اينترنت و سرمايه‌ي اجتماعي

[Mahdi1944]

مترجم: کامبیز پارتازیان
منبع: باشگاه انديشه

چكيده
چگونه اينترنت بر سرمايه اجتماعي تأثير مي‌گذارد؟
آيا ارتباطات اينترنتي، تعهد اجتماعي، مشاركت و تماس بين فردي را افزايش،كاهش يا تكميل مي‌سازد؟
مدرك و دليلمان حاصل بررسيهای به عمل آمده درخصوص211/39 بازديد كننده وب سايت انجمن جغرافياي ملي، يكي از اولين بررسي‌هاي وب در مقياس وسيع مي‌باشد.حاصل بررسي فوق، حاكي از اين بودكه تأثير متقابل افراد آنلاين ارتباط رودررو وتلفني شان را، بدون افزايش،ياكاهش آن، تكميل مي‌سازد. با اين وجود تأثيرات اينترنت منحصراً مثبت نمي‌باشد.افراطي‌ترين كاربران اينترنت كمتر به جامعه آنلاين پايبند مي‌باشند.با در نظر گرفتن موارد فوق الذكر، دليل و مدرك ما متضمن اين موضوع است كه اينترنت ازهنگاميكه باجريان وامور زندگي روزمره عجين گشته،به صورت پديده ای متعارف معرفی شده است.

بررسي تأثيرات اينترنت بر سرمايه اجتماعي

اينكه چگونه اينترنت برسرمايه اجتماعي تأثيرمي‌گذارد،نه مساله‌اي جزيي و نه ‌نامفهوم مي‌باشد.

رابرت پوتنام(5) از دهة‌ سال 1996 نرخ نزولي را در مشاركت مدني آمريكايي ثبت نموده است.

اين كاهش،توانايي تحليل رفته شهروندان را در راستاي تبيين و سازماندهي نياز به حكومت مناسب و جنبشي به دور از زندگي اجتماعي را دربرگرفته و احساس بيگانگي روانشناختي را افزايش مي‌دهد. (2001 و 1996 و Putnam).

مدرك و دليل پوتنام انواعی از سرمايه اجتماعي به شرح ذيل را در بر مي‌گيرد:

الف)سرمايه شبكه‌ايي: برقراري رابطه با دوستان،همسايگان،خويشاوندان وهمكاراني كه تبادل كالاها‌ وخدمات، اطلاعات و مفهومي از تعلق را به طور چشمگيرتأمين مي‌نمايد.

ولمن، فرانك (Wellman, Frank) 2001

ب) سرمايه اشتراكي: مشاركت در سياست و سازمانهاي خيريه كه فرصتهايي را براي مردم در راستاي تعهد به ‌ايجاد دستاوردهاي مشترك، و نيل به بيان نيازها و تمايلاتشان فراهم مي‌نمايد.

ج) تعهد اجتماعي: تعهد اجتماعي نيز سرمايه اجتماعي است كه فراتر از رسيدگي و بحث كردن از احساسات تأثير متقابل بين فردي و مشاركت سازماني است.هنگامي كه افراد از نگرش و طرز فكر بنيادين و احساس مسؤوليت و تعلق خاطر نسبت به جامعه برخوردار ‌باشند- به طور مؤثرتر و با رغبت بيشتري سرمايه اجتماعي‌اشان را به جريان در خواهند آورد. مك آدام (1982 McAdam).

بدين ترتيب،جبنشي در روابط اجتماعي ازمكانهاي عمومي گرفته تاخانه‌هاي شخصی در پيش است. اگر مردم در عوض رفتن به رستوران در خانه‌هايشان بمانند،از اين رو احتمالا به استفاده از اينترنت جهت سفارش غذا روی خواهند آورد.

علاوه براين ميتوانندبه گفتگوي اينترنتي؛ارسال نامه الكتروني(ايميل)؛بحث باگروه‌هايي نظير «گروه‌هاي خبري» بپردازند.توسعه سريع اينترنت، اميد بزرگي براي خلق اجتماع با درنظرگرفتن اين موضوع كه بيش از نيمي ازآمريكایيها (56درصد) تا سال 2000 به اينترنت دسترسي خواهندداشت، بوده است. موسكورا (2000 mosquera).

اگرچه بحث درخصوص نفوذ و تأثير اينترنت برسرمايه اجتماعي درجريان بوده است، الگوي واضح و شفافي تاكنون استنتاج نگرديده است.تا اين اواخر،بيشتر مباحثات بدون داده‌هاي سيستماتيك انجام پذيرفته است.( فلنگان، متزگر(Flanagan,Metzger) .

آرامانگرايان مدعي مي‌باشند كه اينترنت راه‌هاي بهتري از ارتباط را ارائه مي‌نمايد.

(DeKerckhove,1997. Levy)

درحاليكه غيرآرمانگرايان خاطرنشان مي‌سازند كه اينترنت افراد را از خانواده‌ها و اجتماعاتشان باز مي‌دارد.Slouka; Stoll 1995) (

از زمانيكه اينترنت در زندگي افراد آمريكاي شمالي رخنه كرده است، تحليل گرايان مجبور به بررسي اينترنت به عنوان پديده ای متعلق به يك جهان خارجي به منظور درك اين موضوع شده‌اند كه چگونه اينترنت با پيچيدگي و دشواري زندگي روزمره عجين گشته است. ما با طرح يك سؤال و آن اينكه آيا اينترنت سرمايه اجتماعي را افزايش،‌كاهش يا تكميل مي‌سازد، وارد بحث شده و استفاده اينترنتي افراد را در بافت جامع‌تري از ارتباط رودررو و تلفني‌شان بررسي مي‌نماييم.مدرك و دليل براي بحث‌امان برگرفته از بررسي وب در مقياس بزرگتري از بازديدكنندگان وب سايب انجمن جغرافياي ملي است.



