هخامنشيان از آغاز تا پايان

[SY745]

سامانه اداری شاهنشاهی هخامنشی
-----------------------------------------------------------------

در پایان باید موضوع را یادآوری کنم که اگر چه سنگ‌نوشته‌های هخامنشی به سه زبان عیلامی، بابلی و پارسی باستان نوشته شده است و بایگانی امور اقتصادی انحصارا به زبان عیلامی بود، اما به نظر واقعی می‌‌رسد که زبان معمول در آن دوران بابلی بوده است. ازاینرو در روابط بین المللی آن دوران ناگزیر بودند که از زبان بابلی استفاده کنند و نیز در سامانه اداری شاهنشاهی بررسی فعالیت‌های تجاری و اقتصادی زبان بابلی رایج و مرسوم بود. اما چون متون مربوط به این زبان بیشتر بر روی پوست نوشته می‌‌شد که در مقایسه با رس و سنگ به دلیل آسیب‌های طبیعی در طول زمان، نسخه‌های کمی از آن به جای نمانده است. تنها در تخت جمشید چند سنگ‌نوشته به زبان بابلی پیدا شده است که با جوهر بر روی هاون و دسته هاون نوشته شده اند. درباره دیگر زبان‌ها باید گفت که تنها سنگ‌نوشته‌هایی به زبان هیروگلیف بر روی تندیس داریوش و نیز چندین گلدان سنگی در کل شاهنشاهی پارس به جای مانده است. یک لوح به زبان بابلی و لوح کوچک دیگری نیز از جنس رس در بایگانی تخت جمشید یافت شده است که به زبان یونانی بر روی آن نوشته شده است دو ماریس 2 marris یعنی 20 لیتر شراب در ماه تبت Tebet. اما آن چه که بدیهی است این است که دانش ما در این زمینه بسیار اندک است. از سوی دیگر سامانه مدیریتی شاهنشاهی ایجاب می‌‌کرد که زبان‌های مختلفی که در آن دوران در خاورمیانه بکار برده می‌‌شد، در دربار و یا امور جاری آن بکار برود. چند زبانی در سامانه اجرایی هخامنشیان در تورات و باب استر (Esther) بیان شده است: «رونویسان و منشیان درباره به سرعت احضار شدند ... به فرمان مردخای نامه‌هایی را به یهودیان، والیان ایالت ها، فرمانداران، افسران بلندپایه ایالات شاهنشاهی از هند تا حبشه و چیزی نزدیک به 27 استان یا شهرب‌نشین به رشته تحریر در آوردند و برای هر ایالت به خط آن ایالت و برای هر ملتی به زبانی که با آن حرف می‌‌زدند و برای یهودیان نیز به خط و زبان رسمی آنان نامه‌هایی را نوشته اند.»

---------------------------------------------
منبع
نوشتاری از فرانسوا والا، مترجم: رضا مصطفی زادگان، برگرفته از [External Link Removed for Guests](برداشت آزاد).

[Montana2100]

SY745 جان؛
ممنون از مطالبت ولي با توجه به اينكه اين مطالب رو به احتمال زياد از ويكي پديا به اينجا منتقل كردي و ضمن توجه به جمله ((این نوشتار ناقص است)) در صفحه هخامنشيان اين سايت، اشكالات، نواقص و مطالب ضد و نقيضي در اين صفحه به چشم ميخوره كه به برخي از آنها اشاره مي‌كنم:

بزرگترين اشتباه تاريخي، ترتيب شاهان در اين سلسله است كه در خود متن هم به مورد ترديد بودن اون اشاره شده....

(لازم به ذکر است درستی این جدول از هخامنش تا کوروش بزرگ مورد تردید است).

هخامنش
۱- چیش پش اول
۲- کمبوجیه اول
۳- کوروش اول
۴- چیش پش دوم

شاخه اصلی:
۵- کوروش بزرگ(دوم)
۶- کمبوجیه دوم ( فاتح مصر )
۷- کوروش سوم
۸- کمبوجیه سوم


شاخه فرعی:
آریا رومنه
ارشام
ویشتاسب
۹- داریوش بزرگ(اول)

مطابق با اسناد تاريخي موجود كوروش بزرگ، كوروش سوم بوده و كمبوجيه سوم پسر كوروش سوم، فاتح مصر.
يكي از دلايل واضح روشن كننده اين امر هم به پادشاهي رسيدن داريوش بزرگ بعد از كمبوجيه (فاتح مصر) است كه اگر طبق ترتيب بالا بوده پس كوروش و كمبوجيه سوم كي پادشاهي كردند؟!

