میادین مین بود . در برخی مواقع با ساختن یک مانع سخت بتونی باعث جلوگیری از حرکت تانک های دشمن می شدند . هنوز هم برای جلوگیری از پیشروی لشکر های زرهی و پیاده نظام دشمن اقدام به ایجاد موانع متعدد در مسیر پیشروی آنها می کنند . ارتش آمریکا که بیش از ارتش سایر کشورها درگیر نبردهای مختلف بود ، به شدت جای خالی یک خودرو زرهی که بتواند موانع ایجاد شده را نابود کند ، را احساس می کرد . آمریکایی ها این تجربه را از جنگ ویتنام داشتند . در جریان این جنگ ، نیروهای ویت کنگ در مواضع مختلف با ایجاد مانع ( که بیشتر آنها تله های انفجاری و غیر انفجاری بود ) در مسیر حرکت نیروهای آمریکایی ، باعث وارد آوردن تلفات سنگینی به آمریکایی ها می شدند . در این جنگ سربازان زیادی در مواجهه با تله های ویت کنگ ها جان خود را از دست دادند . از آن دوران به بعد آمریکا به فکر طراحی و تولید یک خودرو افتاد که بتواند مسیر پیشروی یگان های آفندی را از موانع ساختگی و تله ها پاکسازی کند . به این منظور تا کنون چندین نوع خودرو ساخته شده است که یکی از بهترین نمونه های این خودروها ، خودروی مهندسی رزمی ABV نام دارد .
خودروی مهندسی رزمی AVB ( Assault Breacher Vehicle ) در سال 2000 به منظور رفع نیازهای یگان های مختلف ارتش آمریکا به یک خودروی تخصصی برای مقابله با موانع ایجاد شده توسط دشمن ، وارد مرحله طراحی شد . در سال 2002 طرح این خودرو تکمیل شد و در سال 2008 خط تولید این خودرو پس از آنکه آخرین تغییرات بر روی آن انجام شد ، شروع به تولید این خودرو کرد و در همان سال نخستین نمونه های عملیاتی این خودرو تحویل نیروهای آمریکایی در افغانستان شد . مخصوصا پس از لغو طرح خودروی مهندسی رزمی Grizzly در سال 1999 کار طراحی و تولید این خودرو شتاب بیشتری به خود گرفت . این خودرو بیشتر با نام Shredder شناخته می شود . این خودرو به طور تخصصی به منظور پاکسازی مسیر پیشروی نیروهای خودی از انواع موانع مثل مین ها ، بمب های IED و اجسام سخت ، طراحی و تولید شده است . همچنین از این خودرو در نقش یک خودروی ضربتی استفاده می شود . این خودروی مهندسی رزمی از شاسی تانک آبرامز به عنوان شاسی اصلی خود استفاده می کند . یک خیش مین روب در قسمت جلوی این خودرو نصب شده است که می تواند میادین مین را پاکسازی کند . این خیش مین روب از جنس کولار ساخته شده است و در برابر انفجار های پی در پی مین ها مقاومت بسیار بالایی دارد . طراحی نوک های تیز این خیش باعث می شود که کار پاکسازی میادین مین با ضریب امنیت بسیار عالی انجام شود . در طرفین این خودرو دو اسپری رنگ پاش وجود دارد که مسیر مین روبی شده را به وسیله اسپری کردن ترکیبات رنگی پایدار علامت گذاری می کند . به جز این خیش ، در قسمت جلوی این خودرو یک جفت پتک فولادی بسیار سنگین تعبیه شده است . این پتک ها از جنس فولاد آلیاژی بسیار سخت و مستحکم ساخته شده است توسط بازوهای قدرتمند هیدرولیکی به بدنه خودرو متصل هستند . از این پتک ها جهت تخریب موانع ساخته شده در مسیر پیشروی ، استفاده می شود . این پتک ها به وسیله بازوهای هیدرولیکی مخصوص جابجا می شوند و می توان بسته به نوع مانع ، پوزیشن پتک ها را برای تخریب بهتر و آسانتر آنها ، تغییر داد . یک بیل از نوع بکهو نیز در قسمت جلوی این خودرو قابل نصب است و به وسیله آن می توان ناهمواری ها را هموار کرد و یا خاکریز ها و سنگرهای موقتی ایجاد نمود . در قسمت پشت این خودرو دو لانچر مخصوص شلیک راکت های ضد مین نصب شده است . وظیفه این لانچر ها شلیک راکت های مخصوص منهدم کننده مین ها و بمب های کنار جاده ای (IED ) است . این راکت ها دارای سرجنگی از نوع خوشه ای هستند و حدود 150 الی 200 متر برد دارند و زمانی که به نزدیکی هدف برسند ، منهدم می شوند و تبدیل به بمب های کوچک می شوند که می توانند مساحت گسترده ای را تحت پوشش قرار دهند . این بمب ها هر گونه مین ها و بمب های کار گذاشته شده در مسیر پیشروی را از بین می برند . همچنین این لانچرها قابلیت شلیک راکت های با سرجنگی ترموباریک ( Fuel Air ) را نیز دارا می باشند . از این راکت ها به منظور به آتش کشیدن برخی موانع استفاده می شود . این تجهیزات جانبی که بر روی این خودرو نصب می شوند ، همگی حالت مدولار دارند و می توانند بسته به نوع ماموریت خودرو ، تجهیزات جانبی مناسب بر روی آن نصب کرد . به عنوان مثال برای پاکسازی میادین مین ، خیش مین روب و برای از بین بردن استحکامات دشمن ، پتک های فولادی بر روی این خودرو نصب می شود .
این خودرو مجهز به یک برجک ساده می باشد که سیستم های الکترونیکی و اپتیکی خودرو بر روی آن نصب می شود . این برجک به وسیله بسته های زره های واکنشگر علیه موشک های ضد تانک خرج گود تقویت شده است . بخش های شنی ، فولی ها و زیر شاسی این خودرو نیز در برابر مین های زمینی بسیار تقویت شده است . یک جستجوگر فعال مین یاب بر روی این خودرو نصب شده است . در صورتی که این خودرو به یک مین ضد تانک سنگین نزدیک شود ، بلافاصله به خدمه در این باره هشدار داده می شود . این خودرو در حالت نرمال دارای دو خدمه می باشد که عبارتند از : راننده و فرمانده . این خودرو را می توان بدون خدمه و از راه دور هدایت و کنترل کرد . هدایت و کنترل این خودرو از مسافت های دور به وسیله یک پکیج ارتباطی امکان پذیر می باشد . معمولا از این خودرو در مکان هایی که خطرات زیادی خدمه این خودرو را تهدید می کند ، بدون خدمه و از راه دور کنترل می شود . یک سامانه تسلیحاتی خودکار از نوع M151 بر روی این خودرو نصب شده است . این سامانه مجهز به یک تیربار کالیبر 12.7 میلیمتری می باشد که از داخل خودرو استفاده می شود . از این سامانه جهت مقابله با تهدیدات نزدیک استفاده می شود . همچنین این خودرو مجهز به سامانه هشدار دهنده قفل های لیزری می باشد که در صورتیکه تسلیحات ضد تانک از نوع لیزری بر روی این خودرو قفل شود ، بلافاصله به صورت خودکار با پرتاب نارنجک های دودزا این قفل لیزری تسلیحات دشمن را از بین می برد . این خودرو ، همانند تانک آبرامز ، از یک موتور توربینی مدل Honeywell AGT 1500 با قدرت 1500 اسب بخار استفاده می کند . این موتور دارای قابلیت Multi Fuel می باشد و در صورت نبود گازوئیل می تواند از بنزین ، نفت ، سوخت جت و انواع سوخت های مایع فسیلی پایه کربن استفاده کند . وزن رزمی این خودرو بیش از 70 تن است. طول این خودرو با در نظر گرفتن تجهیزات جانبی آن معادل 12 متر است و طول بدنه خودرو نیز معادل 7.9 متر می باشد . همچنین این خودرو در جاده های هموار می تواند تا 70 کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد و با یک بار سوخت گیری کامل می تواند 500 کیلومتر مسافت را طی کند .