آيا اينترنت سرمايه اجتماعي را افزايش مي‌دهد؟

برانگيختگي و هيجان اوليه و مستمرـ درخصوص اينترنت، اين پديده را به عنوان عامل انگيزش تغيير مثبت در زندگي افراد بواسطه ايجاد فرم‌هاي جديدي از كنش متقابل آن لاين و افزايش دهنده روابط خارج خط تداعي نموده است.اينترنت، به اصلاح جامعه به واسطه بوجود آوردن و مهيا نمودن مكان ملاقاتي براي افراد با علايق مشترك و مواجه با محدوديتهاي زماني و مكاني، مبادرت خواهد نمود. جوامع آنلاين، گفتمان دموكراتيك و آزاد را گسترش خواهد داد(Sproull, Keisler 1991)،‌ديدگاه‌هاي چندگانه را مجاز دانسته (Kapor 1993)، و كنش گروهي را به جريان درخواهد آورد

1996; Tarrow 1999) (Schwartz.

اگرچه گزارشات اخير برساختار جوامع مجازي آن لاين تمركز نموده است (Rheingold 1993)، بديهي است كه بيشترروابطي كه در فضاي سايبر(فضاي مجازي) شكل گرفته در فضاي فيزيكي تداوم ‌يافته و منتج به فرم‌هاي جديدي ازجامعه ميگردد كه باتركيبي ازكنشهاي متقابل داخل وخارج خط مشخص وقابل توصيف است (Rheingold2001).

علاوه براين، كنش‌هاي متقابل آن لاين، شكافهاي ارتباطي ميان ملاقاتهاي رودررو را افزايش ميدهد. از اينرو اينترنت تمايل به برقراري روابط وارتباطات غيرمحلي را بواسطه ماشين‌ها، هواپيماها، تلفن‌ها و درحال حاضر شبكه‌هاي كامپيوتري افزايش مي‌دهد (wellman, 1999, 2001).

گواينكه پديده درحال توسعه گسترده جهاني درآمريكاي شمالي رايجتر ومتداولتر است، آمريكاييهايی كه گاهي اوقات به دوردست نقل مكان مي‌نمايند؛ و يا بواسطه مسافت از خانواده، دوستان، همسايگان قديمي و همكاران جدا گشته‌اند؛ با بسياري از دوستان و خويشاوندان در موطن‌ خود ارتباط برقرار مي‌نمايند. به آن دسته از افرادي كه به اينترنت به عنوان ايفاگر نقش اصلي در زندگي روزمره مي‌نگرند خاطرنشان میگردد كه اين پديده، ارتباطات خارج خط وآن لاين را افزايش ميدهد.

در اين ديدگاه ، نه تنها اينترنت فرصتهايي را در راستاي تماس دوستان و خويشان با هزينه كمتر ارائه مي‌نمايد، بلكه ارتباط رودرروی تلفني را در زماني كه اعضاء شبكه از نيازهاي يكديگر مطلع گشتند، افزايش داده و روابطشان را بواسطه تماس هرچه بيشتر تقويت مي نمايد. (1961 Homans)

به كمك چنين پديده اي افراد مي توانند آهنگ‌ها، تصاوير و ...... را مبادله نموده و به تعيين قرار ملاقات و تماسهاي تلفني به يكديگر درآن لاين مبادرت نمايند.به كمك اينترنت همچنين ميتوان با تسهيل جريان اطلاعات در ملاقاتهاي رودررو و ترتيب دادن اين ملاقاتها ميان افراد، مشاركت سازماني را افزايش داد. كثرت اطلاعات موجود در وب و سهولت استفاده از موتورهاي جستجوگر و لينك‌هاي اطلاعاتي در راستاي معرفي و ارائه اطلاعات متناسب با علائق فرد،ملحق شدن و مشاركت كاربران جديد در تشكيلات و سازمانهاي خويشاوندي را امكان پذير مي سازد ازاين رو، اگر اينترنت سرمايه اجتماعي را افزايش دهد، در نتيجه استفاده بيش از حد از اين پديده بايد بواسطه تماس خارج خط بين فردي، با مشاركت سازماني و تعهد اجتماعي بيشتر توأم شده باشد.



آيا اينترنت سرمايه اجتماعي را كاهش مي‌دهد؟

ديدگاه دوم خاطر نشان ميسازد كه اينترنت سرمايه اجتماعي را كاهش ميدهد.اينترنت ممكن است افراد را از كنشهاي حقيقي افراد در بطن جامعه منحرف نمايد چرا كه كنشهاي متقابل آن لاين بطور تفكيك ناپذيري كم ارزش تر از كنشهاي متقابل رودررو وحتي تماسهاي تلفني ميباشد.

در روابط آن لاين،احتمال و امكان افزايش و انسجام دوستي ميان افراد ضعيف‌تر از روابط خارج خط مي باشد. همانگونه كه پوت من زماني به ول من خاطر نشان نموده بود كه، شما به منظور انديشيدن در اين خصوص كه شبكه‌هاي فردی صرفاً به همان خوبي شبكه‌هاي خانگی مي‌باشد، فردي خوشبين با چشماني خيره مي‌باشيد.اينترنت ممكنست از نقطه نظر زمانی با ديگرفعاليتهاي تغييرناپذير24 ساعته شبانه روز در تعارض باشد.يافته‌هاي مختلفي درخصوص اين كه آيا صرف زمان آن لاين، افراد را از ديگر كنشهاي متقابل در داخل و خارج از خانه باز مي‌دارد، وجود دارد.


برخي محققين (Nie و Erbring) با اين روند موافق و برخي ديگرنظير(Tracy,Anderson) مخالف اين نظر مي‌باشند.اينترنت مي‌تواند توجه افراد را از محيط‌هاي فيزيكي بالافصل‌اشان در هنگامي كه آن لاين مي‌باشند، دور نمايد. برخي از محققين، تأثير اينترنت را با نفوذ تلويزيون بر عرصه زندگي بوميان آمريكاي شمالي يكسان مي‌دانند. تلويزيون نيز همانند اينترنت از تأثيرمشابهي برخوردار مي‌باشد به نحوي كه كنش متقابل اجتماعي خانوادگي (1963 Steiner) و جنبش سياسي يا اجتماعي خارج از خانه را كاهش مي‌دهد (1970 (Nie, Sackman.

اين در حالي است كه تلويزيون سراسري تشابه مشخص و واضحي با اينترنتي كه از نقطه‌نظر اجتماعي مؤثر ميباشد ندارد. اينترنت ممكن است عامل بوجود آورنده استرسي باشد كه افراد را نسبت به كنش متقابل با ديگران گريزان و افسرده سازد. (1998 Kraut, Lundmark).