هخامنش
۱- چیش پش اول
۲- کمبوجیه اول
۳- کوروش اول
۴- چیش پش دوم

پس از مرگ آریارامنه، پسر وی آرشام جایگزین وی شد ولی پس از کوروش اول پسرش کمبوجیه اول و پس از او نیز پسر وی کوروش دوم جانشین او شد.

مقايسه اين دو مطلب در متن ذكر شده به وضوح وجود اشتباه در اين متن را روشن مي‌كند.

هرودوت می‌گوید: پارسی‌ها به شش طایفه شهری و ده نشین و چهار طایفه چادرنشین تقسیم شده‌اند. شش طایفه اول عبارتند از: پاسارگادیان، رفیان، ماسپیان، پانتالیان، دژوسیان و گرمانیان. چهار طایفه دومی عبارتند از: داییها، مردها، دروپیک‌ها و ساگارتی ها.

مطابق منابع یونانی، در سرزمین کمنداندازان ساگارتی (زاکروتی، ساگرتی) (همان استان کرمانشاهان کنونی) مادی های ساگارتی میزیسته اند

با توجه به اين دو مطلب، بالاخره ساگارتي ها طوايفي از پارس بوده اند يا از ماد؟!

داریوش شاه که از سوی کوروش بزرگ به فرمانداری مصر برگزیده شده بود پس از دریافتن ماجرا به ایران می آید و بردیای دروغین را از پای درآورده به تخت می نشیند.

اين هم يكي ديگر از اشتباهات بزرگ تاريخي در مطالب فوق! طبق تاريخ و حتي مطابق نوشته هاي خود سايت، كمبوجيه پسر كوروش، فاتح مصر بوده است... پس چطور كوروش فرمانداري مصر را كه پسرش بعد از مرگ وي فتح كرده به داريوش شاه سپرده بود؟!

متن سنگ‌نوشته بیستون فرصت مناسبی را در اختیار مورخ قرار می‌‌دهد که در آن شاه شاهان نوشته بلند خود را با تایید مجدد رابطه اش با خاندان شاهنشاهی پارسیان آغاز می‌‌کند و به تدریج اخلاف خود را نام می‌‌برد: ویشتاسپ، آرشام، آریارمنه، چیش پش و هخامنش. این تبارشناسی به دلایل مختلف مدت‌های طولانی مورد ایراد قرار گرفته بود. زیرا در این فهرست نام دو نفر از شاهان هخامنشی که پیش از داریوش حکومت می‌‌کردند یعنی کوروش کبیر و کمبوجیه اول به چشم نمی‌خورد.
همین مسأله موجب شده است که مفسران سنگ‌نوشته نسبت به محتوای سنگ‌نوشته داریوش با شک و تردید نگاه کنند و او را غاصب پادشاهی هخامنشیان بدانند که با نوشتن این سنگ‌نوشته سعی داشته است برای مشروعیت بخشیدن به حکومت خود از نگاه آیندگان، شجرنامه خود را دست کاری کند.

در اين مورد نيز با توجه به سنگ‌نبشته‌ی بيستون مشخص مي شود كه داريوش بزرگ در قسمتي فقط از اجداد پدري خود نام برده كه فقط جزو يكي از شاخه هاي شجره نامه خاندان هخامنشي بوده اند.
در بالای سر داريوش نبشته‌يي کوتاه آمده است. اين نبشته چنين است:
من داريوش، شاه بزرگ، شاه شاهان، شاه در پارس، شاه کشورها، پسر ويشتاسپ، نوه ارشام هخامنشی
داريوش شاه گويد: پدر من ويشتاسپ، پدر ويشتاسپ ارشام، پدر ارشام آريامن، پدر آريامن چيش پيش، پدر چيش پيش هخامنش.
داريوش شاه گويد: بدين انگيزه ما هخامنشی خوانده می‌شويم [که] از ديرگاهان نژاده هستيم از ديرگاهان تخمه‌ي ما شاهان بودند.
داريوش شاه گويد: هشت [تن] از تخمه من شاه بوده اند. من نهمين[هستم]. ما نُه [تن] پشت اندر پشت (در دو شاخه) شاه هستيم.
همانطور كه در قسمت آخر هم مشاهده مي شود، به دو شاخه بودن هخامنشيان اشاره شده و در شمارش و ذكر تعداد شاهان هم وجود شاهاني به جز شاخه خود او به وضوح مشخص مي شود.

موفق باشيد...

[Babakan]

خيلي ممنون نميدونيد اين مطلب چقدر بدرد من ميخوره