احتمال ورود فضاپیمای ویجر1 به قلمرو بین ستاره ای
ارسال شده: چهارشنبه ۱۹ مهر ۱۳۹۱, ۱:۵۹ ق.ظ
Date: 09 October 2012 [External Link Removed for Guests]
احتمال خروج ویجر1 از مرزهای سامانه خورشیدی و ورود به فضای بین ستاره ای
کاوشگر ویجر1 که در سپتامبر 1977 زمین را ترک کرده است اکنون در فاصله 18.2 میلیارد کیلومتری از خورشید قرار دارد و دورترین ساخته بشر محسوب میشود.این کاوشگر 2 میلیارد مایل با دو قلوی خود ویجر2 که مسیر طولانیتری را پبموده ، فاصله دارد. بعد از 35 سال ارتباط این دو هنوز برقرار است و از این لحاظ طولانیترین زمان ارتباطی را در میان فضاپیماها دارند .
خروج ویجر 1 از مرزهای منظومه شمسی و ورود به قلمرو ناشناخته بین ستاره ای میتواند جهش عظیم دیگری برای نوع بشر محسوب شود. برخی از دلایل حکایت از آن دارد که این جهش احتمالا رخ داده است . در واقع اطلاعات جدیدی که از ویجر 1 رسیده دلالت بر آن دارد که لحظه تاریخی خروج از مرزهای سامانه خورشیدی احتمالا دو ماه قبل صورت گرفته است . دانشمندان در حال بررسی برای حصول اطمینان هستند .
از دوسال قبل اطلاعات مخابره شده توسط کاوشگر نشان داده است که این کاوشگر به لبه سامانه خورشیدی یعنی محدوده ای به نام هلیوپاز نزدیک شده است . در این محدوده جریان ذرات باردار الکتریکی خورشیدی به مصاف فشار درونی گاز و ذرات فضای بین ستاره ای میرود که سبب نوعی تعادل بین آنها میشود . در سال 2010 آشکارسازهای ویجر1 نشان میدادکه جریان باد خورشیدی تحلیل رفته است . دانشمندان معتقدند که وقتی جرمی از هلیوپاز عبور میکند سه تغییر را تجربه خواهد کرد . یکی افزایش تعداد برخورد با ذرات پر انرژی از فضا یا پرتوهای کیهانی دوم کاهش چشگیر برخورد با ذرات بادهای خورشیدی و سوم تغییر جهت میدان مغناطیسی محیط اطراف آن .
به نظر میرسد بر اساس دو معیار از عوامل فوق ویجر1 در اواخر تابستان از منطقه هلیوپاز عبور کرده است . ویجر افزایش برخورد با ذراتی که بیش از 70 مگا الکترون انرژی را تجربه کرده که دلالت بر آن دارد آنها احتمالا پرتوهای کیهانی ناشی از انفجارات سوپرنوایی در خارج از سامانه خورشیدی باشند. سطح این برخوردها در ماه اگوست افزایش شدیدی داشته است . همچنین کاوشگر کاهش چشگیری در برخورد با ذرات کم انرژی که احتمالا منبع ان بادهای خورشیدی بوده اند داشته است .
بطور خلاصه در ماه اگوست پرتوهای کیهانی افزایش شدید و برخورد بادهای خورشیدی افت شدید داشته است که دلالت بر آن دارد ویجر1 از میان هلیوپاز عبور کرده است . برای اعلام رسمی عبور ویجر1 دانشمندان در حال بررسی سومین عامل یعنی تغییر جهت میدان مغناطیسی هستند.
احتمال خروج ویجر1 از مرزهای سامانه خورشیدی و ورود به فضای بین ستاره ای
کاوشگر ویجر1 که در سپتامبر 1977 زمین را ترک کرده است اکنون در فاصله 18.2 میلیارد کیلومتری از خورشید قرار دارد و دورترین ساخته بشر محسوب میشود.این کاوشگر 2 میلیارد مایل با دو قلوی خود ویجر2 که مسیر طولانیتری را پبموده ، فاصله دارد. بعد از 35 سال ارتباط این دو هنوز برقرار است و از این لحاظ طولانیترین زمان ارتباطی را در میان فضاپیماها دارند .
خروج ویجر 1 از مرزهای منظومه شمسی و ورود به قلمرو ناشناخته بین ستاره ای میتواند جهش عظیم دیگری برای نوع بشر محسوب شود. برخی از دلایل حکایت از آن دارد که این جهش احتمالا رخ داده است . در واقع اطلاعات جدیدی که از ویجر 1 رسیده دلالت بر آن دارد که لحظه تاریخی خروج از مرزهای سامانه خورشیدی احتمالا دو ماه قبل صورت گرفته است . دانشمندان در حال بررسی برای حصول اطمینان هستند .
از دوسال قبل اطلاعات مخابره شده توسط کاوشگر نشان داده است که این کاوشگر به لبه سامانه خورشیدی یعنی محدوده ای به نام هلیوپاز نزدیک شده است . در این محدوده جریان ذرات باردار الکتریکی خورشیدی به مصاف فشار درونی گاز و ذرات فضای بین ستاره ای میرود که سبب نوعی تعادل بین آنها میشود . در سال 2010 آشکارسازهای ویجر1 نشان میدادکه جریان باد خورشیدی تحلیل رفته است . دانشمندان معتقدند که وقتی جرمی از هلیوپاز عبور میکند سه تغییر را تجربه خواهد کرد . یکی افزایش تعداد برخورد با ذرات پر انرژی از فضا یا پرتوهای کیهانی دوم کاهش چشگیر برخورد با ذرات بادهای خورشیدی و سوم تغییر جهت میدان مغناطیسی محیط اطراف آن .
به نظر میرسد بر اساس دو معیار از عوامل فوق ویجر1 در اواخر تابستان از منطقه هلیوپاز عبور کرده است . ویجر افزایش برخورد با ذراتی که بیش از 70 مگا الکترون انرژی را تجربه کرده که دلالت بر آن دارد آنها احتمالا پرتوهای کیهانی ناشی از انفجارات سوپرنوایی در خارج از سامانه خورشیدی باشند. سطح این برخوردها در ماه اگوست افزایش شدیدی داشته است . همچنین کاوشگر کاهش چشگیری در برخورد با ذرات کم انرژی که احتمالا منبع ان بادهای خورشیدی بوده اند داشته است .
بطور خلاصه در ماه اگوست پرتوهای کیهانی افزایش شدید و برخورد بادهای خورشیدی افت شدید داشته است که دلالت بر آن دارد ویجر1 از میان هلیوپاز عبور کرده است . برای اعلام رسمی عبور ویجر1 دانشمندان در حال بررسی سومین عامل یعنی تغییر جهت میدان مغناطیسی هستند.