از این خودرو تا کنون به تعداد 56 دستگاه تولید شده است . در سال 2008 این خودرو به تعداد 34 دستگاه تحویل نظامیان آمریکا در افغانستان گردید . اولین ماموریت این خودرو در همان سال در ایالت هلمند افغانستان انجام شد . در این ماموریت ، این خودرو توانست یک بمب کنار جاده ای که توسط نیروهای طالبان در مسیر کاروان نظامیان ناتو کار گذاشته شده بود را نابود کند . مابقی 24 دستگاه خودروی باقیمانده نیز در اختیار لشکر 172 مکانیزه ایالات متحده آمریکا قرار گرفته است . قرار است تعداد 24 دستگاه از این خودروهای مهندسی در اختیار هر یک از واحد های مهندسی رزمی ارتش ایالات متحده قرار بگیرد . همچنین قرار است این خودرو در اختیار تیپ های مستقل پیاده نظام ارتش آمریکا نیز قرار بگیرد .
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
6- خودروی IMR-2MA
زره پوش مهندسی IMR-2MA ، طلایه دار مهندسی قوای زرهی
IMR-2 نام خانواده ای از خودروهای زرهی مهندسی ارتش روسیه است که بر پایه ی تانک معروف T-72 ساخته شده ، تولید مدلهای اولیه موسوم به IMR-2M1 مجهز به تجهیزات پاکسازی مین و حفاظت اضافی برای سیستم هیدرولیک خودرو در سال 1982 شروع شد و آخرین مدل این خانواده بنام IMR-2MA با وزن 49.5 تن در حال تولید و خدمت در ارتش روسیه است .
خودروی مهندسی IMR-2MA برای باز کردن راه قوای زرهی ، عملیات های متحرک ، پاکسازی مین و بقیه کارهای مهندسی ساخته شده است و یکی از موثر ترین و قویترین خودروهای مهندسی جهان به شمار میرود ، بطوریکه ارتش روسیه "هیچ همتایی برای این خودرو در ارتشهای دیگر جهان نمیبیند" .
IMR-2MA بر پایه ی شاسی T-72 بنا شده ، اما برجک تانک T-72 با یک بدنه ی فولادی ضخیم زره پوش شده و ابزار مهندسی تعویض شده ، پنجره های این خودرو کاملا ضد گلوله هستند و یک بازوی تلسکوپی برای فرمانده ی خودرو تعبیه شده است . همچنین اکسیژن کابین خدمه با یک سیستم تهویه ی مخصوص تامین میشود . موتور نصب شده روی این تانک از نوع V-84MS و با قدرت 840 اسب بخار است .
این خودرو به لطف زره ضخیم و تجهیزات NBC خود میتواند انواع عملیاتهای مهندسی را زیر آتش دشمن و حتی در مناطق شدیدا آلوده به رادیو اکتیو و گازهای سمی انجام دهد . در 1986 و پس از ذوب نیروگاه اتمی چرنوبیل، دهها دستگاه از این خودرو طلایه دار عملیات پاکسازی چرنوبیل بودند . کارایی و اطمینان پذیری این خودرو هم در جنگها و هم در عملیاتهای امدادی اثبات شده است . IMR-2MA میتواند هم به عنوان یک خودروی مهندسی و هم یک خودروی بازیابی (Rescue Vehicle) مورد استفاده قرار گیرد .
IMR-2MA از یک تیغه ی مخوف V شکل هیدرولیکی با 1 متر ارتفاع و 3.38 متر پهنا و یک جرثقیل چند منظوره 8 متری با قدرت بلند کردن 2 تن بار و ظرفیت بار 0.35 متر مربع که هر دو توسط یک سامانه ی کنترلی چند منظوره یکپارچه شده اند ، استفاده میکند . یک کاربر با این سیستم یکپارچه ی دقیق میتواند اشیایی به کوچکی یک قوطی کبریت را نیز جابجا کند . این سیستم قابلیت جابجا کردن اجزای آلوده به رادیو اکتیو ، شخم زدن و ... را دارد . IMR-2MA میتواند با سرعت 250 متر مربع در ساعت ، موقعیتهای تیربار بکند . با سرعت 360 متر مربع بر ساعت خاکریزها ، گودالها و دیوارهای سنگی را برای حرکت قوای زرهی صاف کند . سرعت پاکسازی میادین مین این خودرو بین 5 تا 12 کیلومتر بر ساعت است .
علاوه بر موارد بالا ، IMR-2MA مجهز به یک تیربار ضدهوایی 12.7 میلیمتری بوده و برای هماهنگ شدن خدمه ی دستگاه ، به سیستمهای ارتباطی داخلی (Intratank) و ارتباط خارجی (رادیویی) مجهز است . این زره پوش همچنین به تجهیزات دید در شب برای عملیات های شبانه ، سیستم اطفا حریق خودکار در بخش موتور و سیستم تعلیق ، سیستم دودزا و آشکارساز عامل های شیمیایی مجهز است.
در حال حاضر مدل جدیدتری بنام IMR-3M نیز در حال توسعه و بازاریابی در بازار جهانی است و طبق اخبار ، ارتش روسیه نیز در حال تعویض IMR-2MA با این مدل ارتقا یافته است ، تفاوت اساسی IMR-3M نسبت به مدل کنونی شاسی آن است بطوریکه IMR-3M از شاسی تانک قدرتمند T-90 استفاده میکند . این خودروی جدید مجهز به کیت الکترومغناطیسی KMT-R3 برای از بین بردن مین های مغناطیسی نیز میباشد است .
