تقدیم به تمام مادران

[DANG3R]

مرغ امال مرا بال و پر اي مادر من

در ره غم مرا همسفر اي ماد ر من



زحمت ورنج كشيدي همه عمر

بيش از زحمت مادر پدر اي مادر من



بخدا مهر ووفاي تو چو يادم ايد

زندم شعله غمت بر جگر اي مادر من



تو بدي همره شادي وغم زندگيم

رنج بردي تو زمن بيشتر اي مادر من





كي دهد گريه وغم سوز دلم را تسكين

گر رود سيل از اين چشم تر اي مادر من



خواهرانم را چه گويم اگر از من جويند

ديده تر زتو هر دم خبر اي مادر من



بي تو نكند ديگر جلوه به پيش چشمم

نعمت روي زمين سر به سر اي مادر من



روز من از غم داغ تو سياه است سياه

نيست شوغي به دل وجان و دل



چهره خواهرانم را پس از تو بينم

ميفتد بر جگر من شرر اي مادر من



روز و شب چو از داغ تو بر من يكسان گذرد

كاش بر من شب نشود سحر اي مادر من



زندگاني بعد از تو زندان عذاب است عذاب

نكند برهمه دنيا نظر اي مادر من



با همه مهر و فدا كاري ودلسوزي تو

خاك بگرفته چسانت اي مادر من



خواهم از فاطمه ان فرزند والاي علي

كند از لطف بسويت نظر اي مادر من

[ALIAGHAKHAN]

ترانه مادر با صداي مهستي

[External Link Removed for Guests]

دوستان خوبم: ميدونم كه اينجا بخش ادبياته ولي لازم دونستم كه اين ترانه رو حتما براتون بزارم تا قدر مادرتونو بيشتر بدونين

[ALIAGHAKHAN]

تلنگر می زند بر شيشه‌ها سرپنجه باران
نسيم سرد می خندد به غوغای خيابانها
دهان كوچه پر خون می‌شود از مشت خمپاره
فشار درد مي‌دوزد لبانش را به دندانها
زمين گرم است از باران خون امروز
زمين از اشك خون‌آلوده خورشيد سيراب است
ببين آن گوش از بُن كنده را در موج خون مادر
كه همچون لاله از لالاي نرم جوي در خواب است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
در ماتم‌سراي خويش را بر هيچكس مگشا
كه مهماني بغير از مرگ را بر در نخواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
زمين گرم است از باران بي‌پايان خون امروز
ولي دلهاي خونين جامگان در سينه‌ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
نگاه خيره را از سنگفرش كوچه‌ها بردار
كه اكنون برق خون مي‌تابد از آيينه خورشيد
دوچشم منتظر را تا به كي بر آستان خانه مي‌دوزي
تو ديگر سايه فرزند را بر در نخواهي ديد
نخـواهي ديد نخـواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
ببين آن مغز خون‌آلوده را آن پاره دل را
كه در زير قدمها مي‌تپد بي هيچ فريادي
سكوتي تلخ در رگهاي سردش زهر مي‌ريزد
بدو با طعنه مي‌گويد كه بعد از مرگ آزادي
زمين مي‌جوشد از خون زير اين خورشيد عالم سوز
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود امروز
زمين گرم است از باران بي‌پايان خون امروز
ولي دلهاي خونين جامگان در سينه‌ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه اين در
كه قلب آهنين حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
نگاه خيره را از سنگفرش كوچه‌ها بردار
كه اكنون برق خون مي‌تابد از آيينه خورشيد
دوچشم منتظر را تا به كي بر آستان خانه مي‌دوزي
تو ديگر سايه فرزند را بر در نخواهي ديد
نخـواهي ديد نخـواهي ديد
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا مي‌باردت از آسمان بر سر
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر

[ALIAGHAKHAN]

مادر منشین چشم به ره برگذر امشب
بر خانه پر مهر تو زین بعد نیایم
آسوده بیاران و مکن فکر پسر را
بر حلقه این خانه دگر پنجه نسایم
با خواهر من نیز مگو : او به کجا رفت
چون تازه جوان است و تحمل نتواند
با دایه بگو : نصرت ، مهمان رفیقیست
تا بستر من را سر ایوان نکشاند
فانوس به درگاه میاویز! عزیزم
تا دختر همسایه سر بام نخوابد
چون عهد در این باره نهادیم من و او
فانوس چو روشن شود آنجا بشتابد
پیراهن من را به در خانه بیاویز
تا مردم این شهر بدانند که ؟ بودم
جز راه شهیدان وطن ره نسپردم
جز نغمه آزادی شعری نسرودم
اشعار مرا جمله به آن شاعره بسپار
هر چند که کولی صفت از من برمیده است
او پک چودریاست تو ناپک ندانش
گرگ دهن آلوده و یوسف ندریده است
ب گونه او بوسه بزن عشق من او بود
یک لاله وحشی بنشان بر سر مویش
باری گله ای گر به دلت مانده ز دستش
او عشق من است آه ... میاور تو به رویش

[ALIAGHAKHAN]

