روش جديد براى مبارزه با پوكى استخوان
ارسال شده: پنجشنبه ۲۰ مهر ۱۳۸۵, ۱:۲۲ ق.ظ
جديد براى مبارزه با پوكى
دانشمندان آمريكايى روش جديدى را براى وادار ساختن استخوانها به توليد بافتهاى خود ابداع كردند كه بدين ترتيب اميد به درمان بيمارى پوكىاستخوان افزايش مىيابد.
به گزارش خبرگزارى مهر، بيمارى پوكى استخوان نوعى نارسايى تحليل رونده استخوانها در پى كاهش ذخاير كلسيم در بدن است كه با درد و كمشدن قد استخوانها همراه است.
يك تيم از محققان موسسه پزشكى Hughesهاروارد با انجام آزمايشى دريافتند: حجم استخوانها با اصلاح ساختار پروتئينى در بدن موشها قابل افزايش است. اين تغيير شكل به نحوى است كه دانشمندان اميدوارند اجراى آن در بدن انسانها با تاثيرات جانبى اندكى همراه باشد.
به نوشته نشريه "سلول تكاملى "، تعادل بين دو نوع سلول به استخوانها امكان حفظ حجم خود را مىدهد؛ اما چنانچه اين تعادل برهم بخورد و حجم وسيعى از استخوانهاى تشكيل شده از بين رود در آن صورت بيمارى پوكىاستخوان شكل مىگيرد.
دانشمندان دريافتند: امكان حفظ اين تعادل با اصلاح ساختار پروتئينى با نام NFATc1 امكان پذير است. اين پروتئين در مركز اصلى سلولها بهآسانى حركت مىكند و كمى بيش از حد معمول فعال مىشود. اين روند در نهايت به افزايش توليد استخوانهاى جديد در بدن موشها مىانجامد.
دانشمندان آمريكايى روش جديدى را براى وادار ساختن استخوانها به توليد بافتهاى خود ابداع كردند كه بدين ترتيب اميد به درمان بيمارى پوكىاستخوان افزايش مىيابد.
به گزارش خبرگزارى مهر، بيمارى پوكى استخوان نوعى نارسايى تحليل رونده استخوانها در پى كاهش ذخاير كلسيم در بدن است كه با درد و كمشدن قد استخوانها همراه است.
يك تيم از محققان موسسه پزشكى Hughesهاروارد با انجام آزمايشى دريافتند: حجم استخوانها با اصلاح ساختار پروتئينى در بدن موشها قابل افزايش است. اين تغيير شكل به نحوى است كه دانشمندان اميدوارند اجراى آن در بدن انسانها با تاثيرات جانبى اندكى همراه باشد.
به نوشته نشريه "سلول تكاملى "، تعادل بين دو نوع سلول به استخوانها امكان حفظ حجم خود را مىدهد؛ اما چنانچه اين تعادل برهم بخورد و حجم وسيعى از استخوانهاى تشكيل شده از بين رود در آن صورت بيمارى پوكىاستخوان شكل مىگيرد.
دانشمندان دريافتند: امكان حفظ اين تعادل با اصلاح ساختار پروتئينى با نام NFATc1 امكان پذير است. اين پروتئين در مركز اصلى سلولها بهآسانى حركت مىكند و كمى بيش از حد معمول فعال مىشود. اين روند در نهايت به افزايش توليد استخوانهاى جديد در بدن موشها مىانجامد.