[COLOR=#NaNNaNNaN]
نویسنده : علی محمدی
[External Link Removed for Guests]
[COLOR=#NaNNaNNaN]
امروزه ارتش های جهان دارای سه بخش عمده هستند. نیروی هوایی ، نیروی دریایی و نیروی زمینی. هر یک از این سه نیرو ، همچنان که از نام آنها بر می آید در محدوده خود به انجام فعالیت های رزمی می پردازند. نیروی هوایی در هوا ، نیروی دریایی در دریا و نیروی زمینی بر روی زمین و خشکی به انجام ماموریت های خود می پردازند. هر یک از بخش های ماموریتی نیروهای ارتش دارای عوامل و فاکتورهای مخصوص به خود است که می بایست قبل از انجام هر عملیات آنها را مورد سنجش قرار داد. به عنوان مثال در انجام ماموریت های هوایی می بایست قبل از انجام ماموریت شرایط جوی و فضای آسمان را مورد بررسی قرار دهند و شرایط لازم را برای انجام عملیات مربوطه را فراهم آورند و در صورت عدم بروز شرایط مناسب نیز از انجام ماموریت مربوطه جلوگیری کنند. به عنوان مثال یک اسکادران جنگنده تا زمانی که کاملا به محیط عملیاتی خود واقف نباشند هیچگاه نمی توانند به انجام عملیات در آن منطقه بپردازند. و یا یگان های زمینی تا زمانی که نقشه ای از مکان جغرافیایی مورد عملیات خود نداشته باشند و با عوامل طبیعی منطقه عملیاتی خود ناآشنا باشند ، هیچگاه قادر به انجام صحیح ماموریت ها نیستند. در هر یک از بخش های سه گانه ارتش ها گروه ها و یگان های مخصوصی برای این امر وجود دارد که هر یک با نام مخصوص به خود شناخته می شوند. در این نوشتار ما به بررسی این کارکرد این گروه ها و یگان ها در نبردهای زمینی می پردازیم. در نبردهای زمینی یگان های مختلفی برای ارائه اطلاعات مربوط به عوامل منطقه مورد عملیات وجود دارد. مهمترین این یگان ها ، یگان شناسایی منطقه و یگان مهندسی رزمی است. یگان شناسایی در نیروهای زمینی وظیفه شناسایی منطقه را برعهده دارد. این یگان مجهز به خودروهای پرسرعت و با حفاظت زرهی بالاست که می توانند به سرعت وارد منطقه شده و به شناسایی منطقه بپردازند و بلافاصله از آن خارج شوند. خودروهایی که در این یگان استفاده می شود ، بسته به نوع عملیات و نوع تهدیدی که در منطقه برای گروه های شناسایی وجود دارد متفاوت است. در مناطقی که خطر وجود تانک دشمن وجود دارد از تانک دیسترویر های چرخدار پرسرعت استفاده می شود که بالای 110 کیلومتر بر ساعت سرعت دارند و می توانند به سرعت وارد منطقه شده و با خطرات مقابله کرده و با انجام عملیات شناسایی ، بلافاصله از مهلکه بگریزند. در منطقه ای که خطر تانک دشمن وجود ندارد ، از خودروهای چرخدار مجهز به توپهای خودکار استفاده می شود که می توانند به خوبی علیه نفرات و استحکامات دشمن استفاده شوند. امروزه معمولا از ترکیبی از این خودروها استفاده می شود. یعنی ترکیبی از تانک دیسترویر و خودروی توپدار چرخدار. به این ترتیب با استفاده از این ترکیب ، گروه شناسایی می تواند با طیف وسیعی از انواع خطرات مقابله کرده و با امنیت بیشتری عملیات شناسایی منطقه را آنجام دهد. ارتش های دارای توان بالاتر معمولا از پهباد نیز در کنار این ترکیب استفاده می کنند و البته ارتش های قدرتمندتری مثل ارتش ایالات متحده از ترکیباتی مثل ماهواره های شناسایی و انواع هواپیماهای شناسایی نیز استفاده می کنند. البته از آنجایی که ارتش ایالات متحده دارای نیروی هوایی بسیار قدرتمندی است ، به همین خاطر از ترکیب خودروهای ام 3 برادلی (مدل شناسایی برادلی) با پشتیبانی هوایی برای عملیات شناسایی منطقه استفاده می شود.
چند نمونه از معروفترین خودروهای شناسایی منطقه
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
زمانی که منطقه مورد عملیات شناسایی شد ، الزامات مورد نیاز برای انجام عملیات در این منطقه نیز گزارش می شود. در اینجا یگان مهندسی رزمی نیروی زمینی وارد می شود و به ایجاد تسهیلات مورد نیاز برای انجام عملیات در منطقه شناسایی شده می پردازد. به عنوان مثال خودروهای شناسایی در مسیر پیشروی نیروهای پیشرو یک رودخانه به عرض 15 متر را شناسایی کردند که فاقد هرگونه پل است و عبور مستقیم از آن ( به آب زدن خودروها ) نیز امکان پذیر نیست. این مورد به فرمانده عملیات گزارش می شود و فرمانده عملیات نیز یگان مهندسی رزمی را به منطقه اعزام می کند تا مقدمات لازم برای عبور نیروها از رودخانه شناسایی شده را فراهم آورد. یگان مهندسی رزمی نیز با استفاده از خودروهای پل گذار خود ، کانال امنی برای عبور نیروها از رودخانه شناسایی شده که مانع پیشروی نیروهای پیشرو است را فراهم می کنند. در مجموع یگان های مهندسی رزمی در هر ارتشی در جهان دارای طیف وسیعی از عملیات هستند. عملیات بیشماری را می توان برای این یگان ها متصور شد. چرا که الزامات جغرافیایی زمین و خشکی در هر منطقه با منطقه دیگر متفاوت است. به عنوان مثال یگان های مهندسی رزمی ( و یا رزمی – مهندسی ) در منطقه پر آب و رود دارای عملکرد خاصی هستند. در حالیکه این یگان ها در مناطق کویری دارای عملکردی متفاوت هستند. و یا در مناطق پوشیده از درخت دارای وظایف متفاوتی هستند. این یگان های مهندسی رزمی دارای انواع و اقسام متفاوتی از تجهیزات و ادوات و خودروهای زرهی و غیر زرهی هستند که می توانند بسته به نوع منطقه جغرافیایی که نیروهای خودی قرار است در آن به انجام عملیات بپردازند و همچنین نوع عملیات نیروهای خودی ، می توانند امکانات و شرایط لازم برای انجام ماموریت به نحو احسن در منطقه جغرافیایی مورد نظر را برای نیروهای خودی فراهم آورند. هر چقدر ارتش بزرگتر و دارای بودجه بیشتری باشد ، به تبع آن دارای تنوع بیشتری در تجهیزات یگان های مهندسی رزمی خود می باشد و می تواند در مناطق با جغرافیای متفاوت به انجام ماموریت بپردازد. اما علی رغم اینکه وظایف این یگان ها شامل طیف وسیعی از عملیات ها می باشد ، اما می توان همه این عملیات ها را در چند گروه محدود طبقه بندی نمود و برای هر گروه نیز خودروی مخصوص به خود را طراحی و تحویل نمود. در ادامه به انواع این عملیات ها و خودروها و ادوات مورد استفاده در این گونه عملیات ها می پردازیم.