مطالعات اخيردر خصوص اينترنت نشان مي‌دهد كه از زماني كه كاربرد اينترنت افزايش يافته است، تماس اجتماعي خارج خط افراد كاهش يافته و افسردگي و انزوا افزايش يافته است.

اگرچه اينترنت روابط آنلاين ضعيفي را افزايش داده، در مقابل بطورهمزمان كنشهاي متقابل خارج خط قوي‌تري را كاهش داده است.(1998 (Rraut



چگونه ممكن است اينترنت بيگانه باشد؟

دارندگان اينترنت خانگي اغلب فشارهاي استرس و زمان را پس از استفاده كردن از كامپيوتر تجربه مي‌نمايند.كاربران با تجربه ممكن است بهتر از عهده تكنيكها برآيند، اما استفاده پيچيده‌تر از اينترنت مشكلاتي را بوجود مي‌آورد چراكه برنامه‌ها اغلب بنحوی تأثير گذارده وزمان زيادي براي برطرف نمودن خطاهاي كامپيوتري مورد نياز مي‌باشد.اينترنت افراد را بيشتر به يكديگر نزديك مي‌سازد، خواه اينكه دريافت كننده اين را بخواهد يا نخواهد.

تماس با افرادي كه از بشاشيت كمتري برخوردار مي‌باشند، ممكنست اطلاعات ناخواسته را بهمراه داشته و منتج به افسردگي و بيگانگي گردد.هرگونه استفاده‌اي از اينترنت، اجتماعي نيست.بخش وسيعي از فعاليت افراد، صرف اطلاعات وب محور و جستجوي اطلاعات يا پرداختن به برنامه هاي تفنني انفرادي ميگردد.

علاوه براين،بسياري ازفعاليتهايي اجتماعي آنلاين نظيرپست الكترونيك،غيرهمزمان بوده و بازخورد رضايت بخش را تا زمان دريافت، خواندن و پاسخگويي به پيغام و نهايتا دريافت پاسخ توسط فرستنده اصلي به تأخير مي‌اندازد(Sproull, Kiesler).

كامپيوترو اينترنت مي‌توانند حد و مرز كار خانگي را برهم زند.افراد كار بيرون از خانه را به خانه آورده و مشغول به آن گردند و از اينرو از خانواده، دوستان و فعاليتهاي ديگر باز مي‌مانند

(2000 Nie و Erbng).

اگر چه اينترنت مي‌تواند كنشهاي متقابل جهاني را تقويت نموده وگسترش دهد، افراد را در خانه نگاه داشته، نگاه آنان را به صفحات مانيتور خيره ساخته و كنشاي متقابل محلي و برقراري ارتباط با همسايگان را به فراموشي مي‌سپارد.روابط آن لاين ممكن است در بعد خود متجانس باشد، به نحويكه افراد اغلب در كنار پرداختن به يك علاقة خاص نظير نمايشهاي تلويزيوني و راديويي (1997 Baym) و يا خريد اتوبيل بي‌ام دبليو (BMW) تحول و شكل مي‌گيرند(1999 Gulia و wellman) كه اين خود، ديدگاه‌ها و دسترسي افراد به اطلاعات جديد را محدود مي‌سازد.

اينترنت ممكن است تماس با آشنايان را به همان نسبت كه در توازن ميان روابط ضعيف و قوي انحراف بوجود مي‌آورد، شدت بخشد (Granovetter 1973).

ارزش روابط ضعيف مشروط برتدارك اطلاعات جديد و دسترسي به جامعه‌ايي است که بواسطه تعهد، دوستي و تبادل منابعي نظيرحمايت احساسي مشخص و توصيف مي‌گردد(1957merton ،1998 Lundmark و kraut).

از اينرو اگر اينترنت سرمايه اجتماعي را كاهش دهد، كاربرد افراطي و بيش ازحد آن، بواسطه تماس آنلاين بين فردي، بايد به مشاركت سياسي و سازماني و تعهد افراد به جامعه بصورت توأمان بيانجامد.



آيا اينترنت سرمايه اجتماعي را تكميل مي‌سازد؟

آنجا كه مباحث تاثيرگذاري اينترنت در افزايش و كاهش سرمايه اجتماعي كه چگونه افراد در قالب ارتباطات خارج خط بريكديگر تأثير مي‌گذارند را از ريشه و اصل تغييرمي‌دهد، بحث تكميل سرمايه اجتماعي توسط اين فناوري جديد، نقش كمتري را در شكل ‌دهي روابط اجتماعي ايفا می نمايد.

اين روند، اينترنت را كه به بهترين وجه ممكن در بافت زندگي كلي شخص مستتر شده است را ارائه مي‌نمايد. از اين رو، اينترنت در راستاي تماسهاي تلفني و رودررو، اهداف و روش‌هاي مضاعفي از ارتباط را تأمين و ارائه مي‌نمايد.بحث تكميل سرمايه اجتماعي بواسطه اينترنت،حامل اين پيشنهاد است كه تأثيرات اينترنت برجامعه مهم و ضروري خواهد بود.

تحولات پي‌درپي و رو به تكامل فناوري، تغيير ودگرگوني بين فردي را از«خانه اي به خانه ي ديگر» و«شهر يا كشوري به شهر يا كشور ديگر»سبب گرديده و به تقويت شبكه‌ ارتباطات «شخص با شخص»منجر ميگردد.(2001 wellman).

اگرچه تماس رودرروی تلفني تداوم دارد، اما بواسطه سهولت اينترنت در برقراري ارتباط ميان افراد و سازمانهايي كه با وجود پراكندگي جغرافيايي از علائق مشترك برخوردار مي باشند،كامل مي‌گردد. استفاده از اينترنت ممكن است براي حفظ روابط موجود سودمندتر از ايجاد روابط جديد باشد. (2001 wellman و Nazer و Koku).

اگر چنانچه اكثركاربران هيچ علاقه‌ايي به پرداختن به چنين موضوعاتي نداشته باشند، ممكن نيست اينترنت به مشاركت سياسي يا سازماني منتج گردد.براي مثال،سيستم دهكده الكترونيكي بلكسبورگ (Blacksburg) تغييرات چشمگيري را در تماس بين فردي و مشاركت اجتماعي موجب نگرديد. (Kavanaugh, Patterson).

