كيف هسته اي پوتين

[hob]

مذاکرات هسته ای در حاشیه سفر پوتین به تهران


کیف روسی

تهران امروز: ورود طراح كوتاه قامت روسيه نوين به تهران با تشديد تدابير شديد امنيتي در خيابان‌هاي پايتخت همراه شد. با پا گذاشتن ولاديمير پوتين به ايران، اجلاس سران كشورهاي حاشيه درياي خزر اهميتي دو چندان به خود گرفته است، زيرا به هر حال اين سفر با توجه به اينكه اولين از نوع خود از زمان آغاز حيات جمهوري اسلامي است، تاريخي محسوب مي‌شود.
روز يكشنبه يك هواپيماي روسي وسايل شخصي رئيس جمهور روسيه و هيات همراه وي را به تهران آورد تا اين وسايل در محل اسكان پوتين مستقر شود. پوتين در سفر خود به تهران طبق روال عادي مسافرت‌هايش كيف هسته‌اي‌ خود را نيز به همراه دارد.
«كيف هسته‌اي» پوتين مربوط به زماني است كه حمله‌اي به روسيه انجام شود و از آن براي ارسال سيگنال براي تاسيسات دفاعي و موشكي اين كشور بهره‌ مي‌گيرند. پوتين به هرجاي جهان كه سفر مي‌كند اين كيف را با خود مي‌برد. اين كيف به همراه خودرويي بزرگ است كه تاسيسات الكترونيكي مربوط به آن را حمل مي‌كند و معمولا در سفرهاي پوتين يك هواپيما به اين خودرو و كيف مخصوص آن اختصاص دارد. وي در سفر به تهران نيز اين كيف و 180 نفر از دولتمردان كشورش را به همراه خود دارد. تيم حفاظت پوتين براي بررسي محل اقامت وي و هيات همراه از يك هفته پيش در ايران به سر مي‌برند تا اقدامات حفاظتي و امنيتي را انجام دهند. البته اين بار كمي فرق مي‌كند. او اين بار حامل يك «كيف روسي» هم هست، كيفي كه از نگاه ناظران سياسي در سفر به تهران به مراتب اهميت بيشتري نسبت به رمز و شعبده‌هاي مربوط به تسليحات هسته‌اي مسكو كه در «كيف هسته‌اي» آقاي رئيس جمهور پنهان شده‌اند، دارد. اين كيف شامل پرونده‌هاي متعددي از همكاري‌هاي دوجانبه، مسائل منطقه‌اي، اوضاع بين‌المللي و به ويژه بحث هسته‌اي و از آن مهم‌تر پروژه راه‌اندازي نيروگاه هسته‌اي بوشهر است كه ساخت آن از سال 1995 ميلادي آغاز شد و قرار بود روز 8 ژوئيه سال 1999 به بهره‌برداري برسد، اما با خلف‌وعده‌هاي مسكو تاريخ بهره‌برداري بارها به تعويق افتاده و اكنون سخن از تكميل آن تا پاييز سال 2008 به ميان آمده است. با در نظر داشتن اينكه ديدار پوتين از ايران ديداري كوتاه خواهد بود، به احتمال زياد مسائلي بررسي و حل خواهند شد كه نياز به دخالت سريع و در سطح عالي دارند. اين امر پيش از هر چيز شامل نيروگاه اتمي بوشهر مي‌شود كه كار تكميل و راه‌اندازي آن سال به سال به تعويق مي‌افتد. حضور سرگئي كرينكو، رئيس آژانس فدرال انرژي اتمي روسيه (روس اتم) در تركيب هيات روسي همراه پوتين به تهران نيز گوياي همين است. اين خود يك فرصت است زيرا هر آنچه را كه كرينكو در حضور پوتين درباره تاريخ راه‌اندازي نيروگاه به طرف ايراني اعلام كند، خواه ناخواه رئيس جمهور روسيه را به ضامني براي اجراي اين تعهدات تبديل مي‌كند. به هر حال مسلم است كه موضع ويژه روسيه در رابطه با ايران از بسياري لحاظ به واسطه‌ ماهيت روابط دوجانبه است. ايران امروز در سياست منطقه‌اي نقشي كليدي را ايفا مي‌كند. اوضاع به گونه‌اي رقم خورده است كه در تمامي منطقه قفقاز، خزر و آسياي ميانه، يعني در مناطقي كه روسيه و ايران خواه ناخواه در آن منافعي دارند، اين منافع نه تنها با يكديگر برخورد ندارند، بلكه مكمل يكديگر نيز هستند.