نمونه ای از خودروهای رزمی - مهندسی
خودروی imr با استفاده از شاسی تی 55
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
شرمن تانک
[External Link Removed for Guests]
تانک ماتیلدا
[External Link Removed for Guests]
تانک شرمن
[External Link Removed for Guests]
پل زن سنچوریون
[External Link Removed for Guests]
مین کوب شرمن
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
سنچوریون
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
IMR و شاسی تی 55
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
گروه اول خودروهای چند منظوره هستند که با نام CEV و یا Combat Engineering Vehicle (خودروی رزمی مهندسی) شناخته می شوند. اگر مقاومت زرهی این خودروها در حد و اندازه تانک ها باشد ، در این صورت به آنها AEV و یا Armoured Engineering Vehicle (خودروی رزمی مهندسی زرهی) گفته می شود. این خودروها چند منظوره هستند و می توانند طیف وسیعی از عملیات های رزمی مهندسی را انجام دهند. تجهیزات مختلف و متنوعی بر روی این خودروها قرار گرفته است که می توانند در شرایط مختلف جغرافیای طبیعی ، شرایط مورد نیاز انجام عملیات برای یگان های عملگر را فراهم کنند. به طور کلی این خودروها در قسمت جلوی خود دارای یک بیل عریض هستند. این بیل معمولا به طور متوسط حدود 30 الی 50 سانتیمتر از طرفین بدنه خودرو بلندتر است. به عنوان مثال وقتی عرض یک خودرو معادل 3 متر باشد ، عرض این بیل که در جلوی خودرو نصب شده است از 3.6 الی 4 متر می باشد. این بیل وظایف متعددی را انجام می دهد. مهمترین وظیفه این بیل حفر کانال و یا از بین بردن عوارض طبیعی است. زمانی که در میدان نبرد یک تپه کوچک (به عنوان مثال 10 متری) مانع از انجام صحیح ماموریت باشد ، این گونه خودروها به وسیله بیل جلویی خود به راحتی می توانند این گونه موانع را از میان بردارند. همچنین در شرایط مختلفی نیاز به حفر کانال و خندق وجود دارد. این گونه خودروها به وسیله بیل جلویی خود به خوبی می توانند یک کانال حفر کنند. معمولا از این کانالها به منظور یک مانع در پیشروی نیروها و تانک های دشمن استفاده می شود. به عنوان مثال فرض کنید نیروهای خودی در حال عقب نشینی هستند. در این موارد برای جلوگیری از تعقیب شدن نیروهای خودی توسط نیروهای دشمن به وسیله این گونه خودروها اقدام به حفر کانالهایی می شود که مانع پیشروی نیروهای دشمن می شوند و یا لااقل می توانند سرعت پیشروی نیروهای دشمن را کند کنند. همچنین از این کانالها به خوبی می شود به عنوان خطوط دفاعی استفاده کرد. فرض کنید ما در یک خط مستقیم فرضی قصد داریم خطوط دفاعی در مقابل دشمن ایجاد کنیم. در دوران جنگ جهانی دوم که سنگرها و خطوط دفاعی برای مدت های مدیدی استفاده می شد ، از بتن برای ساخت استحکامات استفاده می شد. به عنوان مثال خطوط دفاعی فرانسوی ها در ماژینو و خطوط دفاعی آلمانی ها در خطوط اوماها بیچ که با استفاده از میلیون ها متر مکعب بتن ساخته شده بودند. اما امروزه با توجه به اینکه سرعت نبردها نسبت به دوران قبل بسیار بیشتر شده است و سرعت عمل یکی از عوامل پیروزی به شمار می رود ، دیگر نیازی به ساخت چنین سنگرها و خطوط دفاعی پرهزینه ای نیست. چرا که شاید خطوط دفاعی ایجاد شده حتی کمتر از یک روز مورد استفاده قرار بگیرد. در هر صورت از این خودروها می توان برای ایجاد خطوط دفاعی امن برای نیروها و خودروهای زرهی استفاده کرد. این خودروها می توانند به طور متوسط بین 300 تا 400 متر مکعب خاک را در عرض یک ساعت جابجا کنند. یعنی می توانند یک کانال را ایجاد کنند و از خاک هایی که از ایجاد این کانال ها استفاده می شود نیز برای ساخت خاکریز های بلند استفاده کرد. پس همانطور که می بینید ترکیبی از ده خودروی مهندسی رزمی می توانند در کمتر از 5 ساعت خطوط دفاعی لازم برای استقرار حداقل یک تیپ نیروی زرهی را فراهم آورند. تانک ها برای دفاع از خطوط دفاعی ، وارد کانالها می شوند. عمق این کانالها معمولا به اندازه قد بدنه تانک های مورد استفاده است. زمانی که تانک ها در این کانالها قرار می گیرند ، به اندازه قد بدنه آنها در داخل کانال قرار می گیرد ولی برجک تانک آزادانه می تواند 360 درجه گردش کند. از آنجایی که این کانالها شیب دار طراحی می شوند ، تانک ها می توانند در صورت لزوم به سرعت از کانال خارج شوند. به این ترتیب عملا مقابله با این تانک ها که تاکتیک دفاعی اتخاذ کرده اند ، بسیار بسیار دشوار می شود. چرا که نیروهای پیشرو عملا برجک تانک را می بینند و در عمل نیز مقابله با یک برجک متحرک کار بسیار دشواری است. از سویی دیگر خاکریز های ایجاد شده توسط این خودروها نیز توسط IFV ها و نفرات پیاده مورد استفاده قرار می گیرد. به این ترتیب این خودروها می توانند به خوبی یک خطوط دفاعی مستحکم و قابل اعتماد ایجاد کنند.
خودروی پانزر پایونیر در حال حفر یک سنگر ضد تانک
[External Link Removed for Guests]
از دیگر موارد استفاده این گونه خودروها ، ایجاد سنگر برای یگان های توپخانه است. سیستم های توپخانه ای مستقر و ثابت در مکان های مسطح مستقر می شوند. پیش از استقرار یگان توپخانه در مکان مورد نظر ، این خودروها وارد عمل می شوند و با ایجاد یک خاکریز دایره ای شکل به ارتفاع 2 الی 2.5 متر به دور منطقه استقرار یگان توپخانه ، عملا یگان توپخانه را در برابر آتش مستقیم دشمن حفظ می کنند.
خودروی پانزر پایونیر در حال ایجاد یک خاکریز دفاعی برای مواضع خودی
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
بیل جلوی خودرو می تواند مسطح باشد و یا می تواند مثل گاوه باشد.
بیل مسطح
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
بیل گاوه
[External Link Removed for Guests]
در برخی شرایط در زمان پیشروی نیروهای زرهی و مکانیزه به سمت مواضع دشمن ، موانع سختی بر سر راه نیروهای خودی توسط نیروهای دشمن قرار داده شده است. به عنوان مثال بلوک های بتونی و یا سکوهای بتونی که در مسیر حرکت تانک ها ایجاد می شود ، می تواند مانع پیشروی تانکهای خودی شود. بدنه زرهی تانک های امروزی نیز برای مقابله با موشک های ضد تانک مقاوم شده است نه برای تنه زدن مستقیم به این گونه موانع. در این صورت این خودروها وارد عمل می شوند و با بیل جلویی خود این موانع را از بین می برند. معمولا برای از بین بردن این گونه موانع از بیل های گاوه ای شکل استفاده می شود. اما در صورت نبود این گونه بیل ها ، پتک های فولادی و سنگین در قسمت جلوی بیل نصب می کنند که کار خرد کردن موانع سخت را انجام دهد. این پتک ها که وزن هر کدامشان گاهی حتی به بالای یک تن نیز می رسد ، به خوبی می توانند یک بلوک بتونی به ضخامت 1 الی 2 متر را با یک حرکت سریع و ناگهانی خرد کنند. و یا بیل های گاوه ای شکل ( V شکل ) نیز می توانند با حرکتی سریع ، این موانع را خرد کرده و راه پیشروی نیروها را باز کنند.
هیولای قدرتمند ABV
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
گاهی در مسیر پیشروی نیروهای خودی ، میادین متعدد مین کار گذاشته شده است. در این موارد نیز به جای بیل جلویی از خیش های مخصوصی برای شخم زدن و از بین بردن میادین مین استفاده می شود.
خیش مین روب
[External Link Removed for Guests]
خودروهای CEV و یا AEV دارای یک بیل بکهو نیز هستند که می تواند در مکان هایی که امکان تحرک خودرو وجود ندارد نیز به عملیات خاکبرداری و ایجاد مانع و یا برداشتن موانع بپردازند. این خودروها برای استفاده از بیل جلویی خود می بایست به عقب و جلو حرکت کنند و با حرکت خود عملیات ایجاد مانع را انجام دهند. اما همیشه و در همه شرایط امکان تحرک وجود ندارد. در این شرایط از بیل های بکهو که در پشت خودرو نصب شده است استفاده می شود. این بیل ها به یک بازوی بسیار قدرتمند سه تکه ای مجهز هستند که می توانند در فاصله ای حدود 10 متر از استقرار خودرو نیز به انجام عملیات خاکبرداری بپردازند. این بیل می تواند به طور متوسط 100 متر مکعب خاک را ظرف مدت یک ساعت جابجا کند. همچنین از این بیل قدرتمند برای لیفت کردن اجسام سنگین نیز استفاده می شود. بیل های بکهو در خودروهای رزمی مهندسی امروزی قادرند اجسام با وزن 6 الی 10 تن را نیز از جای بلند کرده و جابجا کنند. این بیل ها در اولین بازویی که به بیل متصل می شود دارای یک دوربین هستند که این امکان را برای پرسنل خودرو فراهم می آورد که بتوانند از داخل خودرو نیز به انجام ماموریت بپردازند.