بطور مشابه، معرفي سيستمهاي ارتباطي و اطلاعاتي پيشرفته به دنياي تجارت، آشكارا به خلق سرمايه اجتماعي منجر نگرديده است. از اينرو، اگر اينترنت سرمايه اجتماعي را تكميل سازد، بنابراين كاربرد اينترنت بايد كنش متقابل خارج خط بين فردي را تكميل ساخته و درعوض نبايد برمشاركت سازماني تأثير گذارده و تعهدات گروهي را افزايش دهد.سطح مشاركت اينترنتي با فعاليت خارج خط كمتر و يا با فعاليت خارج خط بيشتر قابل پيوند نخواهد بود.



نگاهي اجمالي به مطالعه كاربران اينترنت

پژوهش و بررسي مربوط به انجمن جغرافيايي ملي

پژوهش و بررسي انجمن جغرافيايي ملي در وب سايت انجمن در دسترس بازديدكنندگان قرار داده شده است.اين وب سايت از طريق مجله National Geographic و منابع اطلاعاتي عمومي چندگانه تبليغ شده است.اگرچه بررسي بعمل آمده بين‌المللي مي‌باشد در اين جا 211/39 بازديد كننده آمريكاي شمالي را كه 839/34 نفر آمريكايي و372/4 نفر كانادايي مي‌باشند را مدنظر قرار مي‌دهيم. اگرچه اين يك نمونه اتفاقي و تصادفي نمي‌باشد، اما در مقايسه با بررسي اجتماعي عمومي سال 1993 و 1996 اين اجازه را به ما مي‌دهد كه ماهيت تعصب انتخاب كالا توسط مشتري را مدنظر قرار دهيم (2000 witte، Amoroso و Howard) .

در اين جا آن دسته از افرادي را كه براي اولين بار هنگامي كه بررسي و پژوهش را تكميل مي‌نمايند با اينترنت مواجه مي‌گردند را به حساب نمي‌آوريم.از اين رو اين پژوهش تجزيه و تحليلي از سرمايه اجتماعي بازديدكنندگان اينترنت از سايت National Geographic (جغرافياي ملي) مي‌باشد.



افرادي كه آن لاين مي‌باشند چه كاري انجام مي‌دهند؟

مشاركت كنندگان در پژوهش جغرافياي ملي جمعيتي از “Newbies” نمي‌باشند بيش از نيمي از آنها (58 درصد) به مدت حداقل سه سال در زمان انجام پژوهش آن لاين بوده‌اند در حاليكه تنها 11 درصد براي مدتي كمتر از شش ماه آن لاين بوده‌اند.عمده‌ترين فعاليت اجتماعي آنان اینست که ايميل‌ها(پست الكترونيك) را در نرخ ميانگين از 270 روز در سال مبادله نموده‌اند.

فعاليتهاي اجتماعي ديگر شامل شركت در چت (25 روز از سال)، انجام بازيهاي چند كاربر (11 روز از سال) و بازديد از محيط‌هاي ايفاي نقش آن لاين(7 روز در سال) مي‌باشد.

با اين وجود فعاليتهايي كه از جنبه اجتماعي كمتري برخوردار مي‌باشد وجود دارد:

اينترنت گردي(154 روز از سال)؛ جستجو براي اخبار، كتابخانه‌هاي ديجيتالي و مجلات (124 روز از سال)؛ دريافت آگهي‌ها (105 روز از سال)؛ و خريد (8 روز از سال).

پژوهش به عمل آمده حاوي مواردي مي‌باشد كه طي آن شركت كنندگان نسبت به استفاده اينترنتي‌اشان پاسخ‌هاي مختلفي را بيان نمودند.براي هر موردي شركت كنندگان مي‌توانستند پاسخ دهند : «1. به ندرت 2. ماهانه 3. هفتگي 4. چند باردر هفته 5. روزانه».

تجزيه و تحليل موارد مذکور دو جنبه متمايز استفاده از اينترنت را مشخص ساخت:

همزماني و غيرهمزماني.

در عوض استفاده از رتبه‌هاي فاكتور در راستاي ايجاد معيارها، بطور مضاعف موارد را در جهت ايجاد معيار همزماني و غيرهمزماني با رتبه‌هاي بالايي كه حاكي از بيشترين فعالين اينترنتي مي‌باشد، تركيب نموديم. معيار همزماني يعني كنش متقابل همزمان ميان دو يا چند كاربرد مي‌باشد و سه مورد را در برمي‌گيرد. فعاليتهاي همزمان بالطبع دربرگيرنده فعاليتهاي اجتماعي مي‌باشد كه حداقل شامل دو فردي مي‌گردد كه بطور همزمان بريكديگر اثر متقابل دارند.در مقابل، معيار غيرهمزماني يعني فعاليتهاي متنوع از جمله ايميل و جستجوي اطلاعات.ارتباط غيرهمزماني كنش متقابل را تسهيل بخشيده و بدون نياز به دسترسي همزمان هر دو طرف مقابل،مبادلات پيام يك نفر به چند نفررا ميسر مي‌سازد. ايميل غيرهمزماني رايج‌ترين و پركاربردترين فعاليت اينترنتي مي‌باشد.



چه كسي به فعاليت اينترنتي مي‌پردازد؟

مدت زماني را كه به اينترنت اختصاص مي‌دهيم بطور بنيادين مشخص مي‌سازد كه چگونه ـ و تا چه اندازه ـ اينترنت بطور همزماني و غيرهمزماني بكار رفته است.در مقابل، تأثيرات شاخصهاي جمعيت شناختي اگر نگوييم كه هرگز مشهود نيست بايد بگوييم كه به ندرت مشهود مي‌باشد.

تعداد ماه‌هايي را كه افراد آن لاين بوده‌اند تنها شاخص قابل مفهوم ميزان فعاليت اينترنتي غيرهمزماني مي‌باشد.احتمالاً دو دليل براي انجمن وجود دارد.

اول اينكه، آن دسته از افرادي كه براي مدتي طولاني آن لاين بوده‌اند ممكن است علاقمندان و شيفتگان اينترنت باشند.