در مدت اخير ايران به طور قابل توجهي نفوذ اقتصادي خود را در آسياي ميانه كه منافع روسيه به طور سنتي در آنجا ديده مي‌شود، گسترش داده است. اما مسكو در سكوت با اين مساله مي‌سازد و چنين محاسبه مي‌كند كه هر چه حضور ايران بيشتر باشد، حضور آمريكا و تركيه و تا حدي چين كمتر مي‌شود. در همين حال، اين‌روزها پوتين مشغله فراواني براي سر و كله زدن با چند كشور غربي كه نقش اصلي را در اعمال فشار بر پرونده هسته‌اي ايران دارند، داشته است. هفته پيش بود كه نيكلا ساركوزي، رئيس جمهور فرانسه به مسكو شتافت تا كرملين را به همکاری با اليزه براي تشديد تحريم عليه ايران ترغيب كند. گرچه او موفق نشد و حتي پوتين حرفي مهم زد: «روسيه هيچ اطلاعات عيني درباره برنامه تسليحات هسته‌اي در ايران ندارد. » پس از آن، كاندوليزا رايس، وزير خارجه و رابرت گيتس، وزير دفاع آمريكا مهمان كرملين شدند تا بار ديگر تلاشي را براي تشديد فشار بر تهران داشته باشند. اما آنها هم با واكنشي سرد مواجه شدند، به طوري كه مجبور شدند 40 دقيقه را در اتاق انتظار براي ملاقات با آقاي رئيس جمهور معطل بمانند. ديگر ديدار سياستمدار روسي درست يك روز پيش از سفر به تهران، با آنگلا مركل، صدراعظم آلمان صورت گرفت. گر چه مركل در كنفرانس خبري مشترك با پوتين آمادگي براي اعمال تحريم بر ايران را خواستار شد، اما رئيس‌جمهور روسيه هشدار داد مقامات ايراني باكي از تحريم و قطعنامه ندارند. با اين وجود، انتقادهاي فراواني به نقش‌آفريني روسيه در مسائل مختلف مربوط به ايران مطرح شده، به ويژه آنكه كارشناسان تاكيد مي‌كنند روسيه ايران را وجه المصالحه خود با غرب قرار داده است و همواره از كارت ايران براي بازي با غرب بيشترين بهره را مي‌برد.
اين سياست‌ورزي كرملين به خصوص در بحث هسته‌اي بروز و ظهور يافته است. از يك سو روسيه بر حقوق و منافع هسته‌اي ايران تاكيد مي‌ورزد، از سوي ديگر زماني كه كار به شوراي امنيت و راي‌گيري درباره قطعنامه تحريمي - قطعنامه‌اي كه تا حدود يك ماه ديگر به يك‌سالگي آن مي‌رسيم - عليه ايران مي‌رسد اين كشور كه صاحب حق وتوست با انجام معاملات پنهاني پا پس مي‌كشد. با توجه به همه‌ اين موضوعات، سفر پوتين به تهران و مضمون گفت‌وگوهاي او با مقامات ايران نه تنها در خود روسيه و ايران كه در اروپا و آمريكا نيز با حساسيت دنبال مي‌شود.
آسوشيتدپرس در همين رابطه گزارش داد: سفر رئيس جمهور روسيه به تهران با دقت مورد بررسي قرار مي‌گيرد تا مشخص شود آيا نشاني حاكي از اينكه وي به تكميل نيروگاه هسته‌اي روسيه که در حال ساخت در ايران است نزديك شده يا خير؟ روسيه در مقابل تلاش‌هاي آمريكا براي اعمال تحريم‌هاي شديدتر عليه ايران مقاومت كرده و به واشنگتن هشدار داده است كه نبايد از زور استفاده كند، اما موضع اين كشور در عين حال محتاطانه نيز است، مسكو تكميل نيروگاه بوشهر را به تاخير انداخته و از ايران خواسته است با كنترل‌هاي بين‌المللي روي فعاليت‌هاي هسته‌اي‌اش همكاري كند.
مسكو نشان داده هرگونه حمايت و پشتيباني از ايران، مثل تعهد ولاديمير پوتين، رئيس جمهور روسيه براي تكميل هر چه سريعتر نيروگاه هسته‌اي بوشهر، ممكن است ايران را صبورتر كرده و روابط روسيه با غرب را تيره و تارتر كند. سفر پوتين به تهران كه طي آن با محمود احمدي‌نژاد، رئيس جمهور ايران ملاقات كرده و در نشست كشورهاي حاشيه درياي خزر امروز سه‌شنبه شركت خواهد كرد، درحالي اولين سفر وي به ايران است كه شايعات بسياري در رسانه‌هاي جريان اصلي غربي مبني بر طرح و توطئه ترور وي به صورتي كودكانه مطرح شد كه اين موضوع به شدت از سوي پوتين رد شد. پوتين درحالي به ايران سفر مي‌كند كه پس از سفر ژوزف استالين در سال 1943 به ايران براي شركت در نشست تهران به همراه وينستون چرچيل، نخست وزير وقت انگليس و فرانكلين روزولت، سي و دومين رئيس جمهور آمريكا، هيچ يك از سران كرملين به ايران سفر نكرده‌اند.


منبع
[External Link Removed for Guests]