بیل مکانیکی بکهو هیدرولیک
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
این خودروها معمولا دو یا سه قرقره چرخان پرقدرت در اختیار دارند که دارای کابل های بسیار محکمی می باشند و می توانند از آنها نیز برای ماموریت هایی مثل بکسل کردن تانک ها و خودروها و لیفت کردن از مکان های عمیق استفاده کرد. معمولا این خودروها دارای یک یا دو قرقره در قسمت جلوی خودرو هستند که یک کابل قوی به طول 150 الی 200 متر به آن متصل است که می توان از آن برای عملیات های مختلفی استفاده کرد. این قرقره برای جابجایی های سبک استفاده می شود. معمولا یک قرقره دیگر نیز در قسمت پشت خودرو نصب می شود که از کابل بسیار ضخیمی استفاده می کند. این قرقره دارای قدرت بیشتری نسبت به قرقره های جلوی خودرو است. این قرقره به طول میانگین دارای یک کابل بسیار ضخیم و قطور می باشد که طول آن به طور میانگین بین 15 الی 20 متر است. این قرقره برای جابجایی های سنگین به کار می رود و معمولا برای اجسام بسیار سنگین (بیش از 50 تن) به کار می رود.
[External Link Removed for Guests]
به قرقره جلوی خودرو توجه کنید
[External Link Removed for Guests]
در مجموع به دلیل تنوع بسیار زیاد محیط های جغرافیایی ، نوع عملیات های یگان های مهندسی رزمی نیز بسیار متنوع است و نمی توان همه آنها را در این تاپیک توضیح داد. مواردی که در بالا به آن اشاره شد جزء پرکاربردترین عملیات های یگان های رزمی مهندسی در جهان به شمار می روند که البته بخش عمده ای از آنها توسط خودروهای چند منظوره رزمی مهندسی انجام می شود.
بد نیست با چند خودروی چند منظوره رزمی مهندسی نیز به طور مختصر آشنا شوید.
1- خودروی پایونیر پانزر
این خودروی قدرتمند ساخت آلمان است و از شاسی و بدنه تانک لئوپارد 2 استفاده می کند و از هر نظر شبیه به آن است. این خودرو در قسمت جلوی خود دارای یک تیغه بولدوزر مانند است که از ترکیبات بسیار سخت و مستحکم ساخته شده است و در برابر انفجارهای انواع مین کاملا مقاوم است. بر روی این تیغه بولدوزر می توان یک خیش مین روب نیز نصب کرد که به وسیله آن زمین آسانتر شخم می خورد و می توان به این ترتیب مین هایی که در عمق بیشتر دفن شده اند را نیز کشف کرد. دو قرقره قدرتمند نیز در پشت خودرو نصب شده است که هر یک دارای یک کابل ضخیم به طول 200 متر می باشند. از این کابل ها می توان برای ساپورت انواع خودروهایی که در گل گیر کرده اند و یا به هر طریقی زمینگیر شده اند و همچنین بکسل کردن خودروها استفاده کرد. مجموع این دو قرقره قادر هستند برآیند باری معادل 65 تن را بکشند. یک بیل مکانیکی هیدرولیکی نیز در قسمت پشت خودرو نصب شده است که می تواند به عنوان جرثقیل عمل کند و همچنین عملیات خاکبرداری ساکن را نیز انجام دهد. زمانی که این بیل مشغول به کار است ، تیغه بولدوزر جلوی خودرو به حالت خوابیده در می آید و به عنوان یک جک برای ساکن کردن خودرو عمل می کند. تیغه بولدوزر جلوی خودروی می تواند در هر ساعت 350 متر مکعب خاک را جابجا کند و بیل مکانیکی هیدرولیکی پشت خودرو نیز می تواند در هر ساعت 100 متر مکعب خاک را جابجا کند. این خودرو قادر است ظرف 5 دقیقه یک سنگر ضد تانک فوری را ایجاد کند. این خودرو را می توان به یک تیربار کالیبر 50 مجهز کرد و یا به جای آن از یک نارنجک انداز 40 میلیمتری استفاده کرد. از آنجایی که این خودرو با استفاده از بدنه تانک های سری لئوپارد 2 ساخته می شود ، سطح حفاظت زرهی این خودرو نیز برابر با تانک های سری لئوپارد 2 است که البته می توان با اضافه کردن زره های واکنش گر به حفاظت آن نیز افزود. این خودرو دارای سه خدمه است که عبارتند از راننده ، فرمانده و اپراتور. تمامی عملیات های این خودرو از داخل خودرو انجام می شود. در همه قسمت های خودرو دوربین های مخصوص حفاظت شده تعبیه شده است که به خدمه این امکان را می دهد که بدون خارج شدن از خودرو تمامی عملیات را از داخل خودرو انجام دهند. این خودرو 55 تن وزن دارد که در حالت رزمی با حداکثر تجهیزات و زره جانبی به بیش از 60 تن می رسد. این خودرو از یک موتور ام تی یو با قدرت 1500 اسب بخار استفاده می کند.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
2- خودروی تروجان
این خودرو با استفاده از شاسی و بدنه تانک چلنجر 2 ساخته شده است و تاکنون 33 دستگاه از آن ساخته و تحویل ارتش انگلستان گردیده شده است. مشخصات تیغه بولدوزر جلوی خودرو و خیش مین روب جلوی خودرو دقیقا مشابه خودروی پایونیر پانزر است. بیل مکانیکی قدرتمندی که در پشت خودرو نصب شده است دارای یک بیل با ظرفیت 1 متر مکعب است و قادر است در دقیقه 110 متر مکعب خاک را جابجا کند. همچنین این بیل می تواند محموله هایی با وزن 7 تن را نیز لیفت کرده و جابجا کند. این خودرو 62 تن وزن دارد و از مقاومت زرهی در حد تانک چلنجر 2 است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
3- خودروی Terrier
این خودرو در سال 2002 برای جایگزین شدن با خودروهای مهندسی قدیمی و فرسوده FV 180 مورد طراحی قرار گرفت و در سال 2005 نخستین نمونه تکمیل شده آن تحویل ارتش شد. ارتش خودرو محصول کشور بریتانیا است. ارتش بریتانیا از سال 2013 به بعد این خودرو را تحویل خواهد گرفت و آنرا جایگزین خودروهای قدیمی و فرسوده خود خواهد کرد. به دلیل وزن سنگین دو خودروی قبلی و اینکه از شاسی تانک استفاده می کنند ، تولید انبوه آنها نیز دشوار است. اما این خودرو از یک شاسی سبک تر استفاده می کند. این خودرو در حالت فول رزمی خود دارای 30 تن وزن است. خودروهایی که از شاسی و بدنه تانک در ساختمان خود استفاده می کنند ، از نظر مقاومت زرهی در حد یک تانک رزمی هستند و به همین خاطر می توانند همانند تانک ها در خط مقدم نبرد نیز به انجام ماموریت های خود بپردازند و حتی در مناطقی که تحت آتش مستقیم دشمن است نیز به انجام ماموریت بپردازند. اما این خودرو به خاطر استفاده از شاسی سبک تر و به تبع آن دارای حفاظت زرهی ضعیف تر ، معمولا در مناطق خارج از خط مستقیم آتش دشمن فعالیت می کند. به عبارتی دیگر این خودرو ، خودروی خط مقدم نیست. اما در هر صورت این خودروی سبک وزن دارای قابلیت ها و ویژگی هایی است که آنرا در ردیف خودروهای سنگین تر مثل تروجان قرار می دهد. در قسمت جلوی خودروی یک تیغه زرهی قدرتمند برای حفر کانال و همچنین خیش مین روب برای پاکسازی میادین مین نصب می شود و در قسمت پشت خودرو نیز یک بیل مکانیکی بزرگ نصب می شود که دارای ظرفیت بالایی است و می تواند تا 3 تن بار را نیز از زمین بلند کرده و جابجا کند. تیغه جلویی خودرو می تواند 250 متر مکعب خاک را در ساعت جابجا کند. بیل مکانیکی هیدرولیکی پشت خودرو نیز می تواند 100 متر مکعب خاک را ساعت جابجا کند. این خودرو دارای دو خدمه است که شامل راننده و فرمانده می باشد. این خودرو را می توان بدون خدمه و به صورت ریموت کنترل از فاصله 1 کیلومتری نیز هدایت و کنترل کرد. این یکی از ویژگیهای جالب این خودرو است که می توان در مناطق پرخطر از این قابلیت برای حفظ جان افراد استفاده کرد. علی رغم اینکه این خودرو وزن سبکتری نسبت به خودروهای مشابه با بدنه تانک دارد ، اما به هر حال به مقوله حفاظت زرهی این خودرو نیز توجه فراوانی شده است. قسمت های زیرین و جلوی خودرو در برابر مین های متعارف مقاومت کامل دارند. بدنه و قسمت جلوی خودرو نیز در برابر برخورد گلوله های 30 میلیمتری ضد زره مقاومت کامل زرهی دارند. یک تیربار کالیبر 30 نیز بر روی این خودرو نصب می شود و تنها وسیله دفاعی خودرو به شمار می رود. این خودرو به یک موتور دیزل با قدرت 700 اسب بخار مجهز است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
4- خودروی M728 CEV
خودروی M728 یک خودروی مهندسی ، رزمی به شمار می رود که از آن در یگان های مهندسی به منظور ایجاد پوزیشن های دفاعی برای نیروهای خودی ، نفوذ و تخریب استحکامات دشمن ، لیفت کردن و جابجایی محموله ها و اجسام سنگین استفاده می شود . همچنین باز کردن راه های بسته ، جابجا کردن بلوک های بتونی ، تخریب ساختمان های مشکوک ، از دیگر وظایف این خودرو می باشد . این خودرو مهندسی ، رزمی از تانک M60A1 به عنوان شاسی اصلی بدنه خود استفاده می کند . البته در نمونه های جدید این خودرو که از سال 1978 به بعد ساخته شد ، از تانک M60A2 به عنوان شاسی خودرو استفاده شد . این خودرو به یک بیل تیغه ای در قسمت جلوی خودرو مجهز است که به وسیله نیروی هیدرولیک جابجا می شود . همچنین بر روی برجک خودرو نیز یک جرثقیل با یک قرقره هیدرولیکی قدرتمند نصب شده است که به وسیله آن می توان عملیات لیفت کردن و جایجایی اجسام سنگین را انجام داد . این خودرو به جز این دو ابزار ، به یک توپ 165 میلیمتری از نوع AVRE که بر روی برخی نمونه های تانک های سنچوریون بریتانیا نصب بود ، مجهز است که می تواند گلوله های بسیار پر قدرت را به منظور تخریب استحکامات دشمن استفاده کند . ( این توپ هم اکنون تحت لیسانس در ایالات متحده در حال تولید است ) این توپ دارای 950 متر برد می باشد . همچنین این خودرو مجهز به یک تیربار از نوع BROWNING M2 می باشد . این تیربار معمولا از گلوله های فولادی استفاده می کند . به علت استفاده از گلوله های پر قدرت این تیربار ، برای تخریب استحکامات سبک دشمن از این تیربار استفاده می شود . در نمونه های جدید که از سال 1978 به بعد ساخته شد ، یک خیش مین کوب برای این خودرو طراحی شد . این خیش مین کوب را می توان با بیل تیغه ای جابجا کرد . به وسیله این خیش می توان به عرض 180 اینچ مین های ضد نفر را از بین برد .
[External Link Removed for Guests]
این خودرو در نیروهای نظامی ایالات متحده بسیار مورد توجه قرار گرفته است . در مجموع تعداد 320 دستگاه از این خودرو ساخته و تحویل ارتش ایالات متحده گردید . نمونه های اولیه این خودرو دارای یک موتور به مدل AVDS 1970-2 ساخت دیترویت دیزل با قدرت 750 اسب بخار بودند . اما نمونه های ساخته شده در سال 1978 همگی به یک موتور دیزل به مدل AVDS 1995 با قدرت 950 اسب بخار مجهز شده اند که این افزایش قدرت بر عملکرد کلی این خودرو تاثیر به سزایی داشته است . تا سال 1978 همه مدلهای این خودرو مجهز به یک توپ 165 میلیمتری بودند . این توپ ، که برد کوتاهی داشت ، به صورت دستی لود می شد و قابلیت حمل 30 گلوله با خود را نیز داشت . اما از سال 1978 به بعد ، هم مدل هایی که جدید ساخته شدند و هم مدلهای قدیمی ، همگی به یک توپ 152 میلیمتری از نوع M48 مجهز شدند . این توپ همان توپ نصب شده بر روی تانک های شریدان و M60A2 می باشد . زره این خودرو نیز تا حدود زیادی به نسبت نمونه های اولیه با نصب بسته های انفجاری ، تقویت شده است . از دیگر بهبود های نمونه های جدید ، بهبود سیستم های الکترونیکی و ارتباطی این خودرو می باشد . این خودرو در جریان جنگ ویتنام و عملیات طوفان صحرا حضور فعالی داشت و وظیفه نفوذ در استحکامات و جابجایی محموله های نظامی و غیر نظامی را به خوبی انجام می داد . همچنین در حمله به مواضع ویت کنگ ها نیز از این خودرو در مقیاس وسیعی استفاده شد . در عملیات طوفان صحرا آرام آرام ضعف های این خودرو نمایان شد . و همین باعث شد که در سال 2001 به طور کامل این خودرو ها را از رده خارج کنند. واقعیت امر این بود که این خودرو قابلیت های لازم برای همکاری با تانک قدرتمندی چون آبرامز را نداشت و نمی توانست به طور موثر در عملیات های نفوذ سریع ، آبرامز را ساپورت کند. اما به هر حال این خودرو که در طول 35 سال عمر خدمتی خود در یگان های مهندسی و لشکر های مکانیزه ارتش ایالات متحده مشغول به خدمت بود ، کارنامه درخشانی از خود بر جای گذاشت .
