۱۰ روز تا درخشش کامل نیروگاه بوشهر در صنعت برق ایران/ سیاهن
ارسال شده: چهارشنبه ۱ شهریور ۱۳۹۱, ۱۲:۴۲ ق.ظ
رجا - سخنگوی شرکت پیمانکار روسی نیروگاه اتمی بوشهر روز دوشنبه گفت تغییری در برنامه از پیش تعیین شده ایجاد نشده و نیروگاه بوشهر تا پایان ماه اوت (اوایل شهریور) به ظرفیت کامل تولید برق خود دست خواهد یافت. سخنگوی شرکت «اوای او نیاپ»، از پیمانکاران «اتم استروی اکسپورت» که پیمانکار اصلی این نیروگاه است، گفته است: تاکنون تغییری در برنامه ایجاد نشده است و این نیروگاه در آستانه راهاندازی کامل است.
به گزارش رجانیوز، این خبر علاوه بر اینکه به معنای تکمیل نهایی این نیروگاه و اضافه شدن ظرفیت کامل آن برای حضور در شبکه توزیع انرژی در کشور است، تحلیلهای رسانههای غربی درباره ناتمام ماندن نیروگاه بوشهر را بیاعتبار میکند.
قرارداد تکمیل ساخت واحد اول نیروگاه اتمی در بوشهر، ژانویه ۱۹۹۵ در تهران امضا شد. روسیه همچنین موظف شد که یک رآکتور آبی-آبی «و. و. اِ. ار-۱۰۰۰» و سوخت هستهای برای آنرا به ایران عرضه نموده و متخصصین ایرانی را آموزش دهد. حجم کل قرارداد حدود ۱ میلیارد دلار ارزیابی میشود که از این میان قیمت رآکتور حدود ۸۵۰ میلیون دلار است. پیمانکار کل کارهای ساخت و مونتاژ واحد اول نیروگاه، موسسه روسی «اتم استروی اکسپورت» است. در ماه فوریه ۱۹۹۸ فدراسیون روسیه و ایران توافق نمودند که روسیه نه تنها در تجهیز نیروگاه به ایران کمک کند، بلکه بطور کل ساخت آن را تکمیل کند.

انتقال سوخت هستهای به درون قلب رآکتور نیروگاه بوشهر
سیر تا پیاز نیروگاه بوشهر
نیروگاه اتمی بوشهر اولین نیروگاه تولید سوخت هستهای ایران است که با همکاری روسیه ساخته شده است. مراحل ساخت و آغاز به کار این نیروگاه افت و خیزهای بسیاری داشت. در سال ۱۳۵۵، ۲ سال بعد از تاسیس سازمان انرژی اتمی ایران، این سازمان با بخش تکنولوژی و تحقیقات سازمان انرژی اتمی آلمان غربی موافقتنامهای برای همکاریهای بلند مدت امضا کرد و در پی آن شرکت «کرافت ورک یونیون» یکی از شرکتهای وابسته به زیمنس آلمان ساخت ۲ واحد نیروگاه اتمی هر یک به توان اسمی ۱۲۹۳ مگاوات و توان خالص ۱۱۹۶ مگاوات را در بوشهر برعهده گرفت اما در سال ۱۳۵۷ در شرایطی که حدود ۷۵ درصد از واحد اول و ۶۰ درصد واحد دوم نیروگاه ساخته شده بود با پیروزی انقلاب در ایران طرف آلمانی کار بر روی پروژه را متوقف کرد.
دولت ایران از شرکت آلمانی در دادگاه بینالمللی شکایت کرد که براساس رای ۱۳ مارس ۱۹۸۲ دادگاه بینالمللی، مقرر شد، کلیه قطعات و دستگاههای ساخته شده دو نیروگاه بوشهر تا آن زمان، به اضافه نیمی از سوخت هستهای به مالکیت ایران درآید و پیمانکار موظف شد که این قطعات را به صورت تحویل در بندر بوشهر، به ایران تحویل دهد.