دوم اينكه، استفاده طولاني از اينترنت كاربران اينترنتي را با تجربه ساخته و مناسب‌ترين افراد براي استفاده آن مي‌باشند.

وضعيت و موقعيت فعاليت‌هاي اينترنتي همزمان مشابه و يكسان با وضعيت فعاليتهاي اينترنتي غير همزمان مي‌باشد.تأثير طول زمان آن لاين فعاليت همزماني چشمگير و قابل توجه مي‌باشد اما كمتر از فعاليت غيرهمزماني مي‌باشد. شاخص‌هاي جمعيت شناختي به نحو قابل ملاحظه‌ايي با فعاليت همزماني نظير چت مرتبط نمي‌باشد.

استثنائات منحصر به فرد آن دسته از استثنائاتي مي‌باشد كه افراد بدون مدرك دانشگاهي به فعاليتهاي آن لاين همزماني مي‌پردازند و افراد برخوردار از مدركي پایین تر از مدرك دیپلم متوسطه مبادرت به انجام بازيهاي چند كاربره آن لاين مي‌نمایند.علاوه بر آن،كاربران جدید اينترنت به احتمال قوي به دنبال انجام بازيهاي چند كاربره و چت آن لاين مي‌باشند.

رابطه ای ميان شاخصهاي جمعيت شناختي و فعاليتهاي اينترنتي با يافته‌هاي جديد وجود دارد مبني بر اينكه شكاف ديجيتالي در حال کاهش است.در این شاخص مردان سفيدپوست تحصيل كرده ثروتمند از تفوق و برتري برخوردار نبودند. بارزترين نتيجه، نتيجه رفتاري افرادي است كه به مدت طولاني در وب بوده‌ و به متنوع‌ترين فعاليتهاي اينترنتي مي‌پردازند.

[Mahdi1944]

مترجم: کامبیز پارتازیان
منبع: باشگاه انديشه


سرمايه اجتماعي در عصر اينترنت

سرمايه شبكه‌ايي

بازديد كنندگان سايت جغرافياي ملي با بكارگيري اينترنت غالباً از تلفن (40 درصد) درجهت برقراري تماس با خويشان و دوستاني كه به لحاظ اجتماعي نزديك مي‌باشند، استفاده مي‌نمايند و تماس خود را از طريق ايميل (32 درصد)، ملاقاتهاي رودررو (23 درصد) و به مقدار اندكي با ارسال نامه (4 درصد) دنبال مي‌نمايند.

Wellman, carrington, Hall توازن بيشتري را ميان كاربرد تلفن و ملاقات رودرور در مطالعات اوليه خودشان ارائه نمودند، اگرچه اين داده‌ها صرفاً مربوط به افراد 20 سال و بالای 20 سال با بالاترین میزان روابط مي‌باشد.

همچون روزهاي قبل از اينترنت (1992 Fischer) ، افراد تقريباً با محبت بيشتري ارتباط برقرار مي‌نمايند (46 درصد) به همان صورتي كه با دوستان خود ارتباط برقرار مي‌كنند (54 درصد).

حتي پس از آنكه مسافرت های هوايي، بزرگراه‌ها و خطوط تلفن‌ راه دور گسترش يافته است و هميشه الزام به ارتباط وجود دارد، با فاصله چه بايد كرد؟ (1993 Tindall و wellman).

انتظارامان بر اين خواهد بود كه از آن جايي كه ايميل غيرهمزماني مي‌باشد و هزينة آن با فاصله افزايش نمي‌يابد،‌ كاربرد آن الزامات فاصله تماس را كاهش خواهد داد.

اما آيا اينترنت همچنين بر ارتباط اعضاي شبكه كه نزديك به يكديگر زندگي مي‌کنند،تأثير مي‌گذارد؟

(2001 Hampton؛ 1998 wellman و Haythornthwarte).

حتي در عصر اينترنت،‌فاصله هنوز هم ارتباط را در تنگنا قرار مي‌دهد.بيشترين تماس،تماس با دوستان و خويشاني مي‌باشند كه در نزديكي هم زندگي مي‌نمايند(در حدود 50 كيلومتر).تلفن مورد استفاده‌ترين ابزار برقراري تماس ميان اعضاء شبكه كه در نزديكي هم زندگي مي‌کنند ميباشد.

در52 درصد از كل تماس با خويشان نزديك و در 29 درصد از كل تماس با دوستان نزديك تلفن بكار رفته است. در مقابل، ايميل براي آن دسته از اعضاي شبكه كه بيشترين فاصله را باهم دارند در اغلب اوقات مورد استفاده قرار گرفته است (در فاصله بيش از 50 كيلومتر زندگي مي‌نمايند).

ايميل در 48 درصد از كل تماس با خويشاني كه نزدیک مي‌باشند و در60 درصد از كل تماس با دوستاني كه در دور دست مي‌باشند، بكار گرفته شده است. ايميل بويژه براي برقراري ارتباط با افرادي كه كاملاً ‌دور مي‌باشند مفيد و سودمند مي‌باشد چرا كه از نرخ ماهيانه كمتر، هزينه‌هاي رایگان مربوط به فاصله برخوردار بوده و به راحتي مي‌توان پيام‌ها را به افرادي كه در مناطق مختلف زندگي مي‌نمايند، ارسال داشت. فاصله بر خويشاوندي كمتر از دوستي تأثير مي‌گذارد، الگو و خصوصيتي كه از عصر تلفن تداوم داشته است (1993 Tindall و wellman).

خويشان معمولاً بيشتر در سيستمهاي اجتماعي بهم مي‌پيوندند كه از تماس ميان اعضاي شبكه حمايت بعمل آورند. (1990 wortley و wellman).

ايميل به فرم‌ها و روش‌هاي ديگري از ارتباط با خويشان اضافه مي‌گردد و علاوه بر آن بر تعدد تماسهای تلفني يا رودررو با آنها تأثير مي‌گذارد. مردم از ايميل اغلب براي برقراري تماس با دوستاني كه در نزديكي آنها زندگي مي‌کنند تا با دوستاني كه در فاصلة دور از آنها زندگي مي‌نمايند استفاده میکنند.(نسبت = 4/1).

دوستان نزديك سه برابر آنهايي كه در دور دست مي‌باشند، ارتباط برقرار نموده‌اند (نسبت = 9/2)؛

خويشان نزديك دوبرابر آنهايي كه در دور دست مي‌باشند ارتباط برقرار نموده‌اند (نسبت = 9/1).

تماس دوستانه نسبت به تماس خويشاوندي محلي‌تر مي‌باشد.

به لحاظ جمعيت شناختي در ميان دوستاني كه نسبت به هم نزديك مي‌باشند در مقايسه با دوستاني كه نسبت به هم دور مي‌باشند ديدارها هشت برابر بيشتر اتفاق مي‌افتد و تماس تلفني درميان دوستاني كه نزديك به هم هستند درقياس با دوستاني كه ازهم دور ميباشند پنج برابر بيشتر ميباشد.

(نسبت = 2/5).

کاربرد اينترنت،روشهاي ديگر ارتباط را نه افزايش و نه كاهش ميدهد.نه تعداد فعاليتهاي اينترنتي همزماني و نه تعدد فعاليتهاي اينترنتي غيرهمزماني با تعدد و تكرار فرمهاي ديگر تماس مرتبط نمي‌باشد. استفاده مكرر از اينترنت با تكرار تماس بيشتر با دوستان و خويشاوندان آن هم در نزديكي و در فاصله دور از آنها مرتبط مي‌باشد چرا كه استفادة اينترنت تماس تلفني و رودرور را تكميل مي‌سازد. مردم هنوزهم به ملاقات و تماس تلفني ادامه ميدهند، اما در كنار آنها به ارسال ايميل نيز مبادرت مي‌نمايند. اين روند خاطر نشان ميسازد كه تماس تلفني و رودررو شيو‌ه‌ها و روش‌هاي منحصر به فردي از برقراري ارتباط را ارائه مي‌نمايد كه اينترنت نميتواند جايگزين آن گردد.علاوه بر آن، شاخصهاي جمعيت شناختي شركت كنندگان با تماس شبكه‌ايي مرتبط نمي‌باشد.



كاربرد ايميل با ميانگين ارتباط ساليانه درحوزه 50 كيلومتري

دوستان خويشان

مجموع ايميل نامه تلفن رودررو مجموع ايميل نامه تلفن رو در رو كاربرد ايميل

247 1 6 136 104 201 1 6 117 77 هرگز

209 5 8 112 84 192 5 6 116 65 به ندرت

189 9 5 98 74 187 7 6 113 61 ماهيانه

202 20 7 99 76 21 13 6 120 62 هفتگي

240 37 7 113 83 209 24 7 115 63 چند روز در هفته

345 118 9 126 92 178 52 8 117 60 روزانه

303 89 6 120 88 224 39 7 117 61 مجموع



كاربرد ايميل با ميانگين ارتباط ساليانه دربيش از حوزه 50 كيلومتري

دوستان خويشان

مجموع ايميل نامه تلفن رو در رو مجموع ايميل نامه تلفن رو در رو كاربرد ايميل

46 1 7 25 13 58 1 8 37 12 هرگز

41 4 7 19 11 59 5 8 36 9 به ندرت

38 8 6 16 8 61 19 7 35 9 ماهيانه

47 16 6 17 8 73 35 9 36 9 هفتگي

65 30 7 19 9 93 72 9 39 10 چند روز در هفته

128 85 8 25 10 135 - 10 43 10 روزانه

103 62 8 23 10 116 - 10 41 10 مجموع



سرمايه مشاركتي

اينترنت مشاركت سازماني را هم افزايش و هم تكميل مي‌سازد. نتايج بدست آمده اشاره به ارتباط مثبتي ميان كاربرد اينترنت و مشاركت سازماني مي‌نمايد. تأثير فعاليت‌هاي غيرهمزماني ، قوي‌تر از تأثير فعاليت‌هاي همزماني است. تنها شاخص جمعيت شناختي مربوط به مشاركت سازماني آموزش بود. شخصي كه از لحاظ آموزشي در سطح عالي‌تري قرار دارد، بيشترين مشاركت را داشته است، از اينرو، نتيجه دلالت بر اين دارد كه افرادي كه از وب استفاده مي‌ کنند اغلب تمايل به مشاركت با سازمانهاي بيشتري دارند.مدت زماني را كه افراد آنلاين بوده‌اند با ميزان مشاركت سازماني‌اشان مرتبط نمي‌باشد. اينترنت مشاركت سازماني را تكميل مي‌سازد. مشاركت در سازمانهاي مرتبط با كامپيوتر (كامپيوتر محور)، مشاركت در سازمانهاي غيرمرتبط با كامپيوتر را تكميل مي‌سازد. افراد بيشتري كه در سازمانها به انجام كار مشغول مي‌باشند آف لاين بوده و بيشتر به انجام فعاليتهاي مربوط به كامپيوتر مبادرت مي‌نمايند.این افراد بيشتر به انجام فعاليتهاي اينترنتي غيرهمزماني و همزماني مبادرت ورزیده و بيشتر با سازمانهاي كامپيوتر محور مرتبط مي‌باشند. با اين وجود، استفاده بيش از حد (افراطي) از اينترنت با مشارکت سازماني بالا مرتبط است.



آيا اينترنت با ارائه خط مشي جديد براي مباحثه و پيكار بر مشاركت سياسي افراد تأثير مي‌گذارد؟

فعاليت سياسي الگوهاي مشابه الگوهاي مشاركت سازماني مي‌تواند به عنوان مشاركت سازماني تلقي گردد.سن تنها مشخصه جمعيت شناختي مربوط به مشاركت سياسي مي‌باشد.افراد 65- 40 ساله بيشتر در فعاليتهاي سياسي مربوط به مشاركت سياسي و هم در كاربرد اينترنتي همزماني و هم در كاربرد اينترنتي غيرهمزماني شركت مي‌نمايند.

فقدان تأثير زمان آن لاين اشاره بر آن دارد كه اختلافات درمشاركت سياسي نمي‌تواند ميان استفاده كنندگان حال حاضرو پيشين اينترنت شكل گرفته باشد.افراد بيشتري در فعاليتهاي سياسي آف لاين شركت مي‌نمايند. برخلاف مشاركت سازماني،افراد مسن‌تر كمتر درمباحثات سياسي آن لاين شركت مي‌نمايند.آسيايي‌هاي آمريكايي تبار نیزبطور چشمگيري كمتر در مباحثات سياسي مشاركت مي‌نمايند.