[External Link Removed for Guests]
این خودرو دارای 52.2 تن وزن می باشد . این خودرو دارای چهار خدمه می باشد که یک مهندس و سه دستیار پرسنل این خودرو را تشکیل می دهند . طول آن معادل 8.97 متر ، عرض آن معادل 3.71 متر و ارتفاع آن معادل 3.23 متر می باشد . این خودرو برای دفاع از خود به یک تیربار کالیبر 7.62 مجهز می باشد . بیشینه سرعت این خودرو معادل 50 کیلومتر بر ساعت است و با یک بار سوخت گیری می تواند مسافت 450 کیلومتر را طی کند . این خودرو در برابر عوامل NBC مقاومت و پایداری کامل دارد . همچنین این خودرو کاملا دو زیست است.
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
5- هیولای قدرتمند Assault Breacher Vehicle
معمولا برای پیشگیری از حملات زمینی دشمن و همچنین کند کردن سرعت پیشروی آنها در مسیر حرکت یگان های زرهی و پیاده نظام موانعی ایجاد می شود . ایجاد این گونه موانع ریشه تاریخی دارد . در دوران باستان برای جلوگیری از حملات دشمن ، در مسیر پیشروی آنها اقدام به حفر گودال های عمیق می کردند و یا با حفر یک خندق در مسیر پیشروی آنها باعث متوقف کردن آنها می شدند . از زمان جنگ جهانی اول به بعد این گونه موانع نیز دچار تحول شدند . متداولترین موانع در مسیر پیشروی نیروهای دشمن ، ایجاد میادین مین بود . در برخی مواقع با ساختن یک مانع سخت بتونی باعث جلوگیری از حرکت تانک های دشمن می شدند . هنوز هم برای جلوگیری از پیشروی لشکر های زرهی و پیاده نظام دشمن اقدام به ایجاد موانع متعدد در مسیر پیشروی آنها می کنند . ارتش آمریکا که بیش از ارتش سایر کشورها درگیر نبردهای مختلف بود ، به شدت جای خالی یک خودرو زرهی که بتواند موانع ایجاد شده را نابود کند ، را احساس می کرد . آمریکایی ها این تجربه را از جنگ ویتنام داشتند . در جریان این جنگ ، نیروهای ویت کنگ در مواضع مختلف با ایجاد مانع ( که بیشتر آنها تله های انفجاری و غیر انفجاری بود ) در مسیر حرکت نیروهای آمریکایی ، باعث وارد آوردن تلفات سنگینی به آمریکایی ها می شدند . در این جنگ سربازان زیادی در مواجهه با تله های ویت کنگ ها جان خود را از دست دادند . از آن دوران به بعد آمریکا به فکر طراحی و تولید یک خودرو افتاد که بتواند مسیر پیشروی یگان های آفندی را از موانع ساختگی و تله ها پاکسازی کند . به این منظور تا کنون چندین نوع خودرو ساخته شده است که یکی از بهترین نمونه های این خودروها ، خودروی مهندسی رزمی ABV نام دارد .
خودروی مهندسی رزمی AVB ( Assault Breacher Vehicle ) در سال 2000 به منظور رفع نیازهای یگان های مختلف ارتش آمریکا به یک خودروی تخصصی برای مقابله با موانع ایجاد شده توسط دشمن ، وارد مرحله طراحی شد . در سال 2002 طرح این خودرو تکمیل شد و در سال 2008 خط تولید این خودرو پس از آنکه آخرین تغییرات بر روی آن انجام شد ، شروع به تولید این خودرو کرد و در همان سال نخستین نمونه های عملیاتی این خودرو تحویل نیروهای آمریکایی در افغانستان شد . مخصوصا پس از لغو طرح خودروی مهندسی رزمی Grizzly در سال 1999 کار طراحی و تولید این خودرو شتاب بیشتری به خود گرفت . این خودرو بیشتر با نام Shredder شناخته می شود . این خودرو به طور تخصصی به منظور پاکسازی مسیر پیشروی نیروهای خودی از انواع موانع مثل مین ها ، بمب های IED و اجسام سخت ، طراحی و تولید شده است . همچنین از این خودرو در نقش یک خودروی ضربتی استفاده می شود . این خودروی مهندسی رزمی از شاسی تانک آبرامز به عنوان شاسی اصلی خود استفاده می کند . یک خیش مین روب در قسمت جلوی این خودرو نصب شده است که می تواند میادین مین را پاکسازی کند . این خیش مین روب از جنس کولار ساخته شده است و در برابر انفجار های پی در پی مین ها مقاومت بسیار بالایی دارد . طراحی نوک های تیز این خیش باعث می شود که کار پاکسازی میادین مین با ضریب امنیت بسیار عالی انجام شود . در طرفین این خودرو دو اسپری رنگ پاش وجود دارد که مسیر مین روبی شده را به وسیله اسپری کردن ترکیبات رنگی پایدار علامت گذاری می کند . به جز این خیش ، در قسمت جلوی این خودرو یک جفت پتک فولادی بسیار سنگین تعبیه شده است . این پتک ها از جنس فولاد آلیاژی بسیار سخت و مستحکم ساخته شده است توسط بازوهای قدرتمند هیدرولیکی به بدنه خودرو متصل هستند . از این پتک ها جهت تخریب موانع ساخته شده در مسیر پیشروی ، استفاده می شود . این پتک ها به وسیله بازوهای هیدرولیکی مخصوص جابجا می شوند و می توان بسته به نوع مانع ، پوزیشن پتک ها را برای تخریب بهتر و آسانتر آنها ، تغییر داد . یک بیل از نوع بکهو نیز در قسمت جلوی این خودرو قابل نصب است و به وسیله آن می توان ناهمواری ها را هموار کرد و یا خاکریز ها و سنگرهای موقتی ایجاد نمود . در قسمت پشت این خودرو دو لانچر مخصوص شلیک راکت های ضد مین نصب شده است . وظیفه این لانچر ها شلیک راکت های مخصوص منهدم کننده مین ها و بمب های کنار جاده ای (IED ) است . این راکت ها دارای سرجنگی از نوع خوشه ای هستند و حدود 150 الی 200 متر برد دارند و زمانی که به نزدیکی هدف برسند ، منهدم می شوند و تبدیل به بمب های کوچک می شوند که می توانند مساحت گسترده ای را تحت پوشش قرار دهند . این بمب ها هر گونه مین ها و بمب های کار گذاشته شده در مسیر پیشروی را از بین می برند . همچنین این لانچرها قابلیت شلیک راکت های با سرجنگی ترموباریک ( Fuel Air ) را نیز دارا می باشند . از این راکت ها به منظور به آتش کشیدن برخی موانع استفاده می شود . این تجهیزات جانبی که بر روی این خودرو نصب می شوند ، همگی حالت مدولار دارند و می توانند بسته به نوع ماموریت خودرو ، تجهیزات جانبی مناسب بر روی آن نصب کرد . به عنوان مثال برای پاکسازی میادین مین ، خیش مین روب و برای از بین بردن استحکامات دشمن ، پتک های فولادی بر روی این خودرو نصب می شود .