در دهه ۶۰ بار دیگر کار درنیروگاه بوشهر از سر گرفته شد، اما همزمان با حضور کارشناسان آلمانی در نیروگاه، حمله موشکی عراق به بخشی از ساختمان نیروگاه بوشهر، آلمان را از ادامه پروژه منصرف کرد. در اوایل سال ۱۳۶۸ با سفر رئیسجمهور وقت به روسیه، موافقتنامه همکاری هستهای میان دو کشور تدوین شد و متعاقب آن در ۲۴ اوت سال ۱۹۹۲ (۲ شهریور ۱۳۷۱) موافقتنامه کاملی از همکاریهای هستهای ایران و روسیه امضا شد.
در نوامبر ۱۹۹۴ قرارداد تکمیل واحد اول نیروگاه بوشهر ایران و روسیه به امضا رسید. به موجب این قرارداد مقرر شد ساخت نیروگاه تا پایان ۲۰۰۰ به پایان برسد. این قرار داد در ژانویه ۱۹۹۶ میان سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت اتم استوری اکسپورت روسیه اعتبار اجرایی پیدا کرد. طرف روس متعهد شد تا سال ۲۰۰۰ ساخت نیروگاه را به پایان برساند. همچنین ایران متعهد شد، پسماند سوخت نیروگاه هستهای بوشهر را به روسیه بازگرداند.
تاخیر ۱۰ ساله در تکمیل پروژه
با وجود اینکه زمان آغاز به کار نیروگاه اتمی بوشهر از سوی مقامات روسیه سال ۲۰۰۰ اعلام شده بود، ولی خلف وعدههای مکرر روسها تا حدود ۱۰ سال ادامه داشت.
سرانجام با پایان یافتن عملیات نصب تجهیزات بخشهای مختلف نیروگاه اتمی بوشهر، راکتور این نیروگاه نیز اسفند ماه ۸۷ با سوخت مجازی آزمایش شد. آقازاده رئیس سازمان انرژی اتمی وقت جمهوری اسلامی ایران ابراز امیدواری کرد با پایان یافتن مرحله پیش راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر، این نیروگاه در آینده نزدیک بخشی از برق مورد نیاز کشور را تأمین کند. سرگئی کرینکو رییس سازمان فدرال انرژی اتمی روسیه نیز در این مراسم با بیان اینکه مراحل احداث این نیروگاه اتمی به پایان رسیده است و ما هم اکنون در مرحله پیش راه اندازی هستیم که این عملیات، ترکیبی از فرایندی پیچیده است، ابراز امیدواری کرد: با آزمایش نرم افزاری نیروگاه اتمی بوشهر مرحله اصلی تولید انرژی در این نیروگاه به زودی آغاز شود.
از راهاندازی نیروگاه با ظرفیت محدود تا بهرهبرداری نهایی
در روزهای پایانی تابستان ۸۹ خبرگزاری ریانوستی روسیه از راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر در ۲۱ اوت (۳۰ مرداد) خبر داد. ریانووستی این خبر را به نقل از سرگئی نویکوف مسئول روابط عمومی «روس اتم» (سازمان انرژی اتمی روسیه) منتشر کرد.
بر همین اساس و با تایید مقامات کشورمان راه اندازی نیروگاه اتمی با سوخت گذاری رسمی در تاریخ ۳۰ مرداد آغاز شد که با مراسم باشکوهی همراه بود و در آن به طور نمادین پایان آزمایش نیروگاه اتمی نمایش داده شد. در این مراسم هیئت روسی به سرپرستی «سرگئی کرینکو» مدیر کل روس اتم و «علی اکبر صالحی» معاون رئیس جمهوری اسلامی ایران و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران شرکت داشتند. بنابراین در روز ۳۰ مرداد ۸۹ سوخت اصلی نیروگاه اتمی بوشهر به استخر جنب قلب راکتور منتقل شد.

انتقال سوخت هستهای به درون قلب رآکتور نیروگاه بوشهر
اکنون و تا ۱۰ روز دیگر، نیروگاه اتمی بوشهر با ظرفیت کامل خود وارد مدار میشود و مردم ایران میتوانند از برق تولیدی این نیروگاه استفاده کنند. این موضوع البته چندان به مذاق رسانههای غربی خوش نیامده است؛ چرا که آنان انتظار داشتند و پیش از این نیز بارها اعلام کرده بودند که از این نیروگاه برای مردم ایران، برق بیرون نخواهد آمد!
