اخيرا گوگل يک بازي جالب و اعتيادآور به نام «برچسبزني گوگل» يا Google Image Labeler در سايت خود قرار داده است. در اين بازي دو نفره شما و يک کاربر ديگر دو دقيقه وقت داريد تا کلماتي را در وصف يک تصوير بنويسيد.
براي مثال گوگل به شما تصويري از يک «پرنده دريايي» را نشان ميدهد. شما و آن کاربر کلماتي چون «دريا»، «پرنده»، «پرواز» و ... را به آن نسبت ميدهيد. اگر اين دو بازيکن، کلماتي يکسان را به تصويري يکسان اختصاص دهند، امتياز ميگيرند.
اما در پشت پرده چيزي فراتر از يک بازي سرگرمکننده پنهان شده است. شما در واقع داريد به بهينهسازي جستوجوي گوگل کمک ميکنيد. شما بازي ميکنيد اما گوگل در حين بازي از قوه تشخيص شما به نفع جستوجويي بهتر بهرهبرداري ميکند و کليد واژههايش براي تصاوير مختلف را گسترش ميدهد.
پشت ديوارهاي گوگلسرا
گوگل که لقب «غول جستوجوي اينترنت» را يدک ميکشد، سعي ميکند با انواع و اقسام روشها نتايجي دقيقتر براي جستوجوها عرضه کند.
اما نقطه ضعف همه موتورهاي جستوجو در جستوجوي تصاوير است. موتورهاي جستجو در ارائه نتايج دقيقتر در جستوجوي تصاوير با هم رقابت تنگاتنگي دارند. اساساً روباتهاي جستوجوگر اين موتورها مشکل چنداني با يافتن و فهرست کردن متون ندارند اما براي فهرست کردن تصاوير تنها به «برچسب»ها و تکنيکهاي «هوش مصنوعي» در تشخيص تصاوير متکي هستند.
اين وصلهها به کي ميچسبد؟
اصطلاحي که اين روزها با نام «برچسب» يا label باب شده در حقيقت يک همکاري دسته جمعي، براي رسيدن به آيندهاي بهتر در جستوجوي اينترنتي است.
با ايجاد مفهومي به نام وب ۲، برچسبها نيز پاي خود را به وبلاگها، فتوبلاگها و سايتهاي مديريت محتوا باز کردند. اين روزها توليدکنندگان محتوا با قرار دادن کلماتي کليدي به عنوان برچسب در پاي هر نوشته يا عکس به تدريج نوعي دستهبندي موضوعي ايجاد ميکنند که در حقيقت به نفع کاربران است.
کاربر چنين سايتي ميتواند با مشاهده يک متن يا عکس، متنها و عکسهاي مرتبط با آن را به سادگي بيابد. موتورهاي جستوجو هم با تغييراتي در روش خود به اين برچسبها حساس شدهاند و روباتهاي جستوجوگر ارتباطي منطقي با اين برچسبها پيدا کردهاند. نکته اينجاست که اين وصلهها به هر کسي اگر نچسبد، به گوگل حسابي ميچسبد.
هوش از نوع ماشيني
تکنيک OCR در هوش مصنوعي در واقع استفاده از روشهايي است که شامل پردازش محتواي تصاوير ميشود. بگذاريد برايتان مثالي بزنم. شما دو عکس ديجيتالي داريد که يکي از آنها منظرهاي از جنگل است و ديگري صفحهاي اسکن شده از يک کتاب.
براي کامپيوتر به عنوان يک ماشين هر دوي آنها تصاويري هستند متشکل از نقاط رنگي (پيکسل) و هيچ مفهومي ندارند. در حقيقت اين شما هستيد که تشخيص ميدهيد کدام يک منظره است و کدام يک متن و کامپيوتر از اين تشخيص عاجز است.
شاخهاي از هوش مصنوعي (به عنوان يکي از علوم انفورماتيک) OCR ناميده ميشود که تلاشي است براي پردازش تصاوير تا کامپيوتر را واجد چنين تشخيصي کند. اما در بسياري از موارد ماشين باز هم در اين شناخت ناموفق است. اينجا است که کاربران به عنوان کارگران تعليمدهنده وارد عمل ميشوند.
تلاشهاي اخير بر تعليم کامپيوترها استوار است و اين چيزي نيست به جز واداشتن کامپيوترها به فکرکردن مانند انسان. اين شيوه را «تشديد هوش» يا Augmentation Intelligence نام دادهاند. اما پشت اين عنوان پرهيبت چيزي نيست جز يک ترفند زيرکانه!
در اين روش انسان به حل بخشهايي خاص از يک مسأله وادار ميشود. حل چنين مسألهاي براي کامپيوتر مشکل يا ناممکن اما براي انسان پيش پا افتاده است. همزمان، با اين کار کامپيوتر تعليم ميبيند تا بيشتر شبيه به انسان عمل کند.
خلاصه آن که شما با «برچسبزني گوگل» در حال بازي هستيد اما کلمهاي را که به عنوان برچسب به يک عکس اختصاص ميدهيد و با برچسب همبازي شما منطبق ميشود به عکس مورد نظر وابسته ميشود.
از آن به بعد آن تصوير در نتايجي ظاهر خواهد شد که با آن کلمه جستوجو شدهاند. شما در ظاهر بازي ميکنيد اما در باطن روباتهاي گوگل را آموزش ميدهيد که اين عکس «پرنده»اي «دريا»يي است در حال «پرواز». روش تشديد هوش، دايره گستردهاي را در بر ميگيرد و گوگل تنها بازيگر اين عرصه نيست.
تبيان.
بياييد برچسببازي کنيم
مدیر انجمن: شوراي نظارت
-
- پست: 763
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۸۵, ۱۰:۵۲ ب.ظ
- محل اقامت: مشهد
- سپاسهای دریافتی: 196 بار
- تماس:
-
- پست: 763
- تاریخ عضویت: دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۸۵, ۱۰:۵۲ ب.ظ
- محل اقامت: مشهد
- سپاسهای دریافتی: 196 بار
- تماس: