نام روزهاي ماه در ايران باستان

[Ines]

ايرانيان براي هر روز از 30 روز يك ماه، نام ويژه‌اي داشتند در آنها بنگريد تا ببينيد اجداد نيك سرشت ما روزهاي خويش را به چه نامهايي مي شناختند و آغاز مي كردند...بايد بگويم روزهاي هشتم و پانزدهم و بيست و سوم بنام دي مي باشد كه به مفهوم آفريدگار است.براي اين كه در شمارش روزها اين 3 روز از هم باز شناخته شوند آنها را با نام روزهاي پشت سرشان مي خواندند. پيشكش مي كنم به تمام دوستداران فرهنگ ايران زمين!

1ـ اورمزد:ساده شده اهورمزدا
2ـ بهمن:انديشه نيك
3ـ ارديبهشت: بهترين راستي و پاكي
4ـ شهريور: شهرياري نيرومند
5ـ سپندارمد: فروتني و مهر پاك
6ـ خورداد: تندرستي
7ـ امرداد: بي مرگي و جاودانگي
8ـ دي بآذر: آفريدگار
9ـ آذر: آتش،فروغ
10ـ آبان: آبها،هنگام آب
11ـ خير«خور»: آفتاب
12ـ ماه: ماه
13ـ تير: نام ستاره باران
14ـ گوش«گئوش»: جهان،زندگي هستي
15ـ دي بمهر: آفريدگار
16ـ مهر: دوستي،پيمان
17ـ سروش: فرمانبرداري
18ـ رشن: دادگري
19ـ فروردين: فروهر،نيروي پيشرفت
20ـ ورهرام: پيروزي
21ـ رام: رامش،شادماني
22ـ باد: باد
23ـ دي بدين: آفريدگار
24ـ دين: بينش دروني
25ـ ارد«اشي»: خوشبختي،داريي
26ـ اشتاد: راستي
27ـ آسمان:آسمان
28ـ زامياد: زمين
29ـ مانتره سپند: گفتار پاك
30ـ انارام: فروغ و روشنايهاي بي پايان


برگرفته از yadeyar.ir

[majidjon13]

حيف از ان تاريخ..

حيف از ان فرهنگ زيبا و خط زيباي شاهنشاهي...

حيف از اين روزگار

[behzad tahmaseb zadeh]

Ines, مطلب زيبايي بود