در داخل کشور هم برخی از رسانهها با پیگیری همین خط غربی، نیروگاه بوشهر را غیرقابل تکمیل میخواندند که امکان تولید برق در آن وجود ندارد. با این حال، در روزهای آینده باید منتظر شنیدن خبرهای خوش از جنوب کشور و استان بوشهر و یک برگ زرین دیگر در کارنامه خدمات جمهوری اسلامی ایران به این سرزمین بود.
[External Link Removed for Guests]
به گزارش رجانیوز، این خبر علاوه بر اینکه به معنای تکمیل نهایی این نیروگاه و اضافه شدن ظرفیت کامل آن برای حضور در شبکه توزیع انرژی در کشور است، تحلیلهای رسانههای غربی درباره ناتمام ماندن نیروگاه بوشهر را بیاعتبار میکند.
قرارداد تکمیل ساخت واحد اول نیروگاه اتمی در بوشهر، ژانویه ۱۹۹۵ در تهران امضا شد. روسیه همچنین موظف شد که یک رآکتور آبی-آبی «و. و. اِ. ار-۱۰۰۰» و سوخت هستهای برای آنرا به ایران عرضه نموده و متخصصین ایرانی را آموزش دهد. حجم کل قرارداد حدود ۱ میلیارد دلار ارزیابی میشود که از این میان قیمت رآکتور حدود ۸۵۰ میلیون دلار است. پیمانکار کل کارهای ساخت و مونتاژ واحد اول نیروگاه، موسسه روسی «اتم استروی اکسپورت» است. در ماه فوریه ۱۹۹۸ فدراسیون روسیه و ایران توافق نمودند که روسیه نه تنها در تجهیز نیروگاه به ایران کمک کند، بلکه بطور کل ساخت آن را تکمیل کند.

انتقال سوخت هستهای به درون قلب رآکتور نیروگاه بوشهر
سیر تا پیاز نیروگاه بوشهر
نیروگاه اتمی بوشهر اولین نیروگاه تولید سوخت هستهای ایران است که با همکاری روسیه ساخته شده است. مراحل ساخت و آغاز به کار این نیروگاه افت و خیزهای بسیاری داشت. در سال ۱۳۵۵، ۲ سال بعد از تاسیس سازمان انرژی اتمی ایران، این سازمان با بخش تکنولوژی و تحقیقات سازمان انرژی اتمی آلمان غربی موافقتنامهای برای همکاریهای بلند مدت امضا کرد و در پی آن شرکت «کرافت ورک یونیون» یکی از شرکتهای وابسته به زیمنس آلمان ساخت ۲ واحد نیروگاه اتمی هر یک به توان اسمی ۱۲۹۳ مگاوات و توان خالص ۱۱۹۶ مگاوات را در بوشهر برعهده گرفت اما در سال ۱۳۵۷ در شرایطی که حدود ۷۵ درصد از واحد اول و ۶۰ درصد واحد دوم نیروگاه ساخته شده بود با پیروزی انقلاب در ایران طرف آلمانی کار بر روی پروژه را متوقف کرد.
دولت ایران از شرکت آلمانی در دادگاه بینالمللی شکایت کرد که براساس رای ۱۳ مارس ۱۹۸۲ دادگاه بینالمللی، مقرر شد، کلیه قطعات و دستگاههای ساخته شده دو نیروگاه بوشهر تا آن زمان، به اضافه نیمی از سوخت هستهای به مالکیت ایران درآید و پیمانکار موظف شد که این قطعات را به صورت تحویل در بندر بوشهر، به ایران تحویل دهد.
در دهه ۶۰ بار دیگر کار درنیروگاه بوشهر از سر گرفته شد، اما همزمان با حضور کارشناسان آلمانی در نیروگاه، حمله موشکی عراق به بخشی از ساختمان نیروگاه بوشهر، آلمان را از ادامه پروژه منصرف کرد. در اوایل سال ۱۳۶۸ با سفر رئیسجمهور وقت به روسیه، موافقتنامه همکاری هستهای میان دو کشور تدوین شد و متعاقب آن در ۲۴ اوت سال ۱۹۹۲ (۲ شهریور ۱۳۷۱) موافقتنامه کاملی از همکاریهای هستهای ایران و روسیه امضا شد.