اگرچه اين نتايج معارض حاكي از عليت نميباشد اما دلالت بر آن دارد افرادي كه درسازمانها و سياست بطور آفلاين فعال ميباشند،بطورآنلاين نيزفعال ميباشند. علاوه برآن افرادي كه بطوركلي بيشتر با اينترنت در ارتباطند بيشتر در سياست آن هم بصورت آنلاين مشاركت مي‌نمايند.


فعاليت سياسي آنلاين به نظر بخشي از فعاليت آفلاين و مشاركت عمومي در اينترنت مي‌باشد.

كاربرد بيش از حد اينترنت با مشاركت در امور سياسي و سازماني مرتبط مي‌باشد.



تعهدات اجتماعي

اگر استفاده بيش از حد از اينترنت تماس تلفني و رودررو را تكميل مي‌سازد و اگر مشاركت هرچه بيشتر در سازمانها و امور سياسي را موجب مي‌گردد از اين رو هر دوي اين پديده‌ها بايد تعهد اجتماعي بيشتر را موجب گردد. در عين حال، اين موضوع مورد نظر نمي‌باشد.

هيچگونه انسجام و ارتباطي ميان كاربرد اينترنت، تماس اجتماعي، مشاركت سياسي و سازماني و احساس تعهد(يا بي‌اعتنايي)در زندگي روزمره وجود ندارد.با اين وجود، پيوستگيهاي منفي مستحكمي ميان كاربرد بيش از حد اينترنت و سه معيار سنجش تعهد به جامعه آن لاين وجود دارد.

بهمان نسبت که بيشتر آن لاين باشيد، بيشتر با افراد آزاردهنده روبرو خواهيد شد و بر اثر فقدان تماس چهره به چهره (رودررو) رفتارتان نسبت به آنچه كه آنها بيان مي‌نمايند، تصنعي‌ترخواهد بود. (1992 Spears و Lea, Dshea, Fung)

دلايلمان به شرح ذيل مي‌باشد:

1) افراديكه مكرراً‌ از اينترنت استفاده مي‌نمايند متمايل به داشتن شبكه‌هاي اجتماعي آنلاين گسترده‌تر و تماس بيشتر با اعضاي شبكه مي‌باشند.

2) شبكه‌هاي آن لاين گسترده‌تر گرايش به داشتن تعداد بيشتري از روابط متزلزل و بي‌ثبات دارند.

3) روابط متزلزل‌تر بصورت كنشهاي متقابل با برخي از اعضاي شبكه به احتمال قوي‌تر نامطلوب خواهد بود.

4) روابط متزلزل‌تر به نسبت كمتري باشبكه عجين گشته است. بعبارت ديگر،اعضاي شبكه محدودتر بطور مستقيم با يكديگر ارتباط برقرار خواهند نمود.

هر اندازه كه انسجام شبكه‌ايي كمتر باشد، بهمان نسبت تجهيز كنترل اجتماعي به منظور ترغيب رفتار متناسب با اجتماع دشوارتر مي‌باشد.از اينرو تعداد زيادي از روابط متزلزل شبكه‌ايي با انسجام كمتر، احتمال رودررويي با ارتباط كامپيوتر محور نامطلوب را (ايميل‌ها، چت‌ و غيره) افزايش ميدهد.

تجربه نمودن يك چنين ارتباط كامپيوتر محور نامطلوب تعهد به اجتماع آن لاين را سست مينمايد.

بطور خلاصه استفاده بيشتر از اينترنت ممكنست منتج به شبكه‌هاي اجتماعي گسترده‌تربا روابط متزلزل‌تروكنش متقابل نامطلوب با برخي از ايندست روابط گردد،و نتيجه‌اش تعهد كمتر به اجتماعات آنلاين مي‌باشد.



چگونه اينترنت ممكن است بر سرمايه اجتماعي تأثير گذارد؟

آيا اينترنت با توجه به تماس شبكه اجتماعي، مشاركت سياسي و سازماني،و تعهد اجتماعي بر سرمايه اجتماعي تأثير مي‌گذارد؟

نتايج نشان ميدهد كه كاربرد اينترنت سرمايه شبكه‌ايي را از طريق گسترش تماس تلفني و رودررو تكميل مي‌سازد. كاربران اينترنتي افراطي نه از ايميل به عنوان يك جايگزين براي ملاقاتهاي رودررو و تماسهاي تلفني استفاده مي‌نمايند و نه به انجام ملاقات و تماس تلفني مي‌پردازند.

بيشترين تماس اينترنتي با افرادي ميباشد كه در فاصله يك ساعت از آنها زندگي مي‌نمايند. افرادي كه كمي بيشتر از اين فاصله زماني زندگي مي‌نمايند در نهايت از تماس كمتري برخوردار مي‌باشند.

با اين وجود در اينگونه روابط از راه دور از اينترنت به نسبت بيشتري از تماس كلي‌اشان استفاده میکنند. اينترنت بويژه درحفظ روابط با دوستان مورد استفاده قرار مي‌گيرد. دوستان و رفقا معمولاً به عنوان دو فرد يا دو زوج روي يكديگر اثر مي‌گذارند. هنگاميكه احتمالاً خويشان و همسايگان در شبكه‌هاي اجتماعي منسجم بطور پراكنده‌ايي قرار گرفته‌اند.يافته‌ها و نتايج حاكي از اينست كه اينترنت در راستاي خط و برقراري تماس ميان دوستاني كه به لحاظ اجتماعي و جغرافيايي پراكنده مي‌باشند از اهميت چشمگيري برخوردار است.اين نتايج حاكي از اينست كه تأثيرات اينترنت بر تماس اجتماعي مكمل مي‌باشد. برخلاف پيش‌بيني‌هاي خوش بينان و بدبينان. علاوه بر آن، نتايج نشان ميدهد كه كاربرد اينترنت فعاليتي يك شكل و يك پارچه نمي‌باشد:

افراد هنگاميكه آن لاين ميباشند هم در فعاليتهاي اجتماعي و هم در فعاليتهاي غيراجتماعي شركت مي‌نمايند. به عبارتي ديگر اينترنت به عنوان ابرازي براي فعاليتهاي انفرادي كه افراد را از مشغول شدن با خويشان و مشاركت با جوامع‌اشان منع مي‌كند مورد استفاده قرار مي‌گيرد.به عبارت ديگر، تمامي فعاليتهاي آن لاين در تعارض با كنشهاي متقابل آن لاين مي‌باشد. افراد ممكنست روزنامه‌ بخوانند يا اطلاعاتي را جستجو نمايند صرفنظر از اينكه آن لاين اين اعمال را انجام مي‌دهنديا آف لاين.

