که از خطوط 56 کیلوبایت بر ثانیه استفاده میکنیم باید سرعت ترانسفرمون بین 25 کیلوبایت بر ثانیه برای رفت و بر گشت باشه ولی چنین نیست .
سرعت خط دایال آپ 56 کیلوبیت هست، نه کیلو بایت. با همچین سرعتی حداکثر نرخ انتقال اطلاعات 7 کیلوبایت در ثانیه خواهد بود، نه 25 کیلوبایت.
مشکل هم به کمی پهنای باند ای اس پی ها بر میگرده . در واقع ای اس پی ها سرعت واقعی (پهنای باند ) دیال اپ رو ده تیکه میکنند و در اختیار کاربران بیشتری قرار میدن .
ISP ها پهنای باند Dialup را تقسیم نمی کنند، اصلا این پهنای باند قابل تقسیم بین کاربران مختلف نیست! بلکه هر ISP از طریق خطوطی به سرویس دهنده های مخابرات متصل هست که با توجه به پولی که ISP میده، پهنای باند مشخصی هم در اختیارش قرار میگیره. ISP این پهنای باند را بین کاربران خودش تقسیم میکنه. اگر تعداد کاربرانی که همزمان به یک ISP وصل میشند به حدی باشه که سهم هر کاربر از پهنای باند کمتر از 7 کیلوبایت در ثانیه بشه، کاربران دچار افت سرعت میشند.
7 کیلوبایت در ثانیه یک مقدار تئوری هست و در عمل خطوط تلفن همچین ظرفیتی ندارند. معمولا حداکثر سرعت عملی چیزی در حدود 6 کیلوبایت در ثانیه هست.
مشکل اکثر کاربران خطوط تلفن قدیمی و بی کیفیت و مراکز سوئیچینگ قدیمی هست که موجب کاهش کیفیت خطوط تلفن میشه.
برای افزایش کارایی خطوط Dial-up باید:
1- خطوط تلفن شهری بهینه بشند (معمولا خطوط بین شهری فیبر نوری هستند)
2- سیم کشی داخلی منازل اصلاح بشه.
3- ISP ها و کاربران از مودم های V.92 استفاده کنند.
4-ISP ها متناسب با پهنای باند خود کاربر جذب کنند.
5- ISP ها از سیستم Cache مناسب استفاده کنند.
6- ISP از نرم افزارهای فشرده کردن بسته ها استفاده کنند (مثل Web Accelerator). این برنامه ها روی ISP و سیستم کاربر نصب میشند و داده های رد و بدل شده را فشرده میکنند، با توجه به اینکه حجم زیادی از اطلاعات صفحات وب بصورت کدهای HTML هست که قابلیت فشرده شدن زیادی دارند.
در کشورهای پیشرفته ایی که هنوز برخی ISP ها خدمات Dial-up ارائه می کنند، معمولا بهینه سازی های بالا انجام میشه تا کاربر بتونه از خطوط Dial-up حداقل در حد یک خط 64 کیلوبیت استفاده بکنه.