در نوامبر ۱۹۹۴ قرارداد تکمیل واحد اول نیروگاه بوشهر ایران و روسیه به امضا رسید. به موجب این قرارداد مقرر شد ساخت نیروگاه تا پایان ۲۰۰۰ به پایان برسد. این قرار داد در ژانویه ۱۹۹۶ میان سازمان انرژی اتمی ایران و شرکت اتم استوری اکسپورت روسیه اعتبار اجرایی پیدا کرد. طرف روس متعهد شد تا سال ۲۰۰۰ ساخت نیروگاه را به پایان برساند. همچنین ایران متعهد شد، پسماند سوخت نیروگاه هستهای بوشهر را به روسیه بازگرداند.
تاخیر ۱۰ ساله در تکمیل پروژه
با وجود اینکه زمان آغاز به کار نیروگاه اتمی بوشهر از سوی مقامات روسیه سال ۲۰۰۰ اعلام شده بود، ولی خلف وعدههای مکرر روسها تا حدود ۱۰ سال ادامه داشت.
سرانجام با پایان یافتن عملیات نصب تجهیزات بخشهای مختلف نیروگاه اتمی بوشهر، راکتور این نیروگاه نیز اسفند ماه ۸۷ با سوخت مجازی آزمایش شد. آقازاده رئیس سازمان انرژی اتمی وقت جمهوری اسلامی ایران ابراز امیدواری کرد با پایان یافتن مرحله پیش راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر، این نیروگاه در آینده نزدیک بخشی از برق مورد نیاز کشور را تأمین کند. سرگئی کرینکو رییس سازمان فدرال انرژی اتمی روسیه نیز در این مراسم با بیان اینکه مراحل احداث این نیروگاه اتمی به پایان رسیده است و ما هم اکنون در مرحله پیش راه اندازی هستیم که این عملیات، ترکیبی از فرایندی پیچیده است، ابراز امیدواری کرد: با آزمایش نرم افزاری نیروگاه اتمی بوشهر مرحله اصلی تولید انرژی در این نیروگاه به زودی آغاز شود.
از راهاندازی نیروگاه با ظرفیت محدود تا بهرهبرداری نهایی
در روزهای پایانی تابستان ۸۹ خبرگزاری ریانوستی روسیه از راه اندازی نیروگاه اتمی بوشهر در ۲۱ اوت (۳۰ مرداد) خبر داد. ریانووستی این خبر را به نقل از سرگئی نویکوف مسئول روابط عمومی «روس اتم» (سازمان انرژی اتمی روسیه) منتشر کرد.
بر همین اساس و با تایید مقامات کشورمان راه اندازی نیروگاه اتمی با سوخت گذاری رسمی در تاریخ ۳۰ مرداد آغاز شد که با مراسم باشکوهی همراه بود و در آن به طور نمادین پایان آزمایش نیروگاه اتمی نمایش داده شد. در این مراسم هیئت روسی به سرپرستی «سرگئی کرینکو» مدیر کل روس اتم و «علی اکبر صالحی» معاون رئیس جمهوری اسلامی ایران و رئیس سازمان انرژی اتمی ایران شرکت داشتند. بنابراین در روز ۳۰ مرداد ۸۹ سوخت اصلی نیروگاه اتمی بوشهر به استخر جنب قلب راکتور منتقل شد.

انتقال سوخت هستهای به درون قلب رآکتور نیروگاه بوشهر
اکنون و تا ۱۰ روز دیگر، نیروگاه اتمی بوشهر با ظرفیت کامل خود وارد مدار میشود و مردم ایران میتوانند از برق تولیدی این نیروگاه استفاده کنند. این موضوع البته چندان به مذاق رسانههای غربی خوش نیامده است؛ چرا که آنان انتظار داشتند و پیش از این نیز بارها اعلام کرده بودند که از این نیروگاه برای مردم ایران، برق بیرون نخواهد آمد!
در داخل کشور هم برخی از رسانهها با پیگیری همین خط غربی، نیروگاه بوشهر را غیرقابل تکمیل میخواندند که امکان تولید برق در آن وجود ندارد. با این حال، در روزهای آینده باید منتظر شنیدن خبرهای خوش از جنوب کشور و استان بوشهر و یک برگ زرین دیگر در کارنامه خدمات جمهوری اسلامی ایران به این سرزمین بود.
[External Link Removed for Guests]