زماني راكه افراد به علت خريدآنلاين حفظ وپس‌انداز مي‌نمايندممكنست درمعاشرت آفلاين باخانواده و دوستان صرف شده باشد.كاربرد اينترنت سرمايه مشاركتي را افزايش مي‌دهد. آنها بيشتر در فعاليت سياسي و سازماني آن لاين مشاركت نموده و به همان نسبت بيشتر در فعاليت سياسي و سازماني مشاركت مي‌نمايند.ما نمي‌توانيم درخصوص اينكه چگونه فعاليت اينترنتي بر مشاركت سياسي تأثير مي‌گذارد استنباط و نتيجه‌گيري نماييم.

اگرچه تحقيقات آينده با تسلسل و توالي اتفاقي را مشخص و بررسي خواهد نمود، اثر بازخورد مثبتي را حدس زده و پيش‌بيني مي‌نماييم. علاوه بر حوزه‌هاي آفلاين و آنلاين متمايز و صريح افراد در لحظه مشاركت در سازمانها و امورسياسي از هرگونه ابزاري كه متناسب و كارآمد مي‌باشد استفاده مي‌نمايند.افراديكه معمولاً بصورت آفلاين مشاركت مي‌نمايند از اينترنت درجهت افزايش و گسترش مشاركتشان استفاده خواهند كرد. افراديكه معمولاً‌به صورت آن لاين مشاركت مي‌نمايند هرچه بيشتر با سازمانها و امور سياسي مشاركت خواهند نمود.

كاربرد اينترنت با تعهد به اجتماع آن لاين مرتبط مي‌باشد. به دليل اينكه پيوستگي و يكپارچگي به اجتماع آن لاين محدود گشته است، حدس مي‌زنيم كه كاربرد اينترنت بيش از حد به تجارب ناخوشايندي منتج شده است كه آن نيز منتج به سطوح بي‌ارزش تعهد گشته است.نتايج ‌حاكي از اينست كه اينترنت در حال افزايش ارتباط بين فردي و مشاركت سازماني مي‌باشد.

با اين وجود، اين مشاركت و ارتباط افزايش يافته نه تنها ميتواند در معرض تماس و اطلاعات بيشتر قرار گیرد، بلكه مي‌تواند تعهد اجتماعي را نيزكاهش دهد.حتي قبل از ظهور اينترنت، حركتي از جوامع كه به لحاظ اجتماعي اداره مي‌گردند به سمت جوامع فردي پراكنده وجود داشته است.

(2001 و 1999 و Wellman).



نتیجه گیری

مردم اكنون روز، ‌هفته و ماه را در شكلي از روابط با مجموعه‌هاي متغير از اعضاي شبكه كه به دقت تعيين گشته است، سپري مي‌نمايند.دانستن اينكه افراد از اينترنت براي بيش از دو ساعت استفاده نموده‌اند يا براي سه ساعت در روز آن لاين بوده‌اند، تصوير شفافي از فعاليتهايي را كه آنها انجام داده‌اند ارائه نمي‌كند.تجزيه و تحليل معطوف به آينده مستلزم بررسي جزئيات بيشتر تأثيرات اينترنت و تمركز بر انواع فعاليتهاي انجام شده در زمان آن لاين و شرح و توصيف اينست كه چگونه اين فعاليتها با پيچيدگي زندگي روزمره هماهنگ و تناسب دارند.بطور كلي، فعاليتها به دو دسته به شرح ذيل تقسيم‌بندي مي‌گردد:

الف) فعاليتهاي اجتماعي،‌نظير ايميل و چت كه كنشهاي متقابل را افزايش مي‌دهد.

ب) فعاليتهاي غيراجتماعي نظير بازديد وب‌ها و خواندن اخبار.

هنگامي كه اينترنت افراد را درگير فعاليتهاي غيراجتماعي مي‌سازد، از اينرو،بيش از تلويزيون، ميتواند افراد را از اجتماع، مشاركت سياسي و سازماني و زندگي روزمره باز دارد.در مقابل هنگاميكه افراد از اينترنت در جهت ارتباط وهماهنگي با دوستان،‌خويشاوندان و سازمانهای ـ دور و نزديك ـ استفاده مي‌نمايند، از اين رو ابزاري در راستاي ايجاد و حفظ سرمايه اجتماعي مي‌باشد. تحقيقاتمان‌ نشان داده است كه هيچگونه تأثيرات جداگانه‌ايي وجود ندارد.در اين عصر كه اجتماع به لحاظ فضايي تفكيك يافته است، اينترنت نيازهاي تماس بين فردي مضاعفي را تأمين مينمايد كه تماس تلفني و رودررو (شخصي) را تكميل مي‌سازد. در دوره و زمان مشاركت سازماني رو به كاهش، اينترنت ابزارهايي براي آن دسته از افراد ارائه مي‌نمايد كه معمولاً با افزايش مشاركتشان درگير گشته‌اند. با اين وجود زماني كه فردگرايي شبكه‌ايي انسجام اجتماعي گروه را كاهش مي‌دهد، مشاركت گسترده و جامع با اينترنت ظاهراً‌ مشاركت كنندگان را در معرض موقعيت‌هايي قرار مي‌دهد كه حس اجتماع آن لاين‌اشان را تضعيف مي‌سازد.اين روند حاكي از اينست كه بررسي كاربرد اينترنت در آينده، ممكنست آنچه را كه بر كيفيت و كميت كنش متقابل اجتماعي آن لاين تأثير مي‌گذارد مشخص و تعيين سازد.