هر چند شورای دریای کاسپین به طور متوسط ابهای طبیعی دریا را به سه قسمت نقسیم میکند اما سامانه های رانشی زیردریایی های ایران بایستی توانایی مقابله با شرایط مختلف منطقه را به خصوس در ناحیه جنوبی ان که شورترین بخش ان نیز می باشد داشته باشند.
گدشته از این بیشتر مناطق جنوبی دریای کاسپین عمقی میان 500 تا 1000 متر دارند که این خود محدوده عملیاتی پهناوری را برای زیردریایی های کوچک ایرانی فراهم می سازد.
زیردریایی غدیر در راه رساندن غواصان مجهز به مینهای چسبان (مغناطیسی) به تاسیسات حساس دریایی اذربایجان که بخش اعظمی از انها در درون ابهایی با حداقل 100 متر عمق قرار دارند (مانند دکلهای حفاری نفت و گاز ...) با موانع اندکی رو به رو هستند.
هر چند به گفته یکی از افسران پیشین سرویس ویژه قایقی نیروی دریایی بریتانیا (SBS) که تا پیش از انقالاب 57 عهده دار اموزش واحدهای ویژه دریایی ایران در کاسپین بوده است پیشبرد موفقیت امیز چنین ماموریت هایی بسیار پیچیده و دشوار است اما این چنین قابلیت هایی تهدیدی اصلی برای درامدهای خارجی اذربایجان (صادرات گاز) خواهد بود .
مقابله با تهدید غواصان نسبتن اسانتر شده است بگونه ایی که بگفته این افسر سابق –SBS همزمان با ساخت و تولید تجهیزات غواصی تواناتر مانند سامانه تنفسی مدار بسته که به جای خروج بازدم غواص به دورن اب با حذف دی اکسید کربن و افزودن دوباره اکسیژه بدان انرا قابل استفاده می نماید , سونارهای تشخیص غواصان نیز خصوصن در سالیان اخیر بهبودهای بسیاری به خود دیده اند بعنوان مثال شرکت Sonardyne سونارمتحرک مدل sentinel-1500 خود را با تونایی کاوش 360 درجه و کشف غواصان از فاصله 900 متری با حداقل اشتباهات معرفی می کند.
مستندات ایالات متحده اعطای مجوز صادراتی برای فروش سه سامانه سونار ناشناس به اذربایجان را در سال 86 نشان می دهد.چنین سونارهایی بایستی بوسیله قایق های گشتی و افرادی برای حمل ان در زیر آب پشتیبانی شوند.
سلاح اصلی غواصان واحد دریایی 641 ام تفنگ دوزیست مدل APS (نمونه مشتق شده ایی از سلاح AK-47) با برد حداکثری 30 متر در زیر اب می باشد.
ترکیبی از قایقهای گشتی , رادارهای ساحلی و سونارهای کشف غواص می توانند از هرگونه تلاش زیردریایی های غدیر و یا دیگر شناورهای سطحی ایران در رساندن تکاوران دریایی با هدف انجام عملیاتهای خرابکارنه در تاسیسات حساس ساحلی اذربایجان نظیر تریمنال نفتی و گازی Sangachal مراقبت کند.
در حالیکه اذربایجان بایستی توانایی حفاظت از زیر ساخت های فوق حیاتی خود را داشته باشد زیردریایی های ایرانی همچنان می توانند تهدیدی برای ترافیک عمومی دریایی کاسپین (به ویژه در مسیر نفت کشها) و حاملهای نفت عبوری از مبدا قزاقستان و ترکمنستان بسوی تنها ترمینال غرب باکو , ترمینال نفتی Dubendi یا مکانهای انتقال نفت به بندر Ceyhan (واقع در ترکیه) باشند.
زیردریایی های غدیر می توانند در جهت کاشت مینهای دریایی در نزدیکی های ترمینال Dubendi استفاده شوند. (علاوه بر قابلیت پخش مین توسط زیردریایی ها) این موضوع که ایرانیان می توانند از کشتی های غیر نظامی برای مین ریزی محرمانه وسیتع تر از ظرفیت حمل زیردریایی های خود استفاده کنند تهدید جدیدی نیست.
در این زمینه اذربایجان می تواند با استفاده از چندین کشتی مین روب موجود در میراث بجای مانده از نیروی دریایی شوروی , با این تهدیدات مقابله کند.
[External Link Removed for Guests] به ترتیب :▀ بیش از 20 متر
▀عمق بیش از 50 متر
▀[COLOR=#000000]عمق بیش از 100 متر ▀عمق بیش از 500 متر
- پایتخت
*** برد ذهنی و خیالی موشک گابریئل-5
- تاسیسات نفت و گاز
اژدرهای سنگین 533 م م زیردریایی غدیر تهدید جدی دیگری می باشند که می توانند براحتی کشتی های کوچک حامل نفت در دریای کاسپی را غرق کنند بنحوی که این ترکیب بتنهایی قادر به قطع صادرات تاسیسات دریایی Oguzhan ترکمنستان خواهد بود.
برای مقابله با چنین تهدیدی, اذربایجان می تواند بعضی از قایق های گشتی خود را به سامانه های نبرد زیر سطحی نظیر سونارهای یدکی و شارژهای عمقی مجهز کند .
به هر حال با توجه به اندازه کوچک و تعداد محدود قایقهای گشتی اذربایجان ممکن است احساس بدست اوردن هوایپماهای گشت دریایی (MPA) با توانایی پوشش حداکثری جنوب دریای کاسپین توسط این کشور ایجاد شود.در حالیکه تصاحب قابلیت جدید MPA که بتواند پاسخ سریعی در کشف و مقابله با زیردریایی ایران باشد زمانبر خواهد بود ایران می تواند در این مدت ناوگان زیر سطحی خود را بتدریج در دریای کاسپین تشکیل و گسترش دهد.
با نهایت سپاس از Gava عزیز. 