مادر ای نازنينم
مادر ای تاج نگينم
مادر ای صفای قلبم
ای که دست توست در دستم
مادرم هستی من تويی تو
گرمی وجود من تويی تو
من در شکمت ارميدم
من با شيره جانت پروريدم
دران لحظه گهواره ام تو بودی
شب و روزو بودو نبودم تو بودی
من به تو خيلی دلبسته بودم
در اين ماهها چه دورانی داشتم
چه عشق وچه دنيايی داشتم
وقتی چشم به دنيا گشودم
محبت وشادی را درچشمان تو ديدم
اين دنيا برايم مانند ان دوران نبود
اين همه پهناورو گسترده چو دريا نبود
مادرم هميشه در نگاهش شاديست
بر روی لبانش غنچه های لبخند جاريست
از همان روز اول با من سخن گفت
از محبت و عشق وصفا برايم گفت
مادر به من راه رفتن مهربان بودن ياد داد
به من راه و رسم دوستی عشق خدا داد
مرا با شيره جان خود پروريد
مرا در اغوش گرم خود ارميد
مرا بزرگ کردو به مدرسه فرستاد
به من اعمال خوب را ياد داد
چه سختيها ورنجها برايم ديد
چه خواريها و ناراحتيها برايم ديد
اگر من مريض می شدم حالی نداشت
از صبح تا شب غذاو خوابی نداشت
مادر ای بهشت زير پايت و فدای نام تو
فدای يک تار گيسوی سياه تو
مادرم يکمی نگام کن
مادرم مرا صدا کن
مادرم عشق من شب و روز دعای توست
جان من هميشه برای توست
زمين و اسمان و موجودات گواه زحمتهای توست
ديده من هميشه ديوانه نگاه توست
کاشکی من قدر زحمتهای تو رو بدونم
هميشه عشق و محبت تو باشه ورد زبونم
ای خدا برام بمونی هميشه
الهی زنده باشی هميشه

تقديم به تمام مادرها...
  

[shahram_sampad]

پسر رو قدر مادر دان، که دائم کشد رنج پسر بیچاره مادر

نگهداری کند نه ماه و نه روز تورا چون جان به بر بیچاره مادر

از این پهلو به آن پهلو نغلتد شب از بیم خطر بیچاره مادر

به وقت زادن تو مرگ خود را بگیرد در نظر بیچاره مادر

اگر یک عطسه آید از دماغت پرد هوشش ز سر بیچاره مادر

برای اینکه شب راحت بخوابی نخوابد تا سحر بیچاره مادر

چو دندان آوری رنجور گردی کشد رنج دگر بیچاره مادر

سپس چون پا گرفتی، تا نیفتی خورد غم بیشتر بیچاره مادر

تو تا یک مختصر جانی بگیری کند جان، مختصر بیچاره مادر

به مکتب چون روی تا باز گردی بود چشمش به در بیچاره مادر

و گر یک ربع ساعت دیر آیی شود از خود بدر بیچاره مادر

نبیند هیچکس زحمت به دنیا ز مادر بیشتر، بیچاره مادر!

تمام حاصلش از زحمت این است که دارد یک پسر بیچاره مادر

[tandis]

هم طپش هميشگيم فقط تويي تو مادرم
با تو حضور گريه رو از ياد آينه مي برم
تو مث يه ستاره اي تو شباي شعراي من
با تو ديگه ترانه هام قشنگيا رو رج زدن
.....
تنديس

[moh-597]

دوستان tandis, عزيز از شاعران جوان و خوب كشورمون هستش

من از طرف خودم ورودشو به انجمن تبريك مي گم

[DANG3R]

  هدیه CentralClubs به تمام مادران مخصوصا مادران ایران  


 اي واژه ي بكر جاودانه اي شعر موشح زمانه 

 اي چشمه ي سينه جوش الهام اي حس لطيف شاعرانه اي مطلع و مقطع غزلها

اي لطف و ترنم ترانه شبها كه زديده خواب گيرد شعرم به سروده ي شبانه

بينم كه نشسته اي تو بيدار بر بستر طفل پر بهانه

آوازه ي گرم لاي لايت افكند طنين عارفانه

شاعر نه منم، تويي كه باشد شعرت همه شور مادرانه

احساس تو را كسي ندارد از توست مرا هم اين نشانه 

  
 موفق باشید 

[Masoud]

بسکه پیدا بودی
هیچکس با خبر از نام و نشان تو نبود
چشمه ای صاف
نهان در دل کوه
غنچه ای سرخ
نهان در دل مه
هیچکس
در پی روح جوان تو نبود
نگران همه بودی اما
هیچکس
نگران تو نبود


عمران صلاحی

[akhmail]

تاج از فرق فلک برداشتن
تا ابد آن تاج بر سر داشتن
جاودان در اوج قدرت زیستن
ملک عالم را مسخر داشتن
روز در انواع نعمتها و ناز
شب بتی چون ماه در بر داشتن
برتو ارزانی که مارا خوشتر است
لذت یک لحظه مادر داشتن