بخوانيد درباره ي جت هاي انقلابي

[Saber_recognizer]

جت هاي انقلابي



همانند ديگر فن آوري هاي انقلابي، موتورهاي جت نيز با ورود به صنعت هوانوردي تجاري، انقلاب عظيمي به وجود آوردند. برخلاف هواپيماهاي قديمي كه مجهز به موتورهاي پيستوني بوده و با سرعت كم پرواز مي كردند، هواپيماهاي مجهز به موتورهاي جت جديد قادرند مسافت هاي طولاني را با سرعت بسيار زيادي طي كنند. اين امر زمان پرواز را به طور قابل ملاحظه اي كاهش داده است. به علاوه، هواپيماهاي توربوجت قادرند در ارتفاع بسيار زياد به پرواز ادامه دهند؛ در حالي كه هواپيماهاي قديمي از چنين توانايي برخوردار نبودند.
بعد از پايان جنگ جهاني دوم و با افزايش حجم ارـتباطات بـيـن الـمللـي، شركت هاي هـواپيماسازي آمريكا بيش از پيش به اهميت موتورهاي جت پي برده و درصدد برآمدند تا آن را جايگزين موتورهاي پيستوني كنند. البته در ابتدا نگراني هاي زيادي در مورد مخاطرات انتقال اين تكنولوژي وجود داشت، زيرا با وجـودي كـه مـوـتـورهاي جت ساده ـتر از موتورهاي پيستوني هستند، هنگام پرواز دماي آنها به شدت افزايش مي يابد. در نتيجه بايد در آنها آلياژهاي فلزي بسيار گرانقيمتي را به كار برد تا امنيت و استحكامشان حفظ شود. به علاوه، مصرف سوخت موتورهاي جت بسيار بيشتر از موتورهاي پيستوني بوده و سرعت كم اوج گيري آنها هنگام برخاستن از باند فرودگاه، مستلزم در اختيار داشتن يك باند پرواز طولاني است. همه اين موارد بر هزينه هاي عملياتي اين نوع موتورها مي افزايد. از اين رو، شركت هاي هوانوردي ويژه حمل مسافر آمريكا، در ابتدا از ساخت اين نوع هواپيماها پشتيباني مالي نكرده و به عبارتي از رويكرد انتظار و مشاهده استفاده نمودند تا بـــــــه جاي پذيرش ريســـــــك هاي ايــــــن پروژه، از دستاوردهاي ديگران بهره برداري نمايند.
در سال 1952، بي او اِي سي بريتانيا اولين سفر تجاري با جت را با استفاده از هواپيماي كومت 1 - از لندن به ژوهانسبورگ (با 5 توقف بين راه) معرفي كرد. ولي به دليل چند سانحه هوايي پس از دو سال آن را متوقف كرد. پس از مدتي، شركت هوانوردي "پان امريكن " براي اولين بار هواپيماهاي توربوجت را وارد پروازهاي خود نمود. يوان ترايپ، مديرعامل افسانه اي پان امريكن، يك بار پيش از آن به كمپاني هاي هــواپـيـماسازي آمريـكا گـفتـه بـود كـه ايـن شركت علاقه مند به استفاده از هواپيماهاي توربوجتي است كه قادر باشند بدون توقف، سراسر منطقه آتلانتيك شمالي را بپيمايند. به دنبال درخواست آقاي ترايپ، دو شركت هواپيماسازي بويينگ و داگلاس به ترتيب اقدام به ساخت بويينگ 707 و DC-8 نمودند. در سال 1955، آقاي ترايپ قرارداد خريد 45 فروند هواپيماي بويينگ 707 و DC-8 را با دو شركت مذكور امضاء كرد. دقيقاً دو سال بعد از آن شركت هواپيماسازي بويينگ موفق به طراحي و ساخت بويينگ 707 مدل 120 شد. همين امر موجب گرديد تا در 26 اكتبر سال 1958 در ميان شادي انبوه مردم آمريكا، شركت هوايي پان امريكن اولين پرواز بدون توقف از آمريكاي شمالي به لندن را با كمك اين پرنده عملي سازد. اين پرواز نقطه عطفي در تاريخ هوانوردي جهان است، زيرا بويينگ با حمل 111 مسافر، يك مسير طولاني را از نيويورك تنها با يك بار توقف در ايالت نيوفاندلند كانادا با موفقيت به انجام رساند.
بعد از اين تاريخ، با ابتكار پان امريكن شركت هاي هواپيمايي ديگر نيز يكي پس از ديگري هواپيماهاي موتور پيستوني خود را با توربوجت جايگزين نموده و بــه ظـهــور عـصر جت هاي پرنده، جامــه عمـل پوشاندند. بدين ترتيب جت هاي پرنده انقلابي واقعي در ســطح جـهان بـه راه انداختـند. در واقـع، ايـن تكنولوژي نوظهور، از يك سو شركت هاي هوانوردي را مجبور نمود تا استانداردهاي پروازي خود را بهبود بخشند و از سوي ديگر، براي مسافران نيز اين امكان را فراهم ساخت تا از پروازي راحت، بدون سر و صدا و مهم تر از همه كوتاه و سريع برخوردار شوند.


منبع : [External Link Removed for Guests]

منبع مطلب به پست ارسالی شما اضافه شد

Fariborz