این خودرو مجهز به یک برجک ساده می باشد که سیستم های الکترونیکی و اپتیکی خودرو بر روی آن نصب می شود . این برجک به وسیله بسته های زره های واکنشگر علیه موشک های ضد تانک خرج گود تقویت شده است . بخش های شنی ، فولی ها و زیر شاسی این خودرو نیز در برابر مین های زمینی بسیار تقویت شده است . یک جستجوگر فعال مین یاب بر روی این خودرو نصب شده است . در صورتی که این خودرو به یک مین ضد تانک سنگین نزدیک شود ، بلافاصله به خدمه در این باره هشدار داده می شود . این خودرو در حالت نرمال دارای دو خدمه می باشد که عبارتند از : راننده و فرمانده . این خودرو را می توان بدون خدمه و از راه دور هدایت و کنترل کرد . هدایت و کنترل این خودرو از مسافت های دور به وسیله یک پکیج ارتباطی امکان پذیر می باشد . معمولا از این خودرو در مکان هایی که خطرات زیادی خدمه این خودرو را تهدید می کند ، بدون خدمه و از راه دور کنترل می شود . یک سامانه تسلیحاتی خودکار از نوع M151 بر روی این خودرو نصب شده است . این سامانه مجهز به یک تیربار کالیبر 12.7 میلیمتری می باشد که از داخل خودرو استفاده می شود . از این سامانه جهت مقابله با تهدیدات نزدیک استفاده می شود . همچنین این خودرو مجهز به سامانه هشدار دهنده قفل های لیزری می باشد که در صورتیکه تسلیحات ضد تانک از نوع لیزری بر روی این خودرو قفل شود ، بلافاصله به صورت خودکار با پرتاب نارنجک های دودزا این قفل لیزری تسلیحات دشمن را از بین می برد . این خودرو ، همانند تانک آبرامز ، از یک موتور توربینی مدل Honeywell AGT 1500 با قدرت 1500 اسب بخار استفاده می کند . این موتور دارای قابلیت Multi Fuel می باشد و در صورت نبود گازوئیل می تواند از بنزین ، نفت ، سوخت جت و انواع سوخت های مایع فسیلی پایه کربن استفاده کند . وزن رزمی این خودرو بیش از 70 تن است. طول این خودرو با در نظر گرفتن تجهیزات جانبی آن معادل 12 متر است و طول بدنه خودرو نیز معادل 7.9 متر می باشد . همچنین این خودرو در جاده های هموار می تواند تا 70 کیلومتر بر ساعت سرعت بگیرد و با یک بار سوخت گیری کامل می تواند 500 کیلومتر مسافت را طی کند .
از این خودرو تا کنون به تعداد 56 دستگاه تولید شده است . در سال 2008 این خودرو به تعداد 34 دستگاه تحویل نظامیان آمریکا در افغانستان گردید . اولین ماموریت این خودرو در همان سال در ایالت هلمند افغانستان انجام شد . در این ماموریت ، این خودرو توانست یک بمب کنار جاده ای که توسط نیروهای طالبان در مسیر کاروان نظامیان ناتو کار گذاشته شده بود را نابود کند . مابقی 24 دستگاه خودروی باقیمانده نیز در اختیار لشکر 172 مکانیزه ایالات متحده آمریکا قرار گرفته است . قرار است تعداد 24 دستگاه از این خودروهای مهندسی در اختیار هر یک از واحد های مهندسی رزمی ارتش ایالات متحده قرار بگیرد . همچنین قرار است این خودرو در اختیار تیپ های مستقل پیاده نظام ارتش آمریکا نیز قرار بگیرد .
تصاویر
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
[External Link Removed for Guests]
6- خودروی IMR-2MA
زره پوش مهندسی IMR-2MA ، طلایه دار مهندسی قوای زرهی
IMR-2 نام خانواده ای از خودروهای زرهی مهندسی ارتش روسیه است که بر پایه ی تانک معروف T-72 ساخته شده ، تولید مدلهای اولیه موسوم به IMR-2M1 مجهز به تجهیزات پاکسازی مین و حفاظت اضافی برای سیستم هیدرولیک خودرو در سال 1982 شروع شد و آخرین مدل این خانواده بنام IMR-2MA با وزن 49.5 تن در حال تولید و خدمت در ارتش روسیه است .
خودروی مهندسی IMR-2MA برای باز کردن راه قوای زرهی ، عملیات های متحرک ، پاکسازی مین و بقیه کارهای مهندسی ساخته شده است و یکی از موثر ترین و قویترین خودروهای مهندسی جهان به شمار میرود ، بطوریکه ارتش روسیه "هیچ همتایی برای این خودرو در ارتشهای دیگر جهان نمیبیند" .
IMR-2MA بر پایه ی شاسی T-72 بنا شده ، اما برجک تانک T-72 با یک بدنه ی فولادی ضخیم زره پوش شده و ابزار مهندسی تعویض شده ، پنجره های این خودرو کاملا ضد گلوله هستند و یک بازوی تلسکوپی برای فرمانده ی خودرو تعبیه شده است . همچنین اکسیژن کابین خدمه با یک سیستم تهویه ی مخصوص تامین میشود . موتور نصب شده روی این تانک از نوع V-84MS و با قدرت 840 اسب بخار است .
این خودرو به لطف زره ضخیم و تجهیزات NBC خود میتواند انواع عملیاتهای مهندسی را زیر آتش دشمن و حتی در مناطق شدیدا آلوده به رادیو اکتیو و گازهای سمی انجام دهد . در 1986 و پس از ذوب نیروگاه اتمی چرنوبیل، دهها دستگاه از این خودرو طلایه دار عملیات پاکسازی چرنوبیل بودند . کارایی و اطمینان پذیری این خودرو هم در جنگها و هم در عملیاتهای امدادی اثبات شده است . IMR-2MA میتواند هم به عنوان یک خودروی مهندسی و هم یک خودروی بازیابی (Rescue Vehicle) مورد استفاده قرار گیرد .
IMR-2MA از یک تیغه ی مخوف V شکل هیدرولیکی با 1 متر ارتفاع و 3.38 متر پهنا و یک جرثقیل چند منظوره 8 متری با قدرت بلند کردن 2 تن بار و ظرفیت بار 0.35 متر مربع که هر دو توسط یک سامانه ی کنترلی چند منظوره یکپارچه شده اند ، استفاده میکند . یک کاربر با این سیستم یکپارچه ی دقیق میتواند اشیایی به کوچکی یک قوطی کبریت را نیز جابجا کند . این سیستم قابلیت جابجا کردن اجزای آلوده به رادیو اکتیو ، شخم زدن و ... را دارد . IMR-2MA میتواند با سرعت 250 متر مربع در ساعت ، موقعیتهای تیربار بکند . با سرعت 360 متر مربع بر ساعت خاکریزها ، گودالها و دیوارهای سنگی را برای حرکت قوای زرهی صاف کند . سرعت پاکسازی میادین مین این خودرو بین 5 تا 12 کیلومتر بر ساعت است .
علاوه بر موارد بالا ، IMR-2MA مجهز به یک تیربار ضدهوایی 12.7 میلیمتری بوده و برای هماهنگ شدن خدمه ی دستگاه ، به سیستمهای ارتباطی داخلی (Intratank) و ارتباط خارجی (رادیویی) مجهز است . این زره پوش همچنین به تجهیزات دید در شب برای عملیات های شبانه ، سیستم اطفا حریق خودکار در بخش موتور و سیستم تعلیق ، سیستم دودزا و آشکارساز عامل های شیمیایی مجهز است.
در حال حاضر مدل جدیدتری بنام IMR-3M نیز در حال توسعه و بازاریابی در بازار جهانی است و طبق اخبار ، ارتش روسیه نیز در حال تعویض IMR-2MA با این مدل ارتقا یافته است ، تفاوت اساسی IMR-3M نسبت به مدل کنونی شاسی آن است بطوریکه IMR-3M از شاسی تانک قدرتمند T-90 استفاده میکند . این خودروی جدید مجهز به کیت الکترومغناطیسی KMT-R3 برای از بین بردن مین های مغناطیسی نیز میباشد است .
[COLOR=#NaNNaNNaN]
نویسنده : علی محمدی
[External Link Removed for Guests]
[COLOR=#NaNNaNNaN]